พ.ย. 192010
 

“หนึ่งชั่วโมงที่ได้นั่งบนม้านั่งยาวในสวนกับสาวงาม ผ่านไปเร็วเหมือน 1 นาที

แต่หนึ่งนาทีบนเตาร้อน ดูเหมือนเชื่องช้าราว 1 ชั่วโมง

(An hour sitting with a pretty girl on a park bench pass like a minute,

but a minute sitting on a hot stove seams like an hour.)

เจ้าของคารมคมคายข้างต้นไม่ใช่ใครอื่น เขาคือ นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะของโลก ชาวเยอรมัน เชื้อสายยิว เจ้าของทฤษฏีสัมพัทธภาพ นามว่า อัลเบิร์ต ไอนสไตน์ ผู้มีอายุยืนยาว 76 ปี

ช่างน่าคิดที่ปฏิกิริยาต่อความสุขทำให้เรารู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว  แต่ปฏิกิริยาต่อความทุกข์เจ็บปวดทำให้เรารู้สึกว่าเวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า

หากคุณรักใครสักคน ทุกครั้งที่คุณใช้เวลากับเขา คุณจะรู้สึกว่าเวลาล่วงไปเร็วดุจมีปีกบิน!

แต่หากคุณไม่ชอบใครสักคนหนึ่ง เวลาที่คุณต้องใช้เวลาอยู่กับเขา คุณจะรู้สึกเวลาผ่านไปแสนเชื่องช้าดุจเต่าคลาน!

แต่โยบผู้แสนระทมทุกข์กลับมองว่า “เวลา” ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ในแง่ของ “ความรู้สึก” แต่ในแง่ “ความสั้น” ของชีวิต

โยบ กล่าวว่า…

“…ส่วนพวกเรา ชีวิตสั้นเหมือนอย่างเกิดวานนี้ จะรู้อะไรก็หาไม่ เพราะวันคืนของเราบนแผ่นดินโลกเปรียบเหมือนเงา (โยบ 8:9)

“…วันคืนของข้า เร็วกว่ากระสวยของช่างทอ และสิ้นสุดลงด้วยไร้ความหวัง” (โยบ 7:6)

“…วันทั้งหลายของข้าพระองค์ เร็วกว่านักวิ่ง มันพ้นไป มันไม่เห็นสิ่งดีอะไร” (โยบ 9:25)

“…มันผ่านไปอย่างเรือเร็ว ดังนกอินทรีโฉบลงบนเหยื่อ” (โยบ 9:26)

ท่านกล่าวปิดท้ายว่า …

“มนุษย์ที่เกิดมา โดยผู้หญิงก็มีอยู่แต่น้อยวัน

และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ เขาออกมาเหมือนดอกไม้

แล้วก็เหี่ยวแห้งไป เขาลี้ไปอย่างเงา และไม่อยู่ต่อไปอีก”  (โยบ 14:1-2)

ดังนั้น โยบให้ภาพรวมว่า …ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขหรือความทุกข์ ทั้ง 2 ช่วงเวลานั้นล้วนเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ของชีวิตในโลกนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเปรียบกับนิรันดรกาล!

อย่าให้เราติดยึดกับช่วงเวลาแห่งความสุขที่เกิดจากสิ่งที่ชวนให้หลงใหล หรือบุคคลที่ชวนให้อาลัยอาวรณ์ และอย่าให้เราคร่ำครวญหรือพร่ำบ่นต่อช่วงเวลาแห่งความทุกข์ที่เกิดจากสิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดหรือบุคคลที่ทำให้เราหวาดผวา!

ขอให้เราชื่นชมกับช่วงเวลาแห่งความสุขสมที่พระเจ้าทรงประทานให้แก่ชีวิต ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ หรือยาว!

ขอให้เรามีใจซาบซึ้งและขอบคุณพระองค์สำหรับ “พร” แห่งชีวิตเหล่านั้น และทะนุถนอมให้ดีในขณะที่ยังอยู่กับเรา!

ไม่ว่า “พรนั้น” จะเป็น “บุคคล” “สิ่งของ” หรือ “อะไรก็ตาม”!

ขณะเดียวกัน ก็ขอให้เราอดทนอดกลั้นต่อสภาพการณ์หรือบุคคลที่ทำให้เกิดช่วงเวลาแห่งความทุกข์แจ็บปวดขึ้นในชีวิตของเรา และพึ่งอาศัยพระคุณและพลังที่มาจากพระเจ้าเบื้องบนในการรับมือกับช่วงเวลาที่ไม่น่าพึงปรารถนาเหล่านั้น ด้วยความเชื่อและความหวังใจว่า ช่วงเวลาเหล่านั้นจะผ่านพ้นไปในวันหนึ่งข้างหน้า

ฉะนั้น แทนที่เราจะปล่อยให้ “ใจ” ของเราจมอยู่ในความทุกข์เจ็บปวดเหมือนนั่งอยู่บนเตาร้อน เราควรจะวาง “ใจ” ของเราไว้ให้อยู่ใน “พระเจ้า” แล้วความสุขใจจะเกิดกับเราขึ้นเหมือนได้นั่งอยู่กับคนที่น่ารักในสวนอันสวยงาม

วันนี้ คุณกำลังอยู่ในช่วง 1 นาทีแห่งความสุขหรือ 1 ชั่วโมงแห่งความทุกข์?

-ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

Twitter.com/thongchaibsc


 Posted by at 9:51 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)