ดับเบิลยู ซัมเมอร์เซ็ท เมอแฮม (W. Somerset Maugham) (1874-1965) เคยกล่าวไว้อย่างน่าสะกิดใจว่า…
“เรื่องที่น่าเศร้าที่สุดในชีวิต ไม่ใช่เรื่องที่คนเราต้องตาย แต่เป็นเรื่องที่คนเราหยุดที่จะรักกัน”
(The greatest tragedy of life is not that men perish but that they cease to love.)
คนเราไม่ว่าจะลำบากยากแค้นหรืออดอยากขัดสนปานใด ก็คงจะยังมีแรงใจสู้ชีวิตต่อไป หากว่ายังรักใครสักคนหนึ่ง หรือรู้ว่ามีใครบางคนยังรักเขาอยู่!
ไม่ว่าบ้านเมืองของเราจะประสบวิกฤติอะไรมากี่ที หรือมากี่เรื่อง มากี่ยุคกี่สมัยก็ตาม หากว่าเรายังมี “ความรัก”หลงเหลือพอที่จะมอบให้แก่กันและกันอยู่ บ้านเมืองของเราก็ยังมีความหวังและความรอดอยู่เสมอไป!
ใช่ครับ! ความรักทำให้คนที่สิ้นหวังได้สัมผัสกับความหวังใจ เหมือนคนที่หมดหวังในอุโมงค์มืดมิด ที่พลันเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์!
สัมผัสแห่งรัก คือสิ่งที่คนในสังคมทุกสังคมปรารถนาที่จะได้รับ!
น่าเสียดายที่ยิ่งนานวัน “ความรัก” เริ่มกลายเป็นสิ่งหายากและขาดแคลนมากขึ้นในสังคมไทย และสังคมโลก!
[...]



ความเห็นล่าสุด