มี.ค. 252011
 

ภาพเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นออกมาขอโทษประชาชนหรือชาวบ้านจากกรณีโรงงานไฟฟ้าเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ระเบิด และมีกัมมันตรังสีรั่วไหลอย่างจริงใจ! และภาพพนักงานผู้รับผิดชอบบริษัทที่ดูแลการตรวจสอบอุปกรณ์ภายในโรงงานเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่ละเลยการตรวจสอบอุปกรณ์ไม่ครบทุกชิ้นส่วน ออกมาขอโทษชาวบ้านที่อพยพมาอยู่ในศูนย์ผู้ลี้ภัยแบบเรียงตัวทีละคนในฐานะที่บกพร่องหรือทำผิด เป็นภาพที่ได้ใจของผม และคนทั้งโลก!

ผิดกับภาพในเวลาไล่เลี่ยกันในประเทศไทยที่มีรถบรรทุกปลาประสบอุบัติเหตุตกลงข้างทาง แล้วปรากฎว่าชาว บ้านรีบพากันวิ่งเข้าหา ไม่ใช่เพื่อช่วยคนขับหรือช่วยเก็บข้าวของกลับคืนให้นะครับ แต่กลับรีบแย่งขโมยปลา ทั้งที่กระ เด็นออกมานอกรถ และทั้งที่ยังอยู่ในถังใส่ปลา และต่างก็ขนเอากลับบ้านไปแบบต่อหน้าต่อตาของคนขับรถอย่างหน้า ตาเฉย โดยปราศจากความละอายต่อบาปเลย นับเป็นภาพที่กระแทกใจของผมจนช้ำ และนำความอับอายมาสู่คนไทยทั้งประเทศ!

…ในขณะที่เห็นภาพเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นออกมาขอโทษ นิ้วของผมก็สนองตอบตามอารมณ์ที่สมองสั่งในทันที แม้ ว่าผมจะพิมพ์ดีดแบบสัมผัสไม่เป็น แต่ปลายนิ้วเดียวของผมก็ถ่ายทอดความรู้สึกในชั่ววินาทีนั้นออกมาโดยไม่มีการขัดเกลาผ่าน twitter ที่บังคับให้อยู่ภายในวงจำกัดไม่เกิน 140 ตัวอักษรว่า..

“คนญี่ปุ่นเมื่อผิดพลาดกล้าขอโทษ        ไม่ใช่โกรธโทษผู้อื่นยกเว้นตน

ใครลำบากลำบนฉันไม่สน                เราคนไทยควรใส่ใจวินัยงาม!”

จากนั้นผมก็ทวิตข้อความเสริมเข้าไปอีกว่า…

“หากคนไทยมีวินัยเหมือนญี่ปุ่น           หากไทยหนุนเกื้อกูลด้วยใจใส่

หากคนไทยให้อภัยจากหทัย              เราคนไทยคงเป็นหนึ่งในปฐพี!”

แต่เมื่อเห็นพฤติกรรมฟ้องตาของชาวไทยแย่งกันขโมยปลาแล้ว นิ้วของผมก็ถ่ายทอดความรู้สึกขายหน้าในใจพรั่งพรูออกมาว่า…

“คนญี่ปุ่นแผ่นดินไหวสึนามิถล่ม          ยืนตากลมทนรอคิวรับอาหาร

คนไทยเห็นรถคว่ำละลนละลาน          คนหน้าด้านละเมิดเชิดแย่งปลา!”

ผมถามไปว่า…   “เห็นภาพแล้วอดสูและหดหู่ไหม?”

…นับจนบัดนี้ยังไม่เห็นมีใครสักคนออกมายอมรับผิดและขอโทษเลย!

สำหรับผมแล้วเสียใจมากกับเหตุการณ์นี้ ทำให้เห็นว่า คนไทยของเราส่วนหนึ่งในสมัยนี้ยังเห็นแก่ตัวอย่างสุดๆ อีกทั้งยังขาดความละอายต่อบาป ขาดน้ำใจและขาดวินัยอย่างเห็นได้ชัด!

ไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมถึงทำสิ่งที่น่าละอายอย่างโง่เขลานั้นได้ โดยไม่สำนึก?

หากคนไทยเรายังขาดวินัยและขาดน้ำใจเช่นนี้อีกต่อไป บั้นปลายของเราและลูกหลานจะเป็นอย่างไร?

ถ้อยคำจากพระธรรมสุภาษิต คงให้คำตอบได้ดีที่ว่า…

“เขาตายเพราะขาดวินัยในชีวิต และเพราะความโง่อย่างยิ่งของเขา เขาจึงหลงเจิ่นไป” (สุภาษิต 5:23)

คุณจะยอมเป็นคนหนึ่งที่ปล่อยให้ความโง่ และการขาดวินัย มาทำลายชีวิตของคุณและลูกหลานในอนาคตหรือ?

TFB – Thoughts for believers – ข้อคิดสำหรับผู้เชื่อ จาก Twitter, Facebook & Blackberry

 Posted by at 9:20 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)