พ.ย. 072013
 

เด็กติดบ้าน

แต่บ้านเมืองของเรานั้นอยู่ที่สวรรค์ เรารอคอยผู้ช่วยให้รอด ซึ่งจะเสด็จมาจากสวรรค์คือพระเยซูคริสตเจ้า (ฟีลิปปี 3:20)

ผมมีหลานสาวสี่คน และหลานชายหนึ่งคน  คนเล็กที่สุดเป็นผู้หญิง ชื่อแอลลี่ อายุสองขวบ แอลลี่ตื่นเต้นทุกครั้งที่มาบ้านผม เพราะเรามีของเล่นแทบทุกชนิด เธอจะง่วนอยู่กับของเล่นสักพัก แล้วอยู่ก็ลุกขึ้นร้อง “บ้าน”

“อะไรลูก?” ผมจะถาม

“บ้าน” เธอร้องอีกครั้งและเดินไปที่ประตู เหมือนผู้ใหญ่ที่คว้ากุญแจรถและพร้อมจะเดินออกไป เมื่อแอลลี่อยากจะไป เธอก็จะไป เธอออกจะเป็นเด็กติดบ้าน ผมไม่เคยเห็นเด็กที่ไหนเป็นแบบนี้

เมื่อคุณมาเป็นคริสเตียน คุณก็เป็นพลเมืองของบ้านที่แท้จริง – สวรรค์ –  ในฟีลิปปี 3:20 บอกเราว่า แต่บ้านเมืองของเรานั้นอยู่ที่สวรรค์ เรารอคอยผู้ช่วยให้รอด ซึ่งจะเสด็จมาจากสวรรค์คือพระเยซูคริสตเจ้า”

บางครั้งเรามองไปที่ชีวิต มันดูเยือกเย็น เราก็จะคิดถึง “บ้าน” แต่ “บ้าน” ที่เราอยากจะกลับไปจริงๆแล้วคือบ้านบนสวรรค์

อี เอ็ม บาวนด์ เขียนไว้ว่า “สวรรค์ควรจะเต็มล้นในใจและในมือเรา ในท่าทีและคำพูด ในคุณลักษณะ และความสามารถของเรา เพื่อทุกคนจะได้เห็นว่าเราเป็นคนต่างเมือง เป็นคนแปลกหน้าในโลกนี้  เป็นชนชาติที่ยิ่งใหญ่ เป็นประชากรของพระเจ้า…สวรรค์เป็นแผ่นดินและเป็นบ้านเมืองของเรา และความตายสำหรับเรา ไม่ใช่เป็นช่วงเวลาแห่งการจากไป แต่เป็นช่วงเวลาแห่งการเกิดใหม่”

กษัตริย์ดาวิดกล่าวว่า “เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลาย เป็นคนต่างด้าวต่างแดนต่อพระพักตร์พระองค์ และเป็นคนอาศัยอยู่ชั่วคราว ดังที่บรรพบุรุษของข้าพระองค์ได้เป็นอย่างนั้นมาแล้ว วันปีของข้าพระองค์บนแผ่นดินโลกเป็นเหมือนเงา และไม่มีอะไรจิรัง” (1พงศาวดาร 29:15)

โลกนี้ไม่ใช่บ้านของเรา  เป็นที่เราอยู่แค่ปัจจุบัน แต่วันหนึ่ง เราจะกลับไปที่บ้านแท้จริงในสวรรค์

โดย: Pastor Greg Laurie

อนุญาตโดย  Harvest Ministries with Greg Laurie

PO Box 4000,Riverside,CA92514

 

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)