หยิ่งผยอง หรือถ่อมใจ?

หยิ่งหรือถ่อม

“ความหยิ่งผยองสนใจแต่ว่า ใครเป็นฝ่ายที่ถูก แต่ความถ่อมใจนั้น ใส่ใจกันว่าอะไรคือสิ่งที่ถูก!”

(Pride is concerned with who is right. Humility is concerned with what is right.)  -Ezra Taft Benson-

 

เมื่อเราจดจ่อ กับเรื่องว่า “ใคร” ทำ ?  “ใคร” พูด ?    หรือ  “ใคร” เป็นต้นเหตุ?

ผลที่ตามมามักจะเป็นในเชิงลบ เช่น หากว่าคนอื่นเป็นฝ่ายผิด เราก็จะลงมือจัดการกับ “เขา” ในทันที และบางครั้งอาจมีการลงมือแรงกินเหตุหรือเกินควร หรือหากว่า ตัวเราเองเป็นฝ่ายผิด เราก็ปกป้องตัวเราเอง ไม่ยอมให้เขาจัดการกับ “เรา” ได้ง่าย ๆ

ผลก็คือ  เราอาจจะตอบโต้หรือตีโต้กลับจนเกิดความเสียหาย แก่ทั้ง 2 ฝ่าย

ปกติคนเรามักมีทวิมาตรฐานอยู่แล้ว นั่นคือ หากเรื่องนั้นเกิดความเสียหาย เพราะ “ใคร” บางคนทำ เราจะเล่นงานเขาไม่หยุด จนกว่าเราจะจัดการหรือจะกำจัดคน ๆ นั้นได้สำเร็จ ( โดยไม่ฟังเหตุผลของเขาเลย) แต่หาก “เรา” เป็นคนทำผิด เรามักจะขอให้ใช้เหตุผลพูดจากันดี ๆ หรือขอความเห็นใจ และยอมปล่อยให้กรณีนี้ผ่านไป! คนที่สนใจแต่ว่า “ใคร” ถูก “ใคร” ผิด มักจะเป็นคนที่หยิ่งผยองได้ง่าย หากว่าชอบใช้หลักการหรือกฎระเบียบควบคุมคนอื่น (ยกเว้นตน)  คนประเภทนี้มักมองข้ามความผิดพลาดของตัวเอง

เหมือนที่พระเยซูคริสต์เคยตรัสว่า นักศาสนาที่เป็นคนเย่อหยิ่งยโสเหล่านี้ มักจะมองเห็นผงในตาของพวกพี่น้องของตน แต่ตัวเองกลับมองไม่เห็นไม้ซุงทั้งท่อนอยู่ในตาของพวกเขาเอง แต่คนถ่อมใจนั้นตรงกันข้าม เขาจะไม่ตัดสินประณามหรือพิพากษาผู้อื่น โดยผลีผลาม เขาจะสำรวจดูตัวเองว่า ตัวเองนั้นมีอะไรที่ต้องปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นบ้าง เมื่อเห็นความผิดพลาดของผู้อื่นเป็นกระจกสะท้อนให้เห็นเป็นบทเรียน

เขาตระหนักว่า เขาเองก็เป็นคนที่ไม่สมบูรณ์ เป็นคนอ่อนแอ และคนบาปเหมือนคนอื่น ๆ เขาไม่มีเหตุผลใด ที่จะพิพากษาตัดสิน “คน” ใด ๆ  นอกจากว่า จะรีบจัดการกับไม้ซุงทั้งท่อนในตาของตัวเองก่อนที่จะไปช่วยเขี่ย “ผง” ให้ออกจากนัยน์ตาของพี่น้องหรือของคนอื่น ๆ ด้วยความห่วงใยและจริงใจ

คนใจถ่อมคือ คนที่ใจของเขาอยู่ถูกที่ถูกทาง จำเพาะพระพักตร์พระเจ้า เขาจะจดจ่อว่า “อะไร” คือปัญหาและลงมือ “แก้ปัญหา” นั้น โดยไม่ได้มุ่งมั่นจะจัดการหรือเล่นงาน “ใครคนไหน” ที่ทำผิดลาด!

ดังนั้น พี่น้องที่รัก ขอให้เราเป็นคนถ่อมใจกันเถิด คือเป็นผู้ที่ใส่ใจและถ่อมใจในการกระทำตามพระทัยของพระเจ้า ที่ตรัสไว้ชัดเจน ให้สำเร็จ โดยจดจ่ออยู่กับว่า “อะไร”? (What) คือ สิ่งที่ถูก หากผิดก็แก้ไขใหม่ และไม่มัวมุ่งแต่จะจัดการกับ “คน” ที่ทำผิดพลาด ไม่ใช่มุ่งจะเอาเขาให้ตาย แต่ให้โอกาสและช่วยเขาให้ตั้งต้นใหม่ได้!

…จะดีไหมครับ?

 

-ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

twitter.com/thongchaibsc, facebook.com/thongchaibsc, twitter.com/lifeanswer, facebook.com/lifeanswer

(Cr.ภาพ teejah)