ส.ค. 032010
 

ต่อคนอ่อนแอข้าพเจ้าก็เป็นคนอ่อนแอเพื่อจะได้คนอ่อนแอ ข้าพเจ้ายอมเป็นคนทุกชนิดต่อคนทั้งปวง เพื่อจะช่วยเขาให้รอดได้บ้างโดยทุกวิถีทาง ข้าพเจ้าทำอย่างนี้ เพราะเห็นแก่ข่าวประเสริฐเพื่อข้าพเจ้าจะได้มีส่วนในข่าวประเสริฐนั้น (1โครินธ์ 9:22-23)

อยากเล่าให้ฟังครับ  (4 สิงหาคม 2010)

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาหลังการนมัสการที่โบสถ์ ผมได้มีโอกาสติดตามน้องโบและครูแอนไปทำภารกิจร้องเพลง ที่โบสถ์พรทวี จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีครูแหม่ม น้องแอน และคิดไปด้วย กว่าจะไปถึงที่หมายก็มืดพอดี เป็นโครงการของรัฐบาลที่ให้งบประมาณมาช่วยในงานไทยเข้มแข็ง เพื่อจะให้ชุมชนมีกิจกรรมให้ก่อเกิดความสามัคคีมากขึ้น

เราขับรถเข้าไปห่างจากถนนใหญ่ประมาณ 50 กม. ซึ่งเป็นชุมชนที่เป็นชาวบ้าน แบบไทยแท้ๆ มาถึงหน้างานรูปแบบเหมือนงานวัดมาก ตกแต่งด้วยไฟนีออน สว่างเป็นหย่อมๆ  เลยไม่แน่ใจว่ามาผิดงานหรือเปล่า แต่ก็ไม่ผิด และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ระหว่างที่รอเวลาขึ้นเวที ผมได้เดินเล่นรอบๆงาน  ก็มีแต่ผู้เฒ่า แม่แก่ และเด็กเล็กๆเต็มไปหมด ตลบอบอวลด้วยกลิ่นแป้งร่ำ คลุกเคล้ากับเสียงเพลงนมัสการพระเจ้าที่เล่นอยู่โดยทีมนมัสการของโบสถ์ที่นั่น เป็นบรรยากาศที่น่ารักมาก คือไม่คุ้นตาสำหรับคุณแม่คุณย่าที่ใส่เสื้อคอกระเช้า และนุ่งซิ่นยกมือร้องเพลงนมัสการพระเจ้า

ขณะที่ผมกำลังเดินชื่นชมยินดีกับบรรยากาศ ก็มีเด็กเล็กๆคนหนึ่งเดินถือลูกโป่งผ่านมา สายลูกโป่งดันมาเกี่ยวกับกระเป๋ากล้องของผม ทำให้ลูกโป่งรูปกระต่ายของเด็กน้อยขาดลอยขึ้นไปบนฟ้า ทั้งผมและเด็กน้อยได้แต่มองตาม ด้วยความอึ้งและยืนนิ่ง ทันใดนั่นก็มีเสียงแทรกเข้ามาว่า  “ไปซื้อเดี๋ยวนี้เลย ดูซิไปแกล้งเด็ก สงสารเด็กมัน ดูซิมองลูกโป่งตาละห้อยเลย” ผมหันไปน่าจะเป็นแม่ค้าแถวนั้น เพราะข้างเอวเหน็บถาดใบใหญ่มาด้วย ด้วยเสียงที่ดังเลยทำให้คนรอบๆหันมามองกันหมด ผมเริ่มไม่แน่ใจในความปลอดภัย ผมได้ทำร้ายจิตใจเยาวชนของชาติเข้าแล้วหรือนี่?  ผมตอบไปว่า “ครับ ครับเดี๋ยวรีบไปซื้อให้เลยครับ แต่ผมไม่ได้แกล้งเด็กนะครับ ไม่ใช่เด็กที่ตาละห้อยผมก็ตาละห้อยเหมือนกันครับ” ก็จัดแจงจูงมือเด็กไปซื้อ ทุกคนก็กลับมายิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนเดิม

วิถีดั่งเดิมของชาวบ้านที่อยู่ห่างไกลความเจริญทางวัตถุ แต่ผูกพันด้วยความรักที่เหนียวแน่นของชุมชนโอบล้อมด้วยความเชื่อแบบดั้งเดิม ก็มีอาณาเขตของพระเจ้าตั้งตระหง่านอยู่ ถึงแม้ไม่ใหญ่โต แต่เชื่อว่าอาณาเขตของพระเจ้านั้นจะขยายดินแดนออกไป ให้คนไทยได้รับความรอดโดยทั่วถึง –  ขอบคุณพระเจ้าครับ

(CJ Ek Photo)

ท่านทั้งหลาย จงอธิษฐานตามอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระบิดาแห่งข้าพระองค์ทั้งหลาย ผู้ทรงสถิตในสวรรค์ ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพสักการะ ขอให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่ ขอให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์ ในสวรรค์เป็นอย่างไรก็ให้เป็นไปอย่างนั้นในแผ่นดินโลก ขอทรงโปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายในกาลวันนี้ และขอทรงโปรดยกบาปผิดของข้าพระองค์ เหมือนข้าพระองค์ยกโทษผู้ที่ทำผิดต่อข้าพระองค์นั้น และขออย่านำข้าพระองค์เข้าไปในการทดลอง แต่ขอให้พ้นจาก ซึ่งชั่วร้าย [เหตุว่าราชอำนาจ และฤทธิ์เดช และพระสิริเป็นของพระองค์สืบๆไปเป็นนิตย์ อาเมน (มัทธิว 6:9-13)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • ไม่มีผู้ใดสามารถรั้งข่าวประเสริฐของพระเยซูคริสต์ได้ ถึงแม้จะเป็นชุมชนที่ห่างไกล มีขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมดั้งเดิมที่เหนียวแน่น แต่ขอให้แผ่นดินของพระองค์ตั้งมั่น ยืนหยัด และขยายอาณาเขตออกไปอย่างไม่รู้จบ
  • สนใจช่างภาพฝีมือดี ราคากันเอง โดยเฉพาะกับพี่น้องคริสเตียน ติดต่อได้ที่  พี่เอก 081-342 9876 ค่ะ ขอพระเจ้าอวยพระพร
 Posted by at 10:54 pm

  6 Responses to “เรื่องเล่าจากสุพรรณฯ”

  1. สักวันคงได้เชิญคณะนักร้องจาก cj ..ไปสร้างบรรยากาศพิเศษให้ คริสตจักรเมืองกาญจนบุรีในงานประกาศบ้างนะค่ะ

  2. อ่านแล้วนึกหน้าเอกออกเลย คนอารายใจดีจัง

  3. หน้าพี่เอกใจดีจริงหรอ สงสัยพระสิริปกคลุม

  4. ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณครูแอน ขอขคุณโบ ขอบคุณทีมงานคริสตจักรแห่งความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆ
    คุณเอกครับขอภาพถ่ายด้วยครับ เล่าเรื่องได้หวาดเสียวมาก ผมขอรับรองความปลอดภัยครับ อยากให้มาเที่ยวที่คริสตจักรพรทวีอีกครั้ง เพราะยังไม่ได้พาไปทานอาหารอร่อยๆเลย ขอเหมารถตู้อีกสักครั้งจะได้ไหมเอ่ย ส่วนคุณเหมียวเมืองกาญฯยังคิดถึงอยู่นะ

  5. ฝากความคิดถึงไปยังคุณโอ๊ด และ คุณ จ๊อกและทีมงาน CJ ทุกคนด้วยนะครับ ว่าขอพระเจ้าทรงเสริมกำลังและ ขอสนับสนุนให้ทำงานเพลงนมัสการสู่ตลาดได้แล้วครับ พีแอนด์หมวย แห่ง mk church จะรอฟังนะครับ พระเจ้าอวยพระพรจ๊ะ

  6. เรื่องที่เล่านั่นออกแนวขำขำน่ารักครับ ผมชอบบรรยากาศที่นั่น ยังไงผมขอติดตามไปด้วยอีกนะครับ

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)