ต.ค. 082010
 

“หากเราปฏิบัติต่อคนอื่นตามสภาพที่เขาเป็น เราได้ทำให้เขาย่ำแย่ลง…

หากเราปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างที่เขาควรเป็น

เราได้ช่วยเขาให้เป็นอย่างที่เขามีความสามารถที่จะเป็นได้!”

(If we treat people as they are, we make them worse.

If we treat people as they ought to be,

we help them become what they are capable of becoming.)

-โยฮัน วูฟกัง วอน เกอเธ่-(Johann Wolfgang Von Goethe) -1749-1832-

คนเรามักมีศักยภาพมากกว่าที่เราเห็นเขา “เป็น” อยู่เสมอ

ดังนั้น หากเราเห็นใครกำลังทำบางสิ่งอยู่ และเราปฏิบัติต่อเขาราวกับว่า เขาสามารถทำหรือเป็นได้แค่เพียงเท่าที่เห็นนั้นตลอดไป ก็เท่ากับว่าเราได้ทำลายเขาโดยไม่รู้ตัว!

เพราะเราทำให้เขาต่ำกว่าความสามารถที่เขาจะเป็นได้!

แต่ตรงกันข้าม หากเราตระหนักว่า เขามีความสามารถมากกว่าที่เราเห็น และเราปฏิบัติต่อเขาตามศักยภาพที่เขามี ก็เท่ากับว่า เรากำลังช่วยผลักดันหรือขับเคลื่อนตัวเขาให้ก้าวหน้าไปไกลมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ตัวอย่าง หากเราเป็นครูสอนเด็ก เราต้องไม่ปฏิบัติต่อเด็กเหล่านั้นราวกับว่าเขาจะเป็นเด็กเช่นนั้นตลอดไป

แต่เราต้องปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเชื่อมั่นว่า เขาจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีและเก่งกว่าปัจจุบันนี้ได้ในอนาคต และหากเรากระทำดังที่กล่าวมานี้ด้วยความเชื่อ ความหวังและความรักที่จริงใจ ผ่านท่าทีและท่าทางที่ให้เกียรติต่อพวกเขา พวกเขาจะมีกำลังใจและความเชื่อมั่นในการก้าวไปข้างหน้าและจะค่อย ๆ กลายเป็นบุคคลอย่างที่เราเชื่อมั่นในตัวพวกเขา !

ในทำนองเดียวกันกับในครอบครัว หากสามีหรือภรรยาปฏิบัติต่อคู่สมรสของตนราวกับว่า เขาหรือเธอจะเป็นอย่างที่เป็นอยู่ โดยไม่เปลี่ยนแปลง ก็เท่ากับว่าคู่สมรสคู่นั้น ทำให้คนรักของตนต้องอยู่ในสภาวะเดิมหรือระดับเดิม โดยไม่ได้พัฒนาไปไกลอย่างที่ควร

แต่ตรงกันข้าม หากคู่สมรสคู่ใดได้เห็น และมั่นใจในศักยภาพที่ยอดเยี่ยมของคู่ครองของตน และสนับสนุนส่งเสริมเขาหรือเธอจนเจริญพัฒนากลายเป็นสามีหรือภรรยาใกล้เคียงตามอุดมคติ ก็เท่ากับว่าทั้ง 2 ได้ช่วยให้คู่ครองของตนสามารถก้าวหน้าเป็นบุคคลอย่างที่พึงเป็นได้อย่างเต็มตามศักยภาพของเขาหรือเธอ!

อัครทูตเปาโล คงมองเห็นสัจธรรมในเรื่องนี้เช่นกัน ท่านจึงได้กล่าวแก่ชาวโคโลสีว่า…

“พระองค์นั้นแหละเราประกาศอยู่ โดยเตือนสติทุกคนและสั่งสอนทุกคนให้มีสติปัญญาทุกอย่าง

เพื่อจะได้ถวายทุกคนให้เป็นผู้ใหญ่แล้วในพระคริสต์” (โคโลสี 1:28)

และเพราะท่านมองเห็นศักยภาพของชาวโคโลสีเช่นนั้น ท่านจึงได้ตรากตรำทำงานทุ่มเทเพื่อช่วยให้ชาวโคโลสีได้เป็น “ผู้ใหญ่” ฝ่ายวิญญาณอย่างที่พวกเขาสามารถที่จะเป็นได้!

“เพื่อเหตุนี้เองข้าพเจ้าจึงตรากตรำทำงานด้วยความอุตสาหะ

เข้มแข็งด้วยพลังที่พระองค์ทรงดลใจข้าพเจ้าอยู่”  (โคโลสี 1:29)

วันนี้ คุณเห็นศักยภาพในตัวของผู้ใดบ้าง?

มีบุคคลใดบ้างที่สามารถจะทำหรือเป็นได้ดีมากกว่าที่คุณเห็นเขาทำหรือเป็นอยู่ในปัจจุบันนี้?

แล้วคุณจะกระทำอะไรบ้างเพื่อช่วยหรือพัฒนาตัวของเขาให้ “ทำ” หรือ “เป็น” ตัวของเขาที่แท้จริงอย่างเต็มศักยภาพ!

ช่วยตอบที?

-ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

Twitter.com/thongchaibsc

 Posted by at 9:57 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.