ต.ค. 212009
 

CJ_200สวัสดีค่ะ

ป้องเอง……เมื่อป้องเห็นคุณแม่หญิง (ม.ร.ว. มาลินี นันทาภิวัฒน์) คุณแม่ของพี่สาลินีแล้ว ป้องนึกถึงพระเจ้า

อย่างที่พวกเรารู้ ๆ กันว่า ช่วงนี้ต้องขอความร่วมมือเพื่อรักษาความ “สงบ” และ “เรียบร้อย” ให้กับคริสตจักรแห่งความสุขของเราอย่างเร่งด่วน เพราะที่ผ่านๆ มาเราค่อนข้างอึกทึกครึกโครมกันพอสมควร….เราสนุกจนลืมเรื่อง “ความเกรงใจ” โดยเฉพาะเกรงใจผู้หลักผู้ใหญ่ เจ้าของสถานที่ จนกระทั่งวันดีคืนดีเราก็ได้รับ พรก.ฉุกเฉินมาให้ปฏิบัติตามอย่างเร่งด่วน

สิ่งที่พระเจ้าสอนและให้มุมมองกับป้องในเรื่องนี้คือ ทำให้ป้องมองเห็นพระเจ้าผ่านคุณแม่ของพี่สาลินี ผู้เป็นเจ้าของสถานที่ ที่เราใช้กันอยู่ตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน….ทำไมป้องถึงคิดอย่างนั้น? หลายคนอาจถาม….

สำหรับป้อง ณ​ วันแรกที่เราได้เข้ามาขอความกรุณาจากท่าน (เรามีกันไม่ถึง 10 คน) และไม่รู้จะไปลงหลักปักฐานกันที่ไหน ลอยไป ลอยมา หาลานบินไม่เจอ ดังนั้นเมื่อท่านตอบตกลงและอนุญาตให้เราได้ใช้ที่นี่เป็นที่พักพิงฝ่ายจิตวิญญาณ เราก็แสนจะดีใจไชโยโห่หิ้ว…..โดยพระคุณพระเจ้า เราพวกเราก็ค่อย ๆ งอก งอก งอก จนกลายเป็น 170 กว่า คน ณ ปัจจุบัน

ตลอดเวลา เราก็ กิน เล่น เต้น ร้อง กัน ณ ที่นี่ จากสิบกลายเป็นร้อย …พวกเราก็ยังทำกันเหมือนเดิม โดยลืมดูไปว่าเราล้ำเส้น หรือเพิกเฉยต่อพระคุณที่ท่านได้กรุณาเรามาโดยตลอดหรือเปล่า? ซึ่งเราก็เป็นอย่างนี้จริงๆ แหละ เรามักจะตื่นเต้นกับความรักและความกรุณาของพระเจ้าในช่วงแรก ๆ….แล้วเราก็เริ่ม คุ้น ชิน…และก็เริ่มปีนเกลียว…แหะ แหะ แหะ

ขอบคุณพระเจ้าที่ “คุณแม่ของพี่สาลินี” เริ่มส่งสัญญาณว่า “พวกเราเริ่มเกินขอบเขตไปหน่อยแล้ว” ทำให้เราต้องรีบกลับมาคิด พิจารณา และแก้ไขสิ่งที่กำลังเป็นอยู่โดยด่วน…พวกหนูขอโทษนะคะคุณแม่หญิง และพวกหนูจะรีบปรับเปลี่ยนโดยด่วนนะคะ หวังว่าคุณแม่จะให้อภัย

“ตราบใดที่ยังมีคนเตือน…แสดงว่าเค้ายังมีความหวังในตัวพวกเราอยู่ ส่วนคนที่ไม่มีใครเตือนแปลว่าเค้าหมดหวังในตัวเราแล้ว!”

“หูที่ฟังคำตักเตือนที่ให้ชีวิต จะอยู่ท่ามกลางปราชญ์ บุคคลผู้เพิกเฉยต่อคำเตือนสติก็ดูหมิ่นตนเอง แต่บุคคลผู้สนใจการทักท้วงก็ได้ความเข้าใจ(สุภาษิต 15:31-32)

(CJ Pong-Pong  ภาวิณี บุญทวี)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • ป้องเค้าเขียนเรื่องนี้เพราะอาบน้ำร้อนมาก่อน มีหลายคนมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ อาจขาดความเข้าใจ พระเจ้าก็คงฝากคุณแม่พี่สามาเตือนพวกเราแหละค่ะ ………. ขอยินดี น้อมรับฟัง และแก้ไขทุกประการ
  • คุณแม่พี่สาพักอยู่ที่ชั้นล่างของตึกค่ะ ท่านเป็นผู้ใหญ่ที่ชอบความสงบเป็นระเบียบเรียบร้อย เจอหน้าท่านให้ความเคารพด้วยนะคะ …. เราทำตัวน่ารัก ท่านก็เอื้อเอ็นดูตามประสาผู้ใหญ่ล่ะค่ะ
  • ดีเหมือนกันจะได้ทำให้พวกเราระมัดระวังกิริยา มารยาท และการใช้สถานที่มากขึ้น เกรงใจเจ้าของบ้าน รวมทั้งไม่ทำให้ผู้ที่พักในบริเวณบ้านรำคาญใจไม่ชอบพวกเรา….พระเจ้าก็ไม่ได้รับเกียรตินะคะ
  • ส่วนผู้ปกครองกรุณาดูแลเด็กๆ อย่าให้ไปวิ่งเล่นที่สระว่ายน้ำ (อันนี้กลัวอันตราย) หรือส่งเสียงดังแถวบริเวณตึกที่พักค่ะ
  • เมื่อคืน อ.ธงชัยสอนว่า เราไม่ต้องพยายามทำโน่น ทำนี่เพื่อเอาใจมนุษย์หรือพระเจ้า สิ่งที่พระเจ้าต้องการจากเราคือ “การเชื่อฟัง” อย่างเดียวเลยค่ะ ….จะทำได้ก็ต้องเลียนแบบพระเยซูคริสต์เท่านั้น
 Posted by at 11:06 pm

  8 Responses to “ความเกรงใจ…..ลืมไม่ได้เป็นอันขาด”

  1. ดีค่ะ
    ให้เราอธิษฐานเผื่อท่านด้วย ทั้งสุขภาพกาย ใจ และจิตวิญญาณ ขอบคุณที่ท่านยอมให้ใช้บ้านของท่านเพื่อกิจการของพระเจ้า หวังว่าท่านจะมีโอกาสรู้จักกับพระองค์เป็นการส่วนตัวในเร็วๆนี้ค่ะ

  2. เห็นด้วย เห็นด้วย

  3. ข้าน้อยขอน้อมรับคับผ๊ม!!!

  4. ขอบคุณป้องนะค่ะ สำหรับการแบ่งปันเพื่อเราจะปฎิบัติให้ถูกต้องตามสายพระเนตรของพระเจ้าค่ะ

  5. ยินดีให้ความร่วมมืออย่างเ็ต็มที่ครับ

  6. Good good ; we must obey this rule. Accept and action kaa

  7. ขอให้CJ มีความรักและสันติสุขตลอดไป

    ขอยอมรับกฎระเบียบที่ถูกต้องและสมควรค่ะ

    ขอพระเจ้าทรงนำ เสริมกำลัง และประทานพระวิญญาณ
    บริสุทธิ์ให้สถิตอยู่กับพี่น้อง CJ ทุกคนค่ะ อาเมน..

  8. เกรงใจ เข้าใจ และจะปฏิบัติตามค่ะ

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.