ต.ค. 102011
 

พระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยและเป็นกำลังของ ข้าพระองค์ทั้งหลาย  เป็นความช่วยเหลือที่พร้อมอยู่ในยามยากลำบาก ฉะนั้นเราจะไม่กลัว แม้ว่าแผ่นดินโลกจะเปลี่ยนแปลงไป แม้ว่าภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล  แม้ว่าน้ำทะเลคึกคะนอง และฟองฟู  แม้ว่าภูเขาสั่นสะเทือนเพราะทะเลอลวนนั้น มีแม่น้ำสายหนึ่ง  ที่คลองระบายกระทำให้พระมหานครของพระเจ้ายินดี  คือที่ประทับบริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุด พระเจ้าทรงสถิตกลางพระมหานคร  เธอจะไม่โคลงเคลงย้ายไป  พอรุ่งอรุณพระเจ้าก็ทรงช่วยเธอไว้ บรรดาประชาชาติก็อลหม่าน  และราชอาณาจักร  ทั้งหลายก็คลอนแคลน  พระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงแผ่นดินโลกก็ละลายไป พระเจ้าจอมโยธาสถิตกับเราทั้งหลาย  พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่ลี้ภัยของเรา มาเถิด  มาดูพระราชกิจของพระเจ้า  ว่าพระองค์ทรงกระทำให้เริศร้างในแผ่นดินโลกอย่างไร พระองค์ทรงให้สงครามสงบถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก  พระองค์ทรงหักคันธนูและฟันหอกเสีย  พระองค์ทรงเผารถรบเสียด้วยไฟ “จงนิ่งเสีย  และรู้เถอะว่า เราคือพระเจ้า  เราเป็นที่ยกย่อง ท่ามกลางประชาชาติ  เราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก” พระเจ้าจอมโยธาทรงสถิตกับเราทั้งหลาย  พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่ลี้ภัยของพวกเรา (สดุดี 46)

เวลาพระเจ้าทำการ  บางครั้งเรางง สงสัย และไม่แน่ใจ เราทุ่มโถมตัวโศกเศร้าไปกับการสูญเสีย กับสิ่งร้ายๆที่เกิดขึ้น เราวิงวอนขอพระเจ้าให้หยุดยั้ง เราอยากจะให้มันกลับไปเป็นเหมือนเดิม ถ้าทุกสิ่งมันเป็นเหมือนเดิม อะไรๆก็เหมือนเดิม แล้วการเปลี่ยนแปลงแก้ไขจะมาได้อย่างไร?

ในเหตุการณ์วิกฤติน้ำท่วมประเทศไทยของเรา มันออกจะยากที่จะหาพระพรที่ซ่อนอยู่ภายใต้น้ำหลากนี้ บางทีพระพรของพระเจ้านั้นล้ำลึกมาก ต้องใช้ความเชื่อมากหน่อยดำลงไปเพื่อค้นหา แต่ถ้าเราเชื่อว่าพระเจ้าของเราควบคุมและครอบครองอยู่ พระเจ้าของเรากำลังตอบคำอธิษฐานของหลายๆคนที่ขอการพลิกฟื้นผืนแผ่นดินไทย เราต้องกลับมาถามคำถามง่ายๆกับตัวเองเราเองว่า “มองเห็นสิ่งดี หรือพระพรใด ในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่นี้?”

  • เราเห็นสีเสื้อแห่งความแตกต่างในความคิด ทัศนคติ และอคติถูกหลอมละลายไป ตอนนี้ทุกคนใส่เสื้อที่เหมือนกันคือเสื้อที่เปียกโชกเพราะน้ำท่วม และน้ำตา
  • เราเห็นน้ำใจผู้คน ไม่ว่าจะเชื้อชาติ ศาสนาใด ต่างก็สละทรัพย์ แรงกาย แรงใจ ออกไปช่วยอย่างล้นหลาม โดยไม่เกี่ยงว่าใครเป็นใคร พวกใคร ความเชื่อแบบใด
  • เราเห็นนักเรียน นักศึกษา เด็กช่างกลที่เคยตีกัน เลิกทะเลาะ และออกไปช่วยผู้ประสบภัยเท่าที่ทำได้ พวกเขาทำได้ดีด้วย
  • เราเห็นความเสียสละและทำงานกันอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ของทหารทุกเหล่าทัพ ตำรวจ เจ้าหน้าที่รัฐ และเอกชน ที่เสี่ยงตายไปช่วยชีวิตผู้อื่น
  • เราเห็นคนไทยที่เคยอยู่อย่างสบาย ชิวๆ เริ่มตระหนักถึงสัจจะธรรม ถึงคุณค่าของสิ่งต่างๆรอบตัวที่เคยมี ความหยิ่ง ศักดิ์ศรี และหลงระเริงหายไป ชีวิตและปากท้องมาก่อน

รายการนี้เขียนได้อีกยาวเหยียด นับไม่ถ้วน ที่สำคัญเราเห็นพระเจ้าเปิดประตูบานใหญ่ให้คริสเตียนไทยออกไปสำแดงความรักด้วยการกระทำ และได้ออกไปประกาศความรอดของพระองค์ทุกวันๆ เชื่อว่าทุกคริสตจักร ทุกดวงใจกำลังแบกภาระใจนี้ร่วมกัน

และเมื่อน้ำลดแล้ว เชื่อว่าเราจะเห็นสังคมไทยเปลี่ยนไป ทั้งในความคิด ทัศนคติ การใช้ชีวิต และมองหาความหมายของชีวิตกันมากขึ้น หลายคนได้รับบทเรียนที่มีค่าเกินกว่าจะชิวๆได้อีกต่อไป และเมื่อนั้น เราจะมานับพระพรด้วยกัน เมื่อแผ่นดินของพระเจ้าขยายวงกว้างออกไป – ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

ป้านุ้ย CJ

 

 Posted by at 11:19 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)