เม.ย. 122010
 

ฝ่ายบุตรจงนบนอบเชื่อฟังบิดามารดาของตนในองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะกระทำอย่างนั้นเป็นการถูก จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า นี่เป็นพระบัญญัติข้อแรกที่มีพระสัญญาไว้ด้วย เพื่อเจ้าจะไปดีมาดีและมีอายุยืนนานที่แผ่นดินโลก (เอเฟซัส 6:1-3)

ถ้าแม้ผู้ใดไม่เลี้ยงดูวงศ์ญาติของตน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในบ้านเรือนของตน ผู้นั้นก็ได้ปฏิเสธพระศาสนาเสียแล้ว และชั่วยิ่งกว่าคนที่ไม่ได้เชื่อเสียอีก (1ทิโมธี 5:8)

สวัสดีค่ะ (13 เมษายน 2010)

คริสเตียนส่วนใญ่จะรักใคร่สนิทสนมช่วยเหลือดูแลกันยิ่งกว่าพี่น้องที่คลานตามกันมาเสียอีก มีงานรับใช้อะไร ขอให้บอกเถอะ “เต็มที่เลย” แทบถวายชีวิตให้ได้ จนลืมไปว่า หน้าที่เราต่อคนในครอบครัว (พ่อแม่ พี่น้อง สามีภรรยา ลูกๆ ฯลฯ) เราปฏิบัติได้เต็มที่เหมือนปฏิบัติต่อพี่น้องคริสเตียนหรือเปล่า คำตอบคือ “เปล่า!” เพราะเราชอบนึกว่า คนที่บ้านเห็นกันทุกวันอยู่แล้ว มีอะไรเอาไว้ทีหลังก็ได้

รู้หรือเปล่าว่าคนที่บ้านเขาน้อยใจที่เรามักปฏิเสธ ไม่เอาใจใส่เขาเท่าที่ควร มัวแต่ไปบริการคนอื่น บริการคนที่โบสถ์จนลืมที่บ้านไปเลย แล้วเราหวังจะให้เขามารู้จักพระเจ้าได้อย่างไร ในเมื่อเราเองทำตัวไม่เป็นที่น่าประทับใจ ไม่ให้เวลากับพวกเขาเหมือนเดิม คือเหมือนก่อนมาเป็นคริสเตียน มีเคล็ดลับพื้นฐาน (ที่ไม่ลับ) บางประการมาฝาก

  1. ต้องปฏิบัติกับพวกเขาให้เหมือนเดิม และดียิ่งกว่า
  2. จัดแบ่งเวลา เรียงลำดับความสำคัญใหม่ (เช่นถ้าต้องมาโบสถ์ในวันอาทิตย์ ก็ให้ใช้วันเสาร์ หรือวันอื่นๆแทน)
  3. ลงมือทำ และทำอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ด้วยความจริงใจ
  4. เป็นคนใหม่ที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น จนพวกเขาสังเกตุเห็นได้ เป็นคำพยานชีวิต

ในฐานะคริสเตียนเราต้องยอมเหนื่อยกว่าคนอื่นสองสามเท่า แต่นับว่าคุ้ม เพราะถ้าเกิดความรู้สึกที่ดีในครอบครัวแล้ว เรื่องการนำพวกเขามาถึงพระเจ้าคงไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอีกต่อไป เอาใจช่วยทุกท่านให้ทำเสร็จ  ไชโยๆ!

ทุกวันนี้คุณให้ความสำคัญกับใครมากกว่ากันระหว่างโบสถ์ กับบ้าน?

.

.

.

.

.

(CJ หลุยส์ – มณฑิกา มงคลนาวิน)

ข่าวประชาสัมพันธ์

    • วันนี้เป็นวันสงกรานต์ หลายคนกลับไปบ้าน ไปเยี่ยมเยียน รดน้ำพ่อแม่และขอพร เพราะบางทีทั้งปีเรามัวแต่ใช้เวลาไปกับเรื่องวุ่นๆรอบตัว ลืมคนที่บ้านที่คอยอยู่ไปเลย วันนี้จึงเป็นโอกาสดีที่เราจะระลึกถึงคนที่บ้านในแบบ “เป็นรูปธรรม” … และอย่าลืมพก “ข่าวประเสริฐ” ไปเป็นของขวัญฝากท่านด้วย
    • อธิษฐานเผื่อคนที่บ้านของเราทุกคน ไม่ว่าจะผู้ใหญ่หรือเด็ก ถึงแม้อยู่ดีมีสุข แต่ทุกคนต้องการคำอธิษฐานเผื่อแน่นอน
    • ฝากประเทศไทย คนไทย สถานการณ์ต่างๆ ไว้ในพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย เกินกำลังมนุษย์อย่างเราๆ ขอพระเจ้าเป็นคำตอบ และเป็นทางออกให้กับทุกสิ่งค่ะ
       Posted by at 9:51 pm

        4 Responses to “ให้เวลากับที่บ้าน”

      1. กลับไปเยี่ยมเยียนผู้หลักผู้ใหญ่ที่บ้าน นอกจากของฝากอื่นๆแล้ว อย่าลืมนำ “ข่าวประเสริฐ” ติดมือไปฝากด้วย ใครจะไปรู้พระเจ้าอาจเตรียมใจท่านไว้แล้ว เพียงแต่รอเราไปจุดประกายเท่านั้น

      2. ขอบคุณพี่หลุย สำหรับเรื่องที่พี่มาแบ่งปันในวันนี้
        บางครั้งเราเป็นอย่างนั้นจริง ๆ แต่ทุกครั้งที่รู้สึกแบบนี้ จะคิดถึงพีหลุย
        พี่เคยเล่าให้หญิงฟังว่าก่อนที่พี่จะมาโบสถ์วันอาทิตย์พี่จะต้องพาคุณแม่
        ขับรถเที่ยวรอบเมืองก่อน 1 รอบ
        หญิงรู้สึกถึงแบบอย่างที่ดีของความรัก ความเอาใจใส่
        ที่พี่มีให้กับครอบครัว ซึ่งสิ่งเหล่านี้ต้องนำมาเป็นแบบอย่างในการใช้ชีวิตจริง ๆ ค่ะ

      3. จริงแท้ทีเดียว

      4. จริงด้วยคะ…ที่สุดของชีวิตก็คือ พระเจ้า แต่สิ่งที่ประกอบในการเดินทางตามพระเจ้า เราก็ต้องมีครอบครัวอยู่ด้วย มันเป็นสิ่งที่แยกออกจากกันไม่ได้เลยคะ…สุขสันต์วันสงกรานต์คะ
        ขอให้ความรักและสันติสุขมาสู่พวกเราทุกคน

       Leave a Reply

      (ต้องใส่)

      (ต้องใส่)