ม.ค. 292014
 

เลือดหลั่งโลมปฐพี

 พระธรรม        1พงศ์กษัตริย์ 21:1-29

อ้างอิง              1พกษ.16:3;18:17;20:43;22:38;12:30;14:9-11;2พกษ.9:10,34-36;21-26;10:6-10;17:17;22:20

บทนำ           อย่าให้ความโลภ ความหยิ่งยโส หรือความหลงในอำนาจก่อเกิดบาปที่นำเอาความหายนะมาสู่ทุกคน รวมทั้งตัวของคุณ และลูกหลานของคุณ เหมือนดังที่เกิดขึ้นกับอาหับและเยเซเบลเลย!

บทเรียน

21:1 “และ​ต่อ​มา​หลัง​จาก​เหตุการณ์​เหล่านี้ นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​มี​สวน​องุ่น​อยู่​ใน​ยิสเรเอล ข้าง​พระราชวัง​ของ​อาหับ​ พระราชา​แห่ง​สะมาเรีย”

       (Now Naboth the Jezreelite had a vineyard in Jezreel, beside the palace of Ahab king of Samaria. )

21:2 “อาหับ​ตรัส​กับ​นาโบท​ว่า “จง​ให้​สวน​องุ่น​ของ​เจ้า​แก่​เรา​เถิด เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ทำ​สวน​ผัก เพราะ​อยู่​ใกล้​วัง​ของ​เรา เรา​จะ​ให้​สวน​องุ่น​ที่​ดี​กว่า​เพื่อ​แลก​สวน​นี้ หรือ​ถ้า​เจ้า​เห็น​ชอบ เรา​จะ​ให้​เงิน​สมกับ​ราคา​สวน​นั้น

      (And after this Ahab said to Naboth, “Give me your vineyard, that I may have it for a vegetable garden,  because it is near my house, and I will give you a better vineyard for it; or, if it seems good to you, I will  give you its value in money.”)

21:3 “แต่​นาโบท​ทูล​อาหับ​ว่า “โดย​พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​เรื่อง​นี้​ห่าง​จาก​ข้า​พระบาท​เถิด คือ​ที่​จะ​ยก​มรดก​ของ​บรรพบุรุษ​ให้​แก่​ฝ่า​พระบาท

       (But Naboth said to Ahab, “The Lord forbid that I should give you the inheritance of my fathers.”)

21:4 “อาหับ​จึง​เสด็จ​เข้า​ใน​วัง​ด้วย​อารมณ์​ขุ่น​มัว​และ​กลัดกลุ้ม​ยิ่ง​นัก ด้วย​เรื่อง​ที่​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​ทูล​ตอบ​พระองค์ เพราะ​เขา​ได้​กล่าว​ว่า “ข้า​พระบาท​จะ​ไม่​ให้​มรดก​แห่ง​บรรพบุรุษ​ของ​ข้า​พระบาท​แก่​ฝ่า​ พระบาท” และ​พระองค์​ก็​เอน​พระกาย​ลง​บน​พระแท่น เบือน​พระพักตร์ ไม่​เสวย​อาหาร”

      (And Ahab went into his house vexed and sullen because of what Naboth the Jezreelite had said to him,  for he had said, “I will not give you the inheritance of my fathers.” And he lay down on his bed and  turned away his face and would eat no food. )

21:5 “แต่​เยเซเบล​มเหสี​ของ​พระองค์​เข้า​มา​เฝ้า​พระองค์ ทูล​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​จิต​ใจ​ของ​ฝ่า​พระบาท​จึง​กลัดกลุ้ม​จน​ไม่​เสวย​อาหาร?”

      (But Jezebel his wife came to him and said to him, “Why is your spirit so vexed that you eat no food?”

21:6 “และ​พระองค์​ตรัส​ตอบ​พระนาง​ว่า “เพราะ​เรา​ได้​พูด​กับ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​ว่า ‘จง​ขาย​สวน​องุ่น​ของ​เจ้า​ให้​เรา หรือ​มิฉะนั้น​ถ้า​เจ้า​พอใจ เรา​จะ​ให้​สวน​องุ่น​อีก​แห่ง​หนึ่ง​แก่​เจ้า​เพื่อ​แลก​กัน’ แต่​เขา​ตอบ​ว่า ‘ข้า​พระบาท​จะ​ไม่​ให้​สวน​องุ่น​ของ​ข้า​พระบาท​แก่​ฝ่า​พระบาท’”

      (And he said to her, “Because I spoke to Naboth the Jezreelite and said to him, “Give me your vineyard  for money, or else, if it please you, I will give you another vineyard for it.” And he answered, “I will not give you my vineyard.”)

21:7 “และ​เยเซเบล​มเหสี​ของ​พระองค์​ทูล​พระองค์​ว่า “ฝ่า​พระบาท​เป็น​ผู้​ครอบครอง​อิสราเอล​อยู่​หรือ เพคะ? เชิญ​เสด็จ​ลุกขึ้น​เสวย​อาหาร​เถิด และ​ให้​พระทัย​ของ​ฝ่า​พระบาท​ร่าเริง หม่อมฉัน​จะ​มอบ​สวน​องุ่น​ของ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​ให้​แก่​ฝ่า​พระบาท​เอง

    (And Jezebel his wife said to him, “Do you now govern Israel? Arise and eat bread and let your heart be cheerful; I will give you the vineyard of Naboth the Jezreelite.”)

21:8 “พระนาง​จึง​ทรง​พระอักษร​ใน​พระนาม​ของ​อาหับ ประทับ​ตรา​ของ​พระองค์ ส่ง​ไป​ยัง​ผู้ใหญ่​และ​เจ้านาย​ผู้​อยู่​ใน​เมือง​กับ​นาโบท”

(So she wrote letters in Ahab’s name and sealed them with his seal, and she sent the letters to the elders and the leaders who lived with Naboth in his city. )

21:9 “พระนาง​ทรง​พระอักษร​ว่า “จง​ประกาศ​ให้​ถือ​อด​อาหาร และ​ให้​นาโบท​นั่ง​ใน​ที่​นั่ง​อัน​มี​เกียรติ​ท่ามกลาง​ประชาชน”

      (And she wrote in the letters, “Proclaim a fast, and set Naboth at the head of the people. )

21:10 “และ​ให้​คน​อันธพาล​สอง​คน​นั่ง​ตรงข้าม​กับ​เขา ให้​ฟ้อง​เขา​ว่า ‘เจ้า​ได้​แช่ง​พระเจ้า​และ​พระราชา’ แล้ว​พา​เขา​ออก​ไป​ และ​เอา​หิน​ขว้าง​เสีย​ให้​ตาย

       (And set two worthless men opposite him, and let them bring a charge against him, saying, “You have  cursed God and the king.” Then take him out and stone him to death.” )

21:11 “และ​คน​ของ​เมือง​นั้น คือ​ผู้ใหญ่​และ​เจ้านาย​ผู้​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​นั้น ได้​ทำ​ตาม​ที่​เยเซเบล​มี​พระอักษร​สั่ง​ไป​ถึง​พวกเขา ตาม​ที่​ปรากฏ​ใน​ลาย​พระหัตถ์​ซึ่ง​พระนาง​ทรง​มี​ไป​ถึง​พวกเขา​นั้น”

   (And the men of his city, the elders and the leaders who lived in his city, did as Jezebel had sent word  to them. As it was written in the letters that she had sent to them, )

21:12 “พวกเขา​ได้​ประกาศ​ให้​ถือ​อด​อาหาร และ​ได้​ให้​นาโบท​นั่ง​ใน​ที่นั่ง​อัน​มี​เกียรติ​ท่ามกลาง​ประชาชน”

       (they proclaimed a fast and set Naboth at the head of the people. )

21:13 “และ​คน​อันธพาล​สอง​คน​นั้น​ก็​เข้า​มา นั่ง​อยู่​ตรงข้าม​กับ​เขา และ​คน​ถ่อย​นั้น​ได้​ฟ้อง​นาโบท​ต่อ​หน้า​ประชาชน​กล่าว​ว่า “นาโบท​ได้​แช่ง​พระเจ้า​และ​พระราชา” เขา​ทั้งหลาย​จึง​พา​นาโบท​ออก​ไป​นอก​เมือง และ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​จน​ตาย”

     (And the two worthless men came in and sat opposite him. And the worthless men brought a charge   against Naboth in the presence of the people, saying, “Naboth cursed God and the king.” So they took   him outside the city and stoned him to death with stones.)

21:14 “แล้ว​พวกเขา​ก็​ส่ง​ข่าว​ไป​ทูล​เยเซเบล​ว่า “นาโบท​ถูก​หิน​ขว้าง​ตาย​แล้ว

     (Then they sent to Jezebel, saying, “Naboth has been stoned; he is dead.” )

21:15 “พอ​เยเซเบล​ทรง​ได้ยิน​ว่า นาโบท​ถูก​หิน​ขว้าง​ตาย​แล้ว เยเซเบล​จึง​ทูล​อาหับ​ว่า “ขอ​เชิญ​เสด็จ​ไป​ยึด​สวน​ของ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล ซึ่ง​เขา​ได้​ปฏิเสธ​ไม่​ขาย​แก่​พระองค์ เพราะว่า​นาโบท​ไม่มี​ชีวิต​อยู่ เขา​ตาย​แล้ว

     (As soon as Jezebel heard that Naboth had been stoned and was dead, Jezebel said to Ahab, “Arise,   take possession of the vineyard of Naboth the Jezreelite, which he refused to give you for money, for  Naboth is not alive, but dead.” )

21:16 “และ​ต่อ​มา​พอ​อาหับ​ได้ยิน​ว่า​นาโบท​ตาย​แล้ว อาหับ​ก็​ทรง​ลุกขึ้น ลง​ไป​ยัง​สวน​องุ่น​ของ​นาโบท​ชาว​ยิสเรเอล​เพื่อ​ยึด​ถือ​เป็น​กรรมสิทธิ์”

      (And as soon as Ahab heard that Naboth was dead, Ahab arose to go down to the vineyard of Naboth   the Jezreelite, to take possession of it. )

21:17 “แล้ว​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​เอลียาห์​ชาว​ทิชบี​ว่า”

         (Then the word of the Lord came to Elijah the Tishbite, saying, )

21:18 “จง​ลุกขึ้น​ไป​พบ​อาหับ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล ผู้​อยู่​ใน​กรุง​สะมาเรีย ดูสิ เขา​อยู่​ใน​สวน​ของ​นาโบท​ที่​เขา​ลง​ไป​ยึด​เอา​ เป็น​กรรมสิทธิ์”

      (“Arise, go down to meet Ahab king of Israel, who is in Samaria; behold, he is in the vineyard of  Naboth, where he has gone to take possession.)

21:19 “เจ้า​จง​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ว่า “เจ้า​ได้​ฆ่า​และ​ได้​ยึด​ถือ​เอา​เป็น​กรรมสิทธิ์​ด้วย​หรือ?”’ และ​เจ้า​จง​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘พระเจ้า​ตรัส​ดังนี้​ว่า “ใน​ที่​ที่​สุนัข​เลีย​โลหิต​ของ​นาโบท สุนัข​จะ​เลีย​โลหิต​ของ​เจ้า​ด้วย”’”

    (And you shall say to him, “Thus says the Lord, “Have you killed and also taken possession?” And you  shall say to him, “Thus says the Lord: “In the place where dogs licked up the blood of Naboth shall  dogs lick your own blood.”” )

21:20 “อาหับ​ตรัส​กับ​เอลียาห์​ว่า “โอ ศัตรู​ของ​เรา เจ้า​พบ​เรา​เข้า​แล้ว​หรือ?” ท่าน​ทูล​ตอบ​ว่า “ข้า​พระบาท​พบ​ฝ่า​พระบาท​เข้า​แล้ว เพราะ​ว่า​ฝ่า​พระบาท​ยอม​ขาย​พระองค์​เข้า​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สายพระเนตร ​พระยาห์เวห์

      (Ahab said to Elijah, “Have you found me, O my enemy?” He answered, “I have found you, because  you have sold yourself to do what is evil in the sight of the Lord. )

21:21 “นี่แน่ะเรา​จะ​นำ​เหตุ​ร้าย​มา​เหนือ​เจ้า เรา​จะ​กวาด​เจ้า​ออก​ไป​เสีย​ให้​สิ้น และ​จะ​กำจัด​ผู้ชาย​ทุก​คน​เสีย​จาก​อาหับ​ใน​อิสราเอล ไม่​ว่า​ทาส​หรือ​ไท”

   (Behold, I will bring disaster upon you. I will utterly burn you up, and will cut off from Ahab every male, bond or free, in Israel.)

21:22 “และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​ราชวงศ์​ของ​เจ้า​เหมือน​ราชวงศ์​ของ​เยโรโบอัม​บุตร​ เนบัท และ​เหมือน​ราชวงศ์​ของ​บาอาชา​บุตร​อาหิยาห์ เพราะ​เจ้า​ทำ​ให้​เรา​โกรธ และ​เพราะ​เจ้า​ทำ​ให้​อิสราเอล​ทำ​บาป​ด้วย”

  (And I will make your house like the house of Jeroboam the son of Nebat, and like the house of  Baasha the son of Ahijah, for the anger to which you have provoked me, and because you have  made Israel to sin.)

21:23 “และ​ส่วน​เยเซเบล พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘สุนัข​จะ​กิน​เยเซเบล​ภายใน​เขต​ยิสเรเอล’”

   (And of Jezebel the Lord also said, “The dogs shall eat Jezebel within the walls of Jezreel.”)

21:24 “คนใด​ใน​วงศ์​อาหับ​ที่​ตาย​ใน​เมือง สุนัข​จะ​กิน และ​คนใด​ใน​วงศ์​ของ​เขา​ตาย​ใน​ทุ่งนา นก​ใน​อากาศ​จะ​กิน

(Anyone belonging to Ahab who dies in the city the dogs shall eat, and anyone of his who dies in the open country the birds of the heavens shall eat.” )

21:25 “ไม่มี​ใคร​ได้​ขาย​ตนเอง เพื่อ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สายพระเนตร​พระยาห์เวห์​อย่าง​อาหับ ผู้​ที่​เยเซเบล​มเหสี​ได้​ยุยง”

         (There was none who sold himself to do what was evil in the sight of the Lord like Ahab, whom  Jezebel his wife incited.)

21:26 “พระองค์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ที่​น่า​เกลียด​ชัง​ยิ่ง​นัก คือ​ดำเนิน​ตาม​รูปเคารพ ตาม​ธรรมเนียม​ทุก​อย่าง​ของ​คน​อาโมไรต์ ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เหวี่ยง​ออก​ไป​ให้​พ้น​หน้า​คน​อิสราเอล”

    (He acted very abominably in going after idols, as the Amorites had done, whom the Lord cast out before the people of Israel.)

21:27 “และ​ต่อ​มา​เมื่อ​อาหับ​ทรง​ได้ยิน​พระวจนะ​เหล่านี้ พระองค์​ก็​ฉีก​ฉลอง​พระองค์ ทรง​สวม​ผ้า​กระสอบ ถือ​อด​อาหาร  บรรทม​ใน​ผ้า​กระสอบ และ​ทรง​ดำเนิน​ไป​มา​ด้วย​ความ​สำนึก​ผิด”

(And when Ahab heard those words, he tore his clothes and put sackcloth on his flesh and fasted and lay in sackcloth and went about dejectedly.)

21:28 “และ​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ยัง​เอลียาห์​ชาว​ทิชบี​ว่า”

        (And the word of the Lord came to Elijah the Tishbite, saying, )

21:29 “เจ้า​ได้​เห็น​อาหับ​ถ่อม​ตัว​ลง​ต่อ​หน้า​เรา​แล้ว​หรือ? เพราะ​เขา​ได้​ถ่อม​ตัว​ลง​ต่อ​เรา เรา​จะ​ไม่​นำ​เหตุ​ร้าย​มา​ใน​สมัย​ของ​เขา แต่​เรา​จะ​นำ​เหตุ​ร้าย​มา​เหนือ​ราชวงศ์​ของ​เขา​ใน​สมัย​บุตร​ของ​เขา

         (“Have you seen how Ahab has humbled himself before me? Because he has humbled himself before  me, I will not bring the disaster in his days; but in his son’s days I will bring the disaster upon his  house.” )

ข้อมูลมีประโยชน์

21:1     “นาโบท” (Naboth) = เป็นชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นอยู่ข้างพระราชวังของอาหับ (2พกษ.9:21)

“พระราชวังของอาหับ” (the palace of Ahab) = อาหับมีวังนอกเหนือจากวังหลวงในกรุงสะมาเรียด้วย  (18:45;2พกษ.9:30)

    “สะมาเรีย” (Samaria) = เป็นทั้งชื่อเมืองหลวงและนามของอาณาจักรเหนือทั้งหมด (16:24)

21:2     “จงให้สวนองุ่นของเจ้าแก่เราเถิด” (Give me your vineyard) = อาหับมีอำนาจที่ถูกจำกัดโดยบทบัญญัติ (ฉธบ.17:14-20;1ซมอ.10:25) ไม่อาจยึดที่ดินที่มีเจ้าของได้ (แตกต่างจากธรรมเนียมประเพณีปฏิบัติของกษัตริย์ในคานาอัน) –1ซมอ.8:9-17

21:3     “โดยพระยาห์เวห์ขอให้เรื่องนี้ห่างจากข้าพระองค์เถิด” (The Lord forbid that) = การยกที่ดิน(สวน) ให้กษัตริย์อาหับเป็นเรื่องที่ยากสำหรับนาโบท เพราะพื้นฐานความเชื่อที่ว่า ที่ดินเป็นของพระเจ้าที่ประทานให้ประชากรอิสราเอลแต่ละครอบครัว ประดุจสัญญาเช่าที่ทุกตระกูลต้องรักษาไว้ด้วยความหวงแหน ในฐานะมรดกประจำตระกูล

21:7     “ฝ่าพระบาทเป็นผู้ครอบครองอิสราเอลอยู่หรือเพคะ?” (Do you now govern Israel?) = เยเซเบลกล่าวเสียดสีอาหับเพราะเธอคุ้นเคยกับธรรมเนียมกษัตริย์ฟินีเซียและคานาอันที่ใช้อำนาจเพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง (1ซมอ.12:3-4)

21:9     “จงประกาศให้ถืออดอาหาร” (Proclaim a fast) = เยเซเบลพยายามสร้างเหตุการณ์ว่า ประชาชนจะประสบภัยพิบัติ และจะหลีกเลี่ยงได้หากว่า พวกเขาถ่อมใจลงต่อพระพักตร์ของพระเจ้า และกำจัดคนทำบาปซึ่งนำการพิพากษามาสู่พวกเขา (ปท.วนฉ.20:26;1ซมอ.7:5-6;2พศด.20:2-4)

21:10   “อันธพาล” (worthless men) = คนชั่ว –ฉธบ.13:13

“สองคน” (two) = จำนวนคนที่จะเป็นพยานได้สำหรับความผิดที่มีโทษถึงตาย ตามกฎหมาย(กฎบัญญัติของโมเสส ใน กดว.35:30;ฉธบ.17:6;19:15;  “ฟ้อง” (charge against) = ปรักปรำ

= แผนการที่วางไว้ให้ดูเสมือนว่าเป็นกระบวนการที่ชอบธรรมทางกฎหมาย (อพย.20:16;23:7;ลนต.19:16)

“เจ้าได้แช่งพระเจ้าและพระราชา” (You have cursed God and the king.) = ความผิดของการทำตามคำกล่าวหานี้คือ การลงโทษด้วยการเอาหินขว้างจนตาย (ลนต.24:15-16)

21:13   “นอกเมือง” (outside the city) = ตามกฎบัญญัติของโมเสส (ลนต.24:14;กดว.15:35-36) –นาโบทถูกเอาหินขว้างในที่ดินของตนเอง (ปท. ข้อ 19 กับ 2พกษ.9:21,26)

-บรรดาบุตรชายของนาโบทก็ถูกเอาหินขว้างตายไปพร้อมกัน (2พกษ.9:26-ปท.กรณีของอาคาน ใน ยชว.7:24-25) เพื่อกำจัดทายาทด้วย

21:19   “เจ้าได้ฆ่าและได้ยึดถือเอาเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยหรือ?” (Have you killed and also taken possession?) = การที่อาหับยอมทำตามแผนของเยเซเบลก็เท่ากับว่า เขามีความผิดฐานฆ่าคนและลักทรัพทย์ด้วย

“ในที่ที่สุนัขเลียโลหิตของนาโบท สุนัขจะเลียโลหิตของเจ้าด้วย”( In the place where dogs licked up the blood of Naboth shall dogs lick your own blood.) = การกลับใจในเวลาต่อมาของอาหับทำให้คำพยากรณ์บางส่วนถูกเลื่อนออกไปจนถึงสมัยของโยรัม บุตรชายของเขาที่ถูกทิ้งศพ ณ จุดดังกล่าวแทน (2พกษ.9:25-26)แต่สุนัขได้เลียโลหิตของอาหับใน 2พกษ.22:38 หลังจากที่เขาตายในการสู้รบที่ราโมทกิ-   เลอาด (22:29-37) และศพถูกนำกลับมายังสะมาเรีย และสุนัขได้เลียเลือดที่ถูกล้างออกจากรถศึกของเขา

21:21   “ไม่ว่าทาสหรือไท” (bond or free) -14:10

21:22   “เหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัม” (like the house of Jeroboam) –14:10;15:28-30

“เหมือนราชวงศ์ของบาอาชา” (  like the house of Baasha) -16:3-4,11-13

21:24   “คนใดในวงศ์อาหับที่ตายในเมือง สุนัขจะกินและคนใดในราชวงศ์ของเขาตายในทุ่งนา นกในอากาศจะกิน” (Anyone belonging to Ahab who dies in the city the dogs shall eat, and anyone of his who dies in the open country the birds of the heavens shall eat.) -14:11;16:4, เป็นคำสาปแช่งตามพันธสัญญาใน ฉธบ.28:26(เปรียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกหลานเพศชายในพงศ์พันธุ์ของเยโรโบอัม ที่ไม่มีผู้ใดได้รับการฝังศพอย่างมีเกียรติเลย)

21:25   “ผู้ที่เยเซเบลมเหสีได้ยุยง” (whom Jezebel his wife incited.) = ผู้ที่กระทำตามการชักนำของเยเซเบลมเหสี (16:31;18:4;19:1-2;21:7)

21:26   “ดำเนินตามรูปเคารพ” (in going after idols) –ลนต.26:30

          “คนอาโมไรต์” (Amorites)  = ในที่นี้หมายถึงคนทั้งหมดในคานาอันก่อนที่อิสราเอลจะเข้ามา (ปฐก.15:16 ฉธบ.1:7)

21:27   “สวมผ้ากระสอบ” (put sackcloth) –ปฐก.37”34

21:29   “เพราะเขาได้ถ่อมตัวลงต่อเรา เราจะไม่นำเหตุร้ายมาในสมัยของเขา…”( he has humbled himself before me, I will not bring the disaster in his days) –ยนา.3:10

= การพิพากษาเลื่อนออกไปถึงในสมัยลูกของเขา (ข.19) แต่โทษไม่ได้ลดลง

คำถามนำอภิปราย

1. เคยมีคนที่ปรารถนาจะได้(หรือซื้อ) “ทรัพย์สิน” ของคุณ แต่คุณไม่ยินยอมบ้างหรือไม่?  เรื่องราวเป็นอย่างไร และเกิดอะไรขึ้น?

2.คุณเคยหงุดหงิดหรือโกรธกริ้วผู้ใดด้วยความไม่พอใจที่ขัดใจคุณ ไม่ยอมให้ไม่ยอมขายหรือไม่ยอมทำตามในสิ่งที่คุณขอหรือต้องการบ้างหรือไม่?  เรื่องอะไร? และทำไม?

3. คุณเคยผิดหวังและยอมรับคำแนะนำหรือคำปรึกษาและกระทำตามเพื่อที่จะได้อย่างที่คุณต้องการ โดยไม่คำนึงถึงวิธีการบ้างหรือไม่?  ผลเป็นอย่างไร?

4. คุณเคยเป็นธุระในการดำเนินการเพื่อให้ได้มาตามประสงค์แทนผู้อื่น โดยใช้กลวิธีที่แยบยลในการสร้างความชอบธรรม (แต่ไม่ชอบธรรม) ให้กับสิ่งที่ทำบ้างหรือไม่?  อย่างไร และผลเป็นอย่างไร?

5. คุณเคยเห็นผู้ใดร่วมมือสมคบกับผู้อื่น (โดยเฉพาะผู้มีอิทธิพลอำนาจ)ในการวางแผนเล่นงานผู้อื่น (ผู้บริสุทธิ์) บ้างหรือไม่? ผลลัพธ์คืออะไร? (และคุณเคยร่วมมือกับผู้ใดทำเช่นนั้นบ้างหรือไม่?)

6. คุณเคยได้มาหรือยึดครองในทรัพย์สิ่งของที่ไม่ใช่ของคุณด้วยวิธีการอันไม่พึงประสงค์บ้างหรือไม่? แล้วผลที่ตามมาเป็นอย่างไร? มีผลเสียอะไรตามมาบ้างหรือไม่? และคุณสำนึกผิดบ้างหรือไม่?

7. คุณเคยเห็น “ผลกรรม” สนองบุคคลใดที่กระทำ “กรรมชั่ว” ต่อผู้อื่นบ้างหรือไม่?  (แบ่งปัน)

8. หากคนบาปหรือคนทำผิดกลับใจจะสายเกินแก้หรือสายเกินไปหรือไม่?  อย่างไร?

9. บทเรียนวันนี้สอนอะไรคุณเป็นพิเศษ

ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)