ผมชอบข้อคิดตอนหนึ่งที่พูดว่า…
“ทุก ๆ คนได้ยินสิ่งที่คุณพูด
เพื่อนฟังในสิ่งที่คุณพูด
แต่เพื่อนแท้ ฟังในสิ่งที่คุณไม่ได้พูดออกมา!”
(Everyone hears what you say.
Friends listen to what you say.
Best friends listen to what you don’t say.)
ไม่ทราบว่าคุณมีเพื่อนแท้เช่นนี้หรือไม่?
หรือคุณเองเป็นเพื่อนแท้ของใครบ้าง?
เวลานี้มีใครบ้างที่กำลังคาดหวังให้คุณตั้งใจฟังสิ่งที่อยู่ในความคิดของเขา ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้เอ่ยปากพูดออกมาบ้าง?
น่าเสียดายที่คนเราไม่ค่อยมีแต่เพื่อน หรือหากมีส่วนใหญ่ก็มักเป็นแค่เพื่อนกินเพื่อนเที่ยวมากกว่าเป็นเพื่อนแท้!
น่าสงสารคนบางคนที่มีแต่เพื่อนที่คบหาเพียงเพราะผลประโยชน์หรือเพราะมีรสนิยมบางอย่างคล้ายคลึงกัน หรือเพราะสถานการณ์แวดล้อม แล้วหลงเข้าใจไปว่าเขาเป็นเพื่อนจริง ๆ จึงหลงทุ่มเท ใส่ใจ เกื้อกูล ช่วยเหลือ จนวันหนึ่ง ความจริงก็เผยออกมากว่าเขาหรือเธอ ไม่ได้เป็นเพื่อนแท้ของเราแต่อย่างใด และแถมยังพร้อมจะโยนเราทิ้งหรือขยี้เราให้ตาย
คามือได้ทุกเวลา!
ใครมีเพื่อนอย่างนี้นับว่าน่าเศร้าจริง ๆ !
ดังนั้น วันนี้ขอให้คุณลองตรวจเช็คดูว่า คุณมีเพื่อนจริง ๆ อยู่หรือไม่? หรือคุณมีเพียงแค่คนร่วมกิน ร่วมคุย
เจาะแจ๊ะ ร่วมเที่ยวหรือสนุกหรือมุ่งหาประโยชน์จากตัวของเรา!
มีคนเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างระหว่างเพื่อนธรรมดากับเพื่อนแท้ไว้น่าสนใจดังนี้
…เพื่อนธรรมดาเกลียดเมื่อคุณโทรศัพท์หาเขาหลังจากที่เขาเข้านอนไปแล้ว
เพื่อนแท้ถามคุณว่าทำไมถึงใช้เวลานานเหลือเกินกว่าที่จะโทรศัพท์มาหาเขา?
…เพื่อนธรรมดามักชอบมาบ้านของคุณเพียงเพื่อกินดื่มเมื่อมีปาร์ตี้
เพื่อนแท้มักมาก่อนเวลาเพื่อช่วยคุณเตรียมอาหารและอยู่จนดึกเพื่อช่วยคุณทำความสะอาด!
…เพื่อนธรรมดามักหาทางสนทนากับคุณเกี่ยวกับปัญหาของเขา
เพื่อนแท้หาโอกาสที่จะช่วยคุณแก้ปัญหาของคุณ!
…เพื่อนธรรมดาเมื่อมาเยี่ยมคุณก็มักจะทำตัวเหมือนแขก
เพื่อนแท้ทำตัวผ่อนคลายและช่วยตัวเขาเอง!
…เพื่อนธรรมดาคิดว่ามิตรภาพสิ้นสุดลงเมื่อคุณมีเรื่องทะเลาะกัน
เพื่อนแท้รู้ว่าความสัมพันธ์ที่มีนั้นยังไม่ใช่มิตรภาพจนกว่าเราจะผ่านการฟัดกันเสียก่อน!
…เพื่อนธรรมดาคาดหวังให้คุณพร้อมเสมอสำหรับเขา
เพื่อนแท้คาดหวังอยู่เสมอที่จะไปหาคุณเพื่อคุณ!
พี่น้องที่รัก!
คุณมีเพื่อนแบบไหนในชีวิตของคุณ? หรือคุณเป็นเพื่อนแบบไหนต่อเพื่อนของคุณ?
วันนี้ ขอให้คุณเป็นเพื่อนที่แท้จริง ต่อเพื่อนของคุณ เพื่อจะทำให้พระวจนะของพระเจ้าในเรื่องเพื่อนดังที่กล่าวมาแล้วนั้นเกิดขึ้นเป็นจริงในชีวิตของพวกเรา ดังที่ว่า…
“มิตรสหายก็มีความรักอยู่ทุกเวลา และพี่น้องก็เกิดมาเพื่อช่วยกันยามทุกข์ยาก!”
(สุภาษิต 17:17)
จะดีไหมครับ?
ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-Twitter.com/thongchaibsc
|







ความเห็นล่าสุด