ส.ค. 132013
 

สถานการณ์พลิกผัน!  

พระธรรม                1พงศ์กษัตริย์ 1:28-53

อ้างอิง                      1พศด.29:22 ข – 25

บทนำ                       อาโดนียาห์คิดว่า ตัวเองจะได้เป็นกษัตริย์องค์ใหม่แทนกษัตริย์ดาวิดแน่ ๆ แต่สถานการณ์กลับพลิกผันทำให้ซาโลมอนได้เป็นกษัตริย์แทน

ชีวิตของเราก็เช่นกัน ทุกอย่างอาจไม่เป็นตามแผนหรือตามที่คิด ดังนั้น เราควรอเดินตามวิถีของพระเจ้าด้วยความถ่อมใจอย่างใจเย็น จะปลอดภัยและเกิดผลดีมากกว่า

บทเรียน

1:28 “แล้ว พระราชาดาวิดตรัสตอบว่า “จงเรียกบัทเชบามาหาเรา” พระนางก็เสด็จเข้ามาเฝ้าเฉพาะพระพักตร์พระ

       ราชา และทรงยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระราชา

       (Then King David answered, “Call Bathsheba to me.” So she came into the king’s presence and

       stood before the king. )

1:29 “แล้ว พระราชาทรงปฏิญาณว่า “พระยาห์เวห์ผู้ทรงไถ่ชีวิตของเราจากความทุกข์ยากทั้งสิ้น ทรงพระชนม์อยู่

     แน่ฉันใด

       (And the king swore, saying, “As the Lord lives, who has redeemed my soul out of every

      adversity,)

1:30 “วัน นี้เราก็จะทำอย่างที่ได้ปฏิญาณต่อเจ้า ในพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลฉันนั้น คือว่า

       ‘ซาโล มอนลูกของเจ้าจะเป็นกษัตริย์ต่อจากเราแน่นอน และจะนั่งบนบัลลังก์ของเราแทนเรา’ เราจะทำอย่าง

     นั้นวันนี้แหละ

       (as I swore to you by the Lord, the God of Israel, saying, “Solomon your son shall reign after me,   

       and he shall sit on my throne in my place,” even so will I do this day.”)

1:31 “แล้ว พระนางบัทเชบาก็ซบพระพักตร์ลงถึงดิน ถวายบังคมพระราชา และทูลว่า “ขอพระราชาดาวิดเจ้านาย

      ของหม่อมฉันทรงพระเจริญเป็นนิตย์

        (Then Bathsheba bowed with her face to the ground and paid homage to the king and said,

       “May  my lord King David live forever!” )

1: 32 “พระราชา ดาวิดมีรับสั่งว่า “จงเรียกศาโดกปุโรหิต และนาธันผู้เผยพระวจนะ กับเบไนยาห์บุตรเยโฮยาดามา

      หาเรา” เขาทั้งหลายจึงเข้ามาเฝ้าเฉพาะพระพักตร์พระราชา

       (King David said, “Call to me Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah the son of

       Jehoiada.” So they came before the king.)

1:33 “และ พระราชาตรัสสั่งเขาทั้งหลายว่า “จงพาข้าราชการของนายพวกเจ้า ไปจัดให้ซาโลมอนลูกของเราขึ้นขี่ล่อ

     ของเรา และนำเขาลงไปที่น้ำพุกีโฮน

       (And the king said to them, “Take with you the servants of your lord and have Solomon my son

        ride on my own mule, and bring him down to Gihon.)

1:34 “และ ให้ศาโดกปุโรหิตและนาธันผู้เผยพระวจนะเจิมตั้งเขาเป็น กษัตริย์เหนืออิสราเอลที่นั่น แล้วท่านทั้งหลาย

      จงเป่าเขาสัตว์ และประกาศว่า ‘ขอพระราชาซาโลมอนทรงพระเจริญ’”

       (And let Zadok the priest and Nathan the prophet there anoint him king over Israel. Then blow

       the trumpet and say, “Long live King Solomon!”)

1:35 “แล้ว ท่านทั้งหลายจงติดตามเขาขึ้นมา และเขาจะมานั่งบนบัลลังก์ของเรา เพราะเขาจะเป็นกษัตริย์แทนเรา

        เราได้ตั้งเขาให้เป็นผู้ครอบครองเหนืออิสราเอลและยูดาห์

                  (You shall then come up after him, and he shall come and sit on my throne, for he shall be king

                  in my place. And I have appointed him to be ruler over Israel and over Judah.” )

1:36 “และ เบไนยาห์บุตรเยโฮยาดาได้กราบทูลตอบพระราชาว่า “อาเมน ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งพระราชา เจ้า

      นายของข้าพระบาท ตรัสดังนั้นเทอญ

                  (And Benaiah the son of Jehoiada answered the king, “Amen! May the Lord, the God of my lord

                 the king, say so. )

1:37 “พระยา ห์เวห์สถิตกับพระราชาเจ้านายของข้าพระบาทมาแล้วอย่างไร ก็ขอสถิตกับซาโลมอนอย่างนั้น และ

     ขอทรงทำให้บัลลังก์ของซาโลมอนใหญ่ยิ่งกว่าบัลลังก์ของ พระราชาดาวิดเจ้านายของข้าพระบาท

                (As the Lord has been with my lord the king, even so may he be with Solomon, and make his

                throne greater than the throne of my lord King David.” )

1:38 “ดังนั้น ศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ และเบไนยาห์บุตรเยโฮยาดา และคนเคเรธีกับคนเปเลท ได้ลงไป

     จัดให้ซาโลมอนประทับบนล่อทรงของพระราชาดาวิด และได้นำท่านมาถึงน้ำพุกีโฮน

                 (So Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada, and the Cherethites

                 and the Pelethites went down and had Solomon ride on King David’s mule and brought him to

                Gihon.)

1:39 “แล้ว ศาโดกปุโรหิตได้นำเขาสัตว์ที่บรรจุน้ำมันมาจากเต็นท์ของ พระเจ้า และเจิมตั้งซาโลมอนไว้ และเขาทั้ง

      หลายก็เป่าเขาสัตว์ และประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “ขอพระราชาซาโลมอนทรงพระเจริญ

                  (There Zadok the priest took the horn of oil from the tent and anointed Solomon. Then they blew

                 the trumpet, and all the people said, “Long live King Solomon!” )

1:40 “และ ประชาชนทั้งปวงก็ตามเสด็จขึ้นไป พร้อมกับเป่าขลุ่ยและเปรมปรีดิ์ยิ่งนัก จนแผ่นดินสะเทือนเพราะ

      เสียงของเขาทั้งหลาย

                  (And all the people went up after him, playing on pipes, and rejoicing with great joy, so that the

                  earth was split by their noise. )

1:41 “เมื่อ อาโดนียาห์และบรรดาแขกที่อยู่กับท่านรับประทานเสร็จแล้ว ก็ได้ยินเสียงนั้น และเมื่อโยอาบได้ยินเสียง

     เขาสัตว์ ก็พูดว่า “ทำไมพระนครจึงมีเสียงอึกทึกครึกโครม?”

                (Adonijah and all the guests who were with him heard it as they finished feasting. And when Joab  

                heard the sound of the trumpet, he said, “What does this uproar in the city mean?” )

1:42 “ขณะ ที่เขากำลังพูดอยู่ นี่แน่ะ โยนาธานบุตรอาบียาธาร์ปุโรหิตก็มาถึง และอาโดนียาห์ก็กล่าวว่า “เข้ามาเถิด        

       เพราะเจ้าเป็นคนดี และคงนำข่าวดีมา

                 (While he was still speaking, behold, Jonathan the son of Abiathar the priest came. And Adonijah

                 said, “Come in, for you are a worthy man and bring good news.” )

1:43 “โยนาธาน กราบเรียนอาโดนียาห์ว่า “ไม่ใช่ข่าวดี เพราะพระราชาดาวิดเจ้านายของพวกเราได้ทรงให้ซาโล

      มอนเป็น กษัตริย์

                 (Jonathan answered Adonijah, “No, for our lord King David has made Solomon king, )

1:44 “และ พระราชามีรับสั่งให้ศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ และเบไนยาห์บุตรเยโฮยาดากับคนเคเรธีและ

      คนเปเลทตาม ซาโลมอนไป และเขาทั้งหลายก็จัดให้ซาโลมอนประทับบนล่อทรงของพระราชา

                  (and the king has sent with him Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah the son of  

                  Jehoiada, and the Cherethites and the Pelethites. And they had him ride on the king’s mule. )

1:45 “และ ศาโดกปุโรหิตกับนาธันผู้เผยพระวจนะได้เจิมตั้งซาโลมอน เป็นกษัตริย์ ณ น้ำพุกีโฮน และเขาทั้งหลายก็

     ขึ้นมาจากที่นั่นด้วยความเปรมปรีดิ์ เพราะฉะนั้นในกรุงจึงอึกทึกครึกโครม นี่เป็นเสียงที่ท่านทั้งหลายได้ยิน

                 (And Zadok the priest and Nathan the prophet have anointed him king at Gihon, and they have

                  gone up from there rejoicing, so that the city is in an uproar. This is the noise that you have

                  heard. )

1:46 “นอกจากนี้ซาโลมอนได้ประทับบนพระราชบัลลังก์ด้วย

                 (Solomon sits on the royal throne. )

1:47 “และ ยิ่งกว่านั้นอีก พวกข้าราชการของพระราชาก็เข้าไปถวายพระพรแด่พระราชาดาวิด เจ้านายของพวกเรา

     ว่า ‘ขอพระเจ้าของฝ่าพระบาททรงทำให้พระนามของซาโลมอนเลื่องลือ ไปยิ่งกว่าพระนามของฝ่าพระบาท

       และขอทรงทำให้บัลลังก์ของซาโลมอนยิ่งใหญ่กว่าบัลลังก์ของ ฝ่าพระบาท’ แล้วพระราชาก็โน้มพระกายลง

            บนแท่นบรรทม
(Moreover, the king’s servants came to congratulate our lord King David, saying, “May your God

                 make the name of Solomon more famous than yours, and make his throne greater than your  

                 throne.” And the king bowed himself on the bed. )

1:48 “และ พระราชาก็ตรัสด้วยว่า ‘สาธุการแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล ผู้ประทานคนหนึ่งให้นั่งบนบัลลังก์

    ของเราในวันนี้ และตาของเราเองได้เห็นแล้ว’ ”

                (And the king also said, “Blessed be the Lord, the God of Israel, who has granted someone to sit

                on my throne this day, my own eyes seeing it.” )

1:49 “แล้วแขกทั้งปวงของอาโดนียาห์ก็กลัวจนตัวสั่นและลุกขึ้น ต่างคนต่างไปตามทางของตน

                 (Then all the guests of Adonijah trembled and rose, and each went his own way. )

1:50 “ส่วนอาโดนียาห์ก็กลัวซาโลมอน จึงลุกขึ้นไปจับเชิงงอนของแท่นบูชา

                 (And Adonijah feared Solomon. So he arose and went and took hold of the horns of the altar. )

1:51”มี คนไปกราบทูลซาโลมอนว่า “ดูสิ อาโดนียาห์กลัวพระราชาซาโลมอน เพราะนี่แน่ะ ท่านจับเชิงงอนที่แท่น

    บูชาอยู่ กล่าวว่า ‘ขอพระราชาซาโลมอนได้ปฏิญาณแก่ข้าพเจ้าก่อนว่า จะไม่ทรงประหารผู้รับใช้ของท่านด้วย

    ดาบ’ ”

                (Then it was told Solomon, “Behold, Adonijah fears King Solomon, for behold, he has laid hold of

                the horns of the altar, saying, “Let King Solomon swear to me first that he will not put his servant  

                 to death with the sword.” )

1:52 “และ ซาโลมอนตรัสว่า “ถ้าแม้เขาสำแดงตัวได้ว่าเป็นคนดี ผมสักเส้นเดียวของเขาจะไม่ตกลงยังพื้นดิน แต่ถ้า

     พบความอธรรมอยู่ในตัวเขา เขาจะต้องถึงแก่ความตาย

                 (And Solomon said, “If he will show himself a worthy man, not one of his hairs shall fall to the

                 earth, but if wickedness is found in him, he shall die.” )

1:53 “พระราชา ซาโลมอนทรงใช้คนไปนำท่านลงมาจากแท่นบูชา และท่านก็มากราบลงต่อพระราชาซาโลมอน

       และซาโลมอนตรัสกับท่านว่า “จงกลับไปวังของท่านเถิด

                 (So King Solomon sent, and they brought him down from the altar. And he came and paid

                 homage to King Solomon, and Solomon said to him, “Go to your house.” )

 

ข้อมูลมีประโยชน์

1:28     “บัทเชบา” (Bathsheba) = มเหสีที่ดาวิดได้มาจากการผิดประเวณีและเป็นมารดาของซาโลมอน -2ซมอ.11:3;12:24;1พศด.3:5

1:29     “ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด” (As the Lord lives) -2ซมอ.4:9

1:30     “จะทำอย่างที่ได้ไปปฏิญาณต่อเจ้า” (as I swore to you by the Lord) -1พกษ.1:13;1พศด.23:1

1:31     “ขอพระราชาดาวิดเจ้านายของหม่อมฉันทรงพระเจริญเป็นนิตย์” (“May my lord King David live forever!”)  = บัทเชบาแสดงการขอบคุณและใช้ภาษาตามแบบราชสำนัก – นหม.2:3;ดนล.2:4;3:9; 5:10;6:21

1:32     “ศาโดกปุโรหิต” ( Zadok the priest) -1ซมอ.2:35 1:33     “ข้าราชการของนายพวกเจ้า” (the servants of your lord)   = ข้าราชบริพารของเรา –น่าจะรวมทั้งคน  เคเรธี และคนเปเลท (ข.38 )

“ขี่ล่อของเรา” (ride on my own mule) –วนฉ.10:4;ศคย.9:9  = แม้ว่าการผสมพันธุ์สัตว์ต่างชนิดจะถูกกล่าวห้ามไว้ในบทบัญญัติของโมเสส (ลนต.19:19) แต่ล่อก็ถูกนำมาใช้งานในยุคของดาวิด เป็นพาหนะของราชวงศ์ (2ซมอ.13:29;18:9)

-การที่ดาวิดอนุญาตให้ซาโลมอนขี่ล่อของพระองค์เท่ากับเป็นการประกาศต่อสาธารณชนทั้งหลายให้ทราบ

ว่า ดาวิดสนับสนุนให้ซาโลมอนเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ (ปฐก.41:43;อสธ.6:-7-8)

“น้ำพุกีโฮน” (Gihon) = น้ำพุที่เชิงเขาด้านตะวันออกของภูเขาศิโยน (ข.9;2ซมอ.5:8) -1พกษ.1:33,38;

2พศด.32:30;33:14

1:34     “เจิมตั้งเขาเป็นกษัตริย์” (there anoint him king over Israel) -1ซมอ.2:10;9:16

“จงเป่าเขาสัตว์” (Then blow the trumpet); “จงเป่าแตร” (2พกษ.9:13;2ซมอ.15:10;20:1)

“ขอพระราชาซาโลมอนทรงพระเจริญ”  (“Long live King Solomon!”) –ข.25

1:35     “เหนืออิสราเอลและยูดาห์” (over Israel and over Judah) -ความแตกต่างระหว่างอิสราเอลกับยูดาห์มีรากฐานมาจากการแยกส่วนกันในสมัยที่ดาวิดได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ใน 2 ซมอ.2:4;5:3

1:36     “อาเมน ขอพระยาห์เวห์พระเจ้า… ตรัสดังนั้นเทอญ”  (Amen! May the Lord, the God of my lord the king, say so) –ยรม.28:6

1:37     “ขอสถิตกับ” (may be with)-ยชว.1:5,17;  “ใหญ่ยิ่งกว่า” (greater than) = ไม่ได้ดูถูกความยิ่งใหญ่ของดาวิด แต่เป็นการแสดงความภักดีทั้งต่อดาวิดและซาโลมอน และแสดงความเห็นด้วยกับการที่ดาวิดเลือกผู้สืบทอดบัลลังก์ (1พกษ.1:47-48)

1:38     “ศาโดกปุโรหิต” (Zadok the priest) -2ซมอ.8:18

1:39     “ศาโดกนำเขาสัตว์ที่บรรจุน้ำมัน” (There Zadok the priest took the horn of oil) –อพย.29:7;1ซมอ.10:1;2พกษ.11:12;สดด.89:20 , ปท.อพย.30:22-33     “เจิมตั้งซาโลมอน” (anointed Solomon)  = กษัตริย์ซึ่งพระเจ้าทรงเลือกให้ปกครองหากไม่ได้สืบทอดตามลำดับราชวงศ์จะแต่งตั้งโดยผู้เผยพระวจนะ (ตัวอย่าง ซาอูล – 1ซมอ.9:16; ดาวิด – 1ซมอ.16:2  เยฮู – 2พกษ.9)  ส่วนกษัตริย์ที่สืบทอดตำแหน่งตามลำดับราชวงศ์จะแต่งตั้งโดยปุโรหิต

ตย. ซาโลมอน (ตอนนี้) ; โยอาช – 2พกษ.11:12

ความแตกต่างที่สังเกตได้

  1. ปุโรหิตทำงานภายใต้ระบบที่ตั้งไว้แล้ว   2. ผู้เผยพระวจนะมักจะเป็นผู้เปิดเผยแผนการใหม่ของพระเจ้า

“เป่าเขาสัตว์” (Then they blew the trumpet,) -2ซมอ.15:10;2พกษ.11:14

“ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า” (all the people said )

= คนทั้งปวงโห่ร้อง  -กดว.23:21;1พกษ.1:34;สดด.47:5;ศคย.9:9

1:40     “เป่าขลุ่ย” (playing on pipes,)   -1ซมอ.10:5

1:41     “ก็ได้ยินเสียงนั้น” (heard the sound of the trumpet) = อาจมองไม่เห็นน้ำพุกีโฮนจากจุดที่พวกเขาอยู่(เอนโรเกล) แต่ระยะทางคงไม่ไกลจากกันมากนัก เสียงจึงดังอึกทึกครึกโครมไปถึงหุบเขาขิดโรน  -2พศด.23:12-13

1:42     “โยนาธานบุตรอาบียาธาร์ปุโรหิต” (Jonathan the son of Abiathar the priest) -2ซมอ.17:17-21

“อาบียาธาร์” -1พกษ.2:26;1ซมอ.22:20-23;1พกษ.1,2,4;1พศด.15:11;18:16;24:6;27;34;2ซมอ.15;24)

1:45    “ในกรุงจึงอึกทึกครึกโครม” (the city is in an uproar)  -1พกษ.1:40

1:46     “ซาโลมอนได้ประทับบนพระราชบัลลังก์ด้วย” (Solomon sits on the royal throne)   -ฉธบ.17:18

1:47     “เลื่องลือไปยิ่งกว่า” (more famous than)  และ “ยิ่งใหญ่กว่า”  (greater than)  -1พกษ.1:37

1:48     “ประทานคนหนึ่งให้นั่งบนบัลลังก์” ( has granted someone to sit) = “ทายาท” -1พกษ.3:6

1:49     “ต่างคนต่างไปตามทางของตน” (and each went his own way.)  = หนีกันไปคนละทิศละทาง

= ไม่มีใครต้องการร่วมปฏิบัติกับอาโดนียาห์อีกต่อไปเพราะว่าล้มเหลวแล้ว

1:50     “จับเชิงงอนของแท่นบูชา” (took hold of the horns of the altar.)   -เชิงงอนของแท่นบูชายื่นออกมาเป็นแนวตั้งจากแต่ละมุม แนวความคิดเรื่องเข้าลี้ภัยที่แท่นบูชานี้มีมาตั้งแต่ในหนังสือเบญจบรรณ (หนังสือ 5 เล่มแรกในพระคัมภีร์เดิม ; อพย.21:13-14) ปุโรหิตจะป้ายเลือดของสัตวบูชาลงที่เชิงงอนของแท่นบูชา (อพย.29:12;ลนต.4:7,18,23,30,34)  -ในตอนนี้ อาโดนียาห์ต้องการฝากชีวิตไว้ภายใต้การคุ้มครองของท่าน

1:52     “ถ้าแม้เขาสำแดงตัวได้ว่าเป็นคนดี” (If he will show himself a worthy man,)   = การยอมรับและยอมจำนนต่อตำแหน่งและสิทธิอำนาจของซาโลมอนในฐานะกษัตริย์

“ผมสักเส้น” (hairs)   -1ซมอ.14:45

“แต่ถ้าพบความอธรรมในตัวเขา”  (but if wickedness is found in him, )  = หากพบสิ่งที่ไม่ดีในตัวของเขา  = ยังคงคิดต่อต้นโซโลมอนในการสืบทอดบัลลังก์

คำถามนำอภิปราย

  1. ถ้าให้คุณพรรณนาถึงพระลักษณะของพระเจ้าที่คุณมีประสบการณ์เป็นส่วนตัว คุณจะกล่าวถึงพระองค์ว่าอย่างไร? ทำไม?
  2. คุณเคยสัญญาที่จะกระทำอะไรในนามของพระเจ้า แล้ว……………………………………………………………….

1)      ไม่ได้ทำตามเลยในเรื่อง……………………………………………………………………………………………….. ผลก็คือ…………………………………………………………………………………………………………………….

2)      ไม่ได้ทำตามตอนแรก แต่มาทำตามภายหลังในเรื่อง……………………………………………………………. ผลคือ……………………………………………………………………………………………………………………….

3)      ทำตาม ในเรื่อง…………………………………………………..ผลคือ……………………………………………….

  1. คุณคิดว่าอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้ซาโลมอนได้เป็นกษัตริย์ต่อจากดาวิด?  และทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?  เรื่องนี้มีบทเรียนหรืออุทาหรณ์อะไรสอนคุณเป็นพิเศษบ้าง?  (แบ่งปัน)
  2. ถ้าคุณเป็นอาโดนียาห์ สิ่งที่เกิดขึ้นนี้สอนบทเรียนอะไรแก่คุณบ้าง? หากย้อนเวลากลับคืนไปได้ คุณอยากเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง?  ทำไม?
  3. คุณเคยคิดคำนวณและเลือกเข้าข้างผิดบ้างหรือไม่?  ใน

1)      เรื่องธุรกิจ/อาชีพ……………………………………………………………………………………………………

2)      เรื่องครอบครัว และความรัก…………………………………………………………………………………….

3)      เรื่องการรับใช้………………………………………………………………………………………………………

4)      เรื่องการเรียน/การศึกษา…………………………………………………………………………………………

5)      อื่น ๆ คือ …………………………………………………………………………………………………………….

แล้วผลเป็นอย่างไร? ……………………………………………………………………………………………….

(ถ้าเกิดผลไม่ดี คุณแก้ไขอย่างไรบ้าง? แล้วสุดท้ายคืออะไร?)

  1. คุณเคยกลัวสุดขีดในชีวิตเรื่องอะไร? แล้วคุณเอาตัวรอดมาได้อย่างไร?
  2. คุณเคยได้รับโอกาสที่ 2 ในชีวิตในเรื่องใดที่สำคัญยิ่งต่อชีวิตของคุณ?   อย่างไร?

    -ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

    twitter.com/thongchaibsc, facebook.com/thongchaibsc, twitter.com/lifeanswer, facebook.com/lifeanswer

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.