คำอธิษฐานในถิ่นทุรกันดาร

คำอธิษฐานในถิ่นทุรกันดาร   

แต่​พระ‍องค์​มัก​จะ​เสด็จ​ออก​ไป​ยัง​ที่‍เปลี่ยว​และ​ทรง​อธิษ‌ฐาน  (ลูกา 5:16)

คุณเคยรู้สึกเหมือนเดินวนเป็นวงกลมหรือไม่?  ทำเรื่องเดิมๆซ้ำๆ  –  ซักผ้า  จ่ายตลาด  ส่งเมล์  แล้วก็ไปในที่เดิมๆ เช่นโรงเรียนลูก ห้องยิม ที่ทำงาน หรือแม้กระทั่งไปโบสถ์ ในบางจุดของชีวิตเราอาจรู้สึกว่ามันเป็นกิจวัตร ไม่ว่าเรื่องฝ่ายวิญญาณ กายภาพ  และอารมณ์ และมีบางเวลาเหมือนคุณย่ำอยู่กับที่ไม่ได้ไปไหน

คำถามบางข้อที่ควรถามเมื่อรู้สึกว่ากำลังเดินคนเดียวในถิ่นทุรกันดาร:

  • มีความแตกต่างระหว่างความท้อล้า หรือแรงฮึดสู้หรือไม่?  
  • ฉันพลาดไปจากสิ่งที่พระเจ้ามีพระประสงค์ให้ทำหรือเปล่า?  
  • ฉันจำเป็นต้องรื้อฟื้นคุณค่าของทุกสิ่งที่ทำจนเป็นกิจวัตร หรือมีบางสิ่งที่พระเจ้าปรารถนาให้ทำแต่ยังค้นไม่พบ?

ชาวอิสราเอลเดินอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ทำสิ่งเดิมๆซ้ำๆถึง 40 ปี พวกเขาบ่น ต่อว่าและไม่เชื่อฟังพระเจ้า ในช่วงเวลานั้นพวกเขากินอาหารเดิมๆ ใส่เสื้อผ้าชุดเดิม และเดินวนเวียนอยู่ในถิ่นทุรกันดารเดิม พระเจ้าทรงจัดเตรียม ทรงสอนบทเรียน และทรงทนรับทัศนคติและความประพฤติของพวกเขาตลอดช่วงเวลานั้น

ชาวอิสราเอลเดินทางในถิ่นทุรกันดารเป็นเรื่องในพระคัมภีร์เดิมที่ลืมไม่ลง ในหนังสือสดุดี ผู้เผยพระวจนะ พระกิตติคุณ และจดหมายฝากหลายฉบับในพระคัมภีร์ใหม่ นำเรื่องการเดินทางในถิ่นทุรกันดารมาใช้สอนใจ ต่อมาพระเจ้าทรงเติมเต็มพระสัญญาที่ประทานชัยชนะในการยึดครองแผ่นดินพันธสัญญา อิสราเอลรบชนะศัตรูในแผ่นดินคานาอัน และเริ่มต้นทำเกษตรกรรม กสิกรรมอีกครั้ง ทอเสื้อผ้าใหม่ และมีสถานที่ลงหลักปักฐาน ถิ่นทุรกันดารไม่ได้เป็นที่ถาวร แต่คนที่เดินทางอยู่ในนั้นรู้สึกว่ามันชั่วกับชั่วกัลป์ ไม่มีอาหารอย่างอื่นเว้นแต่มานา และเฝ้ารอความฝันของบ้านในอนาคต   

เมื่อเราเหมือนตกอยู่ในที่เปลี่ยวหรือถิ่นทุรกันดาร ไม่ใช่เพราะเราบ่นต่อว่าตัวเองว่าเลือกทางผิดเสมอ อาจเป็นสุขภาพ หรือสถานการณ์บางอย่าง หรือบางช่วงชีวิตที่รู้สึกท้อแท้ เมื่อได้อ่านหนังสือกันดารวิถี ฉันต้องมาทบทวนเรื่องถิ่นทุรกันดาร ที่ดึงดูดความสนใจ และเมื่อได้อ่านลูกา 5:16:

“แต่​พระ‍องค์​มัก​จะ​เสด็จ​ออก​ไป​ยัง​ที่‍เปลี่ยว​และ​ทรง​อธิษ‌ฐาน “

พระวจนะข้อนี้เตือนว่าบ่อยครั้งถิ่นทุรกันดารคือสถานที่แห่งการเตรียมตัว ชาวอิสราเอลนับกำลังพลและเตรียมพร้อมในถิ่นทุรกันดาร ยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นเสียงร้องในถิ่นทุรกันดาร พระเยซูทรงอดพระกายาหาร  40 วันในที่เปลี่ยวก่อนเริ่มพระราชกิจจานุกิจสู่สาธารณะ ทันทีที่พระเยซูคริสต์เริ่มทำการรักษาและสั่งสอน ผู้คนก็ติดตามไปทุกหนแห่ง แต่บ่อยครั้งทรงปลีกเวลาไปตามลำพังเพื่อการอธิษฐาน

เมื่อเราเหมือนติดกับอยู่ในกิจวัตร เหมือนภูมิประเทศที่ไม่เคยเปลี่ยน เราสามารถมุ่งมั่นอธิษฐานในท่ามกลางความแห้งแล้งของชีวิต

  • ถ้ารู้สึกไม่อิ่มใจ หรือไม่แน่ใจในเป้าหมาย ควรใช้เวลาตามลำพังเพื่อการอธิษฐาน
  • ถ้ารู้สึกเหนื่อย ท้อล้า และหมดแรงบันดาลใจ ควรปลีกตัวไปตามลำพังเพื่ออธิษฐาน
  • ถ้ารู้ว่าพระเจ้ามีสิ่งยิ่งใหญ่รออยู่ ควรต้องใช้เวลาตามลำพังอธิษฐานขอการทรงนำ และเตรียมพร้อมไว้  

พระเยซูทรงสอนเราในถิ่นทุรกันดาร แต่เราต้องทำตามแบบอย่างของพระองค์ ปลีกตัวอธิษฐาน ใช้เวลากับพระองค์ และเตรียมตัวให้พร้อมทำในสิ่งที่พระองค์ทรงจัดเตรียม!

 

โดย Melissa Spoestra

อนุญาตโดย Girlsfriends in God : www.crosswalk.com

(Cr.ภาพ crosswalk.com)

Leave a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.