ก.พ. 222010
 

สวัสดีครับ  (23 กุมภาพันธ์ 2010)

ผมชื่อ นพพล ชูใจ ผมเป็นคริสเตียนตั้งแต่เด็ก พออายุ 15 ปี ก็ได้เริ่มรับใช้พระเจ้าในงานเล็กๆน้อยๆ จนอายุ 17 เริ่มรับใช้มากขึ้น เป็นผู้นำกลุ่ม นำค่ายต่างๆ มีผู้รับใช้หลายคนสนใจและชื่นชอบ ไปไหนก็มีแต่คนถามว่าสนใจจะรับใช้พระเจ้าเต็มเวลาหรือเปล่า? แนะนำให้เข้าเรียนโรงเรียนพระคัมภีร์ ถวายตัวรับใช้

ตอนนั้นกำลังจะจบมัธยมปลาย ตัดสินใจไม่ถูก อีกทั้งผมเป็นนักฟุตบอลที่ออกจะมีชื่อเสียง มีฝีมือ จนได้ฉายาว่า ปีเตอร์ ผมสามารถเลือกไปเรียนที่ไหนก็ได้ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ขอนแก่น เกษตรศาสตร์ ฯลฯ ยิ่งมหาวิทยาลัยของเอกชนไม่ต้องพูดถึง ทุกแห่งยินดีต้อนรับ แต่ผมเลือกเข้าเรียนที่ ม. เกษตรศาสตร์

ช่วงเรียนที่มหาวิทยาลัย ผมเริ่มหลงผิด ทำตัวเหมือนไม่ได้เป็นคริสเตียน ชีวิตรอบข้างที่ปรนเปรอให้ ทำให้หลงระเริง หลงทาง เลิกไปโบสถ์ เลิกอธิษฐาน สรุปคือทิ้งห่าง และขาดการติดต่อกับพระเจ้าไปเลย มัวแต่ไปลุ่มหลงกับสิ่งทางโลก หลงตำแหน่งประธานนิสิต ประธานชมรมฟุตบอลมหาวิทยาลัย  เล่นและแข่งกีฬา

จนวันหนึ่งประสบปัญหาที่เข่า เล่นไม่ได้เหมือนเดิม ก็ผันตัวมาเป็นโค้ช ได้รับการสนับสนุนจากผู้ใหญ่หลายท่าน ส่งผมไปอบรมสอบเป็นผู้ฝึกสอน ไต่ไปจนถึงเป็นโค้ชระดับภาคเหนือ ระดับจังหวัด ได้เป็นครู เป็นอาจารย์โรงเรียนประจำจังหวัด  สอนที่โรงเรียนกีฬาจังหวัด โรงเรียนสาธิตเกษตร และได้เป็นโค้ชระดับจังหวัดที่ได้รับการนับถือมากมาย รวมทั้งได้ไปแข่งกีฬาทุกระดับ ทุกๆที่ผมไปมาหมดแล้วเกือบทั่วประเทศไทย

แต่แล้ววันหนึ่งผมเริ่มเกิดอาการแปลกๆ อยู่ๆก็เบื่องานที่ทำ รู้สึกว่ามันอิ่มตัว เหมือนจะสิ้นสุด ไม่อยากทำอะไร และเริ่มมีความคิดไม่ตรงกับผู้บริหารบางคน ผมจึงลาออก มีหลายที่พร้อมจะรับผมเข้าทำงาน แต่ผมเลือกกลับมาบ้าน มาหาแม่ แม่บอกให้อธิษฐานกับพระเจ้า ระหว่างนั้นผมเริ่มกลับมาช่วยงานที่โบสถ์อีกครั้ง ได้ยินเสียงเรียกให้มารับใช้พระเจ้า ให้กลับมาหลังจากไม่ได้ยินมา 10 ปี

วันหนึ่งผมได้พูดคุยกับคุณแม่ที่หน้าบ้าน ยามแสงตะวันตก เราอธิษฐานด้วยกัน หลังจากนั้นก็เข้านอนแล้วฝันว่าผมออกไปเกี่ยวข้าวที่มีทุ่งข้าวเหลืองจนสุดสายตา และมีความสุขมาก ตื่นเช้าผมบอกกับแม่ว่าต่อไปนี้ผมจะรับใช้พระเจ้า จะไปเรียนพระคัมภีร์ คุณแม่ซึ้งใจมากๆ มีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นมากมาย พระเจ้าทรงนำทุกอย่างจนได้มาเรียนพระคัมภีร์ ได้กลับมาหาพระเจ้าอีกครั้ง ผมมีความสุขที่ไม่เหมือนกับตอนทำงานเลย มันคนละอย่างกัน

สิ่งที่ผ่านมา มันไม่ยั่งยืน ไม่แน่นอน มีที่สิ้นสุด สิ่งที่ผมต้องทำคือกลับใจใหม่ เริ่มต้นใหม่กับพระเจ้าอีกครั้ง ผมรู้ว่าพระเจ้าทรงรักผมเหมือนเดิม ตัวผมต่างหากที่ไม่เหมือนเดิม ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าสันติสุขในพระเจ้านั้นกว้างใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด ในที่สุดผมก็ได้ถวายตัวรับใช้พระเจ้าเต็มที่ ยกให้พระองค์เป็นที่หนึ่ง คนอื่นๆมาก่อน และผมเองสุดท้ายครับ ผมหวังใจว่าชีวิตและของประทานจากพระเจ้าจะเป็นประโยชน์สูงสุดในการรับใช้ ที่ใดพระเจ้าปรารถนาให้ไป ผมจะไปครับ

(นพพล ชูใจ)

เพราะข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า แม้ความตาย หรือชีวิต หรือบรรดาทูตสวรรค์ หรือเทพเจ้า หรือสิ่งซึ่งมีอยู่ในปัจจุบันนี้ หรือสิ่งซึ่งจะมีในภายหน้า หรือฤทธิ์เดชทั้งหลาย หรือซึ่งสูง หรือซึ่งลึก หรือสิ่งใดๆอื่นที่ได้ทรงสร้างแล้วนั้น จะไม่สามารถกระทำให้เราทั้งหลายขาดจากความรักของพระเจ้า ซึ่งมีอยู่ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้ (โรม 3:38-39)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • ขอบคุณพระเจ้าสำหรับชีวิตของคุณนพพล ที่เป็นเหมือนบุตรคนน้อง กลับมาถวายตัวรับใช้พระเจ้าอีกครั้ง ขอพระเจ้าอวยพระพรให้น้ำพระทัยของพระองค์สำเร็จลงตามชีวิตของคุณนพพลค่ะ
  • ขอพระเจ้าใส่ภาระใจให้กับพี่น้องทุกคน ที่อยากออกไปประกาศ ไปร่วมรับใช้ด้วยกัน และยินดีเดินตามน้ำพระทัย แม้ต้องผ่านความทุกข์ยากลำบาก ขอให้เป็นเรื่องน่ายินดี เพราะพระสัญญาของพระเจ้ารออยู่ที่ปลายทางค่ะ
  • ฝากอธิษฐานเผื่อคุณแม่มือใหม่ อ.วรรณ และน้องเจี๊ยบ / เผื่อผู้เจ็บป่วย – เจ, คุณสเตลล่า, พ่อคุณหมู, พ่อคุณประเสริฐ, แม่พี่แดง, แม่ อ.อู๊ด
  • เผื่อสถานการณ์ในประเทศไทย ขอพระเจ้าปกป้องผืนแผ่นดินนี้ให้พ้นจากซึ่งชั่วร้าย พลิกฟื้นผืนแผ่นดินนี้ให้เป็นดินดีรองรับการขยายอาณาจักรขององค์พระผู้เป็นเจ้า
  • เผื่อสถานการณ์ภัยพิบัติรอบโลกที่ทะยอยกันเกิดขึ้น ส่งสัญญาณให้เราทั้งหลายรู้ว่าวาระสุดท้ายใกล้เข้ามาแล้ว พวกเราพร้อมมั้ยคะ – ป้านุ้ยพร้อมค่ะ!!!
 Posted by at 9:55 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.