พระธรรมกิจการ บทเรียนที่ 19

เปาโล และบารนาบัส

พระธรรม        กิจการ 14:1-28

อ้างอิง            กจ.13:32,43,51;14:7,21;17:4-5,30;16:10;28:24;8:10;9:20;10:26; 11:19,23,26;2:41; 4:29;1:16; 1ธส.1:9;มธ.9:28-29;สดด.65:10;4:7

บทนำ           การรับใช้ไม่ใช่เรื่องง่าย บางครั้งอาจต้องเผชิญกับอุปสรรคขัดขวางจนถึงขั้นบาดเจ็บหรือเจ็บปวดด้วยสาเหตุนานาประการ แต่ขอให้เรายืนหยัดรับใช้จนเกิดผลถวายเกียรติแด่พระเจ้าอย่างเปาโลและบารนาบัสได้กระทำ!

Continue Reading “พระธรรมกิจการ บทเรียนที่ 19”

บทเรียนพระธรรมกิจการของอัครทูต บทเรียนที่ 17

จากบารนาบัส และเซาโล

กลายเป็น เปาโลและบารนาบัส (1)

พระธรรม        กิจการ   13:1-15

อ้างอิง            1:21;7:15;3:11,17;7:15;14:1;16:21,28,21:41;มธ.27:20,32;28:16; กจ.3:24; 4:36;6:6;8:9,29;9:15;

บทนำ           ไม่ว่าใครจะมาก่อนมาหลัง จะแซงเราไป หรือทิ้งเราไป ต่างก็ล้วนไม่สำคัญ เท่ากับว่า ใครพร้อมจะให้พระเจ้าทรงใช้ โดยไม่เกี่ยงไม่หนี และจะอยู่ทำหน้าที่ให้ดีอย่างสัตย์ซื่อตราบจนวันสุดท้ายของชีวิตหรือไม่? และหากผิดพลาดและล้มลงก็จะลุกขึ้นมาใหม่ คนอย่างนี้แหละคือคนที่พระเจ้าต้องการ แล้วคุณเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นหรือไม่?

Continue Reading “บทเรียนพระธรรมกิจการของอัครทูต บทเรียนที่ 17”

บทเรียนพระธรรมกิจการ บทเรียนที่ 16

ใครทำร้ายคริสตจักร พระเจ้าจะทรงตอบสนอง!

พระธรรม        กิจการ12:1-25

อ้างอิง            มธ18:10;14:1;11:21;4:21;กจ1:14;4:365:19;8:40;12:25;13:5,16;15:13; 16:26-27; 20:6;24:27;25:9;2พกษ19:35

บทนำ             อย่าให้ผู้ใดทำร้ายคนของพระเจ้า หรือคริสตจักรของพระองค์เลย เพราะผลลัพท์จะมี  2 ทางคือ หนึ่งตัวเขาเองจะถูกเรียกมาให้รับใช้ และถูกทำร้ายเช่นกัน หรือไม่ก็จะรับภัยจากการลงโทษของพระองค์

Continue Reading “บทเรียนพระธรรมกิจการ บทเรียนที่ 16”

บทเรียนพระธรรมกิจการ บทที่ 15

ชื่อคริสเตียนปรากฏเป็นครั้งแรก

พระธรรม        กิจการ 11:1-30

อ้างอิง            กจ.1:16;2:38;8:29,40;9:10-11;10:9-32,44-45,11:26;13:43;14:23-26; 15:19,40;20:24;21:10,26:1-2;รม.10:12-13;15:26;2คร.7:10;มธ.27:32;ลก.1:15

บทนำ             คุณละอายที่จะบอกกับคนอื่น ๆ หรือไม่ว่า คุณเป็นคริสเตียน?

                        และคุณมาเป็นคริสเตียนได้อย่างไร?

                        คุณเองเคยช่วยหรือนำผู้หนึ่งผู้ใดมาเป็นคริสเตียนบ้างหรือไม่?  อย่างไร?

                        คุณรู้สึกอย่างไร เมื่อเห็นคนที่คุณรู้จักหรือคนที่คุณรักมาเป็นคริสเตียน?  

                        และคุณรู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นเขาเจริญเติบโตขึ้นในชีวิตคริสเตียนมากกว่าคุณ?

  Continue Reading “บทเรียนพระธรรมกิจการ บทที่ 15”

บทเรียนพระธรรมกิจการ บทที่ 14

เปโตรและโครเนลิอัส

พระธรรม        กิจการ 10:1-48

อ้างอิง             กจ.8:40;22:17;ปฐก.9:3;สดด.55:17;20:3;ลนต.11:4-8,13-20;20:25;มธ.26:13;24:17;ฉธบ.14:3-20; 10:17;อสย.53:11

บทนำ           บางครั้งพระเจ้าอาจบัญชาให้เรากระทำกิจบางเรื่องที่เกินความคิดความเข้าใจของเรา เพราะเรื่องนั้นอาจผ่าเหล่าผ่ากอ คือขัดหรือแย้งกับขนบธรรมเนียมประเพณีที่เราและคนอื่น ๆ คุ้นเคย หรือปฏิบัติสืบต่อกันมา แต่เราผู้ที่ปรารถนาจะรับใช้พระเจ้าย่อมไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะยอมจ่ายราคาเพื่อกระทำตามพระบัญชาของพระองค์

                    คุณเคยเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้บ้างหรือไม่? แล้วคุณตอบสนองอย่างไร?

บทเรียน

10:1 “และมีชายคนหนึ่งชื่อโครเนลิอัสอาศัยอยู่ในเมืองซีซารียา เป็นนายร้อยในกองพันทหารที่เรียกว่ากองอิตาเลียน” 

    (At Caesarea there was a man named Cornelius, a centurion of what was known as the Italian Cohort,)

10:2 “ท่านและครอบครัวเป็นคนเคร่งศาสนาและเกรงกลัวพระเจ้า ท่านให้ทานแก่ประชาชนอย่างมากมายและอ้อนวอนพระเจ้าอยู่เสมอ” 

    (a devout man who feared God with all his household, gave alms generously to the people, and prayed continually to God.) 

10:3 “เวลาประมาณบ่ายสามโมง นายร้อยคนนั้นเห็นนิมิตชัดเจนว่ามีทูตสวรรค์องค์หนึ่งของพระเจ้ามาหาตน และกล่าวว่า “โครเนลิอัส” 

     (About the ninth hour of the day he saw clearly in a vision an angel of God come in and say to him, “Cornelius.”)

10:4 “โครเนลิอัสจ้องมองทูตองค์นั้นด้วยความตกใจกลัว และถามว่า “นี่หมายความถึงอะไร ท่านเจ้าข้า?” ทูตสวรรค์จึงตอบท่านว่า “คำอธิษฐานและการให้ทานของท่านขึ้นไปถึงพระเจ้าเป็นเหตุให้พระองค์ทรงระลึกถึงท่านแล้ว” 

     (And he stared at him in terror and said, “What is it, Lord?” And he said to him, “Your prayers and your alms have ascended as a memorial before God.)

10:5 “บัดนี้จงใช้คนไปเมืองยัฟฟา เชิญซีโมนที่เรียกว่าเปโตรมา”

     (And now send men to Joppa and bring one Simon who is called Peter. )

10:6 “ท่านอาศัยอยู่กับซีโมนที่เป็นช่างฟอกหนัง บ้านของเขาอยู่ริมฝั่งทะเล” 

    (He is lodging with one Simon, a tanner, whose house is by the sea.” )

10:7 “เมื่อทูตสวรรค์ที่พูดกับท่านจากไปแล้ว ท่านก็เรียกหาคนใช้สองคนกับทหารที่เคร่งศาสนาคนหนึ่งซึ่งเคยปรนนิบัติท่านเสมอ” 

    (When the angel who spoke to him had departed, he called two of his servants and a devout soldier from among those who attended him, )

10:8 “เมื่อโครเนลิอัสเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้พวกเขาฟังแล้ว ท่านก็ใช้พวกเขาไปเมืองยัฟฟา”

   (and having related everything to them, he sent them to Joppa.)

10:9 “วันรุ่งขึ้นเวลาประมาณเที่ยง ขณะที่คนกลุ่มนี้เดินทางใกล้จะถึงเมืองยัฟฟา เปโตรขึ้นไปบนหลังคาตึกเพื่ออธิษฐาน” 

    (The next day, as they were on their journey and approaching the city, Peter went up on the housetop about the sixth hour to pray. )

10:10 “ขณะนั้นท่านหิวอยากจะรับประทานอาหาร และในระหว่างที่ยังจัดอาหารกันอยู่ เปโตรก็ตกอยู่ในภวังค์” 

    (And he became hungry and wanted something to eat, but while they were preparing it, he fell into a trance)

10:11 “และท่านเห็นท้องฟ้าแหวกออกเป็นช่อง มีอะไรอย่างหนึ่งเหมือนผ้าผืนใหญ่ ซึ่งมุมทั้งสี่ถูกหย่อนลงมายังพื้นโลก” 

     (and saw the heavens opened and something like a great sheet descending, being let down by its four corners upon the earth. )

10:12 “ในนั้นมีสัตว์ทุกอย่าง ทั้งสัตว์สี่เท้า สัตว์เลื้อยคลาน และนกในอากาศ”

      (In it were all kinds of animals and reptiles and birds of the air.) 

10:13 “แล้วมีพระสุรเสียงกล่าวกับท่านว่า “เปโตร จงลุกขึ้นฆ่ากิน” 

      (And there came a voice to him: “Rise, Peter; kill and eat.” )

10:14 “เปโตรจึงทูลว่า “ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะว่าสิ่งไม่บริสุทธิ์หรือเป็นมลทินนั้น ข้าพระองค์ไม่เคยรับประทานเลย” 

      (But Peter said, “By no means, Lord; for I have never eaten anything that is common or unclean.”)

10:15 “แล้วมีพระสุรเสียงมาเป็นครั้งที่สองกล่าวกับท่านว่า “สิ่งที่พระเจ้าทรงชำระแล้ว เจ้าอย่าว่าเป็นสิ่งไม่บริสุทธิ์” 

      (And the voice came to him again a second time, “What God has made clean, do not call common.” )

10:16 “สิ่งนี้ปรากฏถึงสามครั้ง แล้วถูกรับขึ้นไปในท้องฟ้าทันที”

       (This happened three times, and the thing was taken up at once to heaven.)

10:17 “เมื่อเปโตรยังคิดสงสัยเรื่องนิมิตที่เห็นนั้นว่ามีความหมายอย่างไร ในทันใดนั้น คนที่โครเนลิอัสใช้ไปนั้นก็มายืนอยู่หน้าประตูรั้วหลังจากถามหาจนพบตึกของซีโมน” 

      (Now while Peter was inwardly perplexed as to what the vision that he had seen might mean, behold, the men who were sent by Cornelius, having made inquiry for Simon’s house, stood at the gate) 

10:18 “พวกเขาร้องถามว่าซีโมนที่เรียกว่าเปโตรพักอยู่ที่นี่หรือไม่?”

       (and called out to ask whether Simon who was called Peter was lodging there.)

10:19 “ขณะเปโตรตริตรองเรื่องนิมิตอยู่นั้น พระวิญญาณตรัสกับท่านว่า “นี่แน่ะ มีชายสามคนมาหาเจ้า”

      (And while Peter was pondering the vision, the Spirit said to him, “Behold, three men are looking for you.) 

10:20 “จงลุกขึ้นลงไปข้างล่างและไปกับพวกเขาเถิด อย่าลังเลใจเลย เพราะว่าเราใช้พวกเขามา” 

      (Rise and go down and accompany them without hesitation, for I have sent them.”) 

10:21 “เปโตรจึงลงไปหาคนเหล่านั้นกล่าวว่า “นี่แน่ะ ข้าพเจ้าคือคนที่พวกท่านตามหา พวกท่านมีธุระอะไรหรือ?” 

      (And Peter went down to the men and said, “I am the one you are looking for. What is the reason for your coming?”)

10:22 “เขาทั้งหลายจึงตอบว่า “นายร้อยโครเนลิอัสเป็นคนชอบธรรมและเกรงกลัวพระเจ้า และเป็นคนมีชื่อเสียงดีในหมู่พวกยิว โครเนลิอัสผู้นี้ได้รับคำบอกจากทูตสวรรค์บริสุทธิ์ให้มาเชิญท่านไปบ้านเพื่อฟังถ้อยคำของท่าน

      (And they said, “Cornelius, a centurion, an upright and God-fearing man, who is well spoken of by the whole Jewish nation, was directed by a holy angel to send for you to come to his house and to hear what you have to say.”)

10:23 “เปโตรจึงเชิญพวกเขาเข้าไปข้างในและให้พักอยู่ที่นั่น วันรุ่งขึ้นเปโตรลุกขึ้นไปกับพวกเขา และพี่น้องบางคนที่เมืองยัฟฟาก็ไปด้วย” 

      (So he invited them in to be his guests. The next day he rose and went away with them, and some of the brothers from Joppa accompanied him. )

10:24 “วันต่อมาเขาทั้งหลายไปถึงเมืองซีซารียา โครเนลิอัสกำลังรอคอยพวกเขาอยู่ และเชิญญาติพี่น้องกับเพื่อนสนิทมาประชุมร่วมกัน” 

      (And on the following day they entered Caesarea. Cornelius was expecting them and had called together his relatives and close friends.) 

10:25 “เมื่อเปโตรมาถึง โครเนลิอัสก็ต้อนรับเปโตรและทรุดตัวลงแทบเท้าท่าน” 

       (When Peter entered, Cornelius met him and fell down at his feet and worshiped him.)

10:26 “เปโตรจึงประคองโครเนลิอัสให้ลุกขึ้นและกล่าวว่า “จงลุกขึ้นยืน ข้าพเจ้าก็เป็นเพียงมนุษย์เหมือนกัน” 

      (But Peter lifted him up, saying, “Stand up; I too am a man.”) 

10:27 “ระหว่างที่กำลังสนทนากัน เปโตรเข้าไปและเห็นคนจำนวนมากมาอยู่รวมกัน” 

      (And as he talked with him, he went in and found many persons gathered.) 

10:28 “จึงกล่าวกับคนเหล่านั้นว่า “พวกท่านทราบแล้วว่า การที่คนยิวจะคบหาหรือเยี่ยมเยียนคนต่างชาติถือว่าเป็นเรื่องต้องห้าม แต่พระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าแล้วว่า ไม่ควรถือว่าคนหนึ่งคนใดไม่บริสุทธิ์หรือเป็นมลทิน” 

      (And he said to them, “You yourselves know how unlawful it is for a Jew to associate with or to visit anyone of another nation, but God has shown me that I should not call any person common or unclean.) 

10:29 “เพราะเหตุนี้เมื่อท่านใช้คนไปเชิญข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงมาโดยไม่ขัด ข้าพเจ้าขอถามว่า ที่ท่านเชิญข้าพเจ้ามานี้มีจุดประสงค์อะไร?”

      (So when I was sent for, I came without objection. I ask then why you sent for me.”)

10:30 “โครเนลิอัสจึงตอบว่า “สี่วันที่แล้วขณะข้าพเจ้ากำลังอธิษฐานอยู่ในบ้านของข้าพเจ้าราวๆ ตอนนี้คือบ่ายสามโมง มีคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้า สวมเสื้อผ้ามันวาวระยิบระยับ”

      (And Cornelius said, “Four days ago, about this hour, I was praying in my house at the ninth hour, and behold, a man stood before me in bright clothing) 

10:31 “คนนั้นกล่าวว่า ‘โครเนลิอัส พระเจ้าทรงระลึกถึงคำอธิษฐาน และการทำทานของท่านแล้ว” 

      (and said, ‘Cornelius, your prayer has been heard and your alms have been remembered before God.)

10:32 “เพราะฉะนั้นจงใช้คนไปเมืองยัฟฟาเชิญซีโมนที่เรียกว่าเปโตรมา ท่านอาศัยอยู่ในบ้านของซีโมนช่างฟอกหนังที่ริมฝั่งทะเล’” 

       (Send therefore to Joppa and ask for Simon who is called Peter. He is lodging in the house of Simon, a tanner, by the sea.’) 

10:33 “ข้าพเจ้าจึงใช้คนไปเชิญท่านมาทันที การที่ท่านมาก็ดีแล้ว เวลานี้เราอยู่กันพร้อมหน้าเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าเพื่อฟังสิ่งสารพัดที่พระองค์ตรัสสั่งท่านไว้

       (So I sent for you at once, and you have been kind enough to come. Now therefore we are all here in the presence of God to hear all that you have been commanded by the Lord.”)

10:34 “แล้วเปโตรจึงกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเห็นจริงแล้วว่าพระเจ้าไม่ทรงลำเอียง”

       (So Peter opened his mouth and said: “Truly I understand that God shows no partiality,) 

10:35 “ทุกคนในทุกชนชาติที่เกรงกลัวพระองค์ และประพฤติตามทางชอบธรรมก็เป็นที่ชอบพระทัยพระองค์ 

       (but in every nation anyone who fears him and does what is right is acceptable to him.” )

10:36 “เรื่องที่พระองค์ทรงฝากไว้กับพวกอิสราเอลคือการประกาศข่าวประเสริฐเรื่องสันติสุขโดยทางพระเยซูคริสต์ผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือคนทั้งหลาย”

       (As for the word that he sent to Israel, preaching good news of peace through Jesus Christ (he is Lord of all), 

10:37 “พวกท่านก็รู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วแคว้นยูเดีย โดยเริ่มต้นที่แคว้นกาลิลีหลังจากยอห์นประกาศเรื่องบัพติศมานั้น”

      (you yourselves know what happened throughout all Judea, beginning from Galilee after the baptism that John Proclaimed)

10:38 “คือเรื่องที่ว่าพระเจ้าทรงเจิมพระเยซูชาวนาซาเร็ธด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และด้วยฤทธานุภาพอย่างไร และเรื่องที่ว่าพระเยซูเสด็จไปทำคุณประโยชน์และรักษาคนทั้งหลายที่ถูกมารเบียดเบียนอย่างไร เพราะว่าพระเจ้าสถิตอยู่กับพระองค์” 

      (how God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Spirit and with power. He went about doing good and healing all who were oppressed by the devil, for God was with him.) 

10:39 “เราคือสักขีพยานของกิจการทั้งหมดที่พระองค์ทรงทำในแคว้นยูเดียและในกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาฆ่าพระองค์โดยแขวนไว้ที่ต้นไม้หมายถึง กางเขน”

      (And we are witnesses of all that he did both in the country of the Jews and in Jerusalem. They put him to death by hanging him on a tree,)

10:40 “และในวันที่สามพระเจ้าทรงให้พระองค์เป็นขึ้นจากตายและทรงให้ปรากฏ”

       (but God raised him on the third day and made him to appear,)

10:41 “ไม่ใช่ให้ปรากฏแก่คนทั่วไป แต่ให้ปรากฏแก่เรา คือบรรดาสักขีพยานที่พระเจ้าทรงเลือกไว้แล้ว คือทรงปรากฏแก่เราที่กินและดื่มกับพระองค์หลังจากพระองค์ทรงเป็นขึ้นจากตาย” 

     (not to all the people but to us who had been chosen by God as witnesses, who ate and drank with him after he rose from the dead.) 

10:42 “พระองค์ทรงสั่งให้เราประกาศกับคนทั้งหลาย และเป็นพยานว่า พระเจ้าทรงตั้งพระองค์เป็นผู้พิพากษาทั้งคนเป็นและคนตาย”

      (And he commanded us to preach to the people and to testify that he is the one appointed by God to be judge of the living and the dead.)

10:43 “บรรดาผู้เผยพระวจนะก็เป็นพยานถึงพระองค์ว่า ทุกคนที่เชื่อถือในพระองค์นั้น พระเจ้าจะทรงยกความผิดบาปของพวกเขาโดยพระนามของพระองค์

       (To him all the prophets bear witness that everyone who believes in him receives forgiveness of sins through his name.”)

10:44 “ขณะเปโตรยังกล่าวคำเหล่านั้นอยู่ พระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จลงมาสถิตกับทุกคนที่ฟังพระวจนะนั้น”

      (While Peter was still saying these things, the Holy Spirit fell on all who heard the word.) 

10:45 “บรรดาคนเข้าสุหนัตที่เชื่อแล้วซึ่งมาพร้อมกับเปโตรต่างประหลาดใจ เพราะว่าพระเจ้าประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่คนต่างชาติด้วย” 

      (And the believers from among the circumcised who had come with Peter were amazed, because the gift of the Holy Spirit was poured out even on the Gentiles.) 

10:46 “เพราะเขาทั้งหลายได้ยินคนเหล่านั้นพูดภาษาต่างๆ และยกย่องสรรเสริญพระเจ้า เปโตรจึงถามว่า” 

      (For they were hearing them speaking in tongues and extolling God. Then Peter declared,) 

10:47 “ใครจะห้ามคนเหล่านี้ที่ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์เหมือนเราจากการรับบัพติศมาด้วยน้ำ?”

      (“Can anyone withhold water for baptizing these people, who have received the Holy Spirit just as we have?”)

10:48 “เปโตรจึงสั่งให้เขาทั้งหลายรับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูคริสต์ แล้วพวกเขาขอให้เปโตรพักอยู่กับพวกเขาอีกสักระยะหนึ่ง”

      (And he commanded them to be baptized in the name of Jesus Christ. Then they asked him to remain for some days.)

 ข้อมูลมีประโยชน์

10:1     “เมืองซีซารียา” (Caesarea) –อยู่ห่างจากเมืองยัฟฟาไปทางเหนือราว 48 กิโลเมตร ตั้งชื่อเป็นเกียรติให้แก่ซีซาร์ออกัสตัส  ใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของเจ้าหน้าที่ของโรม (8:40)

           “โครเนลิอัส” (Cornelius) = ชื่อภาษาลาติน ที่โด่งดัง เพราะเมื่อหนึ่งร้อยกว่าปีก่อนหน้านั้น โครเนลิอัสซัลลา ปลดแอกทาสกว่าหมื่นคน คนเหล่านั้นจึงใช้ชื่อสกุลว่า โครเนลิอัสต่อ ๆ กันมา

           “นายร้อย” (a centurion) = ผู้บัญชาการหน่วยทหารซึ่งปกติมีอย่างน้อย 100 นาย (มธ.8:5) กองทหารโรม (6000 นาย) แบ่งเป็น 10 กอง แต่ละกองมีชื่อเรียกเฉพาะเจาะจง

-ในที่นี้มีชื่อกองว่า กองอิตาเลียน (กองอื่น ๆ ก็มีเช่น กองจักรวรรดิ หรือกองออกัสตัส ,27:1)  นายร้อยที่บัญชาประมาณ 1 ใน 6 กอง  จะถูกเลือกจากคน ที่ทรงเกียรติ – ลก.7:5 ,พวกเขาเป็นผู้สร้างเสถียรภาพให้กับระบบโรมันทั้งหมด

10:2     “เป็นคนเคร่งศาสนา และยำเกรงพระเจ้า” (a devout man who feared God) -กจ.10:22,35;13:16,26

           = ในทีนี้หมายถึง คนที่ไม่ได้เข้าจารีตยิวเต็มตัว แต่เชื่อพระเจ้า และถือคำสอนด้านศีลธรรมจรรยาของยิว

10:3     “เวลาประมาณบ่าย 3 โมง” (the ninth hour) = ข้อบ่งชี้ว่า โครเนลิอัสปฏิบัติตามศาสนายิว เพราะบ่ายสามโมงคือ เวลาอธิษฐานของคนยิว (3:1)  = เวลาเผาเครื่องหอมยามเย็น

            “เห็นนิมิตชัดเจน” (he saw clearly in a vision) = การสำแดงผ่านทูตสวรรค์แก่โครเนลิอัส ขณะที่เขาอธิษฐาน (ข.30;9:11)

10:4     “คำอธิษฐาน และการให้ทานของท่านขึ้นไปถึงพระเจ้า” (Your prayers and your alms have ascended) = เหมือนควันของเครื่องถวายบูชา (สดด.141:2; ฟป.4:18;ฮบ.13:15-16)

           “เป็นเหตุให้พระองค์ระลึกถึงท่านแล้ว” (as a memorial before God)  = เป็นเครื่องบูชาให้ระลึกถึงต่อพระพักตร์ของพระเจ้าแล้ว –สดด.20:3;มธ.10:42;26:13;วว.8:4

          = ส่วนหนึ่งของธัญบูชาที่เผาบนแท่นบูชาเรียกว่า “ส่วนอนุสรณ์” (ลนต.2:2)

10:5-6  “เมืองยัฟฟา…ซีโมนที่เป็นช่างฟอกหนัง” (Joppa…  Simon, a tanner) ดู 9:36,43

10:9     “บนหลังคาตึกเพื่ออธิษฐาน” (on the housetop about the sixth hour to pray) ดาดฟ้า เป็นธรรมเนียม ในเวลานั้นที่บ้านแต่ละหลัง จะมีหลังคาแบน และมีบันไดขึ้นด้านนอก หลังคา/ดาดฟ้าจึงเป็นที่เหมาะแก่ การพักผ่อนและทำกิจกรรมส่วนตัว (มก.2:4)

10:10   “เปโตรก็ตกอยู่ในภวังค์” (he fell into a trance)  = เข้าสู่ภวังค์ เป็นสภาวะจิตใจที่พระเจ้าบันดาลให้เกิดเพื่อสื่อสารกับเปโตร ไม่ใช่เป็นการฝันหรือจินตนาการไปเอง เขามีสติสัมปชัญญะดีในขณะที่รับนิมิตจากพระเจ้า

10:12   “สัตว์สี่เท้า….” ( all kinds of animals) = ทั้งสัตว์ที่เป็นมลทิน และไม่เป็นมลทิน (ลนต.11)

10:14   “ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า” (By no means, Lord)   = “ไม่ได้พระเจ้าข้า”  เปโตรเป็นคนรักษากฎบัญญัติเรื่องความสะอาด ปราศจากมลทินอย่างเคร่งครัดจนไม่ยอมเชื่อฟังทำตามในทันที

10:15   “สิ่งที่พระเจ้าทรงชำระแล้ว เจ้าอย่าว่าเป็นสิ่งไม่บริสุทธิ์” (What God has made clean) = พระเจ้าบัญชาให้เลิกบัญญัติเรื่องอาหารที่สะอาดและเป็นมลทิน (มธ.15:11); ปท.1ทธ.4:3-5)           

10:16   “สิ่งนี้ปรากฏถึงสามครั้ง” (happened three times) = เพื่อให้เปโตรมั่นใจ

10:23   “เชิญพวกเขาเข้าไปข้างใน” (he invited them in) = การจัดที่พักให้กับคนที่โครเนลิอัสส่งมา นับเป็นก้าวแรกที่เปโตรยอมรับคนต่างชาติ ทั้ง ๆ ที่ความใกล้ชิดเช่นนี้ขัดแย้งกับแนวปฏิบัติของคนยิว

            “วันรุ่งขึ้น” (The next day) = วันที่คนเหล่านั้นมาถึงที่เปโตรอยู่นั้นล่าช้า จึงพักอยู่ 1 คืนก่อนออกเดินทางไกลไปซีซารียาในวันรุ่งขึ้น

            “พี่น้องบางคน” (some of the brothers)  = จำนวน 6 คน (11:12) ซึ่งมีภูมิหลังเป็นยิว (10:45;11:1)

10:26   “ข้าพเจ้าก็เป็นเพียงมนุษย์เหมือนกัน” ( I too am a man) = เปโตรไม่ต้องการให้เกิดความเข้าใจผิด เขาไม่ต้องการให้โครเนลิอัส แสดงอาการ การให้เกียรติเป็นเหมือนนมัสการต่อเขา (14:11-15)

10:28   “แต่พระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าแล้ว” (God has shown me) = เปโตรตระหนักว่า นิมิตที่เขาได้เห็นมีความสำคัญลึกซึ้งมากกว่า แค่การประกาศยกเลิก การแบ่งแยกระหว่างเนื้อสะอาดกับเนื้อที่มีมลทิน แต่กำแพงที่ขวางกั้นระหว่างยิวกับคนต่างชาติกำลังถูกรื้อออกไป (อฟ.2:11-22)

10:30   “สี่วันที่แล้ว” (Four days ago) = สี่วันก่อน คนยิวนับเศษของวันเป็น 1 วัน

  • ฑูตสวรรค์ปรากฎต่อโครเนลิอัส -1 วัน
  • ผู้ส่งข่าวเดินทางมายัฟฟา และเปโตรรับนิมิต– 1 วัน
  • คนทั้งหมดเดินทางออกจากยัฟฟา – 1 วัน
  • พวกเขามาถึงบ้านโครเนลิอัส – 1 วัน

          “คนหนึ่ง…สวมเสื้อผ้ามันวาวระยิบระยับ” (a man … in bright clothing  ) = การบรรยายลักษณะทูตสวรรค์ในสภาพกายมนุษย์

10:34   “พระเจ้าไม่ทรงลำเอียง” (God shows no partiality) = พระเจ้าไม่ทรงเลือกที่รักมักที่ชัง = พระเจ้าไม่ได้โปรดปรานคนใด เพราะเชื้อชาติ ฐานะ หรือทรัพย์สมบัติของเขา (รม.2:11;ยก.2:1;ฉธบ. 10:17-19;2พศด.19:17;โยบ 34:19;อฟ.6:9;คส.3:25;1ปต.1:17) แต่พระเจ้าทอดพระเนตรที่อุปนิสัยการตัดสินใจทำของพวกเขา

10:35   “เกรงกลัวพระองค์ และประพฤติตามทางชอบธรรม” (fears him and does what is right is acceptable to him) = การประพฤติที่พระเจ้าพอพระทัยเป็นสิ่งที่ถูกต้องพึงกระทำ  – กจ.15:9

10:36   “ข่าวประเสริฐเรื่องสันติสุขในพระคริสต์” (good news of peace through Jesus Christ )  = โครเนลิอัส นมัสการพระเจ้าองค์เที่ยงแท้ก็ดีอยู่  แต่เขายังไม่รู้จักหรือเชื่อในพระคริสต์ ในฐานะองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวง คือทั้งยิวและต่างชาติ (ยน.3:16;รม.1:16;กจ.10:34-35;รม.5:1) ซึ่งจะก่อเกิดสันติสุข ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์

10:37   “หลังจากยอห์นประกาศเรื่องบัพติศมา” (after the baptism that John proclaimed) = คำเทศนาของเปโตรคล้ายกับโครงเรื่องที่บันทึกไว้ในพระธรรมมาระโก คือเริ่มจากบัพติศมาของยอห์น และดำเนินต่อเนื่องถึงการเป็นขึ้นจากตายของพระเยซูคริสต์ มีนัยว่า มาระโกเป็นล่ามให้กับเปโตร  ปท. คำเทศนาของเปโตรก่อนหน้านี้คือ  2:14-41;3:12-26; 4:8-12; 5:29-32

10:38   “พระเจ้าทรงเจิมพระเยซู” (God anointed Jesus)  -อสย.61:1-3;ลก.4:18-21

10:39   “แขวนไว้ที่ต้นไม้” (hanging him on a tree)  -กจ.5:30

10:41   “ปรากฏแก่เราที่กินและดื่มกับพระองค์” (witnesses, who ate and drank) = คนที่เป็นพยานหรือเห็นหลักฐานของการที่พระเยซูเป็นขึ้นจากตายทางฝ่ายร่างกายอย่างชัดเจน (ลก.24:42-43;ยน.21:12-15)

10:44   “พระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จลงมาสถิตกับทุกคน” (the Holy Spirit fell on all) -8:16

10:45   “ต่างประหลาดใจ….เพราะว่าพระเจ้าประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่คนต่างชาติด้วย” (were amazed, because the gift of the Holy Spirit was poured out even on the Gentiles) 

            = คริสเตียนยิวยุคแรก ๆ  ไม่เข้าใจที่ข่าวประเสริฐนี้มีเพื่อคนต่างชาติด้วยเช่นเดียวกับเพื่อชาวยิวคือ พวกเขาก็ได้รับประโยชน์จากการไถ่บาปด้วย

10:47   “ใครจะห้ามคนเหล่านี้ที่ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์เหมือนเรา จากการรับบัพติศมาด้วยน้ำ” (Can anyone withhold water for baptizing these people, who have received the Holy Spirit just  as we have?)   = คนต่างชาติได้รับของประทานเดียวกันกับชาวยิว (11:17)

คำถามนำอภิปราย

  1. คุณเป็นฝ่ายแสวงหาพระเจ้าก่อนหรือพระเจ้า(หรือพระเยซูคริสต์)ทรงเป็นฝ่ายตามหาคุณ? อย่างไร? และชีวิตของคุณก่อนพบกับการเปิดเผยพระองค์ของพระเจ้าเป็นอย่างไร?

           1) เป็นคนดี อย่างไร?…………………………………………………………………………

           2) เป็นคนไม่ดี อย่างไร?……………………………………………………………………..

  1. คุณมีประสบการณ์พิเศษในการพบกับพระเจ้าหรือไม่? อย่างไร?
  2. คุณเคยประสบกับเรื่องที่ไม่คาดฝันในชีวิตบ้างหรือไม่? เรื่องอะไร? และอย่างไร?
  3. คุณเคยถูกสั่งให้ทำอะไรที่คุณไม่เห็นด้วย แต่สุดท้ายต้องทำตามนั้นบ้างอย่างไร? ทำไม?
  4. คุณเคยถูกตามให้ไปอธิบาย เรื่องพระเยซูคริสต์ให้ผู้ใด ครอบครัวใด หรือกลุ่มใดฟังบ้างหรือไม่? แล้วผลเป็นอย่างไร?
  5. คุณเคยเห็นพระเจ้าทรงสำแดงพระคุณต่อคนอย่างไม่เลือกที่รักมักที่ชังหรือไม่? อย่างไร?
  6. คุณเคยมีประสบการณ์กับการได้เห็น

         1) คนรับบัพติศมาด้วยน้ำก่อน รับพระวิญญาณบริสุทธิ์   และ

         2) คนที่รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ก่อนรับบัพติศมาด้วยน้ำ? หรือไม่? ที่ไหน? อย่างไร? 

 

 ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์    

บทเรียนจากพระธรรมกิจการ บทที่ 12

เซาโลผู้กลับใจ (1)

พระธรรม    กิจการ 9:1-22

อ้างอิง    กจ.2:38;6:8;8:3;9:14-18:10:3,17-19;11:25-26;13:12-2-5;14:1;16:9-10;17:2-3;19:9,23:20:23; 21:11;24:14,22;อสย.17:1;ยรม.49:23;อสค.3:22;ดนล.10:7;1คร.15:8;ยน.12:29;รม.1:1

บทนำ      ชีวิตของคนเราอาจพลิกผันได้ภายในชั่วครู่ ดุจดังชีวิตของเซาโลที่เปลี่ยนจากผู้ล่า มากลายเป็นพวกเดียวกับผู้ถูกล่า จากนั้นก็กลายมาเป็น ผู้ถูกไล่ล่าโดยตรง เพื่อพระเยซูคริสต์ จากนั้นชีวิตของท่านก็เปลี่ยนจากการเป็นศัตรูของพระคริสต์ กลายมาเป็นสาวกที่โดดเด่นที่สุดของพระองค์!

บทเรียน

9:1 “ในระหว่างนั้นเซาโลยังขู่คำราม กล่าวว่าจะฆ่าบรรดาสาวกขององค์พระผู้เป็นเจ้า จึงไปหามหาปุโรหิต” 

  (But Saul, still breathing threats and murder against the disciples of the Lord, went to the high priest) 

9:2 “ขอหนังสือไปยังธรรมศาลาต่างๆ ในเมืองดามัสกัส เพื่อที่ว่าถ้าพบใครเป็นพวก “ทางนั้น”ไม่ว่าชายหรือหญิง จะจับมัดพามายังกรุงเยรูซาเล็ม” 

   (and asked him for letters to the synagogues at Damascus, so that if he found any belonging to the Way,  men or women, he might bring them bound to Jerusalem. )

9:3 “ขณะที่เซาโลเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ทันใดนั้นมีแสงสว่างส่องมาจากฟ้าล้อมรอบตัวท่าน” 

  (Now as he went on his way, he approached Damascus, and suddenly a light from heaven shone around him.)

9:4 “ท่านก็ล้มลงที่พื้นและได้ยินพระสุรเสียงตรัสว่า “เซาโล เซาโลเอ๋ย เจ้าข่มเหงเราทำไม?” 

  (And falling to the ground, he heard a voice saying to him, “Saul, Saul, why are you persecuting me?” )

9:5 “เซาโลจึงทูลถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร?” พระองค์ตรัสว่า “เราคือเยซูผู้ที่เจ้าข่มเหง” 

  (And he said, “Who are you, Lord?” And he said, “I am Jesus, whom you are persecuting. )

9:6 “จงลุกขึ้นเถิดและเข้าไปในเมือง จะมีคนบอกให้เจ้าทราบว่าเจ้าต้องทำอะไร” 

  (But rise and enter the city, and you will be told what you are to do.)

9:7 “พวกที่เดินทางไปด้วยกันก็ยืนจังงังพูดไม่ออก พวกเขาได้ยินพระสุรเสียงแต่ไม่เห็นใคร” 

  (The men who were traveling with him stood speechless, hearing the voice but seeing no one.) 

9:8 “เซาโลจึงลุกขึ้นจากพื้น เมื่อลืมตาแล้วก็มองอะไรไม่เห็น พวกเขาจึงจูงมือท่านเข้าไปในเมืองดามัสกัส” 

  (Saul rose from the ground, and although his eyes were opened, he saw nothing. So they led him by the hand and brought him into Damascus. )

9:9  “ตาของท่านก็มืดมัวไปถึงสามวัน และท่านไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลย”

  (And for three days he was without sight, and neither ate nor drank.)

9:10 “ในเมืองดามัสกัสมีสาวกคนหนึ่งชื่ออานาเนีย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับคนนั้นทางนิมิตว่า “อานาเนียเอ๋ย” อานาเนียจึงทูลตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์อยู่ที่นี่” 

   (Now there was a disciple at Damascus named Ananias. The Lord said to him in a vision,  “Ananias.” And he said, “Here I am, Lord.” )

9:11 “พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึ้นไปที่ถนนสายที่เรียกว่า ‘ถนนตรง’ และไปที่บ้านของยูดาสถามหาชายคนหนึ่งจากเมืองทาร์ซัสที่ชื่อเซาโล ตอนนี้เขากำลังอธิษฐานอยู่” 

   (And the Lord said to him,”Rise and go to the street called Straight, and at the house of Judas look for a man of Tarsus named Saul, for behold, he is praying, )

9:12 “และ[ในนิมิตเขามองเห็นชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียเข้ามาวางมือบนตัวเขาเพื่อที่ว่าเขาจะมองเห็นอีก” 

   (and he has seen in a vision a man named Ananias come in and lay his hands on him so that he might regain his sight.” )

9:13 “แต่อานาเนียทูลตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ได้ยินหลายคนพูดถึงคนนั้นว่า เขาทำร้ายธรรมิกชนของพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็มมากมาย” 

   (But Ananias answered, “Lord, I have heard from many about this man, how much evil he has done to your saints at Jerusalem. )

9:14 “และที่นี่เขาก็ได้สิทธิอำนาจจากพวกหัวหน้าปุโรหิตให้มาจับคนทั้งหลายที่อธิษฐานออกพระนามของพระองค์”

    (And here he has authority from the chief priests to bind all who call on your name.” )

9:15 “องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับท่านว่า “จงไปเถิด เพราะว่าคนนี้เป็นภาชนะที่เราเลือกสรรไว้ เขาจะนำนามของเราไปถึงบรรดาคนต่างชาติและบรรดากษัตริย์ และไปถึงพวกอิสราเอล” 

   (But the Lord said to him, “Go, for he is a chosen instrument of mine to carry my name before the Gentiles and kings and the children of Israel.) 

9:16 “เราจะแสดงให้เขาเห็นว่าเขาจะต้องทนทุกข์ลำบากมากเท่าไรเพื่อนามของเรา” 

   (For I will show him how much he must suffer for the sake of my name.” )

9:17 “แล้วอานาเนียก็ไป และเข้าไปในบ้านนั้น วางมือบนตัวเซาโลกล่าวว่า “พี่เซาโล พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ที่ปรากฏแก่ท่านระหว่างทางที่ท่านมาที่นี่ ทรงใช้ข้าพเจ้ามาเพื่อให้ท่านมองเห็นอีก และเพื่อให้ท่านเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์

   (So Ananias departed and entered the house. And laying his hands on him he said, “Brother Saul, the Lord Jesus who appeared to you on the road by which you came has sent me so that you may regain your sight and be filled with the Holy Spirit.” )

9:18 “ทันใดนั้นมีอะไรเหมือนเกล็ดหลุดจากตาของเซาโล แล้วท่านก็เห็นได้อีก ท่านจึงลุกขึ้นรับบัพติศมา”

   (And immediately something like scales fell from his eyes, and he regained his sight. Then he rose and was baptized)

9:19 “พอรับประทานอาหารแล้วก็มีกำลังขึ้น  เซาโลพักอยู่กับพวกสาวกในเมืองดามัสกัสหลายวัน” 

   (and taking food, he was strengthened. For some days he was with the disciples at Damascus.)

9:20 “และท่านก็ไม่ได้รีรอ ท่านเริ่มประกาศเรื่องพระเยซูตามธรรมศาลาต่างๆ ว่า “พระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า” 

   (And immediately he proclaimed Jesus in the synagogues, saying, “He is the Son of God.”)

9:21 “คนทั้งหลายที่ได้ยินก็ประหลาดใจพูดกันว่า “คนนี้ไม่ใช่หรือที่ทำร้ายผู้คนในกรุงเยรูซาเล็มที่อธิษฐานออกพระนามนี้? และเขามาที่นี่ก็เพื่อจับพวกนั้นส่งให้พวกหัวหน้าปุโรหิตไม่ใช่หรือ?” 

   (And all who heard him were amazed and said, “Is not this the man who made havoc in Jerusalem of those who called upon this name? And has he not come here for this purpose, to bring them bound before the chief priests?” )

9:22 “แต่เซาโลยิ่งมีกำลังมากขึ้น และทำให้พวกยิวในเมืองดามัสกัสงงงันด้วยการพิสูจน์ว่าพระเยซูทรงเป็นพระคริสต์”

   (But Saul increased all the more in strength, and confounded the Jews who lived in Damascus by proving that Jesus was the Christ.)

ข้อมูลมีประโยชน์

9:1     “เซาโล” (Saul) –ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในกิจการ ในเหตุการณ์สังหารสเทเฟน (7:58)  เขาเกิดที่ทาร์ซัส เป็นศิษย์ของกามาลิเอล (22:3) ปท. ฟป.3:4-14

          “ขู่คำราม” (breathing  threats) = ข่มขู่จะฆ่า  ปท.22:4;26;10

         “มหาปุโรหิต” (the high priest) = อาจเป็นคายาฟาส (4:6) ในที่นี้คงหมายรวมถึง สมาชิกสภาแซนเฮดรินซึ่งมีสิทธิอำนาจเหนือชาวยิวทั้งในยูเดีย และที่ต่าง ๆ

9:2       “ดามัสกัส” (Damascus) =อยู่ในแคว้นซีเรีย (ของโรม) เป็นเมืองสำคัญที่ใกล้ที่สุดของอิสราเอล มีประชากร ยิวอยู่จำนวนมาก ระยะทางจากเยรูซาเล็มถึงดามัสกัส ราว ๆ 241 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางราวๆ 4-6 วัน

            “ทางนั้น” = ชื่อเรียกคริสต์ศาสนา (หรือทางของพระเยซูคริสต์) ปรากฏบ่อยในพระธรรมกิจการ         (16:17;18:25-26)  = พระเยซูก็ทรงเรียกพระองค์เองว่า เป็น “ทางนั้น” (ยน.14:6)

            “จับมัดพามายังกรุงเยรูซาเล็ม” (might bring them bound to Jerusalem)  = คุมตัว เป็นนักโทษมายังกรุงเยรูซาเล็ม

        = เพราะเยรูซาเล็มเป็นที่ที่พวกเขาสามารถใช้สิทธิอำนาจของสภาแซนเฮดริน ได้อย่างเต็มที่ในการไต่สวน

9:3       “แสงสว่างส่องมาจากฟ้า” (a light from heaven) = เวลาประมาณเที่ยงวัน (26:13)

           การข่มเหงคริสเตียนหรือคริสตจักรก็เหมือนกับข่มเหงตัวพระคริสต์เอง เพราะคริสตจักรคือพระกายของพระคริสต์ -1คร.12:27;อฟ.1:22-23

9:5       “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร?” (Who are you, Lord?)  = ตามคำสอนของพวกรับบี เชื่อว่าเสียงที่มาจากสวรรค์ เช่นนี้เป็นพระสุรเสียงของพระเจ้าเอง

           “เราคือเยซูผู้ที่เจ้าข่มเหง” (I am Jesus, whom you are persecuting)  = ทั้งแสงสว่างและพระสุรเสียงที่เซาโลได้ยิน ล้วนเป็นการบ่งบอกกับเซาโลว่า เขากำลังอยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้า

9:7       “พวกเขาได้ยินพระสุรเสียง” ( hearing the voice) = คนที่อยู่กับเซาโลได้ยินเสียงนั้น แต่ไม่เข้าใจความหมาย  (22:9 ปท.ดนล.10:7)

9:10     “อานาเนีย” (Ananias) = อานาเนียคนนี้ถูกกล่าวถึง 2 ครั้ง คือ ครั้งนี้ที่นี่ และใน 22 :12  แต่ชื่อนี้เป็นชื่อที่คนนิยมใช้ตั้งชื่อ (5:1;23:2) เป็นชื่อกรีกที่มาจากภาษาฮีบรูว่า “ฮานันยาห์” ที่แปลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระคุณหรือสำแดงพระคุณ” (ดนล.1:6)

 9:11     “ถนนตรง” (the street called Straight) = อาจเป็นเส้นทางตรงยาว ซึ่งทุกวันนี้ทอดผ่านเมืองจากตะวันออกไปตะวันตก การตั้งชื่อเช่นนี้เพื่อให้เห็นความแตกต่างจากถนนอื่น ๆ ในเมืองที่คดเคี้ยว

            “เมืองทาร์ซัส” (Tarsus ) -22:3

           “กำลังอธิษฐานอยู่” (praying) –ในลูกา และกิจการ การอธิษฐานมักเกี่ยวกับนิมิต (10:9-11;ลก.1:10;3:21;9:28)

9:13     “ธรรมิกชนของพระองค์” (your saints) = ประชากรของพระองค์(พระเจ้า) –รม.1:7;ฟป.1:1

9:15     “จะนำนามของเราไปถึงบรรดาคนต่างชาติ” (carry my name before the Gentiles and kings) 

             -รม.1:13-14

             “และบรรดากษัตริย์” (kings) = อากริปปา (26:1),ซีซาร์ที่โรม (25:11-12;28:19)

 9:16     “เขาจะต้องทนทุกข์ลำบากมากเท่าไร” (he must suffer for the sake of my name) = เขาต้องทุกข์มากมายเพียงใด –2คร.11:23-28

9:17     “พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ที่ปรากฏแก่ท่าน” (the Lord Jesus who appeared to you)

           = ประสบการณ์ของเซาโลบนถนนไปดามัสกัส เป็นประสบการณ์จริงที่เกิดกับเซาโลจริง ๆ (ไม่ใช่แค่นิมิต) และเซาโลใช้ข้อนี้ยืนยันการมีคุณสมบัติเป็นอัครทูตของท่าน  (1คร.9:1;15:8)

9:20     “ไม่ได้รีรอ” (immediately) = ทันทีหลังจากที่เซาโลรับบัพติศมา (ข.18)

           “ตามธรรมศาลาต่าง ๆ” (the synagogues) = กิจวัตรของเซาโลคือ การเทศนาในธรรมศาลาทุกครั้งที่มีโอกาส   -13:5;14:1;17:1-2,10;18:4,19;19:8

          “พระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า” (He is the Son of God) = เซาโลประกาศสิ่งที่ตัวท่านเองได้เชื่อบนถนนสู่ดามัสกัสแล้ว นั่นคือ พระเยซูทรงเป็นพระเมสสิยาห์และเป็นพระเจ้า (ข.22)

คำถามนำอภิปราย

  1. คุณเคยต่อต้าน ข่มเหงหรือเล่นงานพวกคริสเตียนก่อนมาเชื่อพระเยซูคริสต์หรือไม่? อย่างไร? ทำไม?
  2. คุณมีประสบการณ์กับการรู้จักพระเยซูคริสต์เป็นส่วนตัวหรือไม่? อย่างไร? แล้วเกิดอะไรตามมา?
  3. คุณเคยอยู่ในสภาวะที่ช่วยตัวเองไม่ได้ หรือทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้เลยบ้างหรือไม่? อย่างไร? เพราะอะไร?นานแค่ไหน? ทำไม?
  4. คุณเคยได้รับการมอบหมายจากรพระเจ้าให้ไปทำบางอย่างที่ขัดหรือฝืนกับใจของคุณมากหรือไม่? เรื่องอะไร? แล้วคุณทำตามหรือไม่?
  5. คุณเคยอธิษฐานต่อพระเจ้าแบบจริงจังที่สุดในชีวิตท่านหรือไม่? อย่างไร? ที่ไหน? เมื่อไร? ทำไม? แล้วผลที่ตามมาคืออะไร?
  6. คุณเคยได้รับสิทธิอำนาจเด็ดขาดในการกระทำบางสิ่งและคุณใช้สิทธิอำนาจนั้นอย่างตรงข้ามกับน้ำพระทัยหรือพระประสงค์ของพระเจ้าบ้างหรือไม่? อย่างไร? แล้วเกิดอะไรตามมา?
  7. คุณเคยมีประสบการณ์กับการที่พระเจ้าเบรคหรือขัดคุณอย่างรุนแรง จนหมดสภาพบ้างหรือไม่? อย่างไร? แล้วผลลัพธ์คืออะไร?
  8. คุณเคยได้รับการเสริมกำลังเรี่ยวแรงจากคนอื่นหรือไม่? จากใคร? เรื่องอะไรและอย่างไร?
  9. คุณเริ่มต้นเป็นพยานและประกาศเรื่องราวของพระเยซูอย่างจริงจังเมื่อไร? ที่ไหน? กับใคร? และได้ผลอะไรบ้าง?
  10. คุณเคยทำให้คนทั้งหลายประหลาดใจบ้างหรือไม่? เรื่องอะไร? ดีหรือไม่ดี? อย่างไร?

 

ศจ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

บทเรียนพระธรรมกิจการของอัครทูต บทเรียนที่ 11

เซาโลข่มเหงคริสตจักร และคริสตจักรกระจัดกระจายไปทั่ว

พระธรรม        กิจการ 8:1-40

อ้างอิง             กจ 2:38;5:36;6:6;7:58;8:1-6,25;9:1;10:1,24,44;11:19;13:6,48;14:11;19:2;23:23,33;28:6

บทนำ              บางครั้งการติดตามพระเจ้าของเราอาจถูกข่มเหงโดยคนที่คิดว่า เขากำลังข่มเหงเรา เพราะว่าเรากำลังติดตามพระเจ้า เราต้องไม่หวั่นไหว เมื่อถูกข่มเหงหรือขัดขวาง แต่มุ่งหน้าประกาศข่าวประเสริฐและรับใช้พระเจ้าต่อไป โดยไม่หวั่นไหว และในขณะเดียวกัน เราต้องไม่ขัดขวาง ข่มเหงคนอื่นเช่นนี้โดยอ้างพระเจ้า!

บทเรียน

8:1 “และเซาโลก็เห็นชอบด้วยกับการฆ่าสเทเฟน ขณะนั้นเกิดการข่มเหงคริสตจักรครั้งใหญ่ในกรุงเยรูซาเล็ม และบรรดาสาวกกระจัดกระจายไปทั่วแคว้นยูเดียกับสะมาเรียเว้นแต่พวกอัครทูต”

   (And Saul approved of his execution. And there arose on that day a great persecution against the church in Jerusalem, and they were all scattered throughout the regions of Judea and Samaria, except the apostles.)

8:2 “บรรดาคนที่ยำเกรงพระเจ้าก็ฝังศพสเทเฟนไว้ แล้วคร่ำครวญอาลัยถึงท่านอย่างยิ่ง” 

   (Devout men buried Stephen and made great lamentation over him. )

8:3 “ส่วนเซาโลพยายามทำลายคริสตจักรโดยเข้าไปฉุดลากเอาพวกผู้ชายและพวกผู้หญิงตามบ้านเรือนไปจำไว้ในคุก”

   (But Saul was ravaging the church, and entering house after house, he dragged off men and women and committed them to prison.)

8:4 “พวกที่กระจัดกระจายไปก็เที่ยวประกาศพระวจนะนั้น” 

   (Now those who were scattered went about preaching the word.) 

8:5 “ส่วนฟีลิปไปยังเมืองหนึ่งในแคว้นสะมาเรีย และประกาศเรื่องพระคริสต์ให้ชาวเมืองนั้นฟัง” 

   (Philip went down to the city of Samaria and proclaimed to them the Christ. )

8:6 “ฝูงชนต่างสนใจฟังถ้อยคำของฟีลิปขณะฟังท่านประกาศ และเห็นหมายสำคัญต่างๆ ที่ท่านทำ”

    (And the crowds with one accord paid attention to what was being said by Philip, when they heard him and saw the signs that he did.) 

8:7 “เพราะว่าพวกผีโสโครกที่สิงอยู่ในหลายๆ คนพากันร้องเสียงดังแล้วออกจากคนเหล่านั้น พวกที่เป็นอัมพาตกับเป็นง่อยก็หายเป็นปกติ” 

   (For unclean spirits, crying out with a loud voice, came out of many who had them, and many who were paralyzed or lame were healed.) 

8:8 “จึงเกิดความปลื้มปีติอย่างยิ่งในเมืองนั้น”

   (So there was much joy in that city.)

8:9 “และมีคนหนึ่งชื่อซีโมนเคยเล่นคาถาอาคมในเมืองนั้นมาก่อน เขาทำให้ชาวสะมาเรียพิศวงหลงใหล เขายกตัวว่าเป็นผู้วิเศษ” 

    (But there was a man named Simon, who had previously practiced magic in the city and amazed the people of Samaria, saying that he himself was somebody great.)

8:10 “คนทั้งหมดตั้งแต่คนเล็กน้อยไปจนถึงคนใหญ่โตต่างสนใจฟังคนนั้น แล้วว่า “คนนี้คือฤทธานุภาพของพระเจ้าที่เรียกว่ามหิทธิฤทธิ์” 

   (They all paid attention to him, from the least to the greatest, saying, “This man is the power of God that is called Great.” )

8:11”คนทั้งหลายสนใจฟังเขา เพราะเขาทำวิทยาคมให้ผู้คนพิศวงหลงใหลมานานแล้ว”

     (And they paid attention to him because for a long time he had amazed them with his magic. )

8:12 “แต่เมื่อฟีลิปประกาศข่าวประเสริฐเกี่ยวกับแผ่นดินของพระเจ้าและพระนามของพระเยซูคริสต์แล้ว คนทั้งหลายก็เชื่อและรับบัพติศมาทั้งชายและหญิง” 

     (But when they believed Philip as he preached good news about the kingdom of God and the name of Jesus Christ, they were baptized, both men and women.) 

8:13 “ซีโมนเองก็เชื่อด้วย เมื่อรับบัพติศมาแล้วก็อยู่กับฟีลิปต่อไป และประหลาดใจที่เห็นหมายสำคัญกับการอัศจรรย์ยิ่งใหญ่ที่ฟีลิปทำ”

    (Even Simon himself believed, and after being baptized he continued with Philip. And seeing signs and great miracles performed, he was amazed.)

8:14 “เมื่อพวกอัครทูตที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ได้ยินว่าชาวสะมาเรียได้รับพระวจนะของพระเจ้าแล้ว จึงให้เปโตรกับยอห์นไปหาเขาทั้งหลาย” 

     (Now when the apostles at Jerusalem heard that Samaria had received the word of God, they sent to them Peter and John,)

8:15 “เมื่อเปโตรกับยอห์นไปถึงก็อธิษฐานเผื่อพวกเขา เพื่อให้พวกเขาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์” 

     (who came down and prayed for them that they might receive the Holy Spirit,) 

8:16 “เพราะว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ยังไม่ได้เสด็จลงมาสถิตกับใคร พวกเขาเพียงแต่ได้รับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น”

    (for he had not yet fallen on any of them, but they had only been baptized in the name of the Lord Jesus.) 

8:17 “เปโตรกับยอห์นจึงวางมือบนพวกเขา แล้วพวกเขาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์” 

     (Then they laid their hands on them and they received the Holy Spirit. )

8:18 “เมื่อซีโมนเห็นว่าคนเหล่านั้นได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์โดยการวางมือของอัครทูตทั้งสอง จึงนำเงินมาให้ท่านทั้งสอง” 

     (Now when Simon saw that the Spirit was given through the laying on of the apostles’ hands, he offered them money,) 

8:19 “กล่าวว่า “ขอช่วยให้ข้าพเจ้ามีอำนาจแบบนี้ด้วย เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้าวางมือให้คนไหน คนนั้นจะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์” 

    ( saying, “Give me this power also, so that anyone on whom I lay my hands may receive the Holy Spirit.)

8:20 “เปโตรจึงกล่าวกับซีโมนว่า “เงินของเจ้าจงพินาศพร้อมกับตัวเจ้า เพราะเจ้าคิดว่าของประทานจากพระเจ้าสามารถซื้อด้วยเงินได้” 

     (But Peter said to him, “May your silver perish with you, because you thought you could obtain the gift of God with money! )

8:21 “เจ้าไม่มีหุ้นหรือส่วนใดๆ ในการงานนี้ เพราะใจของเจ้าไม่ซื่อตรงต่อพระเจ้า” 

     (You have neither part nor lot in this matter, for your heart is not right before God.) 

8:22 “เพราะฉะนั้นจงกลับใจใหม่จากการชั่วร้ายของเจ้า และอธิษฐานขอต่อพระเจ้า พระองค์อาจจะทรงยกความผิดที่เจ้าคิดอยู่ในใจ”

    (Repent, therefore, of this wickedness of yours, and pray to the Lord that, if possible, the intent of your heart may be forgiven you.)

8:23 “เพราะข้าเห็นแล้วว่าเจ้าตกอยู่ในความขมขื่นและการผูกมัดของความอธรรม” 

     (For I see that you are in the gall of bitterness and in the bond of iniquity.”) 

8:24 “ซีโมนจึงตอบว่า “ขอพวกท่านช่วยอ้อนวอนองค์พระผู้เป็นเจ้าเผื่อข้าพเจ้าด้วย เพื่อว่าเหตุการณ์ที่พวกท่านกล่าวนั้นจะไม่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้าแม้แต่อย่างเดียว”

     (And Simon answered, “Pray for me to the Lord, that nothing of what you have said may come upon me.”)

8:25 “เมื่ออัครทูตทั้งสองเป็นพยานและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วก็กลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และประกาศข่าวประเสริฐในหมู่บ้านชาวสะมาเรียหลายแห่ง”

     (Now when they had testified and spoken the word of the Lord, they returned to Jerusalem, preaching the gospel to many villages of the Samaritans.)

8:26 “แต่ทูตองค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งฟีลิปว่า “จงลุกขึ้น ไปยังทิศใต้ตามทางที่ลงไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงกาซา” (ซึ่งเป็นทางเปลี่ยว)” 

     (Now an angel of the Lord said to Philip, “Rise and go toward the south to the road that goes down from Jerusalem to Gaza.” This is a desert place. )

8:27 “ฟีลิปก็ลุกไป และนี่แน่ะ มีขันทีชาวเอธิโอปคนหนึ่ง เป็นข้าราชการของพระนางคานดาสีพระราชินีของชาวเอธิโอป และเป็นนายคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระราชินีองค์นั้น ท่านมานมัสการที่กรุงเยรูซาเล็ม” 

     (And he rose and went. And there was an Ethiopian, a eunuch, a court official of Candace, queen of the Ethiopians, who was in charge of all her treasure. He had come to Jerusalem to worship)

8:28 “ขณะนั่งรถม้ากลับไปนั้น ท่านกำลังอ่านหนังสืออิสยาห์ผู้เผยพระวจนะอยู่” 

     (and was returning, seated in his chariot, and he was reading the prophet Isaiah. )

8:29  “พระวิญญาณตรัสสั่งฟีลิปว่า “จงเข้าไปชิดรถม้าคันนั้นเถิด” 

      (And the Spirit said to Philip, “Go over and join this chariot.”) 

8:30 “ฟีลิปจึงวิ่งเข้าไปใกล้ และได้ยินท่านอ่านหนังสืออิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ จึงถามว่า “ท่านเข้าใจสิ่งที่อ่านหรือไม่?” 

     (So Philip ran to him and heard him reading Isaiah the prophet and asked, “Do you understand what you are reading?” )

8:31 “ขันทีจึงตอบว่า “ถ้าไม่มีใครอธิบาย จะเข้าใจได้อย่างไร?” ท่านจึงเชิญฟีลิปขึ้นไปนั่งบนรถม้ากับท่าน” 

     (And he said, “How can I, unless someone guides me?” And he invited Philip to come up and sit with him.)

8:32 “พระคัมภีร์ตอนที่ท่านอ่านอยู่นั้นคือข้อเหล่านี้ “ท่านถูกนำไปฆ่าเหมือนอย่างแกะ   ลูกแกะนิ่งอยู่ต่อหน้าผู้ตัดขนของมันอย่างไรท่านก็ไม่ปริปากของท่านอย่างนั้น”

     (Now the passage of the Scripture that he was reading was this: “Like a sheep he was led to the slaughter and like a lamb before its shearer is silent, so he opens not his mouth.)

8:33 “ในเวลาที่ท่านถูกเหยียดหยาม ท่านไม่ได้รับความยุติธรรม ใครจะเล่าถึงเชื้อสายของท่าน? เพราะชีวิตของท่านถูกตัดขาดจากแผ่นดินโลก” 

    (In his humiliation justice was denied him. Who can describe his generation? For his life is taken away from the earth.”)

8:34 “ขันทีจึงถามฟีลิปว่า “สิ่งที่ผู้เผยพระวจนะกล่าวนี้เล็งถึงใคร เล็งถึงตัวท่านเอง หรือเล็งถึงคนอื่น? ขอบอกข้าพเจ้าเถิด” 

     (And the eunuch said to Philip, “About whom, I ask you, does the prophet say this, about himself or about someone else?” )

8:35 “ฟีลิปจึงเริ่มเล่าโดยตั้งต้นจากพระคัมภีร์ตอนนั้น ท่านประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูกับขันทีผู้นั้น” 

     (Then Philip opened his mouth, and beginning with this Scripture he told him the good news about Jesus.)

8:36  “ขณะกำลังเดินทางไปก็มาถึงที่ที่มีน้ำแห่งหนึ่ง ขันทีจึงบอกว่า “นี่แน่ะ ที่นี่มีน้ำ มีอะไรขัดข้องไม่ให้ข้าพเจ้ารับบัพติศมา”

     (And as they were going along the road they came to some water, and the eunuch said, “See, here is water! What prevents me from being baptized?” ) 

8:37 “ฟีลิปจึงตอบว่า “ถ้าท่านเต็มใจเชื่อท่านก็รับได้” ขันทีจึงตอบว่า “ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเยซูคริสต์เป็นพระบุตรของพระเจ้า]” แล้วท่านจึงสั่งให้หยุดรถ คนทั้งสองก็ลงไปในน้ำทั้งฟีลิปกับขันที ฟีลิปให้ท่านรับบัพติศมา”

   (And he commanded the chariot to stop, and they both went down into the water, Philip and the eunuch, and he baptized him. )

8:39 “เมื่อท่านทั้งสองขึ้นจากน้ำแล้ว พระวิญญาณบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับฟีลิปไป และขันทีคนนั้นไม่ได้เห็นท่านอีก จึงเดินทางต่อไปด้วยความยินดี”

    (And when they came up out of the water, the Spirit of the Lord carried Philip away, and the eunuch saw him no more, and went on his way rejoicing.)

8:40 “แต่มีคนพบฟีลิปที่เมืองอาโซทัส และเมื่อท่านเดินทางไป ท่านก็ประกาศข่าวประเสริฐทั่วทุกเมืองจนกระทั่งท่านไปถึงเมืองซีซารียา”

     (But Philip found himself at Azotus, and as he passed through he preached the gospel to all the towns until he came to Caesarea.)

ข้อมูลมีประโยชน์

8:1    “ก็เห็นชอบ” ( approved)-22:20
         “บรรดาสาวก…เว้นแต่พวกอัครทูต” (they were all …except the apostles) = สาวกทั้งปวงยกเว้นพวก อัครทูต

          = การที่อัครทูตยังคงอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เป็นกำลังใจให้แก่ผู้ที่ติดคุกอยู่ และยังได้เป็นศูนย์รวมความ     ช่วยเหลือให้แก่บรรดาผู้ที่กระจัดกระจายกันไป ทำให้คริสตจักรต้องประชุมลับ ๆ กันในช่วงเวลานี้

           “ทั่วแคว้นยูเดีย กับสะมาเรีย” (he regions of Judea and Samaria) = พระบัญชาใน กจ.1:8 กำลังเริ่มต้นเป็นจริง ตามที่พระเจ้าบันดาลให้เป็นไปแบบเหนือการควบคุมของเรา ไม่ใช่เป็นแผนของคริสตจักรที่คิดเอาเอง

8:3     “การพยายามทำลายคริสตจักร” (ravaging the church) = เปาโลเริ่มต้นการทำลายล้างคริสตจักร  22:4  คำกรีกที่ใช้ในวลีนี้ บางทีใช้อธิบายถึงการกัดทำลายของสัตว์ร้าย

8:4     “ประกาศพระวจนะนั้น” (preaching the word.  ) = เป็นพยานเรื่องข่าวประเสริฐไปทั่วทุกแห่งหน จำนวนผู้ที่เป็นพยานก็เพิ่มทวีจำนวนมากขึ้นและแพร่ขยายไปทั่วดินแดนอย่างรวดเร็ว (ปท.11:19-20)

8:5  “ฟิลิป” (Philip) = 1ใน กลุ่ม 7 คนที่คริสตจักรในเยรูซาเล็มตั้งขึ้น (6:3,5,6) ขณะนี้กลายเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์ (ผู้เป็นพระเมสิยาห์) (21:8)

        -ในตอนนี้ ฟิลิปก็เป็นผู้หนึ่งที่ต้องหนีกระจัดกระจายไปด้วย

       “เมืองหนึ่งในแคว้นสะมาเรีย” (the city of Samaria ) –สำเนาต้นฉบับบางฉบับสำเนาเขียนบอกว่า หมายถึงสะมาเรียเมืองหลวงเก่า ซึ่งได้ชื่อใหม่ว่า เซมาสเต หรือ เนอาโบลิส (ปัจจุบันชื่อ นาบลัส)

8:9    “ซีโมน” (Simon) –ในวรรณกรรมคริสเตียนยุคแรก พูดถึง  “นักวิทยาคม” (ซีโมนมากัส) ว่าเป็นเจ้าแห่งลัทธินอกรีต คริสตจักรและเป็น “บิดา” ของคำสอนแบบ นอสติก

         “คาถาอาคม” (magic) –2พกษ17:17

8:10  “คนนี้คือ ฤทธานุภาพของพระเจ้าที่เรียกว่า มหิทธิฤทธิ์” (This man is the power of God that is called Great) = ซีโมนอ้างตัวเองเป็นพระเจ้า หรืออ้างว่าตนเป็นเทพ ระดับหัวหน้าซึ่งเป็นตัวแทนของพระเจ้า

8:13  “ซีโมนเองก็เชื่อด้วย เมื่อรับบัพติศมาแล้ว….” (Simon himself believed, and after being baptized )

        = ไม่รู้ว่าซีโมนเชื่อจริงหรือไม่  แต่จากคำกล่าวของเปโตรที่บอกกับซีโมนว่า เขาไม่มีหุ้นหรือส่วนใด ๆ ในพันธกิจของอัครทูต เพราะใจของเขาไม่ซื่อตรงต่อพระเจ้า (ข.21) ทำให้เราไม่แน่ใจในความเชื่อของเขา

8:14  “ได้รับพระวจนะของพระเจ้าแล้ว” (received the word of God) = เชื่อฟังข่าวประเสริฐที่ฟิลิปประกาศ

        “แจ้งให้เปโตรกับยอห์นไปหาเขาทั้งหลาย” (they sent to them Peter and John ) = ส่งเปโตรกับยอห์นไปตรวจตราดูคริสตจักรที่เยรูซาเล็ม รับผิดชอบในการติดตามผลการประกาศข่าวประเสริฐในที่ใหม่ (11:22)

8:16  “เพราะว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ยังไม่ได้เสด็จมาสถิตกับใคร” (for he had not yet fallen on any of  them) = บางฉบับแปลว่า “เพราะยังไม่มีใครในพวกเขาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์”

           = ตั้งแต่วันเพ็นเทคอสต์ คนที่เป็นคริสเตียนแท้จริงที่เป็น “คนของพระคริสต์” (รม.8:9) ก็มีพระวิญญาณ บริสุทธิ์ประทับอยู่ในชีวิต  แต่พระวิญญาณบริสุทธิ์ยังไม่ได้สำแดงพระองค์แก่คริสเตียนในสะมาเรียผ่านทางการสำแดงหมายสำคัญ พระวิญญาณจึงทรงสำแดงพระองค์เป็นหมายสำคัญยืนยันผ่านการสถิตของพระองค์ อธิษฐานวางมือของอัครทูตด้วยพระเมตตา (ข.17)

8:18   “โดยการวางมือของอัครทูตทั้งสอง” (through the laying on of the apostles’ hands) ข.18;19:1-7;  2ทธ.1:6; ปท.กจ.6:6

        “จึงนำเงินมาให้ท่านทั้งสอง” (he offered them money) = ซีโมนเคยอวดอ้างว่า ตนมีอิทธิฤทธิ์ ทำให้คนหลงใหล    (ข.10) เวลานี้พยายามใช้เงินซื้อฤทธิ์อำนาจที่เขาเชื่อว่าพวกอัครทูตครอบครองอยู่

8:23  “ตกอยู่ในความขมขื่น” (in the gall of bitterness) =เต็มไปด้วยความขมขื่น –ดู ฉธบ.29:18

         “การผูกมัดของความอธรรม” (in the bond of iniquity) = ตกเป็นเชลยของความบาป –รม.6:20

8:26  “ทูตองค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้า” (an angel of the Lord) –ปท.ข29;5:19

        “ตามทางที่ลงไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงกาซา” (to the road that goes down from Jerusalem to Gaza)

         = “ระหว่างกรุงเยรูซาเล็มกับเมืองกาซา”

         = เป็นระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร

8:27  “ชาวเอธิโอป” (Ethiopian) = ชาวเอธิโอเปีย

          -เอธิโอเปียในยุคนี้อยู่ติดกับนูเบีย ตั้งแต่บริเวณแม่น้ำไนล์ ตอนบนที่แก่งน้ำตกแรก (อัสวาน) ถึง “คาร์ทูม”

          “พระนางคานดาสี” ( Candace) = พระนามที่ใช้เรียกพระราชชนนีผู้ปฏิบัติราชกิจของกษัตริย์ที่ครองราชย์อยู่ เนื่องจากถือว่า กษัตริย์ศักดิ์สิทธิ์เกินกว่าจะปฏิบัติราชกิจเช่นนั้น

          “มานมัสการที่กรุงเยรูซาเล็ม”( to Jerusalem to worship) 

         = สันนิษฐานว่า ขันทีผู้นี้ถ้า  ไม่เป็นผู้เข้าจารีตยิวเต็มตัว  (ฉธบ.23:1) ก็ต้องเป็นผู้ที่ยำเกรงพระเจ้า (10:2) ซึ่งหมายถึง คนที่ไม่ได้เข้าจารีตยิวเต็มตัว แต่เชื่อพระเจ้าองค์เดียว และถือรักษาปฏิบัติตามคำสั่งสอนด้านศีลธรรมจรรยาของยิว

8:30   “ได้ยินท่านอ่านหนังสืออิสยาห์” (heard him reading Isaiah) = ในสมัยโบราณ การอ่านออกเสียงเป็นธรรมเนียมปฏิบัติกัน โดยทั่วไป

8:34   “สิ่งที่ผู้เผยพระวจนะกล่าวนี้เล็งถึงใคร” ( does the prophet say this, about himself or about someone else?” ) = ผู้เผยพระวจนะ กำลังพูดถึงใคร?

            -ฟิลิปเริ่มต้นอธิบายด้วยพระธรรมอิสยาห์ 53 (ดูข้อ 35) แล้วเชื่อมโยงเรื่องผู้รับใช้ผู้ทนทุกข์เข้ากับ

             พระเมสิยาห์ ที่มาจากเชื้อวงศ์ของกษัตริย์ดาวิด ในอิสยาห์ 11 หรือกับบุตรมนุษย์ใน ดนล.7:13

8:35    “ประกาศข่าวประเสริฐ” (the good news)

           = หนทางแห่งความรอดผ่านทางพระเยซูคริสต์ (มก.1:1)

8:36    “ก็มาถึงที่ที่มีน้ำแห่งหนึ่ง” (they came to some water)

            = พวกเขามาพบแอ่งน้ำ อาจหมายถึง

  1. ลำธารสายหนึ่งในหุบเขาเอลาห์ ซึ่งดาวิดข้ามไปพบโกลิอัท –1ซมอ.17:40
  2. หุบเขาวาดิ เอล ฮาซี ทางเหนือของกาซา
  3. น้ำจากน้ำพุหรือแหล่งน้ำในบริเวณนั้น

8:39   “ด้วยความยินดี” (rejoicing) = ในพระธรรมกิจการ เมื่อกล่าวถึง ความชื่นชมยินดี ก็มักจะมาพร้อมกั[บความรอด (16:34)

คำถามนำอภิปราย

  1. คุณเคยถูกข่มเหงเพราะเป็นพยานหรือประกาศข่าวประเสริฐบ้างหรือไม่? ทำไม? อย่างไร แล้วคุณทำอย่างไร?
  2. คุณเคยข่มเหงผู้ใดเพราะเขาประกาศข่าวประเสริฐให้คุณบ้างหรือไม่? เมื่อไร? ที่ไหน? อย่างไร?
  3. คุณเคยเสียใจและอาลัยกับการจากไปของผู้ใด(ที่ไม่ใช่คนในครอบครัวของคุณ) มากที่สุด? เพราะอะไร?
  4. คุณเคยเห็นพระเจ้าเปลี่ยนสถานการณ์ที่ร้าย ๆ ให้กลายเป็นดีบ้างหรือไม่? อย่างไร? (แบ่งปัน)
  5. คุณเคยเห็นการอัศจรรย์หรือหมายสำคัญอะไรที่ติดตรึงใจของคุณมากที่สุด? และส่งผลอะไรต่อชีวิตของคุณบ้าง?
  6. คุณเคยเห็นคนมาหาพระเจ้าเพราะหวังผลประโยชน์หรือมีวัตถุประสงค์อื่นแอบแฝงมากกว่าสำนึกบาปกลับใจจริง ๆ บ้างหรือไม่? อย่างไร? แล้วผลที่ตามมาเป็นอย่างไร?
  7. คุณเคยถูกผูกมัดด้วยความอธรรมหรือตกอยู่ในความขมขื่นบ้างหรือไม่? เพราะอะไร? แล้วคุณหลุดพ้นออกมาได้อย่างไร?(แบ่งปัน)
  8. พระเจ้าเคยนำให้คุณไปเป็นพยานหรือประกาศกับ “คนพิเศษ” บางคนบ้างหรือไม่? พิเศษอย่างไร? และคุณประกาศอย่างไร? ได้ผลอะไรบ้าง?

 

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์-

twitter.com/thongchaibsc, facebook.com/thongchaibsc, twitter.com/lifeanswer,facebook.com/lifeanswer