พ.ค. 022012
 

โรม 5:3-5  “ยิ่งกว่านั้น เราชื่นชมยินดีในความทุกข์ยากของเราด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากนั้น ทำให้เกิดความอดทน และความอดทนทำให้เห็นว่าเราเป็นคนที่พระเจ้าทรงใช้ได้ และการที่เราเห็นเช่นนั้นทำให้เกิดมีความหวังใจ และความหวังใจมิได้ทำให้เกิดความเสียใจเพราะผิดหวัง เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งเข้าสู่จิตใจของเรา โดยทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งพระองค์ได้ประทานให้แก่เราแล้ว”

ชีวิตเต็มด้วยพายุหลายรูปแบบ ในท่ามกลางพายุเหล่านี้ เรามีแนวโน้มตอบสนองเหมือนว่าพระเจ้าทรงเผลอไป พายุนี้ไม่มีเหตุผล เราไม่อาจอธิบายได้ว่าทำไมคนของพระเจ้าจึงต้องป่วยด้วยโรคที่ร้ายแรง เราไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนรักที่สุดกลับกลายเป็นผู้วิจารณ์เราหนักที่สุด ความเจ็บปวดจากชีวิตสมรสที่พังทลาย หรือหัวใจแหลกสลายเพราะลูกเสเพลผลักเราให้สงสัยในพระประสงค์ แผนการ และการจัดเตรียมของพระเจ้า ความหวั่นวิตกเรื่องการเงินทำให้เรานิ่งอึ้งราวกับเป็นอัมพาต… พระเจ้าทรงเข้าใจ

พระคัมภีร์เต็มด้วยเรื่องราวของหญิงและชายที่รอดตายจากพายุ – คนของพระเจ้าที่ต้องเผชิญความเจ็บปวด พายุผิดฤดู ความกดดันจากพายุชีวิตเพราะเราเลือกติดตามพระเยซูคริสต์ อ.เปาโลเป็นที่รู้จักดีในเรื่องการข่มเหงและฆ่าพวกคริสเตียน แต่แล้วท่านได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาลเมื่อพบองค์พระเยซูคริสต์ เมื่อพระเจ้าประทานอำนาจยิ่งใหญ่และผลกระทบนิรันดร์กาลให้ มันมาพร้อมกับชีวิตที่เต็มด้วยพายุรุนแรง ท่านเรียนรู้ที่จะ “อดทน” ต่อปัญหา ความทุกข์ยาก และภัยพิบัติต่างๆที่กระหน่ำเข้ามา (2โครินธ์ 6:4)

เมล็ดข้าวนั้นเป็นแหล่งอาหารที่มีค่าของชาวโรมัน ดังนั้นการนวดข้าวจึงเป็นกิจวัตรประจำวันของโรมในยุคโบราณ ภาพโรมันในยุคต้นๆ เราจะเห็นผู้ชายเกลี่ยฟ่อนข้าวเพื่อให้คนขี่เกวียนล้อแบบลูกกลิ้งบดแทนที่จะเป็นวงล้อซี่เหมือนเกวียนทั่วไป หินแหลมและเศษเหล็กขรุขระที่ผูกกับลูกกลิ้งจะช่วยให้ข้าวหลุดออกจากรวง เกวียนนวดข้าวนี้มีชื่อว่า “tribulum” และเป็นที่มาของคำว่า “tribulation” ซึ่งแปลว่าความทุกข์ลำบาก

ไม่มีชาวโรมันคนใดใช้เกวียนนวดข้าวนี้เป็นเครืองมือในการทำลาย – แต่ใช้เพื่อขัดเกลาให้ดีขึ้น พระเจ้าทรงใช้บททดสอบและพายุของเราเป็นอุปกรณ์ขัดเกลาสร้างเราให้เกิดความอดทน คำว่า “อดทน” มาจากคำเชื่อมในภาษากรีกสองคำเพื่อให้แปลว่า “ตกอยู่ภายใต้” ความสามารถรองรับสิ่งที่หนัก คืออยู่ภายใต้สถานการณ์ที่หนีไปหรือหาทางหลบไปไหนไม่ได้

วัตถุประสงค์ของพายุทุกลูกคือหลอมเราให้บริสุทธิ์และปลูกฝังความอดทน เช่นเดียวกับ อ.เปาโล บางครั้งเรารู้สึกเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆภายใต้แรงกดดันของสถานการณ์ แต่การท้าทายของท่านต่อชาวโรมันทำให้เราต้องกลับมาสำรวจความคิดและท่าทีในการตอบสนองต่อพายุแต่ละลูกที่เราเผชิญ

“ยิ่งกว่านั้น เราชื่นชมยินดีในความทุกข์ยากของเราด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากนั้น ทำให้เกิดความอดทน และความอดทนทำให้เห็นว่าเราเป็นคนที่พระเจ้าทรงใช้ได้ และการที่เราเห็นเช่นนั้นทำให้เกิดมีความหวังใจ และความหวังใจมิได้ทำให้เกิดความเสียใจเพราะผิดหวัง เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งเข้าสู่จิตใจของเรา โดยทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งพระองค์ได้ประทานให้แก่เราแล้ว” (โรม 5:3-5)   

พายุไม่เคยนิ่งเฉย เป็นภาพเดียวกับทหารที่ยืนอยู่ท่ามกลางสมรภูมิรบที่ดุเดือด และศัตรูที่โหดร้าย แต่ยังรุกไปข้างหน้าเพื่อให้มีชัย มีสองสามสิ่งที่เราสามารถวางใจได้ในพายุชีวิตที่ไม่แน่นอนนี้ – เราวางใจได้ว่าพายุมาแน่ เรายังวางใจในพระเจ้าที่ทรงประทานกำลังอย่างต่อเนื่องให้สู้กับพายุได้ เมื่อเวลาแห่งความทุกข์ยากมาถึง และเมื่อมีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น เราไม่จำเป็นต้องสงสัยว่าพระเจ้าอยู่ที่ไหน ให้เรายึดพระสัญญาตามที่ทรงตรัสไว้ในเยเรมีย์ 16:19  ข้าแต่พระเจ้า พระกำลังและที่ กำบังเข้มแข็งของข้าพระองค์  เป็นที่ลี้ภัยของข้าพระองค์ในวันยากลำบาก…”

กลาสีเรือเก่าเคยพูดไว้ว่า “ในท่ามกลางพายุรุนแรง เราทำได้เพียงอย่างเดียว ทางเดียวที่จะรอดได้ คือต้องนำเรือไปไว้ในที่บางแห่งและให้จอดอยู่ที่นั่น” ริชาร์ด ฟูลเลอร์ ให้ความเห็นต่อคำพูดของกลาสีท่านนี้ว่า :

“สิ่งนี้ คริสเตียนจำเป็นต้องทำ บางครั้งเหมือนกับ อ.เปาโล คุณไม่เห็นทั้งดวงอาทิตย์หรือดวงดาว และพายุที่พัดใส่คุณไม่เคยเล็กเลย เหตุผลช่วยคุณไม่ได้ ประสบการณ์ในอดีตไม่ทำให้คุณตาสว่าง เหลือเพียงทางเดียว พึ่งพระเจ้า และไม่ว่าอะไรจะเกิด – คลื่น ลม ทะเลเดือด ฟ้าแลบฟ้าร้อง หินโสโครก กระแสน้ำดังกึกก้อง – ไม่ว่าจะเกิดอะไร คุณต้องคุมพวงมาลัยเรือให้ได้โดยยึดมั่นในความสัตย์ซื่อและความรักที่ไม่เสื่อมคลายขององค์พระเยซูคริสต์

ไม่ว่าจะพายุชีวิตลูกใดที่คุณกำลังเผชิญอยู่  – ไม่ว่าลมจะพัดรุนแรงหรือคลื่นจะสูงขนาดไหน บางทีสิ่งที่คุณเผชิญอยู่ไม่เป็นเรื่องประหลาดใจสำหรับพระเจ้า สวรรค์ไม่ได้ตื่นตระหนก จับจ้องไปที่พระองค์ และอย่าหันไปมองคลื่นลมที่บ้าคลั่ง มัดตัวคุณไว้กับพระองค์ และพระองค์จะจัดเตรียมสิ่งที่พอเพียงเพื่อให้คุณยืนหยัดขึ้นมาได้อีกครั้ง…ในท่ามกลางพายุร้าย

โดย: Mary Southerland

Girlfriends in God: www.crosswalk.com

ข้อคิด

  • พายุพัดมาทางเราแน่ แต่เราพร้อมรับมือขนาดไหน? นี่เป็นบทเรียนแห่งความไว้วางใจ – ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

 

 Posted by at 12:01 am

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)