มี.ค. 052010
 

“ความรักช่วยบำบัดรักษาคนได้ ทั้ง คนที่มอบความรักให้และคนที่รับความรักนั้น!”

(Love cures people both the ones who give it and the ones who receive it.”)

ผมชอบคำที่ ดร.คาร์ล เมนนิงเงอร์ (Karl Menninger) นักจิตบำบัดชื่อดังชาวอเมริกัน (1893-1991) ที่ได้กล่าวไว้ในข้างต้น!

ใช่ครับ คนเราอาจจะมีอาการผิดปกติในทางกาย จิต หรือวิญญาณเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เพราะมีสาเหตุนับพันนับหมื่นประการมาทำให้หงุดหงิด เจ็บปวด หรือเจ็บป่วย และในยามที่มีความเจ็บป่วย บางครั้งแม้ว่าจะมีหมอดี พยาบาลดี ยาดี อุปกรณ์ดี หรือสภาพแวดล้อมดีขนาดไหนก็ตาม แต่จิตใจของผู้ที่เจ็บป่วยนั้น อาจไม่ดีขึ้นอย่างที่คาดหวังเลยก็เป็นได้ หากเขารู้สึกว่า เขาไม่เป็นที่รักของคนอื่น หรือยังเป็นที่รักอยู่แต่น้อยลงกว่าที่เคยเป็น!

ไม่น่าเชื่อเลยว่า “ความรัก” จะส่งผลกระทบสำคัญยิ่งนักต่อการรักษาสุขภาพกายจิต และวิญญาณของคนเรา สาเหตุที่ทำให้ ความรัก (LOVE) มีพลานุภาพในการรักษา(CURE) นั้นคงเนื่องมาจากว่า ในความรักมีองค์ประกอบสำคัญที่สามารถช่วยทำให้กายจิต และวิญญาณของมนุษย์เรากลับคืนสู่สุขภาพอันสมบูรณ์ (Health) ได้เร็วขึ้นนั่นคือ …

หากว่าคนเรามีความรักก็จะกระทำสิ่งต่าง ๆ ต่อไปนี้ให้แก่กัน…

  1. เอาใจให้ของดีแก่คนที่รัก (ปฐก.37:3)
  2. กลั้นไม่ไหวต้องให้ของมากมายเกินต้องการแก่คนที่รัก (ปฐก.43:30-34)
  3. ปกป้องคุ้มครองคนที่รัก แม้แต่ชีวิตก็พร้อมสละให้ (1ซมอ.18:1-3;20:17)
  4. พยายามเตือนสติคนที่รัก (สภษ.13:24)
  5. แสดงความเสน่หาผูกพันต่อเนื่องเสมอไปต่อคนที่รัก (ปญจ.9:9)
  6. พร้อมกลับไปคืนดีกับคนที่รักแม้ว่าอีกฝ่ายจะทำให้เจ็บปวดก็ตาม (ฮชย.3:1)
  7. ให้ความสำคัญและคุณค่าของคนที่รักสูงกว่าทุกสิ่ง (ยน.21:15-17)
  8. มีความจริงใจต่อคนที่รัก (รม.12:9;1ปต.1:22)
  9. ทำสิ่งที่ทำให้คนที่รักมีสวัสดิภาพดีขึ้น (1ยน.3:17-18)
  10. ทำให้ช้าในการโกรธคนที่รัก (สดด.86:15)
  11. ให้อภัยและไม่เกลียดชังคนที่รัก (1ยน.3:11-16)
  12. ทำให้ผูกพันกันอย่างใกล้ชิดสนิทกับคนที่รัก (สดด.9:14)
  13. ช่วยเหลือคนที่รักในยามที่ต้องการ (สดด.109:26)
  14. ทำให้บรรยากาศของการอยู่ร่วมกับคนรักน่าอภิรมย์มากขึ้น (สภษ.15:17)
  15. ทำให้มีความรักผูกพันพร้อมให้แก่กันอยู่ตลอดเวลา (สภษ.17:17)
  16. ลบล้างหรือช่วยครอบงำความผิด(พลาด)ของคนที่รักทั้งหมดได้ (สภษ.10:12;1ปต.4:8)
  17. สร้างความหวานชื่นและความจุใจขึ้นในความสัมพันธ์กับคนที่รัก (พซม.4:10;2:7;3:5;8:4-7)
  18. ไม่ทำร้ายคนที่รัก (รม.13:10)
  19. กล้าตัดสินใจทำสิ่งที่ให้เกียรติตัวเองและแก่คนที่รัก (1คร.7:36)
  20. เสริมสร้างสวัสดิภาพของคนที่รัก (1คร.8:1)
  21. ทำให้อดทนนานอดกลั้นและกระทำคุณให้แก่คนที่รัก (1คร.13:4;อฟ.4:2)
  22. ทำให้ไม่อิจฉา ไม่อวดตัว หยิ่งผยอง ฉุนเฉียว หรือแสดงอาการหยาบคายใส่คนที่รัก (1คร.3:5)
  23. ทำให้ไม่จดจำความผิดแต่เชื่อในส่วนดีและมีความหวังต่อคนที่รักอยู่เสมอ (1คร.13:5,7)
  24. ทำให้ทนได้ทุกอย่าง แม้ความผิดของคนที่รัก (1คร.13:7)
  25. ทำให้สามารถยืนยันความสัมพันธ์ที่ดีต่อคนที่รักได้ใหม่อีกครั้ง (2คร.2:8)
  26. หนุนใจคนที่รักในทุกกรณีและทุกสถานการณ์ (ฟป.2:1)        ฯลฯ

หากว่าคุณได้รับความรักดังที่กล่าวมานี้จากคนรอบตัวหรือคนข้าง ๆ ของคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากคนที่คุณรักมาก อาการไม่สบาย (กาย   ใจ หรือ จิตวิญญาณ) ของคุณจะได้รับการเยียวยา รักษาให้ดีขึ้นบ้างไหมครับ?

ในทำนองเดียวกัน  หากคุณยอมมอบหรือแสดงความรักดังที่กล่าวมานี้ให้แก่ใครบางคนที่คุณ (เคย)รักบ้าง คุณรู้ไหมครับว่าอะไรจะเกิดขึ้น?

ใช่ครับ!  ความสุข…อย่างน้อยก็จะมี 5 ฝ่ายที่มีความสุขเพิ่มขึ้น คือ

  1. พระเจ้า
  2. คู่กรณีของคุณ
  3. ตัวของคุณ
  4. คนรอบตัวของคุณ และ
  5. คนรอบตัวของคู่กรณีของคุณ

และผลที่ตามมาก็คือ ทุกคนที่เกี่ยวข้อง รวมทั้ง “ชุมชน” ของคุณจะได้รับ “ผลดี” จากการเยียวยารักษาด้วยความรักในครั้งนี้ของคุณอย่างแน่นอน!

วันนี้ คุณจะใช้ยาวิเศษนี้รักษาใครครับ?

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 Posted by at 10:06 pm

  One Response to “ยาวิเศษ!”

  1. แม้ในบางครั้งผู้ที่ได้รับสิ่งดีดีจากความรักที่แผ่ออกไป กลับไม่เห็นคุณค่า

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)