คริสตจักรแห่งความสุข

“…พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ ข้าพระองค์รอคอยพระองค์อยู่วันยังค่ำ” (สดุดี 25:5ข)

ฉันใช้เวลาไปหลายเดือนกับงานชิ้นนี้ ด้วยความคาดหวังและมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่ในชั่วพริบตา มันพังทลายลงไม่มีชิ้นดี เหมือนกับมีดปลายหยักที่ทิ่มแทงเข้ามาในใจ ทำลายความฝันของฉันจนหมดสิ้น ความผิดหวังมันรุนแรงยากเกินกว่าจะรับไหว ฉันทำงานหนักเหน็ดเหนื่อยทุ่มเทไปที่งานชิ้นนี้ ตอนนี้ไม่เพียงแต่ผิดหวังเท่านั้น แต่ยังถูกปฏิเสธอีกด้วย

จากความผิดหวังกลายเป็นความขุ่นเคือง ไม่พอใจ และรู้สึกว่าไม่ยุติธรรม…ทำไมพระเจ้าไม่ตอบคำอธิษฐานของฉัน? ทำไมพระองค์ใส่ความฝันลงในใจฉัน เพียงเพื่อให้มันพังทลายลงมา? ทำไมพระองค์ให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น? ทำไมต้องเป็นฉัน?

ถึงจะรู้ดีว่าฉันควรมีทัศนคติที่ดีกว่านี้ และไม่ท้อง่าย แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอยากทำอีกต่อไป! ในหัวมีแต่คำถามซ้ำซาก “ทำไปอีกทำไม? ลองไปก็เสียเปล่า ถ้าพระเจ้าไม่ตอบคำอธิษฐานตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมพระองค์จะมาตอบเอาตอนนี้?”

เห็นหรือไม่ ฉันกำลังเอาความรู้สึกมาควบคุมความคิด และไล่ความเชื่อไปนั่งแถวหลัง…ที่ฉันคิดได้มีแต่ความรู้สึกผิดหวังของตัวเอง แทนที่จะคิดว่าพระเจ้าอาจทำการบางอย่างที่ความเชื่อของฉันมองไม่เห็น ฉันรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม ลืมไปหมดว่าวิถีของพระเจ้าดีที่สุด ฉันอยากเห็นผลทันตา แทนที่จะวางใจในวาระและเวลาอันพร้อมของพระเจ้า

ในที่สุดฉันก็เริ่มตระหนักได้ว่ากำลังปล่อยให้ความรู้สึกมานำหน้าความเชื่อ จึงไปอ่านสดุดี 25 และค่อยๆให้ข้อพระคำเหล่านั้นซึมเข้าไปชำระจิตวิญญาณ

ข้อ 1  “ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ตั้งใจแน่วแน่ในพระองค์” ฉันรู้สึกหมดกำลังใจ ไร้คุณค่า หมดหวังและถูกปฏิเสธ จึงเข้ามาเทจิตใจและจิตวิญญาณให้กับพระเจ้า และพระองค์ทรงฟัง

ข้อ 2  “…ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขออย่าให้ข้าพระองค์ได้อาย [...]