พ.ค. 282011
 

“เพื่อนชนิดที่ดีที่สุด คือ เพื่อนชนิดที่คุณสามารถนั่งลงชิดใกล้ได้อย่างผ่อนคลาย

โดยไม่ต้องพูดอะไรเลยแม้สักคำเดียว จากนั้นก็เดินจากไปด้วยความรู้สึกว่า

นั่นเป็นการสนทนาที่เยี่ยมที่สุดเท่าที่คุณเคยมีมา

(The best kind of friends , is the kind you can sit on a porch and swing with ,

Never say a word,  And then walk away

feeling like it was the best conversation you’ve ever had.)

โลกนี้จะเป็นอย่างไร     หากคนไม่ยอมเป็นเพื่อนกัน?

…โบสถ์แห่งนี้จะเป็นอย่างไร    หากว่าคนที่มาโบสถ์ไม่ขอเป็นเพื่อนกับใคร?

คนเราต้องมีเพื่อน เพราะนั่นเป็น “ปัจจัยสำคัญ” ของการดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้ตามที่พระเจ้าทรงออกแบบไว้!

เมื่อพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์คนแรกขึ้นมาในโลกนี้ พระองค์ตรัสว่า “ไม่ควรที่ชายผู้นี้จะอยู่คนเดียว เราจะสร้าง

“คู่หู”ที่สมกับเขาขึ้น!” (ปฐก.2:18)

ในภาษาไทยตอนนี้ ใช้คำที่ชี้นำมากเกินไปตามทัศนะของผู้แปล โดยใช้คำว่า “คู่อุปถัมภ์” อันนำไปสู่ความเข้าใจ

คลาดเคลื่อนไปว่า  พระเจ้ากำลังจะสร้างคู่สมรส หรือคู่ครองให้แก่มนุษย์คนแรกนี้แบบในทันทีทันใด ซึ่งไม่ใช่ความ หมายดั้งเดิมของพระคัมภีร์ตอนนี้ เพราะศัพท์ที่ใช้ในตอนนี้มีความหมายเป็นที่ยอมรับกันทั่วไป หมายถึง “ผู้ช่วยเหลือ” (helper)   หรือแปลแบบเจาะจงลงไปก็คือ “ผู้ช่วยเหลือที่เหมาะกับเขา” (a helper fit for him)

นั่นคือเจตนาแรกของพระเจ้าที่ตรัสในตอนนี้ ก็คือ ให้มนุษย์เรามีเพื่อนที่เหมาะสมและใกล้ชิด

ด้วยเหตุนี้เอง มนุษย์จึงมักโหยหา “คู่หู” ซึ่งในบางฉบับแปลว่า “เพื่อนเคียงข้างที่เหมาะสม” (a suitable companion) ที่พร้อมช่วยเหลือเขาอยู่เสมอ ในพระคัมภีร์จึงบันทึกต่อไปในทันทีไว้ว่า พระเจ้าได้ทรงปั้น “สัตว์” ต่า งๆ มาให้เป็นเพื่อนของมนุษย์คนแรกนี้ ซึ่งในช่วงแรก ๆ ก็โอเคดีอยู่!

และในบรรดาสัตว์เหล่านั้น “สุนัข” ได้รับการยอม รับอย่างเอกฉันท์ว่าเป็น “เพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์” จนได้รับสมญานามว่า “Man’s best friend”

จึงไม่แปลกที่คนโสด (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาวๆ หรือคนเคยสาว) มักสมัครใจเลี้ยงสุนัขไว้เป็น “คู่หู” ข้างกาย โดย เฉพาะอย่างยิ่งบางคนที่เคยผิดหวังกับความสัมพันธ์รักกับคู่สมรสอาจหาสุนัขมาเลี้ยงเป็นเพื่อนในบั้นปลายของชีวิต

แทน “คนๆ” นั้นที่อาจไม่สัตย์ซื่อเหมือนอย่าง “สุนัข” ที่เลี้ยงก็เป็นได้!

สำหรับคนบางคนที่มีสุนัขเป็นเพื่อนก็อาจระ บายความรู้สึกหรือความในใจให้มันรับฟังอย่างยืดยาว โดยที่มันไม่ได้แสดงปฏิกิริยาออกอาการว่าเบื่อหน่ายเหมือน กับเวลาที่เล่าให้ “คน” บางคนฟัง!

และในสภาพความเป็นจริงในสังคมปัจจุบันที่ก้าวย่างชีวิตของคนเราต้องปากกัดตีนถีบแข่งขันกันอย่างรวดเร็ว ว่องไวเช่นนี้ ยิ่งนับเป็นการยากมากขึ้นที่จะหา “ผู้ใด” มานั่งฟังเราระบายความรู้สึกความนึกคิดในใจของเราอย่างอดทนได้อีกต่อไป!

ดังนั้น การที่มีผู้หนึ่งผู้ใดยอมรับฟังสิ่งที่เราพูด สิ่งที่เรารู้สึก จึงนับเป็นของขวัญที่ล้ำค่าสำหรับเรามากยิ่งกว่าเงินทอง!

…ด้วยเหตุนี้ หากว่าเราประสงค์จะเป็นมิตรที่ดีของบุคคลหนึ่งบุคคลใด  ก็ขอให้เราจงเป็นคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเขาอย่าง “คู่หู” (companion)  ที่ดี โดยพร้อมจะช่วยเหลือเขาอย่าง “ผู้ช่วย” (helper)  และเต็มใจที่จะรับฟังความรู้สึกนึกคิดของเขาโดยไม่ขัดจังหวะอย่าง “ผู้ฟัง” (listener) ที่ดี!

และขอให้เราระลึกอยู่เสมอว่า เพื่อนที่นับว่าเป็น “สุดยอดของเพื่อน” ก็คือ บุคคลที่ในยามที่เพื่อนมีความในใจหรือความทุกข์สามารถเข้าหาและเพียงได้มานั่งใกล้ ๆ ด้วยก็รู้สึกอบอุ่นสบายใจแล้ว เพราะสัมผัสได้ถึงความเต็มใจที่จะรับฟัง และความเข้าใจอย่างเต็มเปี่ยมในจิตใจของเขาแล้ว

และยิ่งสุดยอดขึ้นไปอีก นั่นก็คือ บุคคลผู้นั้นสามารถได้ยินทุกคำที่อยู่ในความคิดหรือในใจของเพื่อน  โดยที่เพื่อนเองไม่ต้องพูดอะไรออกมาเป็นคำพูดเลยแม้แต่คำเดียว!

 

วันนี้ คุณมีเพื่อนชนิดนี้อยู่สักคนในชีวิตไหมครับ?

หรือว่าคุณเองได้เป็นเพื่อนเช่นนี้ให้กับใครบ้างแล้วหรือยัง?

-ธงชัย ประดับชนานุรัตน์- twitter.com/thongchaibsc

fanpage@thongchaibsc , BB 2381A496

 Posted by at 11:38 am

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)