พ.ค. 122011
 
300

แต่ท่านถูกบาดเจ็บเพราะความทรยศของเราทั้งหลาย ท่านฟกช้ำเพราะความบาปผิดของเรา การตีสอนอันทำให้เราทั้งหลายสมบูรณ์นั้น ตกแก่ท่าน ที่ท่านต้องฟกช้ำนั้นก็ให้เราหายดี” (อิสยาห์ 53:5)

มองย้อนกลับไป ดูเหมือนฉันกำลังมองไปที่เรื่องราวของคนอื่น ฉันแทบจำเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่เคยผ่านช่วงมืดมนของชีวิตมาไม่ได้

ขณะเดินไปขึ้นรถเมล์หลังโรงเรียนเลิก จากโรงเรียนไปป้ายรถเมล์ใช้เวลาประมาน 10 นาทีเว้นแต่ฉันมัวแต่หยุดคุยกับเพื่อนๆระหว่างทางซึ่งฉันทำเช่นนั้นเป็นประจำ มิสเตอร์ปาร์ค ชายที่วัยเกษียณนั่งอยู่ที่ริมถนน คอยโบกมือให้พวกเด็กๆที่เดินผ่านไป เขาดูเป็นผู้ชายใจดีและเป็นมิตร ในวันนั้นเขาชวนฉันไปที่โรงรถ บอกว่ามีลูกกวาดอร่อยๆจะให้

อย่างไม่ประสีประสา ฉันเดินตามเข้าไปในโรงรถด้วยความไว้ใจเต็มที่ แต่เมื่อกลับออกมาฉันกลายเป็นคนที่มีบาดแผลในใจไปตลอดชีวิต

มิสเตอร์ปาร์คล่วงละเมิดทางเพศกับฉัน  ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้จะทำอย่างไร เขากลายเป็นคนแปลกหน้าที่ฉันไม่รู้จักในทันทีที่ประตูโรงรถปิด เขาทำบางสิ่งกับฉัน และบังคับให้ฉันทำบางสิ่งกับเขาที่ฉันไม่นึกฝันว่ามันจะเป็นไปได้ ฉันกลัวเป็นที่สุด เมื่อมันจบลงเขาสั่งว่า “พรุ่งนี้มาอีกนะ” ด้วยเหตุผลที่ไม่เข้าใจ ฉันยอมทำตาม

ประสบการณ์การล่วงละเมิดทางเพศทำให้ฉันรู้สึกยับเยิน แปดเปื้อนและย่อยยับ ในความคิดของฉัน ฉันทำสิ่งที่เลวร้ายมาก ไม่กล้าบอกใคร และเมื่อมันเกิดขึ้นมากกว่าหนึ่งครั้งทำให้รู้สึกว่าฉันเลือกทำเอง มันเป็นความผิดของฉัน นั่นคือสิ่งที่เขาบอก ฉันรู้สึกสกปรกและเต็มไปด้วยความอับอาย

ความอับอาย ตัวการขโมยความชื่นชมยินดีไปจากฉัน  นับจากนั้นฉันไม่เคยมีความสุขอีกเลย

หลายปีที่ผ่านไป ฉันเก่งมากในการเสแสร้งว่าทุกอย่างเป็นปกติดี ฉันสวมหน้ากากอยู่เสมอ ภายนอกดูดีมาก แต่ภายในมีแต่ความรู้สึกไร้ค่า ไม่มีอะไรดีเลย ไม่สมควรได้รับสิ่งดีใดๆ เมื่อประสบความสำเร็จฉันมักจะเลิกกลางคัน หรือหาทางทำลายเสีย ฉันกล่าวขอโทษต่อสิ่งดีๆที่ทำ และไม่ยอมนำของประทานที่พระเจ้ามอบให้มาใช้เพื่องานของพระองค์

พระเจ้าคงพระทัยสลายเมื่อเราปล่อยให้ความอับอายมาขโมยคุณค่าที่แท้จริงของเราไป

พระเยซูทรงยอมสละชีวิตเพื่อพิสูจน์ว่าเรามีคุณค่าเพียงใด พระวจนะด้านบนบอกเราว่า “…ที่ท่านต้องฟกช้ำนั้นก็ให้เราหายดี” พระเยซูคริสต์ทรงยอมแปดเปื้อน และยับเยินแทนเรา และเพราะพระสัญญาของพระองค์ เราไม่จำเป็นต้องตกอยู่ในความกลัว หรือถูกประนามในเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นความผิดของเราหรือไม่ก็ตาม

เมื่อฉันรับเอาพระเยซูคริสต์เป็นพระผู้ช่วยให้รอด ฉันก็ได้รับอิสรภาพจากอดีตที่คอยหลอกหลอน แต่ฉันยังต้องเตือนตัวเองทุกวันถึงพระคุณอันนี้ ความคิดของฉันต้องมุ่งไปที่พระเยซู ถ้าไม่เช่นนั้นมันจะไถลกลับไปที่ความมืดในโรงรถนั้นอีก 38 ปีหลังจากนั้น ฉันยังพอเห็นภาพเหตุการณ์นั้นแวบเข้ามาในความทรงจำบ้าง และเมื่อฉันมองขึ้นไปที่ฟ้าสวรรค์กล่าวว่า “ด้วยรอยแผลของพระองค์นั้น ฉันได้รับการเยียวยาแล้ว ขอบคุณพระเยซู ฉันไม่ได้แปดเปื้อนย่อยยับอีกต่อไป ฉันสะอาด บริสุทธิ์ และมีค่ายิ่ง มิสเตอร์ปาร์กทำอะไรฉันไม่ได้อีกต่อไป”

และชัยชนะสุดท้ายของฉันต่อเหตุการเลวร้ายนั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ยากที่สุด – การให้อภัย

ฉันขอการอภัยจากบาปทุกวันโดยทางพระเยซู เมื่อทำเช่นนั้น ฉันต้องเผชิญกับความจริงว่าพระองค์กำลังเรียกฉันให้เป็นฝ่ายให้อภัย “มิสเตอร์ปาร์ค ฉันให้อภัยคุณ คุณคงป่วยมากและจิตใจของคุณคงเต็มไปด้วยความบาป ฉันหวังและอธิษฐานขอให้คุณรับพระเยซูคริสต์ก่อนจากโลกนี้ไป สิ่งที่คุณทำกับฉันเป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดที่ทำกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ฉันอยากจะเกลียดคุณ แต่ฉันขอเลือกเกลียดในสิ่งที่คุณทำ และฉันให้อภัยคุณ”

ฉันทำสิ่งนี้ได้เมื่อมีพระเยซูอยู่ใกล้ๆ นอกนั้นไม่มีทางเลย เดี๋ยวนี้ฉันเลิกเชื่อแล้วว่าฉันนั้นแปดเปื้อนและยับเยิน ฉันสะอาดแล้วและมีคุณค่า พระเยซูได้ทำให้ฉันเป็นไท “ด้วยรอยแผลของพระองค์ ฉันได้รับการรักษาให้หาย” ฉันเชื่อเช่นนั้น และฉันว่าคุณคงจะเชื่อด้วย

โดย: Melissa Taylor

Encouragement  for today: www.crosswalk.com

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • มีเด็กๆมากมายในโลกที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศ อธิษฐานให้พวกเขามารู้จักพระเยซูและรับอิสระภาพจากความรู้สึกผิด และแปดเปื้อน ช่วยใครได้ ช่วยเลยค่ะ
  • ฝากไปถึงผู้ปกครองทั้งหลายด้วย อย่าปล่อยปละละเลยลูกๆนะคะ อันตรายมีอยู่รอบด้านอย่างนึกไม่ถึงทีเดียว – ขอพระเจ้าคุ้มครองค่ะ

 

 

 Posted by at 12:07 am

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)