ม.ค. 242012
 

“ใครเป็นทาสสัตย์ซื่อและฉลาด ที่นายได้ตั้งไว้เหนือพวกบ่าวทาสสำหรับแจกอาหารตามเวลา เมื่อนายมาพบเขากระทำอยู่อย่างนั้น  ทาสผู้นั้นก็จะเป็นสุข”(มัทธิว 24:45-46)

มันเป็นความบาปที่เราไปขอให้พระเจ้าพิสูจน์พระองค์เองให้เราเห็นด้วยการอัศจรรย์หรือหมายสำคัญ และผมคิดว่าพวกเราทุกคนก็คงเคยทำอย่างนั้น

สมัยผมเป็นนักศึกษาอายุน้อยอยู่ที่มหาวิทยาลัยสเต็ทสัน ขณะเฝ้าเดี่ยวและอธิษฐานเงียบๆอยู่ในห้อง ผมขอให้พระเจ้าเคลื่อนเก้าอี้จากด้านหนึ่งของห้องไปอีกด้านให้ผมดู ผมบอกพระองค์ว่า “ผมเชื่อในพระองค์แล้วนะครับ และผมไม่ได้คิดจะหมิ่นประมาทพระองค์ แต่ถ้าพระองค์จะทรงทำการอัศจรรย์เล็กๆ มันจะมีความหมายยิ่งใหญ่ติดตรึงใจผมไปตลอดชีวิต” โง่เขลาจริงๆนะครับ?

ผมดีใจที่พระเจ้าไม่ได้ปล่อยให้พวกมารมันดันเก้าอี้ข้ามห้องไป แล้วทำให้ผมติดในบ่วงการหลอกลวงของพวกมัน พระเยซูตรัสว่าการขอหมายสำคัญจากพระเจ้าแบบนี้ก็เท่ากับเป็นเหมือน คนชาติชั่วและคิดทรยศต่อพระเจ้าแสวงหาหมายสำคัญ…” (มัทธิว 12:39)  แทนที่จะให้พระเห็นว่าเราสัตย์ซื่อ ไม่ได้มุ่งหวังจะเห็นแต่การอัศจรรย์ในทุกสิ่งที่เรากระทำในพระนามของพระองค์

โดย: Pastor Adrian Rogers

Daily devotional

Love worth finding ministries: www.lwf.org

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • เราไม่จำเป็นต้องขอพระเจ้าให้ทำการอัศจรรย์ใดๆให้เราดู ถ้าเราใกล้ชิดพระองค์พอ เราจะสัมผัสกับอัศจรรย์เหล่านั้นได้ในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของเราเอง – ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

 

 

 Posted by at 9:42 pm

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)