จงขอบพระคุณเมื่อนับเศษสตางค์

จงขอบพระคุณเมื่อนับเศษสตางค์

แม้ต้นมะเดื่อไม่มีดอกบาน หรือเถาองุ่นไม่มีผล ผลมะกอกก็ขาดไป ทุ่งนามิได้ผลิตอาหาร แม้ฝูงแพะแกะขาดไปจากคอก และไม่มีฝูงวัวที่ในโรง ถึงกระนั้น ข้าพเจ้าจะร่าเริงในพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า (ฮาบากุก 3:17-18 THSV11)

ในยุคของผู้เผยพระวจนะฮาบากุก เกิดการถดถอยทางเศรษฐกิจ ไม่มีวัวที่ในโรงนา ไม่มีผลผลิตให้เก็บเกี่ยวในทุ่งนา

“แต่…” ผู้เขียนกล่าวว่า ข้าพเจ้ารู้สึกร่าเริงยินดี คำว่า “ถึงกระนั้น “ ในข้อ 18 “ข้าพเจ้าจะร่าเริงในพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า”   

Continue Reading “จงขอบพระคุณเมื่อนับเศษสตางค์”

ทำไมเราจำเป็นต้องอยู่ใกล้กับคนของพระเจ้า

ทำไมเราจำเป็นต้องอยู่ใกล้กับคนของพระเจ้า

แล้วกษัตริย์นั้นทรงบัญชาอัชเปนัสหัวหน้าขันทีของท่านไปนำคนอิสราเอลบางคน ทั้งเชื้อพระวงศ์และเชื้อสายขุนนาง (ดาเนียล 1:3 THSV11)

ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ ถูกนำมาจากยูดาห์แผ่นดินเกิดและส่งไปที่ดินแดนของคนต่างชาติชื่อบาบิโลน ชื่อของพวกเขาก็ถูกเปลี่ยนไปด้วย ฮานันยาห์ถูกเปลี่ยนเป็นชัดรัค มิชาเอลถูกเปลี่ยนเป็นเมชาค และอาซาริยาห์ถูกเปลี่ยนเป็นอาเบดเนโก

Continue Reading “ทำไมเราจำเป็นต้องอยู่ใกล้กับคนของพระเจ้า”

สารจากศิษยาภิบาล

2 ธันวาคม 2018

สวัสดีครับชาว CJ

ขอต้อนรับทุกท่านสู่การนมัสการพระเจ้าในวันนี้ ผมเรื่องดีใจหลายเรื่องคือ

1. ดีใจที่อาทิตย์ที่แล้วมีผู้ประกาศตัวต้อนรับพระคริสต์ถึง 6 คนคือ

  1. คุณมานพ มีศรี (จันทร์) 2.คุณอมรศักดิ์ ชัยกัลยาสิทธิ์ (เบนซ์) 3. คุณจิรานุวัฒน์ บุญนก (ต๊ะ) 4. คุณอติทร สิทธิชัย (แอน) 5. คุณกิตติทัต. บุญนก (น้องแลนมาร์ค) 6. คุณพลอยชมพู. บุญนก(น้องไอรีน)

Continue Reading “สารจากศิษยาภิบาล”

คุณรู้สึกอย่างไร หากว่าวันหนึ่งเพื่อนบ้านของคุณจะฟ้องร้องคุณต่อพระพักตร์ของพระเจ้า?

คุณรู้สึกอย่างไร หากว่าวันหนึ่งเพื่อนบ้านของคุณจะฟ้องร้องคุณต่อพระพักตร์ของพระเจ้า?

“เพราะว่าถ้าข้าพเจ้าประกาศข่าวประเสริฐ ข้าพเจ้าก็ไม่มีเหตุที่จะอวดได้ เพราะว่าข้าพเจ้าจำต้องทำและถ้าไม่ประกาศ วิบัติจะเกิดกับข้าพเจ้า” (1โครินธ์ 9:16)

เรารู้อยู่แล้ว มนุษย์ทุกคนเป็นคนบาป และต้องรับผลจากบาปที่เราแต่ละคนทำ นั่นคือเราต้องตาย!

Continue Reading “คุณรู้สึกอย่างไร หากว่าวันหนึ่งเพื่อนบ้านของคุณจะฟ้องร้องคุณต่อพระพักตร์ของพระเจ้า?”

ลังเลอยู่ระหว่างสองฝ่าย

ลังเลอยู่ระหว่างสองฝ่าย

และเอลียาห์ก็เข้ามาใกล้ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “ท่านทั้งหลายจะขยักขย่อนอยู่ระหว่างสองฝ่ายนี้นานสักเท่าใด ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้า จงติดตามพระองค์ แต่ถ้าพระบาอัลเป็น ก็จงตามท่านไปเถิด” และประชาชนไม่ตอบท่านสักคำเดียว (1พงศ์กษัตริย์ 18:21 TH1971)

ตอนนี้ราเชลลูกสาวของฉันเดินขาเขยก เข่าของเธอน่าจะบาดเจ็บจากการกระโดดหมุนตัวระหว่างฝึกเชียร์ลีดเดอร์ อาการเจ็บเข่าทำให้เธอเดินไม่ถนัด ทำให้เห็นถึงความเปราะบางและอ่อนแอของเรา ฉันเคยเอานิ้วเท้าไปกระแทกประตู เคยหกล้มคางแตก และเส้นประสาทอักเสบจนเดินเหมือนคนอายุแก่กว่าสองเท่า คำพูดของเอลียาห์ก่อนการท้าพนันบนภูเขาคารเมลที่ท่านถามคนอิสราเอล “ท่านทั้งหลายจะขยักขย่อนอยู่ระหว่างสองฝ่ายนี้นานสักเท่าใด?” ดูเหมือนชนชาติอิสราเอลกำลังตกอยู่ในอาการลังเลไม่ตัดสินใจ

คำถามนี้เอลียาห์ใช้สำนวนที่แปลตรงตัวว่า โผเผไปมาระหว่างกิ่งไม้สองกิ่ง ทำให้เห็นภาพนกที่กระโดดไปมาระหว่างกิ่งไม้ หรือคนที่เดินโดยใช้ไม้ค้ำยัน เอลียาห์กำลังบอกคนอิสราเอลให้เลิกนั่งอยู่บนรั้วเสียที ก่อนหน้านี้ในประวัติศาสตร์อิสราเอล โยชูวาเคยขีดเส้นลงบนผืนทรายและสั่งประชากรที่กำลังเข้าสู่แผ่นดินแห่งพันธสัญญาให้เลือกว่าจะปรนนิบัติผู้ใด: “และถ้าพวกท่านไม่เห็นด้วยที่จะปรนนิบัติพระยาห์เวห์ ท่านก็จงเลือกเสียในวันนี้ว่าท่านจะปรนนิบัติใคร” (โยชูวา 24:15 THSV11)

พระวจนะเช่นนี้ทำให้เราอึดอัดใจ เพราะเราต่างก็มีเรื่องขยักขย่อนอยู่ในใจ ไม่มีใครในพวกเราทำถูกทุกครั้ง เราทำไปตามระดับความต่างในสิ่งที่เราพูดว่าเราเชื่อ และวิธีที่เราคิดและปฏิบัติ หลายครั้งสิ่งที่ไม่ตรงกันนี้ไม่ใช่เราตั้งใจ แต่เราช้ากว่าจะตระหนักรู้ เช่นสิ่งที่เราทำคือประกาศเรื่องของพระเยซูคริสต์ แต่ทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับคำสอนของพระองค์ เราจีงต้องสู้กับความหน้าซื่อใจคดของตนเอง เราพยายามเชื่อมต่อความเชื่อและการประพฤติ แต่พฤติกรรมบางอย่างก็ไม่อาจไปด้วยกันได้

เช่นเดียวกับการนมัสการพระยาห์เวห์และพระบาอัลที่คนอิสราเอลทำ เราเองอาจกำลังปรนนิบัติพระเจ้าไปพร้อมๆกับความโลภ หรือพระเจ้าและประพฤติผิดทางเพศ หรือพระเจ้าและการไม่เชื่อฟัง เราไม่สามารถเลือกได้ทั้งคู่ จะปรนนิบัติพระเจ้าและเชื่อฟังพระบัญญัติของพระองค์ หรือดำเนินชีวิตตามมาตรฐานที่เรากำหนดเอง

แม้พยายามทำให้ได้ เราต้องระวังไม่ให้ตกอยู่ในอาการไม่รู้ร้อนรู้หนาวเหมือนคริสตจักรในเลาดีเซียในพระธรรมวิวรณ์ พระเจ้าตรัสว่า “เรารู้จักความประพฤติของเจ้า คือว่าเจ้าไม่เย็นและไม่ร้อน เราอยากให้เจ้าเย็นหรือร้อน เพราะว่าเจ้าเป็นแต่อุ่นๆ ไม่ร้อนและไม่เย็น เราจะคายเจ้าออกจากปากของเรา” (วิวรณ์ 3:15-16 THSV11) ทำให้เห็นถึงการลังเลไม่ตัดสินใจ – เหมือนนั่งอยู่บนรั้ว

วอลเตอร์ บรุ๊กแมน เขียนถึงความลังเลของคริสเตียนเยอรมันในยุคของฮิตเลอร์ “นี่เป็นคนของคริสตจักรที่คิดว่าสามารถดำเนินไปอย่างซื่อสัตย์ได้โดยไม่ต้องเลือกระหว่างการครอบงำโดยลัทธินาซี และเรื่องราวของพระเยซูคริสต์” เราไม่สามารถเอนไปมาในเรื่องของศีลธรรมได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องของรสชาตไอศครีมที่เราโปรดหรือทรงผมที่เราชอบ เราเปลี่ยนไปมาได้

แต่ในการติดตามพระเจ้าและหลีกเลี่ยงจากบาปที่ทำลายวิญญาณของเรา เราไม่อาจลังเล เราต้องเลือก พระเจ้าไม่ได้สร้างนกให้กระโดดไปมาบนกิ่งไม้ พระองค์สร้างนกให้บิน ทำนองเดียวกัน พระเจ้าทราบว่าโอนเอนไปมาไม่อาจนำไปถึงชีวิตแห่งชัยชนะที่เตรียมไว้ให้เราได้ เอลียาห์จึงย้ำกับชาวอิสราเอลว่าพวกเขาไม่อาจได้ทั้งสองอย่าง และผู้คนก็นิ่งเงียบเมื่อต้องตัดสินใจ

ทุกวันเรามีตัวเลือก: กินอาหารที่ดีต่อสุขภาพหรือที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ กระฉับกระเฉงหรือเรื่อยเปื่อย เล่นโซเชี่ยลหรือออกไปสัมผัสชีวิตจริงของผู้คน นับพระพรหรือนับปัญหา อธิษฐานและอ่านพระวจนะหรือหาอย่างอื่นทำฆ่าเวลา พระเจ้าเรียกให้เราเลือกว่าจะรักหรือไม่รักพระองค์ เมื่อตั้งใจจะรักและทำตามคำสั่งของพระองค์ จะพบว่าเราเหนื่อยน้อยลง จิตวิญญาณจะแข็งแกร่งขึ้น จะเป็นเหมือนพระองค์ในความเชื่อ ในความรัก และในการให้อภัย แทนที่จะพยายามทำให้ได้เอง ให้เชิญพระวิญญาณบริสุทธิ์เข้ามาและทำทุกสิ่งผ่านทางพระองค์ โดยไม่รีรออีกต่อไป

เมื่อมีสิ่งที่ต้องเลือกในชีวิตและตัดสินใจไม่ได้ ทูลขอการทรงนำ อย่านั่งนิ่งอยู่ในความเงียบเหมือนที่คนอิสราเอลทำ เมื่อเราตัดสินใจเลือกเดินตามพระเจ้า ให้ดำเนินชีวิตเต็มที่ให้พระองค์ แม้ไม่มีใครในพวกเราสมบูรณ์แบบ แต่เราจะเติบโตขึ้นและก้าวไปสู่ความสมบูรณ์ในพระเจ้าด้วยใจที่รักและเชื่อฟังพระองค์

 

โดย Melissa Spoelstra

อนุญาตโดย Girlfriends in God: www.crosswalk.com

(Cr.ภาพ Nuisri)

อะไรบ้างที่มารไม่อยากให้คุณทำ

อะไรบ้างที่มารไม่อยากให้คุณทำ

ส่วนผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะต้องไม่เป็นคนที่ชอบทะเลาะ แต่ต้องมีใจเมตตาต่อทุกคน เป็นอาจารย์ที่เหมาะสมและมีความอดทน 25แก้ไขความคิดเห็นของฝ่ายตรงข้ามด้วยความสุภาพอ่อนโยน เพราะพระเจ้าอาจโปรดให้พวกเขากลับใจ และมาถึงความรู้ในความจริง (2ทิโมธี 2:24-25 THSV11)

ผลสำรวจจากบริษัทบาร์น่ากรุ๊ปในปี 2013 เผยว่าเมื่อถามคริสเตียนว่าพวกเขารู้สึกต้องรับผิดชอบต่อการแบ่งปันความเชื่อกับผู้อื่นหรือเปล่า?

73 % ตอบใช่ แต่ในรายงานยังบอกอีกว่ามีเพียงครึ่ง (52%) ของคริสเตียนบังเกิดใหม่บอกว่าที่จริงแล้วพวกเขาเคยเล่าข่าวประเสริฐให้คนที่มีความเชื่ออื่นอย่างน้อยครั้งหนึ่งในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

มารไม่ชอบให้เราแบ่งปันความเชื่อเพราะเป็นการคุกคามอาณาจักรของมันโดยตรง พวกมันจะทำทุกวิถีทางเพื่อกันไม่ให้เราแบ่งปันความเชื่อ ผมไม่รู้เกี่ยวกับคุณ แต่ผมจะพยายามทำเป็นสองเท่าในสิ่งที่พวกมารไม่ต้องการให้ทำ เราสามารถนำคนมาถึงพระเยซูได้ เพียงแต่พวกเราส่วนใหญ่ยังไม่ได้ก้าวเท้าแรกออกไป

คริสเตียนทุกคนควรแบ่งปันความเชื่อง่ายๆสั้นได้ภายในสามนาทีหรือน้อยกว่านั้น ลองคิดว่าคุณอยู่บนเครื่องบินและได้ยินว่าเครื่องยนต์มีปัญหา เครื่องกำลังดิ่งลง คุณมีเวลาสามนาทีพูดกับผู้โดยสาร คุณคิดว่าคุณสามารถเล่าข่าวประเสริฐได้ทันในเวลานั้นหรือเปล่า? ผมว่าคุณทำได้ คุณเพียงแต่พูดสาระสำคัญออกไป ผมเชื่อว่าถ้าเราได้ทำบ่อยๆ เราจะนำคนมากมายมาถึงพระเยซู

อย่าพูดว่า “ฉันไม่เชื่อว่าพระเจ้าเรียกให้ฉันไปประกาศ ฉันแค่ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีก็พอแล้ว” แบบอย่างที่ดีไม่อาจนำคนมาถึงพระคริสต์ได้ แบบอย่างที่ดีอาจเปิดประตูที่มองเห็นถึงความเชื่อและนำคนมาถึงพระคริสต์ได้ และแบบอย่างที่ดีเป็นสิ่งที่เราต้องทำเพื่อให้มีโอกาสใช้คำพูดเป็นหนทางแบ่งปันความเชื่อ

สถิติบอกเราว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของคริสเตียนไม่เคยนำใครไปถึงพระเยซูเลย คุณล่ะครับ?

 

โดย: Pastor Greg Laurie

อนุญาตโดย Harvest Ministries with Greg Laurie

PO Box 4000,Riverside,CA92514

(Cr.ภาพ ATD)

บทเรียนพระธรรมกิจการ บทที่ 15

ชื่อคริสเตียนปรากฏเป็นครั้งแรก

พระธรรม        กิจการ 11:1-30

อ้างอิง            กจ.1:16;2:38;8:29,40;9:10-11;10:9-32,44-45,11:26;13:43;14:23-26; 15:19,40;20:24;21:10,26:1-2;รม.10:12-13;15:26;2คร.7:10;มธ.27:32;ลก.1:15

บทนำ             คุณละอายที่จะบอกกับคนอื่น ๆ หรือไม่ว่า คุณเป็นคริสเตียน?

                        และคุณมาเป็นคริสเตียนได้อย่างไร?

                        คุณเองเคยช่วยหรือนำผู้หนึ่งผู้ใดมาเป็นคริสเตียนบ้างหรือไม่?  อย่างไร?

                        คุณรู้สึกอย่างไร เมื่อเห็นคนที่คุณรู้จักหรือคนที่คุณรักมาเป็นคริสเตียน?  

                        และคุณรู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นเขาเจริญเติบโตขึ้นในชีวิตคริสเตียนมากกว่าคุณ?

  Continue Reading “บทเรียนพระธรรมกิจการ บทที่ 15”