ธ.ค. 102011
 

“ความวิตกกังวลไม่ได้ทำให้ปัญหาในวันพรุ่งนี้หมดไป

แต่มันขโมยดูดพลังของวันนี้ไปจนหมด!”

(Worry does not empty tomorrow of its problems, it robs today of its strength.)

     เรามีเรื่องกังวลในวันนี้อยู่ไม่น้อย แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรในวันนี้เลย แถมยังอาจส่งผลกระทบในเชิงลบและสร้างความเสียหายต่อวันพรุ่งนี้ของเราด้วย! ใช่ครับ!  มีปัญหาหรืออุปสรรคบางอย่างที่เราไม่อาจเอาชนะมันได้ด้วยกำลังหรือปัจจัยที่เราเองมีอยู่ในเวลานี้โดยลำพัง

ดังนั้น ไม่ว่าเราจะวิตกกังวลหรืองุ่นง่านใจกายมากสักเพียงใด ในวันนี้ มันก็ไม่อาจช่วยพลิกสถานการณ์ของเราให้ดีขึ้นมาสักเท่าใด แต่ตรงข้ามมันมักจะทำให้สถานการณ์ของเราย่ำแย่ลงไปอีก!

ยิ่งหากเราเองมีกำลังหรือความ สามารถจำกัด และพยายามจะเข้าไปจัดการแก้ปัญหาเหล่านั้นที่หนักหนาสาหัสด้วยตัวของเราเองด้วยล่ะก็ ผลที่ตามมาอาจคือ หายนะ!

เปรียบเหมือนกับการเอาถุงบาง ๆ ไปใส่ของหนัก ๆ ที่มีขอบแหลมคมใส่ลงไป ผลที่ตามมาก็คือ ถุงฉีกขาด ทำให้เสียทั้งถุงและของที่ใส่ไว้ในถุงไปอย่างน่าเสียดาย!

ใช่ครับ! บางครั้งเรามีเหตุผลที่จะวิตกกังวล เพราะว่าสถาน การณ์ที่เรากำลังเผชิญอยู่นั้นมันเกินมือเกินกำลังของเราไปมากจริงๆ!

เราไม่มีทางรับมือหรือฟันฝ่าอุปสรรคเหล่านั้นไปได้อย่างแน่นอน นอกจากว่า เราจะได้รับการเสริมกำลังเรี่ยวแรง อุปกรณ์ เครื่องมือ หรือกำลังเสริมที่ทำให้เราเข้มแข็งกว่าอุปสรรคปัญหาเหล่านั้น เปรียบได้กับเราเพียงคนเดียวคงจะเคลื่อนโต๊ะหนัก ๆ จากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่งไกล ๆ โดยลำพังไม่ไหวแน่

แต่หากเราได้รับการช่วยเหลือจากคนที่แข็ง แรงกว่าเรา (หลาย ๆ คน) ในการมาช่วยผลักช่วยดันหรือขนย้ายงานของเราที่ว่าหนักและยากก็จะกลับเบาและง่ายลงไปในพริบตาเดียว จากนั้นเราก็สามารถแก้ปัญหาหรืออุปสรรคดังกล่าวไปได้ในทันที!

อ.เปาโล คงมีประสบการณ์เช่นนี้ท่านจึงได้กล่าวว่า…

“ข้าพเจ้าเผชิญทุกสิ่งได้ โดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า!”   (ฟิลิปปี 4:13)

(I can do everything through him who gives me strength.)

    ฉะนั้น วันนี้ ไม่ว่าคุณกำลังเผชิญหรือแบกภาระใดที่หนักหนาแสนสาหัสในชีวิตอยู่…ก็ขอให้คุณอย่าปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นมาทำให้คุณกังวลใจและดูดพลังกายใจของคุณให้หมดไป! แต่ขอให้คุณเข้ามาหาพระคริสต์เป็นส่วนตัวและเป็นส่วนรวมร่วมกับพี่น้องคนอื่น และรับการเสริมกำลังจากพระองค์… และให้คุณมอบอความกระวนกระวายหรือความวิตกกังวลของคุณไว้กับพระเจ้า แล้วเดินต่อไปข้างหน้ากับพระองค์ด้วยความไว้วางใจ!

ซึ่งดีกว่ากันเป็นไหน ๆ  จริงไหมครับ?

“ผู้ที่อาศัยอยู่ ณ ที่กำบังขององค์ผู้สูงสุด  ผู้อยู่ในร่มเงาของผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์  จะทูลพระเจ้าว่า “

ที่ลี้ภัยของข้าพระองค์และป้อมปราการของข้าพระองค์  พระเจ้าของข้าพระองค์

 ผู้ที่ข้าพระองค์ไว้วางใจ”    (สดุดี 91:1-2)

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์- twitter.com/thongchaibsc

fanpage@thongchaibsc , BB 2381A496

 Posted by at 8:58 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)