วันนี้ที่ CJ 7 ก.ย. 09

untitled-16

(7 กันยายน 2009)

สวัสดีค่ะพี่น้อง CJ

ถึงวันจันทร์ที่รอคอยอีกแล้ว สำหรับบางคนวันจันทร์เป็นฝันร้ายเพราะต้องไปทำงาน แต่พวกเรา Sing & Join ไม่หวั่นเพราะวันจันทร์เป็นวันเติมความสุข เพื่อจะต่อสู้ได้ไปตลอดสัปดาห์

ขอบคุณพระเจ้าสำหรับจันทร์ที่แล้วที่ อ.ปิ๊ก มาแบ่งปันจากพระธรรมสดุดี 137 ด้วยเพลง “By the rivers of Babylon” ทำให้เรียนรู้ว่า การห่างจากพระเจ้า ก็เท่ากับห่างจากแหล่งแห่งความชื่นชมยินดี ดังนั้นขอเชิญทุกท่านมาร่วมสนุกกัน รับรองจะพกความสุขกลับบ้านไปเต็มเปี่ยม

จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา ข้าพเจ้าขอย้ำอีกครั้งว่า จงชื่นชมยินดีเถิด (ฟีลิปปี 4:4)

เย็นนี้ย้อนเวลาเจอกันแถวปี 1960 ค่ะ

ครูแอน (นันทนา บุญหลง สินเจริญ)

อธิษฐานเผื่อกิจกรรมคริสตจักร

  • กันยายน                  –  ค่ายคริสตจักร
  • พฤศจิกายน             – งานประกาศครบรอบโบสถ์สาทร
  • ธันวาคม                   –  ฉลองคริสตมาส
  • มกราคม                   – คอนเสิร์ตย้อนยุค “อยากจัด เพราะอากาศดี”

วันนี้ที่ CJ (4 ก.ย.)

_MG_9515-1

สวัสดีค่ะพี่น้อง CJ                                                                              (4 กันยายน 2009)

ต่อไปนี้เราจะไม่เหงากันแล้ว เราจะมีเรื่องพูดคุย แลกเปลี่ยนข่าวสาร ถ่ายทอดเรื่องเล่าต่อกันมา (ภาษาอังกฤษอ่านว่ากอสสิพ ที่ อ.ธงชัยสั่งห้าม) และเหมือนเดิมคือเป็นอีกช่องทางเพื่อให้พวกเราได้อธิษฐานเผื่อเรื่องเร่งด่วนตลอดเวลา ดังนั้นใครต้องการสื่อสาร ขอความช่วยเหลือ ต้องการคำอธิษฐาน ฯลฯ จะเขียน จะส่ง sms หรือโทรศัพท์มาแจ้งได้เลยค่ะ

วันนี้คุณกายชาติส่งโปสการ์ดมาเล่าให้ฟังสั้นๆว่า “ฝึกหนักมากครับ ฝึกหนักมากครับ” แต่ไม่ได้บอกว่าฝึกทำอะไร ไว้รอกลับมาค่อยสอบถามละกัน อีกเรื่องคือคุณสุวรรณาซื้อทีมโบว์ลิ่งการกุศลของโบสถ์สืบสัมพันธวงศ์ไว้ ยังขาดผู้เล่นอีกหนึ่งทีม ใครสนใจรีบแจ้งพี่นุ้ยด่วน เล่นวันเสาร์เช้าที่ 12 กันยายน เวลา 10.00 น. ที่เซ็นทรัลพระราม 3 ไม่จำเป็นต้องเล่นเก่งค่ะ เอาแค่ไม่ล้างท่อบ่อยก็พอ

แล้วก็พี่หลุยส์ (ท่านประธาน) สั่งมาว่าให้รีบจ่ายเงินค่าค่ายด่วน มิฉะนั้นจะไปเยี่ยมเยียนท่านถึงที่บ้าน ส่วนพี่อุ๋ยฝากข่าวมาว่า เสาร์นี้ไม่มีซ้อมเพลงนมัสการนะคะ นักดนตรีติดธุระ

คิดถึงทุกคนค่ะ / พี่นุ้ยเอง

ต้องการคำอธิษฐานเผื่อ

  • แม่ของเสริมออกจาก ICU มาฟักฟื้นห้องธรรมดาแล้วค่ะ แต่ต้องอยู่ต่ออีกระยะ
  • กันย์เพื่อนผู้รับใช้ของ อ.วรรณผ่าตัดเรียบร้อยค่ะ ผลดีเกินคาด ทำให้เด็กเตียงข้างๆขอรับเชื่อด้วย
  • คุณพ่อของติ๊บอยู่ในระหว่างฟื้นฟูเพื่อรอทำคีโมเดือนหน้า
  • คุณแม่พี่แดงไม่สบาย มีอาการเกี่ยวกับตับ….อย่าลืมคุณแม่ของ อ.อู๊ด และแม่ของวิกรมที่เจ็บข้อเท้า
  • อุ๋ย, แป้งทำงานหนักเพราะอยู่ในระหว่างเตรียมงานโบสถ์สาทร และงานค่าย
  • คุณเสน่ห์อาการไม่ค่อยดี ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจแล้วค่ะ

วิทยานิพนธ์ชีวิตแห่งความเชื่อ

วิทยานิพนธ์ชีวิตแห่งความเชื่อ

โดย: อ.สิริวรรณ อานุภาพโยธา (28 สิงหาคม 2009)

เมื่อได้ฟังใครต่อใครได้เป็นพยานเรื่องของพระพรที่ผ่านมาทางความยากลำบากก็ทำให้นึกถึงชีวิตเพื่อนคนหนึ่งที่ได้ตัดสินใจลาออกจากงานประจำและรับการทรงเรียกเพื่อถวายตัวรับใช้พระเจ้าเหมือนอย่างวรรณ  เธอชื่อกันยารัตน์หรือกันย์ เป็นชาวภูเก็ต ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมากในเรื่องประเพณีถือศีลกินเจ

เมื่อ 2 ปีที่แล้ววรรณเองเคยได้ลงไปร่วมค่ายของคริสตจักรของกันย์ที่ภูเก็ตและเป็นช่วงที่ตรงกับเทศกาลนี้พอดี  วรรณเกิดในครอบครัวคนจีน แต่ก็ยังไม่เคยเห็นพิธีกรรมใหญ่โตขนาดนี้ ช่วงเวลาที่ยืนรอให้ขบวนแห่อันยาวเหยียดผ่านไปเพื่อข้ามถนนนั้น ได้เห็นคนมากมายที่เรียกตัวเองว่า คนทรง กระโดดโลดเต้นเหมือนไม่รู้สึกตัว เอาเหล็กแหลมทิ่มแทงตัวเองตามความเชื่อของพวกเขา แต่เชื่อไหมคะว่าระหว่างที่รอให้ขบวนแห่ผ่านไป วรรณกลับยืนน้ำตาไหลไม่รู้ตัว จับมือเพื่อนไว้แน่น  หัวใจมันร้องเรียกแต่พระเจ้าให้ช่วยดวงวิญญาณมากมายเหล่านี้ด้วย  ภาพเหล่านั้นยังคงจดจำได้เสมอและรู้ว่างานของพระเจ้าที่ภูเก็ตยังมีอีกมากมายจริง ๆ ที่เกริ่นนำมาเพราะอยากบอกว่าเพื่อนผู้รับใช้คนนี้ก็ทุ่มเทที่จะรับใช้พระเจ้าอย่างเต็มกำลังเช่นกัน

เมื่อ3 อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ข่าวจากเพื่อนพี่น้องว่า กันย์ล้มป่วยอย่างกระทันหัน ยังไม่รู้สาเหตุว่าเป็นโรคอะไร เริ่มตัวบวมขึ้นทั้งที่ท้องและขา จนหมอโรงพยาบาลที่แล้ว ที่เล่า ต้องส่งตัวกันย์ไปที่อื่น เพราะไม่รู้จะรักษายังไง ในที่สุด โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ ก็รับตัวไว้รักษาโดยไม่สามารถทำเรื่องเบิกจ่ายค่ารักษาได้เลยเพราะไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขบัตรทองที่มี แต่พี่น้องที่คริสตจักรก็ช่วยกัน  ขอบคุณพระเจ้าที่แพทย์ที่นั่นเชี่ยวชาญและเริ่มวินิจฉัยโรค และพบว่ากันย์เป็น Budd Chiari Syndome ซึ่งเกี่ยวกับตับ และมีโรคแทรกซ้อนคือ Polytenmia Vera ที่เกี่ยวข้องกับระบบเลือด

อธิบายง่าย ๆ ตามความเข้าใจของคนไม่ได้เป็นหมอก็คือ มีความผิดปรกติของการสร้างเม็ดเลือดจากไขสันหลัง ทำให้เลือดมีความข้นสูงจนหนืด และเมื่อเลือดหนืดแล้วก็ไปอุดอยู่ที่ตับจนทำให้ตับไม่สามารถทำงานขับถ่ายของเสียได้ น้ำจึงท่วมตับและลามไปที่ปอด คุณแม่ของกันย์เป็นโรคนี้เช่นกันและท่านก็จากไปอยู่กับพระเจ้าเมื่อ3 ปีที่แล้ว  โรคนี้ไม่ค่อยได้พบนัก ส่วนใหญ่ถ้าเป็นก็จะเป็นผู้ชายมากกว่า ในทุก ๆ วันที่นอนอยู่ที่โรงพยาบาล กันย์จะต้องถูกเจาะเอาน้ำออกจากช่องท้องวันละกว่า 2 ลิตร  และต้องถ่ายเลือดออกวันละเกือบ 200 กรัมเพื่อเลือดจะไม่ข้นจนเกินไป กันย์ตัวผอมบางมาก เพราะฉะนั้นเมื่อถูกเจาะอย่างนี้ทุกวันร่างกายก็ยิ่งแย่ แต่กำลังใจของเธอนั้นเกิน 100 จริง ๆ วันที่ได้โทรคุยกับกันย์ครั้งแรก เขากลับแย่งถามว่าลูกในท้องวรรณเป็นยังไงบ้าง และกำชับให้วรรณดูแลสุขภาพดี ๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะที่เราฟังแล้วก็รู้ว่าเพื่อนเหนื่อยมาก วรรณร้องไห้กับความเจ็บปวดของเพื่อนแต่ก็พยายามให้เสียงเป็นปรกติเพื่อเขาจะได้ไม่เศร้าไปกับเรา แต่ก็ลำบากเหลือเกิน เราจึงจบการสนทนาด้วยการอธิษฐานด้วยน้ำตาร่วมกันและด้วยความเชื่ออย่างเดียวกันว่าพระเจ้าจะทรงเป็นแพทย์ผู้ประเสริฐของกันย์เสมอ

หลังจากที่เราคุยกัน 2 วันต่อมา เพื่อนทางกรุงเทพได้ข่าวว่าคุณหมอที่สงขลาจะส่งตัวกันย์มารักษาต่อที่กรุงเทพและกำลังตัดสินใจว่าจะเป็นที่ รพ. พระมงกุฏ ดี หรือ รพ.จุฬา ดี พวกเราอยากให้กันย์มาที่จุฬามากกว่า เพราะเรารู้ว่าคุณหมอที่นี่เก่งทุกท่านและพ่อของกันย์ที่ต้องมาดูแลจะเดินทางสะดวกด้วย  เราทุกคนร่วมกันอธิษฐานขอคำตอบจากพระเจ้า ให้หมอเองก็จะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เพื่อนด้วย  วันรุ่งขึ้นได้โทรไปคุยกับคุณหมอและได้คำตอบว่าเขาจะส่งกันย์มาที่ ร.พ. จุฬา เราขอบคุณพระเจ้าทันที แต่ปัญหาที่คุณหมอบอกอีกเรื่องคือ กันย์ต้องรอเตียงและรอสิทธิบัตรทองก่อน ซึ่งอาจจะเป็นอาทิตย์กว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย แต่อาการของกันย์ไม่สามารถรอได้นานขนาดนั้น

วันที่เราเริ่มติดต่อนั้นคือวันศุกร์และเราก็รู้ว่าเสาร์-อาทิตย์คงยุ่งยาก เพราะราชการจะหยุด ได้แต่อธิษฐานและทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้  พี่น้องที่ภูเก็ตวยดำเนินเรื่องบัตรทอง เพราะพระองค์เท่านั้นทุกอย่างผ่านไปได้โดยสะดวก กันย์จะได้รับการรักษาโดยใช้สิทธินี้  เพื่อนพี่น้องที่กรุงเทพก็ช่วยติดต่อเรื่องเตียงและประสานงานกับอาจารย์หมอที่จะผ่าตัดให้กันย์ ทางแพทย์ที่สงขลาระบุว่า กันย์ต้องทำ Bypass ตับเท่านั้นจึงจะช่วยให้สถานการณ์ต่าง ๆ ดีขึ้น อาจารย์หมอที่เป็นผู้เชี่ยวชาญมือหนึ่งของประเทศไทยในเรื่องนี้ได้ดูฟิล์มแล้วก็บอกว่าเขาไม่เคยเจอกรณี แบบนี้ จึงมั่นใจแค่ 60%  แต่เราเชื่อว่าในส่วนที่เหลือและเกินนี้พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์จะเป็นผู้กระทำให้สำเร็จ  แล้วพระองค์ก็เปิดทางทุกเรื่อง ในบ่ายวันนั้นเราได้รับแจ้งจากพยาบาลที่จุฬาว่ามีเตียงว่างแล้วพร้อมที่จะเคลื่อนย้ายกันย์ได้เลย (ซึ่งขอขอบคุณพี่แอ๊ดและพี่ติ๋ม ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้ พระเจ้าใช้พี่ทั้งสองท่านในการช่วยเหลือพี่น้องเสมอเลยคะ) ดังนั้นกันย์จึงได้ถูกส่งตัวเข้ากรุงเทพในวันเสาร์ทันทีทั้งๆ ที่พยาบาลที่สงขลาแทบตั้งตัวไม่ทัน

เวลานี้กันย์ได้เข้ามารับการรักษาที่ร.พ จุฬาได้ เกือบอาทิตย์แล้ว คุณหมอเจ้าของไข้ก็เป็นอาจารย์แพทย์ระดับมือหนึ่งของประเทศทั้งสิ้น พวกเขาสนใจอาการของกันย์มากและอยากจะศึกษา จึงทำให้กันย์ได้รับการดูแลอย่างดี ในช่วงเวลาแห่งความเจ็บป่วยนี้ได้ส่งผลแห่งพระพรไปสู่คนรอบข้างมากมาย เปรียบเหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงน้ำ ทำให้ผิวน้ำกระเพื่อมกระจายเป็นวงกว้าง พระพรมากมายได้หลั่งไหลไปสู่ครอบครัวของกันย์ คุณพ่อได้ตัดสินใจรับเชื่อ เพื่อนๆ พี่น้องทุกคนได้เรียนรู้เรื่องของความไว้วางใจและความเชื่อมากขึ้น ปัญหาของคริสตจักรได้รับการแก้ไข พี่น้องที่เคยแตกแยกไม่เข้าใจกันก็กลับมาคืนดี  และทุกครั้งที่มีพี่น้องไปเยี่ยม ผู้ป่วยเตียงใกล้เคียงก็จะได้ฟังเรื่องราวของพระเจ้า ได้รับการอธิษฐานเผื่อ และได้ฟังเสียงเพลงแห่งพระพรเสมอ  และพระพรนี้ก็ไม่เว้นแม้กระทั่งครอบครัวของวรรณ พ่อกับแม่ได้เห็นความรักของพี่น้องคริสเตียนที่ช่วยเหลือกัน เหมือนอย่างที่พระเยซูตรัสไว้ว่า “เจ้าทั้งหลายจงรักกันและกัน ดังนั้นแหละคนทั้งหลายจึงจะรู้ว่าเจ้าเป็นสาวกของเรา” และก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

พระพรอีกประการคือน้องสาวและน้องชายของวรรณได้กลับมาคืนดีกันหลังจากที่เขาไม่คุยกันมานานด้วยต่างก็ถือทิฐิมานะใส่กัน วรรณได้บอกน้องเรื่องของการคืนดีและการรักผู้อื่นขณะที่เรายังมีเวลา ไม่ใช่ว่าจะมารักกันเอาเมื่อจะหมดเวลาซะแล้ว ซึ่งนี่คือพระพรที่ผ่านมาทางความทุกข์ยากลำบากโดยยืนอยู่บนความเชื่อที่เข้มแข็งของกันย์และเราทุกคน

ปีนี้กันย์กำลังจะจบการศึกษาในระดับปริญญาโทสาขาศาสนศาสตร์และกำลังทำวิทยานิพนธ์ซึ่งใกล้จะเสร็จแล้ว แต่ก็ต้องมาล้มป่วยเสียก่อน แตช่วงเวลานี้กันย์กำลังเริ่มต้นเขียนวิทยานิพนธ์แห่งชีวิตความเชื่ออีกฉบับ โดยมีพระเจ้าทรงเป็นที่ปรึกษามหัศจรรย์ของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ โดยมีเราทุกคนได้ร่วมเขียนด้วยกัน วรรณจึงเชื่อว่าพระอง์จะทรงช่วยให้กันย์ผ่านไปด้วยความสง่างามและวันหนึ่งเมื่อเขาจะได้รับรางวัลแห่งความเชื่อนี้ก็จะเป็นมงกุฏชีวิตที่จะไม่มีวันร่วงโรย  วันนี้เราจึงเชื่อและไว้วางใจในพระเจ้าว่าพระองค์จะทรงช่วยเหลือผู้รับใช้ของพระองค์และจะทรงนำกันย์กลับไปยังทุ่งนาที่เหลืองอร่ามในภูเก็ตเพื่อให้กันย์จะได้ลงไปร่วมเก็บเกี่ยวอีกครั้ง แล้ววันหนึ่งเราจะได้ร่วมกันขอบคุณพระเจ้ากับกันย์และนี่คือคำพยานแห่งชีวิตที่มีพระเยซูคริสต์ทรงเป็นผู้อำนวยพระพรทั้งสิ้น

ซักเสร็จ? (Success)

ซักเสร็จ? (Success)

ท่านเซอร์ วินสตัน เชอร์ชิลล์ ผู้โด่งดัง เคยกล่าวไว้ว่า…

“บางครั้งการกระทำให้ดีที่สุดนั้นยังไม่พอ เพราะว่าคุณต้องกระทำในสิ่งทีคุณจำเป็นต้องกระทำให้เสร็จด้วย” (Sometimes it is not enough to do your best; you have to do what’s required.)

ผมได้รับเชิญจาก กศน. ไทย ในสิงคโปร์ และพันธกิจไทยเชนลี ให้ไปเป็นวิทยากรกับนักศึกษา กศน. ไทยที่ทำงานหรืออาศัยอยู่ในประเทศสิงคโปร์ เมื่อเดือนสิงหาคม 2009 ในหัวข้อว่า “Success”!

ในคืนแรกก่อนผมบรรยาย ผู้นำกิจกรรมนำให้ทุกคนร่วมกันร้องเพลงและมีท่าทางโดยมีเนื้อร้องประกอบการร้องว่า “เรามาซักผ้ากัน” “ซักผ้านั้นมี 4 ขั้นตอน ขยี้ๆ บิดๆ สะบัดๆ ตากๆ นำมาขยี้ๆ  บิดๆ สะบัดๆ แล้วเอาไปตาก!” ในทันใดผมก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าการซักเสื้อผ้านั้นสามารถใช้เป็นตัวอย่างเปรียบเทียบให้เห็นภาพของความสำเร็จ (success) ได้เป็นอย่างดี!

เพราะว่าคนบางคนซักผ้าแล้วปล่อยค้างไว้ หรือซักผ้าแล้วรีบร้อนเอาเข้าเก็บใส่ตู้ทั้ง ๆ ที่ยังแห้งไม่สนิท ก็เลยเกิดกลิ่นหืนอันไม่พึงประสงค์ จะนำเอาเสื้อผ้าเหล่านั้นกลับมาใส่ใหม่ก็ไม่ได้ เพราะ ไม่พร้อมใช้ จึงถือว่ายังซักไม่เสร็จ หรือได้แต่ “ซัก” (“suc”) แต่ไม่ “เสร็จ” (“cess”) !

ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าซักผ้าอย่างดีที่สุดจนสะอาดทั้งตัว แต่ไม่เอาไปตากหรืออบให้แห้งสนิทก่อน ก็อาจจะถือว่ากระบวนการซักเสื้อผ้ายังไม่เสร็จสิ้นสมบูรณ์! แต่ตรงกันข้าม หากว่าเราซักเสื้อผ้าทุกอย่างตามขั้นตอนของกระบวน การการซักจนเสร็จเรียบร้อย แล้วเอาไปตากจนแห้งสนิท เราก็สามารถนำเสื้อผ้านั้นกลับมาใช้ใหม่ได้อีกครั้งอย่างมั่นใจ พร้อมกับมีเวลาที่จะไปทำอย่างอื่นหรือเฉลิมฉลองได้อย่างสนุกสนาน

แต่หากว่าซักไม่เสร็จแล้วออกไปสนุกสนานก็คงถูกสะกิดให้กลับไปซักต่อจนกว่าจะเสร็จ!

เหมือนกับภรรยาของผม วันก่อนเธอซักเสื้อผ้าตั้งแต่เช้าจนบ่ายแล้วเสร็จจากนั้นเธอก็มีเวลาไปร่วมฉลองงาน “วันแม่” ที่มี ฯพณฯอภิสิทธิ์ นายกรัฐมนตรีไปเป็นประธานเปิดงานที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย พอดีผมโทร ศัพท์กลับมาหาจากสิงคโปร์เธอก็ส่งเสียงตามสายพร้อมสาธยายออกมาอย่างเบิกบานว่ากำลังสนุกกับงาน “วันแม่” ที่มีการแสดงคอนเสิร์ทหลายชุดที่น่าประทับใจทั้งนั้น  แถมยังได้ขอบัตรชมบางรายการอื่น ๆ ในวันต่อ ๆ ไปให้ผมไปร่วมฉลอง “วันแม่” ด้วยกันอีกด้วย

ใช่ครับ เธอมีความสุข เพราะเธอซักเสื้อผ้าเสร็จ เธอจึงมีอิสระที่จะออกไปเฉลิมฉลองหาความสำราญได้อย่างเต็มที่ แต่หากว่าวันนี้เธอยังซักเสื้อผ้าไม่เสร็จ เธอก็ออกไปทำอย่างนั้นไม่ได้!

จึงกล่าวได้ว่า ความเพลิดเพลินทั้ง หลายที่เธอได้รับ มีสาเหตุมาจากว่า “เธอสามารถพิชิตกองเสื้อผ้าได้ตามวัตถุประสงค์แล้ว นั่นคือ เธอสามารถซักเสร็จ (Success) ตามกรอบเวลาในแผนงานของเธอ!”

ชีวิตของคุณก็เช่นกัน หากว่า “ภาระหน้าที่” ใดๆ ที่คุณต้องกระทำให้เรียบร้อย เปรียบเหมือนกับว่าคุณมี “กอง เสื้อผ้า” ที่คุณต้องซักให้เสร็จตามความรับผิดชอบก่อนที่คุณจะมีอิสระเสรีในการกระทำในสิ่งที่คุณพอใจเป็นส่วน ตัว

พี่น้องที่รัก!  วันนี้ “งานที่ได้รับมอบหมาย” หรือ “เสื้อผ้า” เหล่านั้น คุณซักเสร็จ (success) แล้วหรือยัง?

-ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

ปาฏิหาริย์

ปาฏิหาริย์

พระองค์ผู้มิได้ทรงหวงพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ แต่ได้ทรงโปรดประทานพระบุตรนั้นเพื่อประโยชน์แก่เรา ถ้าเช่นนั้นพระองค์จะไม่ทรงโปรดประทานสิ่งสารพัดให้เราทั้งหลาย ด้วยกันกับพระบุตรนั้นหรือ (โรม 8:32)

วันหนึ่งในชั้นเรียนพระคัมภีร์วันพฤหัสบดี ได้มีโอกาสฟังพี่น้องท่านหนึ่งขึ้นไปพูดเป็นพยานถึงประสบการณ์ของเขากับพระเจ้า พูดถึงเรื่องความเชื่อและการอัศจรรย์ เขาเล่าว่าวันหนึ่งขณะนั่งไปในรถ คิดถึงพระเจ้า คิดว่าพระเจ้ากำลังดูเขาอยู่หรือเปล่า จึงอธิษฐานว่าถ้าพระองค์ทรงดูอยู่ ขอหมายสำคัญให้เขารู้ด้วย อยู่ดีๆเขาก็เห็นท้ายรถคันข้างหน้ามีสติ๊กเกอร์ติดอยู่เขียนว่า “เรากำลังดูท่านอยู่” นับเป็นประสบการณ์อัศจรรย์ส่วนตัวที่พระเจ้าให้กับเขา Continue Reading “ปาฏิหาริย์”

เมื่อพระเจ้าตอบคำอธิษฐาน

เมื่อพระเจ้าตอบคำอธิษฐาน

สาธุการแด่พระเจ้า พระบิดาแห่งพระเยซูคริตสเจ้า ของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอบคุณพระองค์ผู้ทรงเมตตา

ขอบพระคุณพระเจ้าแห่งความชูใจ ช่วงที่ผ่านมาเป็นเวลาที่ยากลำบากของข้าพเจ้า เงินเดือนลดลงจากสภาวะเศรษฐกิจ แต่ก็ไม่เป็นไรพอรับได้   คิดว่าพระองค์คงให้เราเรียนรู้อะไรบางอย่างกับสิ่งที่เกิดขึ้น

Continue Reading “เมื่อพระเจ้าตอบคำอธิษฐาน”