เครือญาติ vs สหาย

“พระเจ้าทรงประทานญาติสนิท

แต่ขอบคุณที่พระองค์ทรงให้เราเลือกมิตรสหายของเราเองได้!”

(God gave us relatives,thank God we can choose our friends.)

 

เมื่อคนเราเกิดมา  เรามีญาติพี่น้องในทันที โดยที่เราเลือกเองไม่ได้!

เราได้แต่ยอมรับ ไม่ว่าเราจะเต็มใจหรือไม่? (รวมทั้งคนอื่นด้วยเช่นกัน)

บางครั้งการเป็นญาติมิตรกับคนบางคนถือว่าเป็นโชคลาภ หรือบุญวาสนา(ตามความคิดของคนไทยทั่วไป) แต่บางทีการเป็นญาติมิตรกับคนอีกบางคน ก็อาจกลายเป็นโศกนาฎกรรมก็ได้!

อาแบลมีพี่อย่างคาอินก็เลยตายฟรี!

อับราฮัมมีญาติหรือหลานอย่างโลทก็เกือบแย่ !

เพราะลุงหลานต้องมาทะเลาะกันด้วยเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อน!

เอซาวมีน้องอย่างยาโคบก็เกือบคลั่งที่ถูกหลอกและแย่งเอาผลประโยชน์ไปจนเกือบจะฆ่ากันตาย!

ดาวิดมีพี่ ๆ อย่างเอลีอับ มาอาบีนาดับ และชัมมาห์ ก็ต้องปวดกระดองใจ เพราะถูกพี่ชายวีนใส่! ฯลฯ

ดังนั้น การมีญาติพี่น้องเป็นเรื่องที่เราเลือกไม่ได้ และบางทีเราอาจไม่สุขใจนักที่มีญาติพี่น้องเช่นนั้น แต่เราก็ตัดขาดหรือทิ้งกันไม่ได้

ตรงกันข้าม กลับมีข้อผูกมัดให้ต้องช่วยเหลือกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามทุกข์ยาก!

แต่ตรงกันข้าม มิตรสหายนั้น ไม่มีใครมายัดเยียดให้เราได้ เราต้องเลือกเอง!

และเราจะเลือกใครมาเป็นเพื่อนของเราล่ะ? คงหนีไม่พ้นคนที่เรามีความรักต่อเขาอยู่เสมอ และเขาเองก็มีความรักต่อเราได้ทุกเวลา!

ดังสุภาษิตที่กล่าวไว้ว่า…

                “มิตรสหายมีความรักอยู่ทุกเวลา และพี่น้องก็เกิดมาเพื่อช่วยกันยามทุกข์ยาก!”

                   (A friend loves at all times, and a brother is born for adversity.) (สุภาษิต 17:17)

วันนี้ คุณมีมิตรสหายดีเช่นนี้สักคนแล้วหรือยัง?

และคุณได้ช่วยพี่น้องของคุณที่กำลังทุกข์ยากไปแล้วบ้างหรือไม่?

 

 

    ธงชัย ประดับชนานุรัตน์- twitter.com/thongchaibsc

fanpage@thongchaibsc , BB 2381A496