Radio online from..

Page 1 of 10012345102030...Last »

สำคัญกว่าพระเจ้าหรือ?

อย่ารักโลกหรือสิ่งของในโลก ถ้าผู้ใดรักโลก ความรักต่อพระบิดาไม่ได้อยู่ในผู้นั้น (1ยอห์น 2:15)

ถ้าคุณเคยลองใช้เมล็ดปลูกต้นไม้แล้วเห็นรอบๆต้นไม้ที่ปลูกนั้นเต็มไปด้วยวัชพืช คุณก็รู้ว่าวัชพืชนั้นไม่ได้แทงพ้นจากดินแล้วตรงเข้าเขย่าต้นไม้ของคุณอย่างรุนแรงในทันที แต่มันค่อยเป็นค่อยไป – ค่อยๆเกิดขึ้นจนคุณไม่ทันสังเกตุเห็นถ้าไม่ได้นั่งเฝ้าดู แต่ถ้าคุณนำกล้องไปไว้ตรงต้นไม้แล้วปล่อยให้กล้องทำงานไปเรื่อยๆ คุณก็จะเห็นการทำงานของวัชพืช ที่ค่อยๆเกี่ยวแล้วเหนี่วยต้นไม้เอาไว้จนแน่นอย่างช้าๆ

พระเยซูทรงเล่าอุปมาเรื่องเมล็ดพืชที่ตกลงในดินต่างชนิดกัน พืชที่ตกลงในดินที่มีพงหนาม ต้นหนามก็งอกขึ้นปกคลุมเสีย แล้วพระองค์ทรงอธิบายว่า “และพืชซึ่งหว่านกลางหนามนั้น ได้แก่บุคคลที่ได้ฟังพระวจนะ แล้วความกังวลตามธรรมดาโลก และความลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติรัดพระวจนะนั้นเสีย จึงไม่เกิดผล” (มัทธิว 13:22)

มีบางคนที่ฏิเสธพระเยซูอย่างไม่มีเหตุผลใดๆ แค่มีข้ออ้าง สำหรับบางคน อาจจะเป็นห่วงเรื่องอาชีพ ต้องทำมาหากิน มีหน้าที่รับผิดชอบ มีเรื่องให้ต้องทำ และบางครั้งสิ่งเหล่านั้นสำคัญต่อพวกเขามากกว่าพระเจ้า

คนอื่นๆอาจเลือกมนุษย์ก่อนพระเจ้า แรงกดดันจากสังคมไม่ได้จบแค่ได้เรียนชั้นมัธยม เรายังกังวลว่าคนอื่นคิดกับเราอย่างไร เรายังอยากให้คนอื่นชอบเรา ยอมรับว่าเราดี  และบางครั้งเราก็ยอมประนีประนอมในเรื่องแย่ที่สุดเพียงเพราะกลัวความคิดคนอื่น เปโตรปฏิเสธพระเยซูเพราะความกลัวคนแปลกหน้าพวกนั้นคิดเกี่ยวกับตัวท่าน

แต่ถ้าคุณยอมละจากเพื่อนบางคน หรือจากตำแหน่งงานบางตำแหน่ง หรือความสนุกสนานเพลิดเพลินบางอย่าง หรือสิ่งอื่นใดก็ตามเพื่อเห็นแก่องค์พระเยซูคริสต์ จงรู้ไว้ว่า – พระเจ้าจะชดเชยให้คุณมากมายกว่านั้น

ข้อสรุป: มีอะไรที่สำคัญต่อคุณยิ่งกว่าพระเจ้าครับ?

โดย: Pastor Greg Laurie

[...]

สารจากศบ. 29 มกราคม 2012

29 มกราคม 2012

สวัสดีครับ พี่น้อง CJ ที่รักของผม!

ขอต้อนรับทุกท่านและญาติมิตร และผู้มาเยี่ยมด้วยความรักของพระคริสต์

ขอให้ทุกท่านทำตัวให้สบาย ๆ แบบสำรวม เพื่อนมัสการพระเจ้าจากจิตและวิญญาณของเรา!

หวังว่า ทุกท่านจะได้สัมผัสกับความบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์และความรักเมตตาของพระเจ้า ในเวลาเดียวกัน!

ดังที่กล่าวไปแล้วว่า CJ ของเรากำลังก้าวไปสู่นิมิต 2015 คือได้เห็นคนไทยมารู้จักกับพระเจ้าเพิ่มเป็น 1 ล้าน ในปี 2015 นี้

ขอให้ความรัก ความจริงใจ และความกระตือรือร้นของเราทุกคนจะทำให้นิมิตดังกล่าวเป็นจริงขึ้นมา!

อย่าลืมการอบรมในวันที่ 4 ก.พ. นี้ ในหัวข้อ “จะเป็นพยานส่วนตัวให้เกิดผลได้อย่างไร?” ซึ่งจะเป็นจุดเปลี่ยนแปลงชีวิตคนไทยมากมาย (รวมทั้งตัวของเราแต่ละคนเอง) เวลา 09.00 – 14.00 น. ณ ศูนย์รวมนักศึกษาแบ๊บติสต์ (BSC) สี่แยกพญาไท

            ผมขอให้ทุกท่านที่สามารถไปได้  กรุณาลงทะเบียน โดยด่วนกับ อ.วรรณ คนละ 100 [...]

มุ่งไปสู่หลักชัย

28 มกราคม 2012

สวัสดีค่ะ

มีคนในกลุ่มเซลเลิฟอิสเคยนำประโยคที่ว่า “Direction determines destination” มาแบ่งปันให้ฟัง ความหมายง่ายๆก็แปลว่า “ทิศทางเป็นตัวกำหนดจุดหมายปลายทาง”พูดให้เห็นภาพก็คือถ้าเราอยู่ กทม.แล้วเดินทางขึ้นเหนือ เราคงไม่มีวันจบลงที่สุไหงโกลกเป็นแน่ เว้นเสียแต่เดินทางไปเรื่อยๆตามความกลมของโลกผ่านเชียงราย แม่ฮ่องสอน ขึ้นสู่ขั้วโลกเหนือผ่านซีกโลกอีกฝั่ง มาทางขั้วโลกใต้ แล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ ซักวันหนึ่ง … ซักวันหนึ่ง ถ้าไม่ตายเสียก่อนอาจเจอสุไหงโกลกก็เป็นได้ อันนี้เราพูดถึงกรณีที่โลกกลม

แต่ทิศทางนี้ไม่ได้หมายถึงการเดินทางไปบนเส้นทางรอบโลก แต่หมายถึงเส้นทางที่เราเลือกตัดสินใจเดินทั้งในระยะสั้นและระยะยาว เช่น ถ้าเราเดินในเส้นทาง ซื้อ ขาย ขน หรือเสพย์ยาเสพย์ติดก็แปลว่าเราอาจจบลงที่ในคุกบนโลก ถ้ารอดไปได้ก็ยังมีที่อีกแห่งรออยู่ในโลกหน้า ถ้าเราเลือกเดินอย่างบากบั่นในถนนแห่งการศึกษาเราก็จะไปถึงวันที่ได้รับปริญญา และหางานดีๆทำได้ และถ้าเลือกว่า “เราจะเดินในทางของพระเยซู” เราก็จะได้รับตามสิทธิในเนื้อเพลงที่พวกเราชอบร้องกัน

แต่ก็มีคนบางจำพวกที่ชอบย่ำอยู่กับที่ ไม่อยากเดินหน้า ไม่อยากเจออุปสรรค ไม่ต้องการบากบั่น อยากอยู่อย่างนี้ไปเรื่อยๆ คนจำพวกนี้ไม่ว่ารู้ตัวหรือไม่ก็ตาม เขากำลังเดินถอยหลังครับ เพราะในทันทีที่มีคนเดินหน้าจากเราไป หรือคนที่อยู่ด้านหลังเดินแซงขึ้นไป เราก็จะเป็นเหมือนคนเดินถอยหลังโดยอัตโนมัติ ลองนึกสภาพคนเดินถอยหลังสิ เดินก็ไม่ถนัด ข้างหลังก็ไม่มีตา อาจเดินไปจนหลังกระแทก หรือหงายท้องก้นจ้ำเบ้า หรือแย่สุดๆก็อาจตกลงเหวไป พระเจ้าไม่เคยสอนให้เราเดินถอยหลังหรือย่ำอยู่กับที่ แต่พระวจนะของพระองค์บอกว่า

 มิใช่ว่าข้าพเจ้าได้แล้ว หรือสำเร็จแล้ว แต่ข้าพเจ้ากำลังบากบั่นมุ่งไป เพื่อข้าพเจ้าจะได้ฉวยเอาไว้เป็นของตน  อย่างที่พระเยซูคริสต์ได้ทรงฉวยข้าพเจ้าไว้เป็นของพระองค์แล้ว ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ถือว่าข้าพเจ้าได้ฉวยไว้ได้แล้ว แต่ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง  คือลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมาแล้วเสีย  และโน้มตัวออกไปหาสิ่งที่อยู่ข้างหน้า ข้าพเจ้ากำลังบากบั่นมุ่งไปสู่หลักชัย เพื่อจะได้รับรางวัล  ซึ่งในพระเยซูคริสต์พระเจ้าได้ทรงเรียกจากเบื้องบน  ให้เราไปรับ เราซึ่งเป็นผู้ใหญ่แล้วจึงคิดอย่างนั้น และถ้าท่านคิดอย่างอื่น พระเจ้าก็จะทรงโปรดให้เรื่องนั้นประจักษ์แก่ท่านด้วย แต่เราได้แค่ไหนแล้ว ก็ให้เราดำเนินตรงตามนั้นต่อไป (ฟีลิปปี 3:12-16)

พระเจ้าไม่ได้ให้เราเดินบากบั่นมุ่งไปอย่างไร้ประโยชน์ [...]

อัศจรรย์ที่ยิ่งใหญ่กว่า

“เรา เราคือพระเจ้า และนอกจากเราไม่มีพระเจ้าผู้ช่วยให้รอด” (อิสยาห์ 43:11)

ต้องใช้มากกว่าฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าในการช่วยกู้ดวงวิญญาณสักดวงให้รอดโดยทางกางเขนของพระเยซูคริสต์มากกว่าการทำสิ่งอื่นใด พระเจ้าไม่มีปัญหาในการเนรมิตสร้างกัลปจักรวาล พระคัมภีร์บอกเราว่าพระองค์ตรัสแล้วก็เกิดขึ้นตามนั้น แต่เมื่อพระเจ้าทรงเขียนเรื่องราวความรอด พระองค์ทรงผ่านความทุกข์ลำบากมากมาย ผมขออธิบายให้ฟังครับ

สมมุติว่าวันหนึ่งขณะอยู่ในโบสถ์แล้วผมมีอำนาจทำให้คนง่อยขาเหยียดตรงได้ หรือทำให้คนตาบอดมองเห็น การนมัสการในโบสถ์รอบต่อไปคงแทบจะไม่มีที่ยืน แน่นอนผมต้องการให้พระเจ้าทำการรักษา แต่ยังมีเรื่องอื่นอีก

ถ้าเกิดในระหว่างการนมัสการแล้วมีเด็กผู้หญิงเดินออกมาข้างหน้า มารับเอาพระเยซูคริสต์เป็นพระผู้ช่วยให้รอด นั่นเป็นอัศจรรย์ที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งใหญ่กว่าการทำให้คนตาบอดมองเห็น เพราะพระบุตรของพระเจ้าต้องยอมถูกตรึงบนไม้กางเขนอย่างทุกข์ทรมานเพื่อให้พระโลหิตไถ่เด็กหญิงคนนั้นให้ได้รับความรอด

พระเยซูคริสต์ไม่ได้มาในฐานะแพทย์ หรือพระอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ แต่พระองค์มาในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดครับ

โดย: Pastor Adrian Rogers

Daily devotional

Love worth finding ministries: www.lwf.org

ข่าวประชาสัมพันธ์

บางทีเราเน้นการรักษาฝ่ายร่างกายมากกว่าฝ่ายวิญญาณ ถึงร่างกายได้รับการรักษา แต่ก็มีวันเสื่อมสลาย แต่วิญญาณนั้นคงอยู่นิรันดร์ ซึ่งสำคัญกว่ามากมาย – [...]

คุณแม่นักอธิษฐาน

ความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นความรู้สึกมั่นใจว่าสิ่งที่ยังไม่เห็นนั้นมีจริง (ฮีบรู 11:1) 

เมื่อเขาเริ่มต้นดื่ม เธอและสามีไม่แน่ใจว่าควรทำอย่างไร หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ถูกจับและพบว่าติดยาเสพย์ติด เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มิคกี้รู้สึกว่าตนเองเป็นแม่ที่ทำอะไรไม่ได้เลย

ลูกชายของมิคกี้เติบโตมาในโบสถ์ แถมยังเคยเป็นผู้นำกลุ่มอนุชน  ที่บ้านเป็นที่ๆปลอดภัยเพราะดำเนินอยู่ในความเชื่อ แต่แล้วลูกชายของเธอก็เริ่มตกต่ำลงฝายวิญญาณ ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามแค่ไหนก็ตาม คืนที่ลูกงัดเข้าไปในร้านค้าเล็กๆของครอบครัวและกวาดเงินไปจนเกลี้ยง คืนนั้นเป็นคืนที่พ่อแม่สุดจะทน

เมื่อมิคกี้มองไปรอบตัวที่ในโบสถ์ เธอตระหนักดีว่ามีแม่อื่นๆอีกหลายคนกำลังต่อสู้ดิ้นรนในปัญหาที่คล้ายคลึงกัน พวกเธอจึงตั้งกลุ่มอธิษฐานขึ้นมาชื่อว่า “กลุ่มเพื่อบุตรหลงหาย” พวกเขาจะพบกันเพื่ออธิษฐานทุกคืนวันพฤหัสฯ เป็นเวลาหนึ่งปี สองปี แล้วก็สามปี … มิคกี้เห็นลูกของคนอื่นเริ่มกลับเข้ามาเดินในความเชื่อ แต่คำอธิษฐานสำหรับลูกของเธอเอง ดูล่องลายหายไปในอากาศ แต่เธอก็ยังไปร่วมกลุ่มอธิษฐาน ไปให้กำลังใจคุณแม่คนอื่นๆอย่างสม่ำเสมอ

ฉันอยากจะให้เพื่อนรักอย่างมิคกี้มีกล้องวิดีโอที่ถ่ายให้เห็นประพฤติกรรมของลูกตลอดช่วงเวลาอันมืดมน อยากให้มิคกี้ได้เห็นว่าลูกชายค่อยๆฟื้นคืนกลับมาในความเชื่อ เอาชนะยาเสพย์ติด และทุกวันนี้กลับกลายมาเป็นลูกพระเจ้าอย่างเต็มตัวอีกครั้งได้อย่างไร แต่ความเป็นจริงคือมิคกี้ไม่มีกล้องวิดีโอนั้น  เธอมีแค่ความเชื่อ ความเชื่อที่ถูกทดสอบครั้งแล้ว ครั้งเล่า มิคกี้รู้ดีถึงทางเลือกที่ผิดพลาดของลูกชาย แต่เธอก็อธิษฐานต่อไป ยังยึดมั่นอยู่ในความเชื่อ และต้องตัดสินใจเลือกทำในสิ่งที่ยาก บังคับขอบเขตให้กับตัวเอง รับฟังคำพยานจากบรรดาแม่ๆที่ลูกนิสัยดี ไม่มีเกเร และไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของแม่ที่เผชิญทุกข์อย่างเธอ

มิคกี้เล่าว่าในช่วงเวลาแห่งความทุกข์นั้นเธอเริ่มมองเห็นลูกผ่านสายตาของความเชื่อ  เธอรู้ดีว่าตัวเธอไม่มีอำนาจใดที่จะเปลี่ยนลูกชายได้ แต่พระเจ้าสามารถเป็นแหล่งแห่งกำลังให้เธอขณะเดินไปบนเส้นทางแห่งความทุกข์ใจ บ่อยครั้งเราชอบพูดว่าที่เราทำๆนั้นก็เพื่อลูก ถ้ามีใครสักคนบอกกับมิคกี้ว่าต้องใช้เวลาอธิษฐานเป็นปีๆ และยึดมั่นในความเชื่อทั้งๆที่ไม่เห็นเค้าลางใดในการเปลี่ยนแปลง ฉันสงสัยว่าเธอจะยังทำได้มั้ย? มิคกี้บอกทำได้ และเธอจะทำ

[...]

Page 1 of 10012345102030...Last »