พ.ย. 032012
 

 “จงชื่นชมกับสิ่งเล็กๆ ในชีวิต เพราะว่าวันหนึ่งคุณจะมองย้อนกลับไป และตระหนักว่า

สิ่งเล็กๆ เหล่านั้นแท้จริงแล้วคือสิ่งใหญ่ทั้งนั้น”

(Enjoy the little things in life because one day you’ll look back

and realize that they were actually big things.)

    แม่น้ำสายใหญ่เกิดมาจากสายธารเล็ก ๆ หลาย ๆ สายธาร และแต่ละสายธารก็เกิดมาจากหยดน้ำที่ไหลริน! ดังนั้น น้ำแต่ละหยดเล็ก ๆ ที่เราเห็นจึงเป็นสิ่งสำคัญหรือสิ่งใหญ่ทั้งนั้น!

หากวันนี้ น้ำหยุดไหล หรือหยดน้ำไม่มีปรากฎอีกต่อไป นั่นคือ หายนะ!

แผ่นดินที่ปราศจากหยดน้ำ ในไม่ช้าก็จะกลายเป็นทะเลทราย!

ความสุขสบายก็จะหายไปจากแผ่นดิน!

และหากวันนั้นมาถึงจริงๆ เราคงจะมองย้อนกลับไปด้วยความอาลัยอาวรถึงหยดน้ำหยดเล็กๆ เหล่านั้น  ที่ครั้งหนึ่งเคยดูไร้ค่า!

ชาวอิสราเอลได้ตระหนักความจริงเรื่องนี้ดี เมื่อพวกเขาทั้งลักลอบและอพยพกันกลับดินแดนพระสัญญา(ปาเลศไตน์) และได้พบแผ่นดินที่แห้งแล้ง แต่ด้วยสติปัญญาที่มาจากเบื้องบน ชาวยิวได้ใช้เกษตรหยดน้ำมาฟื้นฟูแผ่นดินที่แห้งแล้งให้กลับเขียวชะอุ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้อย่างอัศจรรย์!

ในสังคมที่เราอยู่ก็เช่นกัน! อย่าให้เรามองข้ามสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ไป  อาทิ “น้ำใจ”!

สังคมไทยของเรากำลังตกต่ำ น่ากลัว และน่าวิตก เพราะว่าทุกคนเอาแต่ “ใจ” ของตนเองเป็นหลักจนบางครั้งไม่รู้สึกแยแสคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบตัวอีกต่อไป!

แต่หากว่าเราสามารถรวบรวมน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนไทยแต่ละคนมารวมกันได้ก็จะก่อเกิดพลังแห่งน้ำใจอันยิ่งใหญ่มหาศาล!

และเมื่อเป็นเช่นนั้นก็จะไม่มีสิ่งดีใดๆ ที่คนไทยเราซึ่งรู้จักสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกันจะทำไม่ได้อีกต่อไป!

และนั่นจะนำมาซึ่งพลังสร้าง สรรค์ ประเทศชาติของเราให้ดีขึ้น สะอาดขึ้น และเจริญมากขึ้นกว่าที่ผ่าน ๆ มา!

ในชีวิตของผมเท่าที่จำได้ ผมมีความสุขกับความทรงจำใน “สิ่งเล็ก น้อยๆ” มากกว่า “กิจกรรม”,โอกาส” หรือ “พันธกิจ” อะไรๆ ที่ใหญ่โตมากนัก!

กิจกรรมใหญ่ ๆ เหล่านั้นกลับทำให้ผมเครียดและไม่ค่อยมีความสุขนัก เพราะมักจะได้ประสบกับความขัดแย้งอันเนื่องจากความเห็นต่างของทีมงานและคนที่เกี่ยวข้อง เป็นเหตุให้ความสุขในการทำงานละลายหายไปเสียส่วนใหญ่  บางทีถึงขั้นมิตรภาพหรือความสัมพันธ์ที่มีอยู่ต่อกันล่มสลายลงไปเลยก็มี!

ผมจำประสบการณ์ชีวิตในช่วงปีแรกของการศึกษาในมหาวิทยาลัยได้ดี  ในขณะที่ผมไม่มีเงินใช้จ่ายในประจำวันและเงินชำระค่าเทอม  พระเจ้าทรงเลี้ยงดูผมด้วยสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในช่วงเวลานั้น ด้วยเงิน 300 บาทต่อเดือน ที่ได้รับจากมูลนิธิคริสตจักรคณะแบ๊บติสต์  จากการที่ผมได้รับ “ซองเล็กๆ” ที่บรรจุค่าเทอมใส่ไว้ให้  (โดยไม่ทราบว่า ใครเป็นผู้มอบให้มาจนบัดนี้ !)

สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ แหล่ะครับที่ทำให้ผมรู้สึกชื่นชมและมีความสุขยิ่งนักเมื่อคิดถึง!

สิ่งเหล่านี้ทำให้เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้ผมยอมสละละทิ้งความฝันทางโลกลงและยอมให้พระเจ้าทรงกระทำกิจหลายประการผ่านชีวิตน้อยของผมตลอดมา!

จึงนับได้ว่าสิ่งเล็กๆ เหล่านี้ช่างยิ่งใหญ่มากเลยในชีวิตของผม!

แล้วชีวิตของคุณล่ะครับ มีสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าชื่นชมบ้างหรือไม่?

 

-ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

twitter.com/thongchaibsc, e-mail <thongchaibsc@gmai.com>

 

 Posted by at 12:00 am

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)