ส.ค. 152009
 

                              ผมชอบที่ท่านเบนจามิน แฟรงคลินกล่าวว่า 

           “สิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวด มักมีบทเรียนสอนเรา!” (Those things that hurt, instruct.)

 

           …หากคุณเคยรู้สึกเจ็บปวด คุณคงไม่ปฏิเสธความจริงข้างต้น!

            …หากคุณเคยรู้สึกเจ็บปวดเพราะถูกคุณพ่อคุณแม่ตี คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะประสบอุบัติเหตุ คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะสอบตกหรือถูกไล่ออก คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะตกงานเพราะถูกไล่ออกจากงาน คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะอกหักหรือถูกสลัดรัก คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะบ้านแตกสาแหรกขาด คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะถูกเพื่อนฝูงหรือหุ้นส่วนทรยศหักหลัง คุณคงเรียนรู้บทเรียน

                บางอย่าง!

            …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะคนในครอบครัวขัดแย้ง ทำร้าย หรือหย่าร้างกัน คุณคงเรียนรู้

               บทเรียนบางอย่าง!

           …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะลงทุนหรือทำธุรกิจแล้วขาดทุน หรือล้มละลาย คุณคงเรียนรู้

               บทเรียนบางอย่าง!

           …หากคุณเจ็บปวดเพราะเล่นพนัน หรือใช้บัตรเครดิตและเป็นหนี้สิน หรือหมดตัว คุณคง

               เรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!

           …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะเคยรับใช้พระเจ้าแล้วถูกคนวิพากษ์วิจารณ์ หรือตำหนิติเตียน

               คุณคงเรียนรู้บทเรียนบางอย่าง!    และ

           …หากคุณเคยเจ็บปวดเพราะสะดุดในพฤติกรรมหรือการกระทำของคนบางคน  คุณคงเรียนรู้

              บทเรียนบางอย่าง!

 

                         ใช่ครับ  ทุกความเจ็บปวดในชีวิตของคนเรา มักมีบทเรียนที่ล้ำค่าอยู่เสมอ!

           คำว่า “เจ็บปวด” หมายความว่า “รู้สึกเจ็บใจเพราะผิดหวัง!”

          คนที่ทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดอย่างยาวนาน นับว่าเป็นคนที่น่าสงสารและน่าสังเวช เพราะนั่นไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้าที่จะให้เป็นเช่นนั้น                      

พระองค์ไม่ทรงประสงค์ให้ผู้หนึ่งผู้ใดปิดตาและจมอยู่กับความเจ็บปวดอย่างขมขื่น  แต่พระองค์ทรงประสงค์ที่จะให้เขาผู้นั้นเปิดตาออกและ มองให้เห็น “บทเรียน” ที่มีค่าจากความเจ็บปวดที่เผชิญนั้นและนำมาใช้ให้เกิดคุณประโยชน์ต่อชีวิต!

           หากว่าเวลานี้คุณกำลังรู้สึกเจ็บปวดอยู่ เพราะสาเหตุใดสาเหตุหนึ่ง พระเจ้าตรัสกับคุณว่า…  

               “จงตัดความเศร้าหมองเสียจากใจของเจ้า และจงสลัดความเจ็บปวดเสีย

                 จากเนื้อหนังของเจ้า เพราะความหนุ่มสาวและวัยฉกรรจ์นั้นเป็นอนิจจัง!”

                                                                          (ปัญญาจารย์ 11:10)

 

พี่น้องที่รัก คุณตระหนักหรือไม่ว่า ชีวิตของเรานั้นสั้นนัก!

ดังนั้น อย่าปล่อยให้ชีวิตอันมีค่าของคุณจมหรือเสียไปเปล่า ๆ กับความเจ็บปวด และความเศร้าหมองอย่างไม่สมควร

จงตื่นขึ้น และรู้จักนับวันคืนในชีวิตของคุณ  ดังที่โมเสสได้เคยขอให้พระเจ้าทรงช่วยท่านให้ทำเช่นนั้น

            “ขอพระองค์ทรงสอนให้นับวันของข้าพระองค์

             เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะมีจิตใจที่มีปัญญา”  

                                                 (สดุดี 90:12)

คุณต้องใช้ “วันเวลา” อันล้ำค่าที่เหลือนั้นอยู่อย่างฉลาดตามที่พระเจ้าทรงประสงค์ โดยเรียนรู้จากบทเรียนที่คุณแลกมาด้วยความเจ็บปวดในชีวิตของคุณที่ผ่านมา!

แล้วคุณจะพบว่า  ความเจ็บปวดเหล่านั้นเป็นพรจริง ๆ ต่อชีวิตของคุณ และหากว่าคุณรู้จักแบ่งปันพระพรเหล่านั้นแก่คนอื่น ๆ รอบข้างของคุณชีวิตของคุณนับจากวันนี้ก็จะดำเนินต่อไปอย่างคุ้มค่า และน่าสุขใจจนเกินคำบรรยาย!

                                                 ลองดูสิครับ!

                                       -ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

 Posted by at 7:51 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)