พ.ย. 042009
 

elder-coupleสวัสดีครับ  (5 พฤศจิกายน 2009)

ผมหมอ (ฟัน) ชิวมาอีกแล้ว……ผมกำลังนึกไปถึงสมัยยังทำงานอยู่บ้านนอกอันไกลโพ้น ในจังหวัดอำนาจเจริญ ……

บ่ายวันหนึ่ง ในฤดูเกี่ยวข้าว ชาวบ้านมักนิยมเอาเวลาไปลงแขก (ร่วมลงแรงช่วยกันเกี่ยวข้าว) หน้ามันย่อง เพราะฉะนั้น ที่ห้องทำฟันจึงว่าง  และบุคลากรก็ว่างไปด้วย ไม่มีอะไรทำ นอกจากไปเอาขนมมากิน แล้วนั่งนินทาคนในโรงพยาบาลกัน  นั่งได้สักพัก จึงตัดสินใจเดินออกมาหาพี่เปิ้ล ซึ่งเป็นหมอรุ่นพี่ที่แผนกโอพีดี นั่งดูพี่เปิ้ลตรวจคนไข้อย่างเงียบ ๆ

ตอนนั้นพี่เปิ้ลกำลังตรวจแม่เฒ่าอยู่คนหนึ่ง แกอายุราว 70 กว่าปีแล้ว  และเป็นเบาหวานขึ้นตาจนมองอะไรไม่เห็น ถ้าสังเกตดี ๆ จะพบว่าแกหูตึง พูดอะไรจะไม่ค่อยได้ยิน อีกทั้งความดันยังสูงมากเสียจนน่าเป็นห่วง  แขนขาก็ไม่มีเรี่ยวแรง งก ๆ เงิ่น ๆ อยู่บนรถเข็น และ มือไม้ก็สั่นเทาด้วยความชรา  คนที่พาแกมาเป็นพ่อเฒ่าที่ชราไม่แพ้กัน แต่พ่อเฒ่าผู้นี้ ยังเดินเหินคล่องแคล่ว มีไฟแห่งชีวิตลุกโชน มองเห็นประกายแห่งชีวิตชีวาเปล่งออกมาจากร่างกายอันหย่อนยานนั้นอย่างชัดเจน

พี่เปิ้ลตรวจไปก็แนะนำไป ว่าอันนี้ห้ามกิน อันนั้นห้ามทำ ให้กินอย่างนี้ ทำอย่างนี้  … ผมได้แต่มองเห็นพ่อเฒ่าพยักหน้าหงึกหงักด้วยความตั้งใจ  แกคงจะจำคำพูดของหมอไปดูแลเมียแกอย่างดีที่สุด  แต่ตัวแม่เฒ่าเองนั้น กลับทอดถอนหายใจ จนชิวผู้ซึ่งนั่งอยู่เงียบ ๆ ยังรับรู้ได้ถึงความหดหู่และสิ้นหวังที่จะสูดลมหายใจเข้าออกเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิต

จู่ ๆ แม่เฒ่าก็พูดขึ้นมาอย่างเหนื่อยอ่อนว่าพ่อเฒ่าจะทำตามหมอพูดไปทำไม  ตัวแกเองก็ไม่มีแรงที่จะใช้ชีวิตต่อไปแล้ว ตาก็มองไม่เห็น หูหรือก็ไม่ค่อยได้ยิน จะไปไหนมาไหนก็เป็นภาระให้ผัวแกอย่างเหลือแสน สู้ตาย ๆ ไปยังจะดีกว่า ….พ่อเฒ่าแกได้ยินดังนั้น แกจึงพูดขึ้นด้วยเสียงอันดัง เพื่อให้ข้อความซึมเข้าสู่โสตประสาทที่เสื่อมเต็มทีแล้วของแม่เฒ่า

ชิวเองก็จำภาษาอีสานไม่ได้แม่นยำนัก แต่ความหมายที่พ่อเฒ่าพูด มันยังสะท้อนกึกก้องอยู่ในหัวอยู่จนถึงตอนนี้

“เจ้าสิเว่าแบบนี้ไปเฮ็ดหยัง ตาเจ้าสิแนมบ่เห็น หูเจ้าบ่ค่อยได้ยิน โตวเจ้าจะบ่มีแฮง แต่ข่อยยังแข็งแฮ่งดีอยู่ ข่อยสิเบิ่งเจ้าเอง ข่อยสิเป็นตาเป็นหูให้เจ้า เจ้ากับข่อยต้องฮักกัน อยู่น่ำกันจนแก่จนเฒ่าตายจากกันไป เจ้าบ่ฮู้บ่ ข่อยฮักเจ้าซัมได๋ “

บ่ายวันนั้น ในห้องตรวจของพี่เปิ้ล พ่อเฒ่ากำลังกอดแม่เฒ่าที่ปล่อยโฮออกมาด้วยความรู้สึกที่ชิวเองก็ไม่อาจจะอธิบายออกมาเป็นตัวอักษรได้ พ่อเฒ่าเองก็คงไม่รู้ ว่าสิ่งที่แกพูด มันจะทะลุทะลวงซึมซาบเข้าสู่ความด้านชาประสาคนเมืองอย่างชิว ทั้งชิวและพี่เปิ้ล จึงได้แต่แน่นิ่งไปด้วยความซึ้งใจที่คงไม่อาจเห็นได้ในเมืองใหญ่  และเราเก็บเอาเรื่องวันนั้นมาพูดกันไปอีกยาวนาน

ในร่างกายเหี่ยวย่นสองร่างนั้น แม้จะไม่มีส่วนไหนน่ามองเลย แต่จากตรงที่ใดที่หนึ่งสักที่ในร่างกายอันเข้าใกล้สภาพผุพังนั้นแล้ว ชิวสามารถมองเห็นจุดที่สว่างไสวแรงกล้า แผดออกมาจนชิวรู้สึกละอายแก่ใจ  ทำให้นึกไปถึงหนังสือเจ้าชายน้อยที่เคยอ่าน และได้ประจักษ์แล้วว่า สิ่งสำคัญนั้นไม่อาจมองเห็นด้วยตา แต่จะมองเห็นได้ด้วยหัวใจ

ความรักก็เช่นเดียวกัน ไม่ว่ามันจะถูกห่อหุ้มอยู่ด้วยเปลือกแบบใด เช่นพ่อเฒ่าแม่เฒ่าที่เหี่ยวย่นไปในทุกรูขุมขน แต่ความรักก็ยิ่งใหญ่และงดงามยิ่งกว่าตาเราจะตัดสินได้จากแค่ภายนอก โดยเฉพาะความรักทีมั่นคงอยู่อย่างเนิ่นนานอย่างพ่อแก่และแม่เฒ่าคู่นี้

“ความรักนั้นก็อดทนนาน และกระทำคุณให้ ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด ไม่ชื่นชมยินดีเมื่อมีการประพฤติผิด แต่ชื่นชมยินดีเมื่อประพฤติชอบ ความรักทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง ความรักไม่มีวันสูญสิ้น…….” (1โครินธ์ 13:4-8)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • พิธีไว้อาลัยคุณพ่อของพี่เล็ก ชัยศิริ คริสตจักรของเราจะเป็นเจ้าภาพคืนวันศุกร์ ที่คริสตจักรมหาชัย ต้องการไปร่วมงานแจ้งชื่อที่พี่นุ้ยด่วน จะได้ทราบจำนวนเพื่อพี่เล็กจะจัดรถตู้รับ-ส่งให้ค่ะ  รถออกจากคริสตจักร 16.00 น. หรือถ้าจะไปเอง ดูแผนที่ได้ที่นี่ =>  Map(Lek)
  • งานเริ่ม 19.30 – 20.30 น. เทศนาโดย อ. ปิ๊กค่ะ สำหรับคนที่จะไปเอง แจ้งด้วย จะส่งแผนที่ให้ทางอีเมล์ค่ะ
  • อธิษฐานเผื่อคนที่เจ็บป่วยเพราะอากาศเปลี่ยน ดูแลสุขภาพด้วย ไข้หวัด 2009 กำลังกลับมา และอย่าลืมกลับไปดูแลผู้ใหญ่ที่บ้านของเราด้วยนะคะ
  • เผื่อผู้คนที่ต้องเผชิญอากาศหนาวเย็นภาคเหนือ และภาคอีสาน ชาวบ้านที่ไม่มีเสื้อผ้า ผ้าห่มที่อุ่นพอ ใครเขาไปบริจาคกันที่ไหน ช่วยได้ช่วยเลยค่ะ (อย่ามัวรีรอ)
  • คุณบอยด์ โกสิยพงศ์ เชิญทุกท่านสมัครเข้าร่วมโครงการ “ร้องเพลงเพื่อพ่อ” อ่านรายละเอียดและสมัครเข้าร่วมการแสดงในโครงการได้ที่ http://singfortheking.thewos.com/beta/index.php
  • เข้าไปลงชื่อสมัครก่อน แล้ววันอาทิตย์คุณบอยด์จะเอา notebook ที่มีกล้องมาให้เรา action อวยพระพรในหลวงของเรากันที่โบสถ์ค่ะ
 Posted by at 10:41 pm

  5 Responses to “ข่อยสิเบิ่งเจ้าเอง….”

  1. ขอบพระคุณพระเจ้าค่ะ …ที่เทความรักลงมาในหัวใจ..ขอบคุณพี่ชิวนะคะสำหรับบทความนี้…ขอความรักของพระเจ้าโอบล้อมทุกๆคนและพระสิริของพระองค์สถิตย์เป็นนิรันดร์..อาเมน

  2. อ่านแล้วน้ำตาซืม..ซื้งใจ นึกถึงซีรีย์เกาหลีหรือเอ็มวีพี่เบิร์ด แต่นี่เหตุการณ์จริง ซาบซื้งตรึงใจมาก ขอบคุณพระเจ้าครับ

  3. Love is verb, Dr.chiw chiw! Tks for your sharing naka. Happy day everyone!

  4. ตื่นเช้ามาได้อ่านเรื่องนี้แล้ว รู้สึกตื้นตันใจยังไงบอกไม่ถูก ขอบคุณสำหรับหมอชิวนะที่นำเรื่องดีๆ
    มาเล่าให้พวกเราอ่าน ขอพระเจ้าเสริมกำลังนะจ๊ะ

  5. พี่ชิว เราจะอยู่กันจนแก่เฒ่านะ เอ่อ แบบเพื่อนนะ ทำฟันปลอมให้ตอนแก่ด้วย ถ้าตาพี่ชิวยังไหว

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)