ต.ค. 202009
 

yingสวัสดีเพื่อนๆ พี่น้องคะ  (21 ตุลาคม)

“เคยเห็นอาการของคนที่กลัวเครื่องบิน เวลาที่ต้องขึ้นเครื่องไหมคะ?” หญิงเคยเห็นแล้ว และเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้

มีอยู่วันหนึ่ง หญิงต้องเดินทางไปเชียงใหม่ เพื่อไปดูรูปแบบการจัดงานประชาสัมพันธ์สินค้าของบริษัท ซึ่งตอนกลับนั้นหญิงจะต้องเดินทางกลับมาก่อนคนเดียว เรื่องมันเริ่มจากว่า

หญิงได้ที่นั่งบนเครื่องโดยอยู่ตรงกลางระหว่างแม่ลูกคู่หนึ่ง ซึ่งหญิงเห็นลูกของเขา (อายุประมาณ 11-12 ขวบ) มีอาการนิ่งเงียบ ตัวสั่นนิดๆ จนคุณแม่หันมาบอกกับหญิงว่า “น้องเขาเป็นโรคกลัวเครื่องบิน อยากจะรบกวนขอสลับที่นั่งกับหญิงหน่อยได้ไหม” ซึ่งหญิงก็ไม่ปฎิเสธ เพราะเห็นท่าทางน้องเขาก็ดูน่าสงสาร หญิงก็เลยสลับให้เขา (เห็นตอนที่เครื่องกำลังขึ้นนั้น คุณแม่ก็เอามือจับมือของลูกไว้อย่างแน่นหนา ส่วนลูกก็นั่งตัวแข็ง หลับตาปี๋)

แต่พอมานั่งที่น้องเขา หญิงเริ่มไม่แน่ใจว่า คิดผิดหรือเปล่า เพราะว่า ข้างๆ นั้นเป็นแขกคู่สามีภรรยา

  • สามีนั้นมีกลิ่นตัวแรง ส่วนภรรยานั้นก็เหมือนเป็นคนที่น้ำเหลืองไม่ค่อยดี ผิวหนังมีคล้ายๆ ตุ่มอยู่ตามมือตามแขน
  • ทั้งคู่สร้างความรำคาญให้กับผู้โดยสารคนอื่น (โดยเฉพาะหญิง) โดยการเรียกหาแอร์โฮสเตสอยู่แทบจะตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหาร ของที่ระลึก การเก็บขยะ ซึ่งทุกอย่างที่ทำนั้นจะต้องผ่านหน้าหญิงตลอด (เนื่องจากคู่สามีภรรยานั่งชิดริมหน้าต่าง)

จนเครื่องบินใกล้จะถึงจุดหมาย ตอนที่แอร์โฮสเตสจะมาเก็บพวกขยะ (กล่องอาหาร,ถ้วยน้ำ ฯลฯ) ของคู่สามีภรรยา ในจังหวะหนึ่งที่ภรรยากำลังหยิบพวกกล่องอาหาร,ถ้วยน้ำให้กับแอร์โฮสเตสโดยผ่านหน้าหญิงอยู่นั้น…

“โครม” ถ้วยน้ำซึ่งมีน้ำส้มเหลืออยู่ประมาณครึ่งแก้ว ได้คว่ำตกลงมาบริเวณไหล่ของหญิง และน้ำก็ไหลไปตามแขนเสื้อจนเปียกไปหมด หญิงเริ่มรู้สึกหมดความอดทนแล้ว ในวินาทีนั้นอยากจะลุกขึ้น ต่อว่าและตำหนิทั้งคู่สามีภรรยาและแอร์โฮสเตส แต่ในความรู้สึกหนึ่งก็ฟ้องอยู่ในใจว่า เราไม่ควรทำอย่างนั้น จึงตัดสินใจลุก และขอเปลี่ยนที่นั่งอย่างสงบ ซึ่งทางแอร์โฮสเตสก็เข้ามาขอโทษด้วยท่าทีที่สำนึกผิดจริงๆ ทำให้หญิงรู้สึกว่า ตัวเองรอดจากการที่จะแสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมออกไป

ขณะนั้นในใจหญิงมีคำถามขึ้นว่า “ทำไมทำดีแล้วต้องเป็นอย่างนี้?” แต่เมื่อมองเห็นคุณแม่และลูกที่นั่งข้างหญิง หญิงก็รู้คำตอบว่า ดีแล้วล่ะ ที่น้องเขาไม่ต้องมาเจอเหตุการณ์นี้ ทำให้หญิงได้เรียนรู้ถึงประโยชน์ของความอดทนที่พระเจ้าทรงสอนไว้จริงๆ ค่ะ

“เหตุฉะนั้นในฐานะที่เป็นพวกซึ่งพระเจ้าทรงเลือกไว้ เป็นพวกที่บริสุทธิ์และเป็นพวกที่ทรงรัก จงสวมใจเมตตา ใจปรานี  ใจถ่อม ใจอ่อนสุภาพ ใจอดทนไว้นาน”  (โคโลสี 3:12)

(CJ หญิง – กชามาส นาทิพย์)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • วันก่อนฟังข่าว มีคนทำโพลว่า ผู้โดยสารเครื่องบินไม่ชอบอะไรบ้าง ผลออกมา กว่า 60% ไม่ชอบนั่งใกล้คนกลิ่นตัวกลิ่นเท้าแรง คนที่ไอจามขากถุย คนอ้วน คนมอมแมม เลยสงสัยว่า เอ๊ะ…เราเองจัดเป็นหนึ่งในนั้นละเปล่า??
  • อย่าลืมอธิษฐานเผื่อครูแอน ซ้อมหนัก ไม่ได้พักผ่อน ไข้ขึ้น / พี่โจผ่าตัดเข่าวันนี้ / น้องหญิง-โบอิ้งที่พระเจ้าจะรักษาอาการหวัด 2009
  • วันจันทร์ที่ 26 ตุลาคม “งด” ชั้นเรียน Sing & Join ให้ครูแอนและทีมงานได้พักผ่อน และอาจมีการปรับเปลี่ยนเวลาเรียน สรุปอย่างไรจะรีบแจ้งให้ทราบค่ะ
  • อธิษฐานเผื่อหลายจังหวัดที่กำลังเผชิญกับพายุฝนตกหนัก น้ำท่วมบ้านเรือน และถนนหลายสายขาดค่ะ
  • เผื่อความขัดแย้งอย่างรุนแรงในทุกระดับสังคมไทย การแย่งชิงอำนาจ บารมี และทรัพย์สมบัติ (ที่เน่าเปื่อยได้) อยากให้คนไทยดวงตาเห็นไปไกลถึง “วันพิพากษา” จัง…..เฮ้อ!! (คนแก่แอบบ่น)
 Posted by at 10:29 pm

  14 Responses to “น้ำส้มแห่งความอดทน”

  1. หญิงเอ๊ย – พี่เคยนั่งเครื่องบินจากการาจี ปากีสถาน ไปลงที่เดนมาร์ก เกือบ 10 ชั่วโมงบิน มีเด็กปากีสติไม่ดี เป็นโรคจิต ยืนค้ำหัวอยู่ที่นั่งด้านหลัง คอยเอามือฟาดๆ เคาะๆ หัวพี่ตลอดทาง เปลี่ยนที่นั่งไม่ได้เพราะเต็มเอี้ยดทุกที่ เข็ดเลย ไม่ไปอีกแล้วเส้นทางนี้ (20ปีได้แล้วมั้ง)

  2. หญิง:)เก่งมากมากเลยค่ะ:) ขอพระเจ้าอวยพระพรมากๆและเสริมกำลังในทุกๆเรื่องนะค่ะ

  3. ขอบคุณพระเจ้า มีความอดทนสูงมาก

  4. ปีที่แล้วพี่เอ๋นั่งเครื่องบินบ่อยมาก (ไปงานกับบริษัท)มีไฟลท์นึงไปมาเก๊า ที่รำคาญที่สุดและต้องใช้ความอดทนอย่างมากเลยคือพวกอาซิ้ม อาซ้อ อาเจ็กทั้งหลายกินอาหารเสียงดัง แจ๊บๆๆๆๆแล้วพูดกันดังมากเหมือนทะเลาะกันตลอดไฟลท์เลย แต่ขอบคุณพระเจ้าที่ไฟล์ทบินไม่นานเท่าไหร่ พี่เอ๋ก็ผ่านมาได้ รู้เลยว่าต้องอดทนจิงๆ แต่ถ้าเป็นไฟล์ทที่ต้องบินนานหลายชั่วโมงอย่างป้านุ้ย ก็ไม่รู้จะเป็นยังไง..หญิงอดทนดีนะ..ขอพระเจ้าเสริมกำลังนะน้อง

  5. เย้..ดีใจจังมีรูปขึ้นแล้ว พี่หมู หนูทำได้แล้ว…ว

  6. เย้..ดีใจเหมือนกันทิพย์ก็มีรูปขึ้นกะเค้ามั้งแล้ว

  7. อ้าว..รูปไม่ขึ้น ฮือๆ

  8. ป้องเพิ่งรู้ว่าพี่ปุ๊น้ำเหลืองไม่ดี คริ คริ คริ

  9. พี่ว่าหญิงคิดถูกแล้วที่เปลี่ยนที่นั่ง โดยไม่ต่อว่าเขา เราเป็นบุตรของพระเ้จ้า นี่คืนการถวายเกียติให้กับพระเจ้า

  10. พี่หญิง สุโค่ยย มาก ที่อดทนสูงมากขนาดนั้น ขอชื่นชมจากใจจริง ชิวทำไม่ได้เลย แต่จะพยายามเอาพี่หญิงเป็นตัวอย่างนะคับ

  11. เก่งมากเลย..พี่หญิง
    เจอปัญหาก่อน ผ่านได้ก่อน ก็โตก่อนเน๊อะ…

  12. ขอขอบคุณทุกคนนะค่ะ โอกาสหน้าจะขอมาเล่าประสบการณ์ให้เพื่อน ๆ รับทราบอีก
    แต่เพื่อน ๆ อย่าลืมนำประสบการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ มาแบ่งปันกันบ้างนะค่ะ ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

  13. เอ๊ะ ใครเนี่ย สวยจัง
    (แอบมาแซว แล้วก็ไป)

  14. เห็นใจจังเลยอ่ะ น่าเป็นเพราะพระเจ้าทรงเห็นว่าหญิงจะผ่านไปได้แล้วก็มาเล่าให้เราฟัง แล้วก็คิดเนอะ

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)