ต.ค. 072009
 

wan3สวัสดีชาว CJ ที่รักยิ่ง (ชีพ) ทุกท่านคะ    (8 ตุลาคม 2009)

ถึงแม้อากาศช่วงนี้จะดูแปรปรวนอยู่สักหน่อยแต่พระเจ้าก็ทรงสร้างร่างกายเราให้ปรับตัวกับสภาพอากาศได้อย่างน่าอัศจรรย์ และการทรงสร้างนี่แหละคะที่ทำให้คนอย่างฉันซี้งใจพระองค์อย่างมาก เพราะตอนนี้ภายในร่างกายของฉันได้มีเจ้าตัวเล็กมานอนคุดคู้อยู่ในท้องอีกหนึ่งคน

ช่วงเดือนที่ 3 ของการตั้งครรภ์ที่ผ่านมา ฉันแทบจะท้อใจ เพราะเจ้าอาการแพ้ท้องที่เกิดขึ้นแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ทำให้ระบบทุกอย่างเสียศูนย์ แม้แต่สวามีก็ต้องมาร่วมแพ้ท้องไปด้วยกันเลยทีเดียว และที่ทำให้ทั้งขำและทั้งงงคือไอ้เจ้าอาการแพ้  “ทุกอย่างที่เป็นสีชมพู” (โดยเฉพาะแท๊กซี่สีชมพู….แล้วแถวบ้านดันเป็นอู่แท๊กซี่สีชมพูล้วนอีก..โอ้ว) นั่นแหละที่ทำให้แม้แต่ระดับอาจารย์ หมอสูติฯที่ฉันไปฝากครรภ์ ยังต้องเกาหัวว่ามันเป็นโรคอะไรหว่า?? (อยู่ CJ ซะอย่าง ต้องไม่ธรรมดา เฮอะ…เฮอะ) แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่มีพี่น้องมาหนุนใจว่าถ้ายิ่งแพ้แปลว่าเด็กจะยิ่งแข็งแรง  ฟังแบบนี้แล้วก็มีกำลังใจจะอาเจียนมากขึ้นจะเป็นคุณแม่แล้วนี่คะก็ต้องอดทน..สู้..สู้

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาคุณหมอนัดตรวจเพื่อฟังเสียงหัวใจน้องซึ่งก็ปรกติดีคะแล้วคุณหมอก็ให้ไปทำอัลตร้าซาวน์เพื่อดูพัฒนาการของน้องด้วย เราสองสามีภรรยาตื่นเต้นมาก ก่อนเข้าห้องซาวน์ก็อธิษฐานแล้วอธิษฐานอีกขอพระเจ้าอวยพระพรให้น้องแข็งแรง แล้วพอถึงเวลาคุณหมอก็จัดแจงทำตามขั้นตอน ฉันนี่แทบจะหยุดหายใจลุ้นยิ่งกว่าดูบอลโลก  แล้วเมื่อภาพในมอนิเตอร์ปรากฏขึ้นก็คิดถึงพระคำพระเจ้าที่ว่า

“เพราะพระองค์ทรงปั้นส่วนภายในของข้าพระองค์  พระองค์ทรงทอข้าพระองค์เข้าด้วยกัน  ในครรภ์มารดาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์โมทนาพระคุณ พระองค์เพราะพระองค์ทรงกระทำ ให้ข้าพระองค์แปลกประหลาดอย่างน่ากลัว พระราชกิจของพระองค์อัศจรรย์  พระองค์ทรงทราบข้าพระองค์ดี” (สดุดี 139:13-14)

ความรู้สึกตื้นตันใจมันก็เอ่อล้นออกมาเป็นน้ำตา และได้แต่ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานลูกชายที่สมบูรณ์แข็งแรงให้กับเราและเมื่อเห็นมือเล็ก ๆ ของเค้าคุณหมอก็ยิ้มแล้วบอกว่า “ลูกคุณเค้าแบมือทักทายคุณด้วยนะ” เพราะเราเห็นรูปนิ้วเล็ก ๆ 5 นิ้วของเขาและก็รู้ว่าเขาสรรเสริญพระเจ้าร่วมกันกับเรา  อีก 5 เดือนข้างหน้าเขาก็จะลืมตาดูโลกและได้ร่วมโมทนาพระคุณพระเจ้าที่ทรงดูแลและสร้างเขาได้อย่างอัศจรรย์  ขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกหลาน CJ ด้วยคนนะครับ

(CJ วรรณ – สิริวรรณ อานุภาพโยธา)

ข่าวประชาสัมพันธ์

  • อธิษฐานเผื่อผู้เป็นแม่ทุกท่านค่ะ รวมทั้งคนที่กำลังจะเป็นแม่ในเร็ววัน
  • เผื่อเด็กๆในคริสตจักรที่จะเติบโตเป็นผู้รับใช้สืบทอดงานต่อจากรุ่นพี่ๆ
  • เผื่อสถานการณ์น้ำท่วม / อุบัติเหตุ / ความปลอดภัยในการดำเนินชีวิตแต่ละวัน / ภัยก่อการร้าย
  • เผื่อคนเจ็บป่วย – แม่พี่แดง, พ่อติ๊บ, ตุ้ย และบอยด์, จัสติน, คุณเสน่ห์ ฯลฯ
 Posted by at 10:29 pm

  11 Responses to “เป็นโรคแพ้…สีชมพู”

  1. ขอให้ลูกในท้องและอ.วรรณแข็งแรงนะครับ

  2. ขอบคุณพระเจ้า แทนอาจารย์วรรณด้วยค่ะ ถูกต้องที่สุดเพราะ พระเจ้าเป็นผู้สร้างที่ดีเลิศ และพระองค์ไม่ใช่แค่สร้างแต่พระองค์จะทรงดูแลเลี้ยงดูลูกอาจารย์วรรณ ตลอดไปด้วย ยินดีต้อนรับคุณแม่คนใหม่ เข้าในสมาชิกค่ะ
    ขอบพระเจ้าอวยพรให้คุณแม่และน้องแข็งแรงนะคะ

  3. อ.วรรณ
    เอาใบสมัครสมาชิกไปเลยมั้ย? จะได้เริ่มเข้ารับการอบรมหลักสูตรผู้เชื่อใหม่ตั้งแต่อยู่ในท้อง คลอดออกมาก็รับบัพติศมาเลย จะได้ทันใช้ 555

  4. อ่านแล้วซึ้งจัง อยากจะมีความรู้สึกแบบนี้บ้าง…..

  5. ถ้าจะรับเชื่อตั้งแต่ในท้องแล้วละ ขอให้สุขภาพทั้งแม่และลูกแข็งแรงนะครับ

  6. ถ้าเห็นลูกชูสองนิ้ว ถ่ายมาเลยนะ จารย์วรรณ

  7. เอาใบสมัครสมาชิกจากพี่นุ้ย

    แล้วมาถ่ายรูปติดบัตรกับผมนะ

    ผมมันผู้เชี่ยวชาญด้านการถ่ายรูป(ติดบัตร)อยู่แว้ว 🙂

  8. คงได้ลูกสาว ถ้าแพ้สีฟ้าคงได้ลูกชาย ยังดีที่ไม่แพ้สีม่วง

  9. เอเอกล่อมหลานตัวน้อยในท้องแม่ตัวใหญ่
    สุขภาพดีสดใส
    จากน้าม่อนสดสวย

  10. โรคนี้แปลกจริงครับ

    ถ้าอาจารย์วรรณ มาเป็นคนไข้ผม คงต้องสั่ง

    ” งด เย็นตาโฟ ” ซะด้วยครับ

    ขอให้ลูกน้อยแข็งแรงครับ ผ่านไตรมาสแรกได้ อาการแพ้จะค่อยๆน้่อยลงครับ
    (แต่บางคนแพ้ตั้งแต่ต้นจนจบก็มี เอ นี่ให้กำลังใจไหมนิ )

    พระเจ้าอวยพรครับ

  11. ไม่เป็นไรแพ้สีชมพูอย่างเดียว ที่เหลือทุกสีชนะหมดใช่ม๊า

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)