ม.ค. 082014
 

เอลียาห์ อีกา และหญิงม่าย

 

พระธรรม        1พงศ์กษัตริย์ 17:1-24

อ้างอิง             1พกษ.8:36;17:1,18,22:16;2พกษ.4:2;33-34;มลค.4:5;มธ.11:14;17:3;ลก.4:26;กจ.20:10

บทนำ           ในวาระของพระเจ้า พระองค์จะส่งผู้รับใช้ของพระองค์ออกมาปรากฏ และกระทำกิจตามที่ทรงประสงค์โดยที่คนของพระเจ้าไม่จำเป็นต้องกระวน กระวายในการดำรงชีวิต เพราะพระเจ้าจะทรงเลี้ยงดูด้วยหลากหลายช่องทาง และไม่ต้องกลัวในการรับใช้ เพราะเมื่อพระองค์ทรงใช้ พระองค์จะทรงนำและสนับสนุนอยู่เสมอ แม้เราจะไม่ทราบและไม่เห็นการจัดเตรียมของพระองค์ก็ตาม!

บทเรียน

17:1 “เอลียาห์​ชาว​ทิชบี​อาศัย​อยู่​ใน​กิเลอาด ได้​ทูล​อาหับ​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอลผู้​ซึ่ง​ข้า​พระบาท​ปรนนิบัติทรง​ พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด จะ​ไม่มี​น้ำค้าง​หรือ​ฝน​ใน​ปี​เหล่านี้​ฉันนั้น นอกจาก​ตาม​คำ​ของ​ข้า​พระบาท

        (Now Elijah the Tishbite, of Tishbe in Gilead, said to Ahab, “As the Lord, the God of Israel, lives, before whom I stand, there shall be neither dew nor rain these years, except by my word.” )

17:2 “แล้ว​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ยัง​ท่าน​ว่า
(And the word of the Lord came to him: )

17:3 “จง​ออก​จาก​ที่นี่​ไป​ทาง​ตะวันออก และ​ซ่อน​ตัว​ข้าง​ลำธาร​เครีท ซึ่ง​อยู่​ทาง​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน

       (“Depart from here and turn eastward and hide yourself by the brook Cherith, which is east of the Jordan.)

17:4 “เจ้า​จะ​ดื่ม​น้ำ​จาก​ลำธาร และ​เรา​ได้​สั่ง​ฝูง​กา​ให้​เลี้ยง​เจ้า​ที่นั่น

        (You shall drink from the brook, and I have commanded the ravens to feed you there.” )

17:5 “ท่าน​จึง​ไป​และ​ทำ​ตาม​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์ ท่าน​ไป​อาศัย​อยู่​ข้าง​ลำธาร​เครีท ซึ่ง​อยู่​ทาง​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน

       (So he went and did according to the word of the Lord. He went and lived by the brook Cherith that is east of the Jordan. )

17:6 “ฝูง​กา​ก็​นำ​ขนมปัง​และ​เนื้อ​มา​ให้​ท่าน​ใน​เวลา​เช้า และ​นำ​ขนมปัง​และ​เนื้อ​มา​ใน​เวลา​เย็น และ​ท่าน​ก็​ดื่มน้ำ​จากลำธาร

        (And the ravens brought him bread and meat in the morning, and bread and meat in the evening, and he drank from the brook. )

17:7 “และ​ต่อมา​อีก​หลาย​วัน ลำธาร​ก็​แห้ง เพราะ​ไม่มี​ฝน​ใน​แผ่นดิน

        (And after a while the brook dried up, because there was no rain in the land. )

17:8 “แล้ว​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ยัง​เอลียาห์​ว่า

        (Then the word of the Lord came to him, )

17:9 “จง​ลุก​ขึ้น​ไป​ยัง​เมือง​ศาเรฟัท ซึ่ง​ขึ้น​กับ​เมือง​ไซดอน และ​อาศัย​อยู่​ที่นั่น นี่แน่ะ เรา​ได้​สั่ง​หญิงม่าย​คน​หนึ่งที่นั่น​ให้​เลี้ยง​เจ้า

         (“Arise, go to Zarephath, which belongs to Sidon, and dwell there. Behold, I have commanded a widow  there to feed you.” )

17:10 “ท่าน​จึง​ลุกขึ้น​ไป​ยัง​เมือง​ศาเรฟัท และ​เมื่อ​มา​ถึง​ประตู​เมือง นี่แน่ะ หญิงม่าย​คน​หนึ่ง​ที่นั่น​กำลัง​เก็บ​ฟืน ท่าน​จึง​เรียก​นาง​ว่า “ขอ​เอา​น้ำ​ใส่​ภาชนะ​มา​ให้​ฉัน​สัก​หน่อย เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​ดื่ม”

      (So he arose and went to Zarephath. And when he came to the gate of the city, behold, a widow was there  gathering sticks. And he called to her and said, “Bring me a little water in a vessel, that I may drink.” )

17:11 “ขณะ​เมื่อ​นาง​จะ​ไป​เอา​น้ำ​มา ท่าน​ก็​เรียก​นาง​แล้ว​บอก​ว่า “ขอ​นำ​ขนมปัง​ใส่​มือ​มา​ให้​ฉัน​สัก​หน่อย​หนึ่ง

        (And as she was going to bring it, he called to her and said, “Bring me a morsel of bread in your hand.” )

17:12 “และ​นาง​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด ดิฉัน​ไม่มี​ขนมปัง​เลย มี​แต่​แป้ง​สัก​กำมือ​หนึ่ง​ใน​หม้อ และ​น้ำมัน​เล็กน้อย​ใน​ไห ดูสิ ดิฉัน​กำลัง​เก็บ​ฟืน​สอง​สาม​อัน เพื่อ​จะ​เข้า​ไป​ทำ​ขนม​สำหรับ​ตัว​เอง​และ​ลูกชาย เพื่อ​เรา​จะ​ได้​กิน​แล้ว​ก็​ตาย

       (And she said, “As the Lord your God lives, I have nothing baked, only a handful of flour in a jar and a little oil in a jug. And now I am gathering a couple of sticks that I may go in and prepare it for myself and my son, that we may eat it and die.”)

17:13 “แต่​เอลียาห์​บอก​นาง​ว่า “อย่า​กลัว​เลย จง​ไป​ทำ​ตาม​ที่​เธอ​พูด แต่​จง​ทำ​ขนม​ก้อน​เล็ก​ให้​ฉัน​ก่อน แล้ว​เอา​มา​ให้​ฉัน ภายหลัง​จึง​ทำ​สำหรับ​ตัว​เธอ​และ​ลูก​ของ​เธอ

      (And Elijah said to her, “Do not fear; go and do as you have said. But first make me a little cake of it and bring it to me, and afterward make something for yourself and your son. )

17:14 “เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ตรัส​ดังนี้​ว่า ‘แป้ง​ใน​หม้อ​นั้น​จะ​ไม่​ขาด และ​น้ำมัน​ใน​ไห​นั้น​จะ​ไม่​หมดจน​กว่า​จะ​ถึง​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ฝน​ลง​มา​ยัง​พื้นดิน’”

(For thus says the Lord, the God of Israel, “The jar of flour shall not be spent, and the jug of oil shall not be empty, until the day that the Lord sends rain upon the earth.” )

17:15 “นาง​ก็​ไป​ทำ​ตาม​คำ​ของ​เอลียาห์ แล้ว​นาง​และ​ครอบครัว​กับ​เอลียาห์​ก็​รับประทาน​อยู่​หลาย​วัน

      (And she went and did as Elijah said. And she and he and her household ate for many days. )

17:16 “แป้ง​ใน​หม้อ​ก็​ไม่​ขาด และ​น้ำมัน​ใน​ไห​ก็​ไม่​หมด ตาม​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​ซึ่ง​ตรัส​ทาง​เอลียาห์

  (The jar of flour was not spent, neither did the jug of oil become empty, according to the word of the  Lord that he spoke by Elijah. )

17:17 “และ​ต่อ​มา​หลังจาก​นี้ บุตรชาย​ของ​หญิง​นั้น​ผู้​เป็น​เจ้าของ​บ้าน​ก็​ล้ม​ป่วย และ​มี​อาการ​สาหัส​มากจน​ไม่มี​ลมหาย​ใจ​เหลือ​อยู่​แล้ว

  (After this the son of the woman, the mistress of the house, became ill. And his illness was so severe  that there was no breath left in him. )

17:18 “นาง​จึง​กล่าว​แก่​เอลียาห์​ว่า “โอ คน​ของ​พระเจ้า ดิฉัน​ทำ​อะไร​ให้​ท่าน? ท่าน​จึง​มา​หา​ดิฉัน เพื่อ​ฟื้น​ความ​ผิด​ของ​ดิฉัน  และ​ทำ​ให้​ลูก​ของ​ดิฉัน​ตาย

     (And she said to Elijah, “What have you against me, O man of God? You have come to me to bring my  sin to remembrance and to cause the death of my son!” )

17:19 “แต่​ท่าน​พูด​กับ​นาง​ว่า “เอา​ลูก​ของ​เธอ​มา​ให้​ฉัน​เถิด” ท่าน​ก็​นำ​เขา​ไป​จาก​อ้อม​อก​ของ​นาง อุ้ม​ขึ้น​ไป​ที่​ห้อง​ชั้น​บน​ที่​ท่าน​พัก​อยู่ และ​วาง​เขา​บน​ที่นอน​ของ​ท่าน​เอง

    (And he said to her, “Give me your son.” And he took him from her arms and carried him up into the upper chamber where he lodged, and laid him on his own bed. )

17:20 “และ​ท่าน​ร้องทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าแต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้า​พระองค์ พระองค์​ทรง​นำ​เหตุ​ร้าย​มา​เหนือหญิงม่าย​ที่​ ข้า​พระองค์​อาศัย​อยู่ ​ด้วย​ทีเดียว​หรือ? โดย​ทรง​ประหาร​บุตร​ของ​นาง​เสีย

 (And he cried to the Lord, “O Lord my God, have you brought calamity even upon the widow with whom I  sojourn, by killing her son?” )

17:21 “แล้ว​ท่าน​ก็​เหยียด​ตัว​ลง​ทับ​เด็ก​นั้น​สาม​ครั้ง และ​ร้องทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าแต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้า​พระองค์ขอ​ชีวิต​ของ​เด็ก​คน​นี้​มา​เข้า​ใน​ตัว​เขา​อีก

 (Then he stretched himself upon the child three times and cried to the Lord, “O Lord my God, let this  child’s life come into him again.” )

17:22 “และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​เอลียาห์ และ​ชีวิต​ของ​เด็ก​นั้น​มา​เข้า​ใน​ตัว​เขา​อีก และ​เขา​ก็​มี​ชีวิต​อีก

        (And the Lord listened to the voice of Elijah. And the life of the child came into him again, and he revived.)

17:23 “และ​เอลียาห์​ก็​อุ้ม​เด็ก​นั้น นำ​ลง​มา​จาก​ห้อง​ชั้น​บน​เข้า​ไป​ใน​บ้าน และ​มอบ​เขา​ให้​มารดา​ของ​เด็ก​และ​เอลียาห์​บอก​ว่า “ดูซิ  ลูก​ของ​เธอ​มี​ชีวิต​อยู่”

  (And Elijah took the child and brought him down from the upper chamber into the house and delivered  him to his mother. And Elijah said, “See, your son lives.” )

17:24 “และ​หญิง​นั้น​พูด​กับ​เอลียาห์​ว่า “ตอน​นี้​ดิฉัน​ทราบ​แล้ว​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​ของ​พระเจ้า และ​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​จาก​ปาก​ของ​ท่าน​เป็น​ความจริง

  (And the woman said to Elijah, “Now I know that you are a man of God, and that the word of the Lord in your mouth is truth.” )

ข้อมูลมีประโยชน์

17:1     “เอลียาห์” (Elijah) –ใน 1พกษ.17:1-2   กล่าวถึงพันธกิจของเอลียาห์และเอลีชา รวมทั้งผู้เผยพระวจนะคนอื่น ๆ ตั้งแต่ช่วงสมัยของอาหับ/อาสา ไปจนถึง โยรัม/เยโฮชาฟัท

ชื่อ “เอลียาห์” หมายความว่า “พระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้าของฉัน” ซึ่งชื่อนี้มีความสำคัญยิ่งนักต่อความคิด ความเชื่อของท่าน (18:21,39) ท่านถูกส่งไปต่อต้านการนมัสการพระบาอัลและผู้สนับสนุน

“ชาวทิชบีอาศัยอยู่ในกิเลอาด” (Tishbe in Gilead) –กิเลอาดอยู่ทางเหนือของดินแดนอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน

“ผู้ซึ่งข้าพระบาทปรนนิบัติ” (before whom I stand) = แปลตรงตัวได้ว่า “ผู้ที่ข้าพเจ้ายืนต่อหน้า” เป็นสำนวนที่สื่อถึงผู้ที่ยืนคอยปรนนิบัติรับใช้กษัตริย์   กษัตริย์และปุโรหิตได้รับการเจิมแต่งตั้งในฐานะตัวแทนของพระเจ้าจอมกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ และเป็นผู้นำอิสราเอลไปในวิถีแห่งความชอบธรรม และในการกระทำตามพันธสัญญาของพระเจ้า เนื่องจากในสมัยของเยโรโบอัม อาณาจักรเหนือไม่มีปุโรหิตทำหน้าที่เช่นนี้ (12:31) และบรรดากษัตริย์ก็ไม่ซื่อสัตย์

“จะไม่มีน้ำค้างหรือฝน” (there shall be neither dew nor rain) = ความแห้งแล้วที่จะเกิดขึ้นเป็นทั้งการลงโทษของพระเจ้าต่อประชาชนที่หันไปนมัสการรูปเคารพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระบาอัล ซึ่งถือว่า เจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ (ลนต.26:3-4; ฮชย.2:5,8)

17:3     “จงออกจากที่นี่ไป” (Depart from here) = คำสั่งของพระเจ้าเพื่อนำผู้เผยพระวจนะให้ละจากแผ่นดินและ ประชาชนเป็นการย้ำระดับโทษที่รุนแรงขึ้น

17:4     “เราได้สั่งฝูงกาให้เลี้ยงเจ้าที่นั่น” (I have commanded the ravens to feed you there)

–เอลียาห์ผู้รับใช้ผู้ซื่อสัตย์ ได้รับการเลี้ยงดูอย่างอัศจรรย์ (เหมือนอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร) ในขณะที่ประชาชนอิสราเอลจะหิวโหย

17:6     “นำขนมปังและเนื้อมาให้ท่าน” (the ravens brought him bread and meat) = เนื่องด้วยกาเป็นสัตว์ที่คนรับประทานไม่ได้ (ลนต.11:15;ฉธบ.14:14) –เนื้อที่กากินเป็นอาหารก็ต้องห้ามเช่นกัน (ลนต.7:4;  ฉธบ.14:21;อสค.4:14)

“ในเวลาเช้า…ในเวลาเย็น” (in the morning… in the evening) –การได้รับประทานเนื้อนับเป็นเรื่องพิเศษ เพราะว่าเนื้อมักจะเก็บไว้กินในโอกาสพิเศษ มีแต่กษัตริย์ที่มีเนื้อกินทุกวัน (1พกษ.4:23)

แต่ในตอนนี้เอลียาห์ได้เนื้อไว้กินทุกวันวันละ 2 ครั้ง ดุจภาพของผู้รับใช้ร่วมโต๊ะเสวยของจอมกษัตริย์แห่งสวรรค์ (อพย.29:38-40;กดว.28:4-8;2พกษ.4:42; ปท.1พกษ.18:19)

17:9     “เมืองเศเรฟัท” (Zarephath) = เมืองชายฝั่งอยู่ระหว่างไทระและโซดอน ในเขตปกครองของเอ็ทบาอัล บิดา ของเยเชเบล (16:31)  -เอลียาห์ ถูกบัญชาให้ไปพักอาศัยในใจกลางดินแดนที่นมัสการพระบาอัล

“เราได้สั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงเจ้า” (I have commanded a widow there to feed you)

= พระเจ้าเลี้ยงดูผู้รับใช้ผู้นำสารของพระองค์ผ่านมือมนุษย์ แต่เป็นมนุษย์ที่ยากจนใกล้ตายอย่างหญิงม่าย

(ข.2) และเป็นคนต่างชาติที่ไม่ได้อยู่ในหมู่ชนชาติของพระเจ้าด้วย (ลก.4:25-26)

17:10   “ท่านจึงลุกขึ้นไป…” (he arose…) = แบบอย่างของการเชื่อฟังและวางใจพระเจ้าที่แสดงออกมาให้เห็นของเอลียาห์ในตอนนี้

17:12   “พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด” (“As the Lord your God lives)

= คำทักทายของหญิงผู้นี้แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจของเธอต่อความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าและความสัมพันธ์ที่มีต่อชาวอิสราเอล (5:7;10:9)

17:13   “แต่จงทำขนมก้อนเล็กให้ฉันก่อน” (But first make me a little cake of it )= หญิงนี้ถูกเรียกร้องให้มอบทั้งหมดที่เธอมีให้กับพระเจ้าและคนของพระองค์ก่อน อันเป็นหัวใจสำคัญในข้อกำหนดของพันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับประชากรของพระองค์

17:14   “พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสว่า” (says the Lord, the God of Israel,)  = เอลียาห์ ปลอบหญิงม่ายไม่ให้กลัว (ข.13) เพราะว่าพระเจ้าไม่ได้เรียกร้องโดยปราศจากพันธสัญญาและพระเจ้าไม่เรียกร้องเรามากกว่าที่พระองค์จะประทานให้

17:15   “นางก็ไปทำตามคำของเอลียาห์” (she went and did as Elijah said.)

= ไปทำตามที่เอลียาห์สั่ง โดยความเชื่อ  -น่าสนใจที่คนอิสราเอลไม่ซื่อสัตย์ละทิ้งพันธสัญญาหันไปติดตามพระบาอัลและเจ้าแม่อาเชราห์  แต่แม่ม่ายชาวต่างชาติกลับเชื่อฟังพระเจ้าอย่างสัตย์ซื่อ

17:16   “แป้งในหม้อก็ไม่ขาด” (The jar of flour was not spent,  ) = พระเจ้าทรงเลี้ยงดูหญิงต่างชาติ และครอบครัวของเธออย่างอัศจรรย์ เพราะเธอเชื่อและเสี่ยงชีวิตทำตามในขณะที่ชนชาติของพระองค์ที่ไม่ซื่อสัตย์กลับถูกยับยั้งอาหารจากพระองค์ในดินแดนพันธสัญญา คำเตือนใน ฉธบ.32:21 กำลังเป็นจริง (รม.10:19;11:11,14)

17:18   “เพื่อฟื้นความผิดของดิฉัน และทำให้ลูกดิฉันตาย” (come to me to bring my sin to remembrance and to cause the death of my son!) = หญิงม่ายผู้นี้สรุปเอาเองว่า การที่เอลียาห์มาปรากฏตัวที่บ้าน ทำให้พระเจ้าสนใจบาปของเธอและประหารลูกของเธอเป็นการลงโทษ

17:21   “ท่านก็เหยียดตัวลงทับเด็กนั้นสามครั้ง” (he stretched himself upon the child three times) = แม้จะตีความได้ว่า เอลียาห์กำลังใช้วิธีสัมผัสกายในความอบอุ่นกระตุ้นเด็กชายให้ฟื้น แต่เป็นที่ชัดเจนว่า แท้ที่จริงท่านหวังให้เด็กกลับมีชีวิต ไม่ใช่จากการสัมผัสทางกาย แต่เป็นการตอบคำอธิษฐานของพระเจ้า

“ข้าแต่พระยาห์เวห์…ขอชีวิตของเด็กคนนี้มาเข้าในตัวเขาอีก” (“O Lord my God, let this child’s life come into him again.”) เอลียาห์อธิษฐานด้วยความเชื่ออย่างเดียวกันอับราฮัม (รม.4:17;ฮบ.11:19) ท่านอธิษฐานขอชีวิตเด็กชายกลับมา เพื่อสำแดงความสัตย์จริงและความเชื่อถือได้ของพระวจนะของพระเจ้า

17:22   “เขาก็มีชีวิต” (he revived) = การฟื้นคืนชีวิตรายแรกที่บันทึกในพระคัมภีร์เป็นการช่วยกู้ให้พ้นจากอำนาจของความตายที่เกิดขึ้นกับคนที่ไม่ใช่คนอิสราเอล เป็นพรที่เกิดกับหญิงม่ายและบุตรชาย ผู้เป็นความหวังเดียวของเธอในสังคมยุคโบราณ  (2พกษ.4:14;นรธ.1:11-12;4:15-17;ลก.7:12)

17:24   “ท่านเป็นคนของพระเจ้า” (you are a man of God) –1ซมอ.2:27  , ก่อนหน้านี้ หญิงม่ายเคยกล่าวแล้วว่า เอลียาห์เป็นคนของพระเจ้า (ข.18) แต่ตอนนี้เธอได้เรียนรู้และมีประสบการณ์ด้วยตัวเอง (12:22)

“พระวจนะของพระยาห์เวห์จากปากของท่านเป็นความจริง” (that the word of the Lord in your mouth is truth.) –พระเจ้าใช้ประสบการณ์นี้เพื่อทำให้หญิงม่ายชาวฟินิเซียนี้เชื่อมั่นว่า พระวจนะของ     พระเจ้านั้นเชื่อถือได้อย่างบริบูรณ์  น่าเศร้าที่คำประกาศความเชื่อของเธอเช่นนี้กลับไม่ได้เกิดขึ้นจากปากของคนในชนชาติที่พระเจ้าทรงเรียกเอง

คำถามนำอภิปราย

  1. พระเจ้าเคยใช้คุณให้พูดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหรือเตือนให้รู้ถึงผลเสียของการกระทำของผู้มีอำนาจบ้างหรือไม่?  เรื่องราวเป็นอย่างไร?
  2. พระเจ้าเคยบัญชาให้คุณหลบหรือหนีบ้างหรือไม่?  ในเรื่องอะไร? (แบ่งปัน)
  3. คุณเคยมีประสบการณ์กับการที่พระเจ้าทรงเลี้ยงดูคุณในสภาพแวดล้อมหรือในสถานการณ์ที่ไม่น่าเป็นไปได้บ้างหรือไม่? อย่างไร?
  4. คุณเคยถูกขอให้ทำหรือให้ยอมมอบอะไรซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งต่อคุณแก่ “คนอื่น” (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนของพระเจ้า) ก่อนบ้างหรือไม่?  แล้วคุณตอบสนองอย่างไร? และผลเป็นอย่างไร?
  5. คุณเคยอยู่ในสภาพที่สิ้นหวังสุด ๆ แต่พระเจ้ากลับทดสอบคุณโดยให้คุณยอมสละสิ่งที่คุณมีเหลืออยู่น้อยนิดให้กับพระเจ้าก่อนบ้างหรือไม่? ในเรื่องอะไร? แล้วคุณสนองอย่างไร?  มีอะไรเกิดขึ้นตามมา?
  6. คุณมีประสบการณ์กับการทรงเลี้ยงดูของพระเจ้าที่เกินความเข้าใจ หรือ เกินจินตนาการของคุณบ้างหรือไม่? ในเรื่องอะไร? อย่างไร?
  7. คุณเคยทุกข์โศกเศร้าหรือเกือบสิ้นหวัง เพราะคนบางคนที่คุณรักหรือสำคัญต่อคุณมาจากไปบ้างหรือไม่?
  8. พระเจ้าทรงปลอบประโลมหรือทรงช่วยคุณอย่างไรบ้างในสถานการณ์เช่นนั้น?
  9. คุณเคยเห็นผู้ใดที่ตายแล้วฟื้นขึ้นมาใหม่บ้างหรือไม่?  เรื่องราวเป็นอย่างไร?

ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 Leave a Reply

(ต้องใส่)

(ต้องใส่)