ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

16 พฤษภาคม 2010 เป็นวันอาทิตย์ที่เรามานมัสการที่โบสถ์ตามปกติ แต่เหตุการณ์รอบตัวเราไม่ปกติ ท้องฟ้าดำมืดไปด้วยควันจากเผายางรถ มีเสียงประทัด เสียงพลุ และเสียงปืนดังเป็นระยะๆ พอเลิกโบสถ์ทุกคนต่างก็รีบแยกย้ายกันกลับบ้าน ชีเพื่อนซี้จึงขับรถไปส่งยุ้ยที่คอนโดแถวพระรามสาม เสร็จแล้วไม่ยอมกลับ เพราะไม่แน่ใจว่าเส้นทางกลับบ้านที่ต้องใช้ทางด่วนผ่านทั้งพระราม 4 เพลินจิต และดินแดงจะปลอดภัย เอาไว้กลับเช้าตรู่วันจันทร์แล้วกัน คืนนี้ขอนอนที่คอนโดยุ้ยนี่แหละ แต่ยุ้ยก็ยืนยันให้กลับ ขับรถอ้อมไปทางเอกมัยรามอินทราก็ได้ เพราะกลัวว่าวันจันทร์เหตุการณ์จะยิ่งรุนแรง เดี๋ยวพาลกลับไม่ได้ เสียการเสียงานหมด

ยังไงๆชีก็ไม่ยอมกลับยืนยันจะค้าง..งั้นก็ตามใจ..ตอนเย็นเราจึงลงไปกินข้าวที่ร้านใต้ถุนคอนโด ก็มีปัญหาอีก ชียืนยันจะไปกินร้านที่เจ้าของร้านชื่อคุณแจ๋วที่ยุ้ยไม่ชอบ เพราะคุณแจ๋วเป็นคนอารมณ์ร้าย หงุดหงิด ลูกค้าเยอะก็ไม่ชอบ เหนื่อยแล้วจะด่าเด็กในร้านเป็นประจำ ไปกินแล้วเครียด แต่ที่สุดก็ยอมตามใจชี

ระหว่างรออาหารเราก็ลองชวนคุณแจ๋วคุยล้อๆว่า “อย่าเครียดนะ เดี๋ยวไม่สวยเหมือนตอนเปิดร้านใหม่ๆ” ด้วยความที่ไม่มีลูกค้าคนอื่นคุณแจ๋วจึงลากเก้าอี้มานั่งคุยด้วย เธอบ่นให้ฟังว่าเป็นกังวลและเครียดมาก ยิ่งเจอลูกค้าที่ไม่น่ารักยิ่งโมโหใหญ่ พยายามจะเล่าโน่นเล่านี่  ชีจึงขัดจังหวะแล้วบอกเธอว่าเราเป็นคริสเตียน มีอะไรไม่ดีหรือกลุ้มใจ เราอธิษฐานขอพระเจ้าช่วย ไม่ต้องมานั่งบ่น คุณแจ๋วลองอธิษฐานดูสิ เธอก็ยังไม่ยอมหยุด บ่นต่อ ชีก็ไม่ยอมฟังเหมือนกัน ยังพูดเรื่องพระเจ้าต่อไปเรื่อยๆ

ยุ้ยไม่ได้พูดอะไรเพราะรู้ว่าสามีของคุณแจ๋วเป็นอิสลามอาจคุยกันไปคนละทาง ส่วนชีไม่รู้อะไรเลย จึงพูดเรื่องพระเจ้าต่อไปท่าทางไม่ยอมจะจบ ยุ้ยจึงแทรกขึ้นมาว่า

“คุณแจ๋วลองอธิษฐานกับพระเจ้าดูสิ คุณแจ๋วไม่ได้ต้องเสียเงินอะไร เมื่อก่อนเห็นคุณแจ๋วดูเป็นคนร่าเริง เดี๋ยวนี้กลายเป็นฉุนเฉียว หน้าตาผมเผ้าก็ไม่ยอมแต่ง”

พอพูดจบเธอก็ร้องไห้ ชีจึงพูดต่อถึงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าที่เราสามารถเข้ามาพึ่งพิงได้โดยไม่ต้องจ่ายตัง คุณแจ๋วก็เริ่มนัยตาใสขึ้น หน้าตาดูมีความหวัง “จริงเหรอที่ไม่ต้องเสียตัง เดี๋ยวแจ๋วจะลองอธิษฐานดู”

เพื่อจะได้คุยกับคุณแจ๋วนานๆต้องคุยไปกินไป ที่ตั้งใจว่าจะกินนิดเดียวลดความอ้วน กลายเป็นต้องสั่งอาหารเพิ่มไปเรื่อยๆ ผลคือกินมากกว่าเดิมสองเท่า แต่ก็คุ้มอ้วนเพราะได้เล่าเรื่องพระเจ้าให้คนที่ทุกข์ใจฟัง ช่วยให้เขามีความหวัง คุยกันอยู่นานจนต้องลากลับ ก่อนกลับคุณแจ๋วมายกมือไหว้ขอบคุณไม่ขาดปาก ใบหน้าเธอมีความสุข มีความหวังกว่าเดิม ทุกวันนี้ผ่านไปที่ร้านจะเห็นคุณแจ๋วอารมณ์ดียิ้มแย้มกับลูกค้า กะจะหาเวลาไปคุยเรื่องพระเจ้าต่อ มั่นใจว่าพระเจ้าทรงมีแผนการที่ดีสำหรับเขาแน่ พระองค์ทรงดลใจชีไม่ให้รีบกลับบ้านในวันนั้น เพื่อจะช่วยบางคนให้ได้ยินพระกิตติคุณของพระองค์ และปลดปล่อยให้พ้นทุกข์ ขอบคุณพระเจ้า

.

.

.

.

(CJ ยุ้ย – ศิริพัฒน์ โฆตะวาณิชย์)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • พระเจ้าสอนเราให้ฉวยทุกโอกาส ช่วยผู้คนรอบข้าง นำความรักความรอดไปประกาศโดยเริ่มจากที่ใกล้ตัวก่อนแล้วขยายวงต่อไป
  • อธิษฐานเผื่อคนที่ตกเป็นเหยื่อของเหตุการณ์ครั้งนี้ ไม่ว่าจะสูญเสียที่ทำกิน ข้าวของ เวลา โอกาส หรือแม้แต่สูญเสียคนในครอบครัว บาดเจ็บจนถึงพิการ ขอพระเจ้าใช้เราไปหา ไปให้กำลังใจ และช่วยได้ตามโอกาสและกำลัง – ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

Leave a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.