ก.พ. 052014
 

บทสุดท้ายใน 1 พงศ์กษัตริย์

 

พระธรรม        1พงศ์กษัตริย์ 22:1-53

อ้างอิง              1พกษ.8:61;9:26;14:12;15:26;13:18;20:30;21:19,25;22:13,24;2พกษ.3:7-11;5:8;9:24;1พศด.16:10; 2พศด.9:17;17:3;35:23

บทนำ               เราควรเชื่อฟังกระทำตามพระทัยของพระเจ้ามากกว่าตามใจของผู้หนึ่งผู้ใด (ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรหรือหุ้นส่วนของเรา) เพราะหากว่าเราไม่สำนึกตัว แต่ก้าวเดินตามความคิดหรือข้อเสนอของผู้หนึ่งผู้ใดที่ไม่ได้เดินตามพระทัยของพระเจ้า ผลเสียและผลร้ายก็อาจจะเกิดขึ้นกับเราและทุกคนที่อยู่กับเรา!

บทเรียน

22:1 “ซีเรีย​กับ​อิสราเอล​ไม่มี​สงคราม​กัน​อยู่ 3 ปี”

  (For three years Syria and Israel continued without war. )

22:2 “แต่​ใน​ปี​ที่​สาม เยโฮชาฟัท​พระราชา​แห่ง​ยูดาห์​เสด็จ​ลง​ไป​เฝ้า​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล”

  (But in the third year Jehoshaphat the king of Judah came down to the king of Israel. )

22:3 “และ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​ถาม​พวก​ข้า​ราชการ​ของ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ทราบ​หรือ​ไม่​ว่า ราโมทกิเลอาด​เป็น​ของ​พวกเรา และ​พวกเรา​ ยัง​จะ​นิ่ง​อยู่ ไม่​ยึด​คืน​จาก​มือ​ของ​กษัตริย์​แห่ง​ซีเรีย​หรือ?”

  (And the king of Israel said to his servants, “Do you know that Ramoth-gilead belongs to us, and we keep quiet and do  not take it out of the hand of the king of Syria?”)

22:4 “และ​พระองค์​ตรัส​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า “ท่าน​จะ​ยก​ไป​ทำ​ศึก​ที่​ราโมทกิเลอาด​กับ​ข้าพเจ้า​หรือ​ไม่?” และ​เยโฮชาฟัท​ตรัส​ตอบ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ว่า“ข้าพเจ้า​กับ​ท่าน​เป็น​เหมือน​คน​เดียว​กันประชาชน​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​ประชาชน​ของ​ท่าน ม้า​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​ม้า​ของ​ท่าน

  (And he said to Jehoshaphat, “Will you go with me to battle at Ramoth-gilead?” And Jehoshaphat said to the king of Israel, “I am as you are, my people as your people, my horses as your horses.” )

22:5 “และ​เยโฮชาฟัท​ตรัส​กับ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ว่า “ขอ​ทูล​ถาม​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ก่อน

  (And Jehoshaphat said to the king of Israel, “Inquire first for the word of the Lord.” )

22:6 “แล้ว​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ก็​ทรง​เรียก​ประชุม​พวก​ผู้​เผย​พระวจนะ​ ประมาณ 400 คน ตรัส​กับ​พวกเขา​ว่า“ควร​ที่​เรา​จะ​ไป​ตี​ราโมทกิเลอาด​หรือไม่? หรือ​เรา​ควร​ล้มเลิก?”และ​เขา​ทั้งหลาย​ทูล​ตอบ​ว่า“ขอ​เชิญ​เสด็จ​ขึ้น​ไป​เถิด เพราะ​พระเจ้า​จะ​ทรง​มอบ​ไว้​ใน​พระหัตถ์​ของ​พระราชา

(Then the king of Israel gathered the prophets together, about four hundred men, and said to them, “Shall I go to battle against Ramoth-gilead, or shall I refrain?”And they said,”Go up, for the Lord will give it into the hand of the king.” )

22:7 “แต่​เยโฮชาฟัท​ตรัส​ว่า “ที่​นี่​ไม่มี​ผู้​เผย​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​แล้ว​หรือ ที่​เรา​จะ​ถาม​ได้?”

  (But Jehoshaphat said, “Is there not here another prophet of the Lord of whom we may inquire?”)

22:8 “และ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า “ยัง​มี​ชาย​อีก​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เรา​จะให้​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ได้ คือ​มีคายาห์​บุตร​อิมลาห์แต่​เรา​เอง​เกลียด​ชัง​เขา เพราะ​เขา​พยากรณ์​แต่​เรื่อง​ร้าย ไม่​เคย​พยากรณ์​เรื่อง​ดี​เกี่ยวกับ​เรา​เลย” แต่​เยโฮชาฟัท​ตรัส​ว่า “ขอ​พระราชา​อย่า​ตรัส​อย่าง​นั้น​เลย

 (And the king of Israel said to Jehoshaphat,”There is yet one man by whom we may inquire of the Lord, Micaiah the son of Imlah, but I hate him, for he never prophesies good concerning me, but evil.” And Jehoshaphat said, “Let not the king say so.” )

22:9 “แล้ว​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​จึง​เรียก​มหาดเล็ก​คน​หนึ่ง และ​ตรัส​สั่ง​ว่า “จง​รีบ​ไป​พา​มีคายาห์​บุตร​อิมลาห์​มา

  (Then the king of Israel summoned an officer and said, “Bring quickly Micaiah the son of Imlah.” )

22:10 “พระราชา ​แห่ง​อิสราเอล​และ​เยโฮชาฟัท​พระราชา​แห่ง​ยูดาห์​ต่าง​ประทับ​บน​ พระที่นั่ง ทรง​ฉลอง​พระองค์​เยี่ยง​กษัตริย์ ณลาน​นวดข้าวตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง​สะมาเรีย และ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ทั้งหมด​ก็​พยากรณ์​เฉพาะ​พระพักตร์​ทั้ง​สองพระองค์”

 (Now the king of Israel and Jehoshaphat the king of Judah were sitting on their thrones, arrayedin their robes, at the threshing floor at the entrance of the gate of Samaria, and all the prophets were prophesying before  them. )

22:11 “และ​เศเดคียาห์​บุตร​เคนาอะนาห์​จึง​ทำ​เขา​สัตว์​ด้วย​เหล็ก แล้ว​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ว่า ‘ด้วย​สิ่ง​เหล่านี้ เจ้า​จะ​ผลัก​คน​ซีเรีย​ไป​จน​พวก​เขา​ย่อย​ยับ’”

(And Zedekiah the son of Chenaanah made for himself horns of iron and said, “Thus says the Lord, “With these you shall  push the Syrians until they are destroyed.” )

22:12 “และ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ทั้งหมด​ก็​พยากรณ์​อย่าง​นั้น​ทูล​ว่า “ขอ​เสด็จ​ไป​ราโมทกิเลอาด​เถิด และ​มี​ชัยชนะ เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​เมือง​นั้น​ไว้​ใน​พระหัตถ์​ของ​พระราชา

(And all the prophets prophesied so and said, “Go up to Ramoth-gilead and triumph; the Lord will give it into the hand  of the king.” )

22:13 “และ​ผู้​สื่อสาร​ที่​ไป​เรียก​มีคายาห์​ได้​บอก​ท่าน​ว่า “นี่แน่ะ ถ้อยคำ​ของ​บรรดา​ผู้​เผย​พระวจนะ​ก็​พูด​สิ่ง​ที่​เป็น​มงคล​แก่​พระราชา​เป็น​เสียง​เดียว​กันขอ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เหมือน​อย่าง​ถ้อยคำ​ของ​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​นั้นและ​พูด​แต่​สิ่ง​ที่​เป็น​มงคล

   (And the messenger who went to summon Micaiah said to him, “Behold, the words of the prophets with one accord  are favorable to the king. Let your word be like the word of one of them, and speak favorably.”

22:14 “แต่​มีคายาห์​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​อย่างไร พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​อย่างไร ข้าพเจ้า​จะ​พูด​อย่าง​นั้น

    (But Micaiah said, “As the Lord lives, what the Lord says to me, that I will speak.” )

22:15 “และ​เมื่อ​ท่าน​มา​เฝ้า​พระราชา พระราชา​ตรัส​ถาม​ท่าน​ว่า “มีคายาห์ ควร​ที่​พวกเรา​จะ​ไป​ตี​ราโมทกิเลอาด​หรือ​ไม่?หรือ​พวกเรา​ควร​ล้มเลิก?” และ​ท่าน​ทูล​ตอบ​พระองค์​ว่า “ขอ​เชิญ​เสด็จ​ขึ้น​ไป และ​มี​ชัยชนะ พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​ไว้​ใน​พระหัตถ์​ของพระราชา

   (And when he had come to the king, the king said to him, “Micaiah, shall we go to Ramoth-gilead to battle, or shall we refrain?” And he answered him, “Go up and triumph; the Lord will give it into the hand of the king.”)

22:16 “แต่​พระราชา​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า “เรา​ได้​ให้​เจ้า​ปฏิญาณ​กี่​ครั้ง​แล้ว​ว่า เจ้า​จะ​พูด​กับ​เรา​แต่​ความ​จริง​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

  (But the king said to him, “How many times shall I make you swear that you speak to me nothing but the truth in the name of the Lord?” )

22:17 “และ​ท่าน​ก็​ทูล​ว่า “ข้า​พระบาท​ได้​เห็น​คน​อิสราเอล​ทั้งหมด​กระจัด​กระจาย​อยู่​บน​ภูเขาเหมือน​แกะ​ที่​ไม่มี​ผู้เลี้ยงและ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า  ‘คน​เหล่านี้​ไม่มี​นาย ให้​พวกเขา​ต่าง​กลับ​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​ตน​โดย​สวัสดิภาพ​เถิด’”

  (And he said, “I saw all Israel scattered on the mountains, as sheep that have no shepherd. And the Lord said, “These  have no master; let each return to his home in peace.” )

22:18 “พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​จึง​ตรัส​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า “เรา​บอก​ท่าน​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า เขา​จะ​ไม่​พยากรณ์​เรื่อง​ดี​เกี่ยว​กับ​เรา​เลย มี​แต่​เรื่อง​ร้าย​เท่านั้น?”

  (And the king of Israel said to Jehoshaphat,”Did I not tell you that he would not prophesy good concerning me, but  evil?” )

22:19 “และ​มีคายาห์​ทูล​ว่า “ฉะนั้น ขอ​ทรง​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์ ข้า​พระบาท​ได้​เห็น​พระยาห์เวห์​ประทับ​บน​พระที่นั่ง​ของ​พระองค์และ​บริวาร​ทั้งหมด​แห่ง​ฟ้า​สวรรค์​ยืน​ข้างๆ พระองค์ ทั้ง​ทาง​ข้าง​ขวา​และ​ข้าง​ซ้าย​พระหัตถ์”

 (And Micaiah said, “Therefore hear the word of the Lord: I saw the Lord sitting on his throne, and all the host of  heaven standing beside him on his right hand and on his left; )

22:20 “และ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘ใคร​จะ​ชักนำ​อาหับ​ให้​ขึ้น​ไป และ​ล้ม​ลง​ที่​ราโมทกิเลอาด?’ บ้าง​ก็​ทูล​อย่างนี้ บ้าง​ก็​ทูล​อย่างนั้น”

   (and the Lord said, “Who will entice Ahab, that he may go up and fall at Ramoth-gilead?” And one said one thing, and  another said another.)

22:21 “แล้ว​มี​วิญญาณ​หนึ่ง​ออก​มา​ยืน​เฉพาะ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ ทูล​ว่า ‘ข้า​พระองค์​เอง​จะ​ชักนำ​เขา’ และ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​มัน​ว่า จะ​ทำ​อย่างไร?’”

  (Then a spirit came forward and stood before the Lord, saying, “I will entice him.”)

22:22 “และ​มัน​ทูล​ว่า ‘ข้า​พระองค์​จะ​ออก​ไป และ​จะ​เป็น​วิญญาณ​มุสา​อยู่​ใน​ปาก​ของ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ทุก​คน​ของ​ เขา’ และ​พระองค์​ตรัส​ว่า‘เจ้า​ไป​ชักนำ​เขา​ได้ และ​เจ้า​จะ​ทำ​สำเร็จ จง​ไป​ทำ​ตาม​นั้น​เถิด’”

   (And the Lord said to him, “By what means?” And he said, “I will go out, and will be a lying spirit in the mouth of all his  prophets.” And he said, “You are to entice him, and you shall succeed;go out and do so.” )

22:23 “ฉะนั้นดูสิพระยาห์เวห์​ทรง​ใส่​วิญญาณ​มุสา​ใน​ปาก​ของ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ทั้งหมด​ นี้​ของ​ฝ่า​พระบาทพระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​เรื่อง​ร้าย​เกี่ยวกับ​ฝ่า​พระบาท

  (Now therefore behold, the Lord has put a lying spirit in the mouth of all these your prophets; the Lord has declared disaster for you.” )

22:24 “แล้ว​เศเดคียาห์​บุตร​เคนาอะนาห์​เข้า​มา​ใกล้และ​ตบ​แก้ม​มีคายาห์​พูด​ว่า“พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​จาก​ข้า​พูด​กับ​เจ้า​ได้​อย่างไร?”

   (Then Zedekiah the son of Chenaanah came near and struck Micaiah on the cheek and said, “How did the Spirit of the  Lord go from me to speak to you?” )

22:25 “และ​มีคายาห์​ตอบ​ว่า “นี่แน่ะ เจ้า​จะ​เห็น​ใน​วัน​นั้น เมื่อ​เจ้า​เข้า​ไป​ซ่อน​ตัวใน​ห้อง​ชั้น​ใน

   (And Micaiah said, “Behold, you shall see on that day when you go into an inner chamber to hide yourself.” )

22:26 “และ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​ว่า “จง​จับ​มีคายาห์​แล้ว​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​ให้​อาโมน​ผู้​ว่า​ราชการ​เมือง ​และ​โยอาช​พระราชโอรส”

    (And the king of Israel said, “Seize Micaiah, and take him back to Amon the governor of the city and to Joash the king’s son,)

22:27 “และ​บอก​ว่า‘พระราชา​ตรัส​ดัง​นี้​ว่า“เอา​คน​นี้​ไป​จำคุก​ไว้ ให้​อาหาร​กับ​น้ำ​อย่าง​จำกัด จน​กว่า​เรา​จะ​มา​โดย​สวัสดิภาพ””

     (and say,”Thus says the king, “Put this fellow in prison and feed him meager rations of bread and water, until I come in peace.”” )

22:28 “และ​มีคายาห์​ทูล​ว่า “ถ้า​ฝ่า​พระบาท​เสด็จ​กลับ​มา​โดย​สวัสดิภาพ​ได้​จริงๆ พระยาห์เวห์​ก็​ไม่ได้​ตรัส​ผ่าน​ข้า​พระบาท” และ​ท่าน​กล่าว​ว่า  “ประชาชน​ทั้งสิ้น​เอ๋ย จง​ฟัง​เถิด

   (And Micaiah said, “If you return in peace, the Lord has not spoken by me.” And he said, “Hear, all you peoples!” )

22:29 “พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​กับ​เยโฮชาฟัท พระราชา​แห่ง​ยูดาห์​จึง​เสด็จ​ขึ้น​ไป​ยัง​ราโมทกิเลอาด”

   (So the king of Israel and Jehoshaphat the king of Judah went up to Ramoth-gilead. )

22:30 “และ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า “เรา​จะ​ปลอม​ตัว​เข้า​ทำ​ศึก แต่​ท่าน​จง​สวม​เครื่องทรง​ของ​ท่าน” และ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ก็​ทรง​ปลอม​พระองค์​เข้า​ทำ​ศึก”

  (And the king of Israel said to Jehoshaphat, “I will disguise myself and go into battle, but you wear your robes.”  And the king of Israel disguised himself and went into battle. )

22:31 “พระราชา ​แห่ง​ซีเรีย​ทรง​บัญชา​บรรดา​แม่ทัพ​รถรบ​ของพระองค์​ทั้ง 32 คน​ว่า “อย่า​รบ​กับ​ทหาร​ใหญ่​น้อย แต่​มุ่ง​เฉพาะ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล

  (Now the king of Syria had commanded the thirty-two captains of his chariots, “Fight with neither small nor great,  but only with the king of Israel.” )

22:32 “เมื่อ​บรรดา​แม่ทัพ​รถรบ​เห็น​เยโฮชาฟัท เขา​ทั้งหลาย​ก็​ว่า “เป็น​พระราชา​อิสราเอล​แน่​แล้ว” พวกเขา​จึง​หัน​ไป​สู้​รบ​กับ​พระองค์ และ​เยโฮชาฟัท​ทรง​ร้อง​ขึ้น”

  (And when the captains of the chariots saw Jehoshaphat, they said, “It is surely the king of Israel.” So they turned to fight against him. And Jehoshaphat cried out. )

22:33 “เมื่อ​บรรดา​แม่​ทัพ​รถรบ​เห็น​ว่า​ไม่​ใช่​พระราชา​อิสราเอล ก็​หัน​รถ​กลับ ไม่​ไล่​ตาม​พระองค์”

   (And when the captains of the chariots saw that it was not the king of Israel, they turned back from pursuing him. )

22:34 “แต่​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​โก่ง​ธนู​ยิง​สุ่ม​ไป​ถูก​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​เข้า ระหว่าง​เกล็ดเกราะ​และ​แผ่น​บัง​พระอุระ พระองค์​จึง​รับสั่ง​คน​ขับ​รถรบ​ว่า   “หัน​กลับ​เถอะ พา​เรา​ออก​จาก​การ​รบ เพราะ​เรา​บาดเจ็บ​แล้ว

    (But a certain man drew his bow at random and struck the king of Israel between the scale armor and the breastplate.   Therefore he said to the driver of his chariot, “Turn around and carry me out of the battle, for I am wounded.” )

22:35 “วัน​นั้น​การ​รบ​ก็​ดุเดือด​ขึ้น เขา​ก็​พยุง​พระราชา​ขึ้น​ใน​รถ​รบ ให้​หัน​พระพักตร์​ไป​ทาง​พวก​ซีเรีย จน​เวลา​เย็น​พระองค์​ก็​สิ้น​พระชนม์ และ​พระ​โลหิต​ที่​บาดแผล​ก็​ไหล​ออก​นอง​ทั่ว​ท้อง​รถรบ”

   (And the battle continued that day, and the king was propped up in his chariot facing the Syrians, until at evening  he died. And the blood of the wound flowed into the bottom of the chariot. )

22:36 “ประมาณ​เวลา​ดวง​อาทิตย์​ตก มี​เสียง​ร้อง​ทั่ว​กองทัพ​ว่า “ให้​ทุก​คน​กลับ​ไป​เมือง​ของ​ตัว และ​ภูมิ​ลำเนา​ของ​ตัว

   (And about sunset a cry went through the army, “Every man to his city, and every man to his country!”)

22:37 “เมื่อ​พระราชา​สิ้น​พระชนม์​แล้ว เขา​ก็​นำ​มา​ยัง​กรุง​สะมาเรีย และ​เขา​ฝัง​พระราชา​ใน​กรุง​สะมาเรีย”

   (So the king died, and was brought to Samaria. And they buried the king in Samaria. )

22:38 “เขา​ล้าง​รถรบ​ที่​สระน้ำ​แห่ง​สะมาเรีย ที่ที่​พวก​หญิง​โสเภณี​ลง​อาบน้ำ​และ​แล้ว​พวก​สุนัข​ก็​เลีย​โลหิต​ของ​พระองค์ ตาม​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์ซึ่ง​ได้​ตรัส​ไว้”

   (And they washed the chariot by the pool of Samaria, and the dogs licked up his blood, and the prostitutes washed themselves in it, according to the word of the Lord that he had spoken. )

22:39 “ส่วน​พระราชกิจ​อื่นๆ ของ​อาหับ และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ทรง​กระทำ และ​พระราชวัง​งา​ช้าง​ซึ่ง​ทรง​สร้าง​ไว้ ตลอด​จน​เมือง​ทั้งหมด​ที่​ทรง​สร้าง ได้​บันทึก​ใน​หนังสือ​พงศาวดาร​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ไม่​ใช่​ หรือ?”

 (Now the rest of the acts of Ahab and all that he did, and the ivory house that he built and all the cities that he built,  are they not written in the Book of the Chronicles of the Kings of Israel? )

22:40 “อาหับ​ทรง​ล่วงหลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พระองค์ แล้ว​อาหัสยาห์​พระราชโอรส​ของ​พระองค์​ก็​ขึ้น​ครองราชย์​แทน”

    (So Ahab slept with his fathers, and Ahaziah his son reigned in his place. )

22:41 “เยโฮชาฟัท​พระราชโอรส​ของ​อาสา​ทรง​ครอง​ยูดาห์ ใน​ปี​ที่​สี่​แห่ง​รัชกาล​อาหับ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล”

    (Jehoshaphat the son of Asa began to reign over Judah in the fourth year of Ahab king of Israel.)

22:42 “เยโฮชาฟัท​มี​พระชนม์​ชน​มายุ 35 พรรษา​เมื่อ​ทรง​เป็น​กษัตริย์ และ​พระองค์​ทรง​ครองราชย์​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม 25 “ปีพระราชมารดา​ของ​พระองค์​มี​พระนาม​ว่า อาซูบาห์ บุตรหญิงของ​ชิลหิ”

   (Jehoshaphat was thirty-five years old when he began to reign, and he reigned twenty-five years in Jerusalem. His mother’s name was Azubah the daughter of Shilhi. )

22:43 “พระองค์​ทรง​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ทั้งสิ้น​ของ​อาสา​พระราชบิดา​ของ​พระองค์ และ​ไม่ได้​ทรง​หันเห​จาก​ทาง​นั้น ทรง​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สาย พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ แต่​ปูชนียสถาน​สูง​ต่างๆ นั้น​ยัง​ไม่ได้​รื้อ​ลง ประชาชน​ยัง​คง​ถวาย​เครื่อง​สัตวบูชา และ​เผา​เครื่อง​หอม​อยู่​ บน​ปูชนียสถาน​สูง​ต่างๆ นั้น”

    (He walked in all the way of Asa his father. He did not turn aside from it, doing what was right in the sight of the Lord.Yet the high places were not taken away,and the people still sacrificed and made offerings on the high places. )

22:44 “เยโฮชาฟัท​ทรง​ทำ​ไมตรี​กับ​พระราชา​แห่ง​อิสราเอล​ด้วย”

   (Jehoshaphat also made peace with the king of Israel. )

22:45 “ส่วน​พระราชกิจ​อื่นๆ ของ​เยโฮชาฟัท และ​พระราชอำนาจ​ที่​ทรง​สำแดง และ​สงคราม​ที่​ทรง​กระทำ ได้​บันทึก​ไว้​ใน​หนังสือ​พงศาวดาร​ กษัตริย์ แห่ง​ยูดาห์​ไม่​ใช่​หรือ?”

    (Now the rest of the acts of Jehoshaphat, and his might that he showed, and how he warred, are they not  written in the Book of the Chronicles of the Kings of Judah? )

22:46 “ส่วน​เทวทาส​ที่​เหลือ​อยู่​คือ ผู้​ที่​ยัง​เหลือ​ใน​สมัย​ของ​อาสา​พระราชบิดา​นั้น พระองค์​ก็​ทรง​กำจัด​เสีย​จาก​แผ่นดิน”

 (And from the land he exterminated the remnant of the male cult prostitutes who remained in the days of his father Asa.)

22:47 “ไม่มี​พระราชา​ใน​เอโดม แต่​มี​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​แผ่นดิน​ปกครอง​แทน”

    (There was no king in Edom; a deputy was king. )

22:48 “เยโฮชาฟัท​ทรง​ต่อ​เรือ​ทารชิช​หลาย​ลำ เพื่อ​ไป​ขน​ทองคำ​จาก​โอฟีร์ แต่​ไป​ไม่​ถึง เพราะ​เรือ​แตก​เสีย​ที่​เอซีโอนเกเบอร์”

    (Jehoshaphat made ships of Tarshish to go to Ophir for gold, but they did not go, for the ships were wrecked at Ezion-geber. )

22:49 “แล้ว​อาหัสยาห์​พระราชโอรส​ของ​อาหับ​ตรัส​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า “ขอ​ให้​ข้า​ราชการ​ของ​ข้าพเจ้า​นั่ง​เรือ​ไป​กับ​ข้า​ราชการ​ของ​ท่าน”  แต่​เยโฮชาฟัท​ไม่​ทรง​ยินยอม”

   (Then Ahaziah the son of Ahab said to Jehoshaphat, “Let my servants go with your servants in the ships,” but  Jehoshaphat was not willing. )

22:50 “เยโฮชาฟัท​ทรง​ล่วงหลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พระองค์ และ​เขา​ฝัง​พระศพ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ใน​นคร​ดาวิด​บรรพบุรุษ​ของ​พระองค์  และ​เยโฮรัม​พระราชโอรส​ก็​ขึ้น​ครองราชย์​แทน”

   (And Jehoshaphat slept with his fathers and was buried with his fathers in the city of David his father, and Jehoram his son reigned in his place. )

22:51 “อาหัสยาห์​พระราชโอรส​ของ​อาหับ​ทรง​ครอง​อิสราเอล​ใน​กรุง​สะมาเรีย ใน​ปี​ที่​สิบ​เจ็ด​แห่ง​รัชกาล​เยโฮชาฟัท​พระราชา​แห่ง​ยูดาห์  และ​ทรง​ครอง​อิสราเอล 2 ปี”

   (Ahaziah the son of Ahab began to reign over Israel in Samaria in the seventeenth year of Jehoshaphat king of Judah,   and he reigned two years over Israel. )

22:52 “พระองค์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ชั่วใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ทรง​ดำเนิน​ใน​ทาง​ของ​พระราชบิดา​ของ​พระองค์และ​ใน​ทาง​ของ​พระมารดา​ของ​พระองค์ และ​ใน​ทาง​ของ​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท ผู้​ได้​นำ​อิสราเอล​ให้​ทำ​บาป​ด้วย”

  (He did what was evil in the sight of the Lord and walked in the way of his father and in the way of his  mother and in  the way of Jeroboam the son of Nebat, who made Israel to sin. )

22:53 “พระองค์​ทรง​ปรนนิบัติ​พระบาอัล และ​นมัสการ​พระ​นั้น และ​ทำ​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ทรง​พระ​พิโรธ โดย​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระราชบิดา​ของ​พระองค์​ทรง​กระทำ​แล้ว​นั้น”

  (He served Baal and worshiped him and provoked the Lord, the God of Israel, to anger in every way that his father had  done. )

ข้อมูลมีประโยชน์

22:1     “ซีเรียกับอิสราเอลไม่มีสงครามกันอยู่ 3 ปี” (For three years Syria and Israel continued without war.)

= ว่างเว้นสงครามประมาณ 3 ปี (20:1)  -ในจดหมายเหตุของอัสซีเรีย (ชัลมาเนเซอร์ที่ 3, 859-824 ก.ค.ศ) บันทึกว่า อาหับชาวอิสราเอล และฮาดัด เอเซอร์ (เบนฮาดัด) แห่งดามัสกัสได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับกษัตริย์ 12 องค์ ต่อสู้กองทัพอัสซีเรียที่คาร์คาร์ (บริเวณแม่น้ำโอรอนเทส) ในปี 853 ก.ค.ศ.

-ในจดหมายเหตุนั้นบันทึกว่า อาหับส่งรถรบ 2,000 คันและทหารราบ 10,000 คน เข้าร่วม (แต่คำกล่าวอ้างนั้นดูเกินจริง เพราะอัสซีเรียถอยทัพและไม่ได้รุกรานทางตะวันตกอีกจน 4-5 ปี หลังจากนั้น)

22:2     “เยโฮชาฟัทพระราชาแห่งยูดาห์…ไปเฝ้าพระราชาแห่งอิสราเอล” (Jehoshaphat the king of Judah came down to the king of Israel.) = อาจเพื่อแสดงความยินดีที่พันธมิตรฝั่งตะวันตกประสบความสำเร็จในการต่อสู้กับอัสซีเรีย (ข.1,2พศด.18:2)

22:3     “ราโมทกิเลอาด” (Ramoth-gilead)= ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำยารมัคอีกฝากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน เป็นเมืองของอิสราเอลมาตั้งแต่สมัยของโมเสส (4:13;ฉธบ.4:43;ยชว.20:3)

“เป็นของพวกเรา” (belongs to us)  -อิสราเอลสามารถอ้างสิทธิ์ในราโมทกิเลอาดได้ตามข้อตกลงกับเบนฮาดัดเมื่อไม่กี่ปีก่อน (20:34)  แต่ดูเหมือนเบนฮาดัดจะไม่ได้รักษาสัญญาที่ให้ไว้

22:4     “พระองค์ตรัสกับเยโฮชาฟัทว่า” (And he said to Jehoshaphat, )= อาหับตรัสขอเยโฮชาฟัทให้ไปร่วมรบเพื่อให้มั่นใจว่าจะชนะ ,   “เยโฮชาฟัท” มีความหมายว่า “พระยาห์เวห์ทรงพิพากษาตัดสิน”

-อาหับเพิ่งเป็นพันธมิตรกับพวกซีเรีย(อารัม) ในการต่อสู้กับพวกอัสซีเรีย แต่เมื่อหมดภัยจากอัสซีเรียแล้วอาหับกลับฉวยโอกาสยึดราโมทกิเลอาดคืนมาจากซีเรีย

“ข้าพเจ้ากับท่านเป็นเหมือนคนเดียวกัน” (I am as you are) = เยโฮชาฟัทมีนโยบายเป็นพันธมิตรกับอาหับ (อิสราเอลทางเหนือ) ซึ่งแตกต่างจากอาสาผู้เป็นบิดาซึ่งเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับซีเรียเพื่อต่อสู้กับบาอาชาพระราชาแห่งอิสราเอลทางเหนือ (15:17-23)

-ต่อมาภายหลังเยโฮชาฟัท ถูกกล่าวโทษโดยผู้เผยพระวจนะเยฮู(2พศด.19:2) เพราะเรื่องนี้

22:5     “ขอทูลถามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ก่อน” (Inquire first for the word of the Lord) –เยโฮชาฟัทลังเลที่จะดำเนินการตามแผนโดยไม่มีหลักประกันว่าพระเจ้าทรงเห็นชอบ (1ซมอ.23:1-4;2ซมอ.2:1)

22:6     “ผู้เผยพระวจนะ” (the prophets) –ในที่นี้ผู้เผยพระวจนะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการนมัสการรูปเคารพที่เบธเอล (12:28-29)และมีหน้าที่กล่าวคำตามที่กษัตริย์พอใจ (อมส.7:10-13)

22:7     “ที่นี่ไม่มีผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์อีกแล้วหรือ?” (Is there not here another prophet of the Lord of whom we may inquire? )

= เยโฮชาฟัทเห็นว่าผู้เผยพระวจนะ 400 คนนี้ เชื่อถือไม่ได้ (อสค.13:2-3) และขอปรึกษาผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงของพระเจ้า

22:8     “ไม่เคยพยากรณ์เรื่องดีเกี่ยวกับเราเลย” (never prophesies good concerning me) = อาหับตัดสินผู้เผยพระวจนะ โดยวัดจากถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะนั้นว่า น่าฟังหรือเข้าหูหรือไม่? (18:17;21:20)

22:10   “ลานนวดข้าว” (threshing floor ) = ภาพที่ผู้เขียนเสียดสีการวางแผนของกษัตริย์อาหับ และเยโฮชาฟัทที่ประทับ ณ ลานนวดข้าว ซึ่งฟ่อนข้าวถูกบด (มคา.4:12) และฝัดร่อน (ยรม.15:7) (ฉธบ.21:19;นรธ.4:1,11) ที่เปรียบกับภาพของพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์กำลังประทับอยู่บนบัลลังก์ของพระองค์ เพื่อจัดการกับอาหับ ในข้อ 19-23

22:11   “เศเดคียาห์” (Zedekiah ) = เป็นตัวแทนของผู้เผยพระวจนะ 400 คน

“ทำเขาสัตว์ด้วยเหล็ก” ( horns of iron) = สัญลักษณ์แห่งกำลังอำนาจ ( ฉธบ.33:17)

22:13   “ขอให้ถ้อยคำของท่านเหมือนอย่างถ้อยคำของคนหนึ่งในพวกนั้น” (       Let your word be like the word of one of them)

=คำแนะนำที่สะท้อนให้เห็นมุมมองของผู้เผยพระวจนะเหล่านั้นที่ทำเพื่อผลประโยชน์ของตนเป็นหลัก

22:15   “เรา” (we)  -คำว่า “เรา” ในข้อ 6 เป็นเอกพจน์ แต่ “เรา” ในข้อนี้เป็นพหูพจน์ ในตอนนี้รวมเอาเยโฮชาฟัทเข้าไปด้วยเพื่อหวังการตอบสนองที่ดี

“ขอเชิญเสด็จขึ้นไปและมีชัยชนะ” (Go up and triumph ) = มีคายาห์เหน็บแนมอาหับ โดยเลียนแบบการประจบสอพลอของบรรดาผู้เผยพระวจนะเทียมเท็จทั้ง 400 คนนั้น (ข.12)

22:16   “เจ้าจะพูดกับเราแต่ความจริงในพระนามของพระยาห์เวห์” (you speak to me nothing but the truth in the name of the Lord?)

= มีคายาห์แสดงความไม่ใส่ใจออกมาอย่างโจ่งแจ้งจนอาหับสังเกตได้และกำชับให้ท่านบอกความจริงออกมา

22:17   “…เหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง…คนเหล่านี้ไม่มีนาย” (as sheep that have no shepherd… These have no master) –มีคาห์ใช้ภาพของแกะและคนเลี้ยงแกะ (กดว.27:16-17;ศคย.13:7;มธ.9:36;26:31)

-กล่าวถึงความตายของอาหับในการสู้รบที่จะมาถึง

22:19   “…ได้เห็นพระยาห์เวห์” (…I saw the Lord) =ผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงในที่นี้ได้รับการเปิดเผยถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในสวรรค์ เขาจึงสามารถประกาศได้ด้วยความสัตย์จริงว่า พระเจ้าประสงค์จะทำสิ่งใด (อสย.6:1;ยรม.23:16-22)

= ทำให้เห็นความจริงอย่างชัดเจนว่า ฤทธิ์อำนาจที่แท้จริงอยู่ที่ใด และแสดงถึงความโง่เขลาจากการอวดอ้างของมนุษย์(อย่างอาหับ)

22:23   “พระยาห์เวห์ทรงใส่วิญญาณมุสาในปากของผู้เผยพระวจนะทั้งหมดนี้” (the Lord has put a lying spirit in the mouth of all these your prophets) = พระเจ้ามอบผู้เผยพระวจนะ 400 คนให้อยู่ใต้อำนาจของคำโกหก เพราะพวกเขาไม่รักความจริงและเลือกที่จะพูดคำโกหกนั้นด้วยความตั้งใจของตัวเอง  (ยรม.14:4;23:16,26;อสค.13:2-3ก;2ซมอ.24:1;2ธส.2:9-12 ; ปท.1พกษ.2:11)

= อาหับพอใจใช้ชีวิตอยู่กับคำโกหก และเกลียดผู้เผยพระวจนะที่กล่าวความจริง จึงเหมาะที่ถูกพระเจ้านำไปสู่การประหาร เพราะคำโกหกที่เขาพร้อมจะเชื่อ (กดว.11:18-20;สดด.18:25-26;อสค.14:9)

22:24   “พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ไปจากข้าพูดกับเจ้าได้อย่างไร”( the Spirit of the Lord go from me to speak to you?)

= คำถามที่เหน็บแนมของเศเดคียาห์ ได้ชี้ให้เห็นว่าผู้เผยพระวจนะทุกคนในพวกเขาล้วนโกหกพอ ๆ กัน

22:25   “เข้าไปซ่อนตัวในห้องชั้นใน” (you go into an inner chamber to hide yourself.) = การที่สามารถบอก ถึงสถานที่ที่เศเดคียห์จะหนีไปหลบซ่อนตัว (ปท.20:30)เป็นการพิสูจน์ถึงสิทธิอำนาจของมีคายาห์ ในการเผยพระวจนะของพระเจ้า

22:26   “พระราชโอรส” (the king’s son ) คำว่า “พระราชโอรส” หรือ “บุตรของเรา” ในที่นี้อาจหมายถึงเจ้าหน้าที่ในพระราชวัง (ยรม.36:26)

22:27   “พระราชาตรัสดังนี้ว่า” (Thus says the king ) = อาหับออกคำสั่งต่อต้านผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า เพราะเขาเชื่อคำพูด(เท็จ) ที่ประกาศยืนยันโดยผู้เผยพระวจนะที่เขาจ้างไว้ (ข.11)

22:30   “พระราชาแห่งอิสราเอลตรัส”(the king of Israel said     )=อาหับยังคิดว่าตัวเองควบคุมสถานการณ์ ได้

“เราจะปลอมตัวเข้าทำศึก” (I will disguise myself and go into battle) = อาหับคิดว่าวิธีนี้จะหันเหความสนใจ

ไปจากตัวเขา และลดโอกาสคำทำนายของมีคายาห์ที่จะเป็นจริงได้

= พระราชาผู้รักคำมุสาคิดว่าตัวเองจะสามารถหนีความจริงได้ด้วยการใช้ชีวิตและวิถีที่หลอกลวง

22:31   “แต่มุ่งเฉพาะพระราชาแห่งอิสราเอล” (but only with the king of Israel) = ในสมัยก่อนหากว่าฆ่าผู้นำหรือจับผู้นำได้ กองทัพก็จะสลายตัวไปเอง (ปท. ข.35-36)

22:34   “โก่งธนูยิงสุ่มไปถูกพระราชาแห่งอิสราเอลเข้า” (drew his bow at random and struck the king of Israel)

= ผู้ที่ยิงคือพระเจ้าแห่งสวรรค์

“คนขับรถรบ” (driver of his chariot) = ปกติบนรถรบมักจะมี 2 คนคือ ทหารที่ต่อสู้และพลขับ บางครั้งก็มี 3 คน แต่คนที่ 3 มักจะเป็นเจ้าหน้าที่ซึ่งบัญชาหน่วยรถรบ (9:22;2พกษ.9:25;อพย.14:7;15:4)

22:35   “จนเวลาเย็นพระองค์ก็สิ้นพระชนม์” (evening he died  )= สำเร็จจริงตามคำพยากรณ์ของมีคายาห์ (ข้อ 17,28)

22:38   “ตามพระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งได้ตรัสไว้” (according to the word of the Lord that he had spoken )

= คำพยากรณ์ของเอลียาห์ที่เกี่ยวกับการตายของอาหับก็เป็นจริงส่วนหนึ่ง (21:19)

22:39   “พระราชวังงาช้างซึ่งทรงสร้างไว้” (the ivory house that he built )= มีการขุดซากเมืองสะมาเรียพบการฝังงาช้างในซากอาคารบางแห่ง(ที่อยู่ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ในประวัติศาสตร์อิสราเอล)

-การใช้งาช้างบ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจในรัชกาลอาหับ

“เมืองทั้งหมดที่ทรงสร้าง”(all the cities that he built) = เมืองต่าง ๆ ที่เสริมปราการ ต่อมานักโบราณคดีได้พบหลักฐานว่า อาหับเสริมปราการที่เมกิดโดและฮาโชร์

“บันทึกในพงศาวดาร” (written in the Book of the Chronicles) -14:19

22:40   “ล่วงหลับไป”  ( slept) -1:21 “อาหัสยาห์พระราชโอรส” (Ahaziah his son) = อาหัสยาห์ขึ้นครองราชย์แทนอาหับ (51-53;2พกษ.1)

22:41   “เยโฮชาฟัท” (Jehoshaphat) = ขึ้นครองราชย์ในยูดาห์ตรงกับปีที่ 4 ของรัชกาลกษัตริย์อาหับ (อ้างอิงถึงจุดเริ่มต้นการครองราชย์เพียงคนเดียวของเยโฮชาฟัท ในปี 869 ก.ค.ศ)

22:42   “ครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 25 ปี”  (reigned twenty-five years in Jerusalem)= ปี 872-848 ก.ค.ศ.ระยะเวลาครองราชย์ทั้งหมดของเยโฮชาฟัทเริ่มตั้งแต่ปีที่ 39  ของกษัตริย์อาสาซึ่งท่านได้ปกครองร่วมกับบิดา (15:10;2พศด.16:12)

22:43   “แต่ปูชนียสถานสูงต่าง ๆ นั้นยังไม่ได้รื้อลง” (Yet the high places were not taken away)

= ยังไม่ได้ทำลายสถานบูชาบนที่สูงทั้งหลาย (3:2;15:14)

22:44   “พระราชา” (the king) = หมายถึง กษัตริย์โดยรวมคือ ทั้งอาหับ อาหัสยาห์ และโยรัม ซึ่งทั้งหมดปกครองอาณาจักรเหนือในช่วงที่เยโฮชาฟัทปกครองอาณาจักรใต้ (ข.4)

22:45   “สงครามที่ทรงกระทำ” (how he warred) = วีรกรรมในการสงคราม (2พกษ.3; 2พศด.17:11;20)

“หนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งยูดาห์”(the Book of the Chronicles of the Kings of Judah?) -14:29

22:46   “เทวทาส” (the male cult prostitutes) = โสเภณีชายในเทวสถาน -14:24

22:47   “ไม่มีพระราชาในเอโดม”(no king in Edom)= ถือว่า เอโดมเป็นเมืองขึ้นของยูดาห์(2ซมอ.8:14;2พกษ.8:20)

22:48   “โอฟีร์” (Ophir) -9:29 , “เรือแตกเสียที่เอซีโอนเกเบอร์” (or the ships were wrecked at Ezion-geber) -9:28;

พระเจ้าพิพากษาเยโฮชา ฟัทโดยทำให้กองเรือพาณิชย์ของท่านพินาศลง เพราะท่านเป็นพันธมิตรกับอาหัสยาห์พระราชาอิสราเอล(ทางเหลือ) –2พศด.20:35-37

22:50   “ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์” (slept with his fathers) -1:2

“เยโฮรัมพระราชโอรสขึ้นครองราชย์แทน” –ดูเรื่องรัชกาลเยโฮรัมได้ใน 2พกษ.8:16-24;2พศด.21

22:51   “ในปีที่สิบเจ็ดแห่งรัชกาลเยโฮชาฟัท” (in the seventeenth year of Jehoshaphat king)

= ปี 853 ก.ค.ศ. (ข.41-42) ,   “2 ปี” (two years) –ปี 853-852 ก.ค.ศ. (2 พกษ.1:17)

22:52   “ในทางของพระราชบิดาของพระองค์และในทางของพระมารดาของพระองค์” (in the way of his father and in the way of his mother) -16:30-33;  “ในทางของเยโรโบอัม” (in the way of Jeroboam) –12:28-33

คำถามนำอภิปราย

  1. คุณเคยถูกชวนให้กระทำบางอย่าง(ที่เป็นเรื่องสำคัญและเกี่ยวพันกับคนจำนวนมาก) และคุณรับปากกระทำโดยไม่ได้ปรึกษาพระเจ้า บ้างหรือไม่? อย่างไร?
  2. คุณเคยปรึกษาหรือรับคำแนะนำจากคนที่คุณคิดว่าเป็นตัวแทนของพระเจ้าแต่แท้จริงไม่ใช่บ้างหรือไม่? ผลลัพธ์เป็นอย่างไร?
  3. หากคุณต้องการขอคำปรึกษาหรือคำยืนยันในเรื่องน้ำพระทัยของพระเจ้าก่อนตัดสินใจ คุณจะไปหาใครที่คุณแน่ใจว่าเขาเป็นผู้แทนของพระเจ้าจริง ๆ ? ทำไมจึงมั่นใจเช่นนั้น?
  4. คุณกล้ายืนยันในการพูดหรือกล่าวความจริงตามพระวจนะของพระเจ้า ทั้ง ๆ ที่คนรอบตัวของคุณล้วนกล่าวตรงข้ามกับ

พระวจนะเหล่านั้นอยู่ และคนส่วนใหญ่ก็กำลังเชื่อคำพูดเหล่านั้นอยู่? ทำไม?

5. คุณเคยรู้สึกหงุดหงิดและโกรธใครบางคนที่ไม่พูดหรือสนองตอบต่อความคิดหรือความต้องการ(ที่ไม่ค่อยถูกต้อง) ของคุณบ้างหรือไม่?  แล้วคุณทำอย่างไร?  ทำไมทำเช่นนั้น? ผลที่ตามมาเป็นอย่างไร?

6. คุณรู้สึกอย่างไรเมื่อรู้ว่า พระเจ้าทรงทราบทุกอย่างและพระองค์กำลังบัญชาให้เหล่าทูตของพระองค์เตรียมตัวดำเนินการตามพระประสงค์เหล่านั้น (กับตัวคุณและคนที่เกี่ยวข้อง)?

ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.